tag:blogger.com,1999:blog-77573266116667885802009-07-06T16:41:00.564-07:00xaresUN GALIÑEIRO ONDE CADA TURISTA E UN VECIÑO MAISel loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comBlogger53125tag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-16999228125094552052009-04-02T15:56:00.000-07:002009-04-04T11:07:50.637-07:00¡¡¡¡ BIENVENID@S!!!!<a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdeXbUvt9sI/AAAAAAAAIhg/m53GHi7kpSs/s1600-h/xares.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320887980442646210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 380px; CURSOR: hand; HEIGHT: 196px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdeXbUvt9sI/AAAAAAAAIhg/m53GHi7kpSs/s320/xares.bmp" border="0" /></a><br /><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaQX0jRkNI/AAAAAAAAIgI/WeoVjqjZcMs/s1600-h/espa%C3%B1a.png"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320598748702806226" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 110px; CURSOR: hand; HEIGHT: 86px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaQX0jRkNI/AAAAAAAAIgI/WeoVjqjZcMs/s320/espa%C3%B1a.png" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#ff0000;">Todos los que amamos profundamente este entrañable pueblo, esta tierra donde nacieron nuestros padres, nuestros abuelos, nuestros antepasados, donde están nuestras raices y nuestra historia, donde se han criado algunos de los que ahora la habitan, donde otros acuden año tras año, verano a verano, arrastrados por la nostalgia y la "morriña", donde otros asisten esporádicamente, todos absolutamente todos, sin excepción hablamos con la boca llena de las maravillas que nos ofrece, incluso invitamos a nuestros amigos a conocerla y a participar de nuestras costumbres, de nuestro pueblo, ofreciéndoles una exquisita acogida y una fraternal camaradería, pero pocas personas que no sean nuestros intimos y allegados conocen este "Paraíso terrenal" y ese es el único motivo que me ha animado a construir esta página.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#ff0000;">Trato de recopilar en ella, la máxima información que pueda ser de interés para un mejor conocimiento y para ello e incluido fotografias y comentarios personales, así como comentarios y documentación sacada tambien de otras páginas de internet y de documentación facilitada, que iré citando evidentemente a medida que se vayan realizando definitivamente cada uno de los apartados de que consta este blog y aprovecho para dar las gracias a todos aquellos que con su información han hecho posible esta recopilación y para pedir disculpas a quien se sienta obviado por no haberlo incluído momentáneamente.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#ff0000;">Pretendo con esta página, dar a conocer todas y cada una de las excelencias que nuestro pueblo nos ofrece, que no son pocas, como la situación, arquitectura, gastronomia, turismo rural, su entorno, su fauna, su flora, sus idílicos paisajes, sus rutas, etc., y evidentemente no podré hacerlo solo, por eso toda la información y documentación que deseeis aportar a partir de la ya existente, como comentarios, fotos, videos, etc., podeis enviarla, indicando su procedencia a </span><a href="mailto:xares2008@hotmail.com"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#ffff00;">xares2008@hotmail.com</span></strong></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#ff0000;"> y la incluiremos encantados, porque ayudará a crecer la pagina y a enriquecer su contenido en beneficio de todos aquellos que desean conocer las excelencias de este pueblo.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#ff0000;">No tiene mayor importancia quien lo haga sino como y con que intención se haga, además como digo no puedo hacerlo solo. Estoy seguro que todos vamos a contribuir a aportar nuestro pequeño granito de arena, teniendo en cuenta que el único protagonista de esta pagina es el maravilloso pueblo de "Xares".</span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaTy4GrbgI/AAAAAAAAIgw/w8m_mUl1rRM/s1600-h/gif_bandera_galicia.png"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320602512047959554" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 103px; CURSOR: hand; HEIGHT: 81px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaTy4GrbgI/AAAAAAAAIgw/w8m_mUl1rRM/s320/gif_bandera_galicia.png" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#3366ff;">Todos os que amamos profundamente este entrañable pobo, esta terra onde naceron os nosos pais, os nosos avós, os nosos antepasados, onde están as nosas raices e a nosa historia, onde se criaron algúns dos que agora a habitan, onde outros acoden ano tras ano, verán a verán, arrastrados pola nostalxia e a "morriña", onde outros asisten esporadicamente, todos absolutamente todos, sen excepción falamos coa boca chea das marabillas que nos ofrece, ata invitamos aos nosos amigos a coñecela e a participar dos nosos costumes, do noso pobo, ofrecéndolles unha exquisita acollida e unha fraternal camaradería, pero poucas persoas que non sexan os nosos intimos e achegados coñecen este "Paraíso terreal" e ese é o único motivo que me animou a construír esta páxina.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#3366ff;">Trato de recompilar nela, a máxima información que poida ser de interese para un mellor coñecemento e para iso e incluído fotografias e comentarios persoais, así como comentarios e documentación sacada tambien doutras páxinas de internet e de documentación facilitada, que irei citando evidentemente a medida que se vaian realizando definitivamente cada un dos apartados de que consta este blog e aproveito para dar as grazas a todos aqueles que coa súa información fixeron posible esta recompilación e para pedir desculpas a quen senta obviar por non habelo incluído momentaneamente.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#3366ff;">Pretendo con esta páxina, dar a coñecer todas e cada unha das excelencias que o noso pobo ofrécenos, que non son poucas, como a situación, arquitectura, gastronomia, turismo rural, a súa contorna, a súa fauna, a súa flora, as súas idílicos paisaxes, as súas rutas, etc., e evidentemente non poderei facelo só, por iso toda a información e documentación que desexedes aportar a partir da xa existente, como comentarios, fotos, videos, etc., podeis enviala, indicando a súa procedencia á </span><a href="mailto:xares2008@hotmail.com"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#ffffff;"><strong>xares2008@hotmail.com</strong></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#3366ff;"> e incluirémola encantados, porque axudará a medrar a pagina e a enriquecer o seu contido en beneficio de todos aqueles que desexan coñecer as excelencias desta vila.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#3366ff;">Non ten maior importancia quen o faga senón como e con que intención fágase, ademais como digo non podo facelo só. Estou seguro que todos imos contribuír a achegar o noso pequeno granito de area, tendo en conta que o único protagonista desta pagina é o marabilloso pobo de "Xares".</span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaWti5JMXI/AAAAAAAAIhQ/5QkYKpwzrog/s1600-h/paisvasco.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320605718989582706" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 111px; CURSOR: hand; HEIGHT: 83px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaWti5JMXI/AAAAAAAAIhQ/5QkYKpwzrog/s320/paisvasco.gif" border="0" /></a></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;color:#009900;">Guztiak maite dugun herri maite hau, gure aitak jaio izan Lur honi, gure aitonei, egon gure arbasoei, gure raices-ak eta gure historiari, batzuk sortu edun orain bizi dira, beste batzuk urtean joan urtearen ondoren, udari udari, nostalgiagatik eta " tristura" beste batzuk esporádicamente bertaratzen izan herrestatuak, guztiek ezer ere guztiek, salbuespenik gabe aho betearekin mintzatzen dugu mirarien eskaini+n, barne gonbidatzen dugu gure adiskideei ezagutzera eta parte hartzera gure ohituren, gure herriaren, harrera fin bat eta anai-arreben adiskidetasun bat, baina pertsona gutxi ez daitezen izan gure intimos eta batuak " lurreko paradisu" hau ezagutzen dute eta hori eraikitzera animatu didan orrialde hau motibo Bakarra da.Eskaini.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;color:#009900;">Laburtzeko hartan, izan ahal izan dadin interesaren ezaguera hobe bat eta harentzat informazio maximoa eta fotografias-ak eta iruzkin pertsonalak, así como iruzkinak eta dokumentazio aterea hartua tambien beste orrialde batzuen internet-aren tratua eta dokumentazio erraztuaren, nabarmen zitatzen joango naizen betiko egin ahala norbera aparteko blog hau ziur dagoela Eta eskerrak emateko aprobetxatzen dut haiek guztiak haren informazioarekin bilketa hau ahalbidetu dutela eta barkamena eskatzeko jarri saihestuta ez incluído-a egon une batez.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;color:#009900;">Orrialde honekin nahi ditut, guztiak eta bikaintasunen bat bakoitza gure herriak eskaini+la jakinarazi, gutxi ez diren, norbait dagoen tokia, arkitektura, gastronomia, landa-turismoa, haren ingurunea, haren fauna, haren flora, haren paisaia idilikoak, haren ibilbideak, eta abar nabarmen eta, bakarra ez dut egin ahal izango, Informazio guztia eta dokumentazioa jadanik izatedunetik aurrera porturatzea deseeis zenezaten iruzkinak, fotoak, video-ak, hori, eta abar, bidali podeis zenezaten, haren jatorria <strong><span style="color:#cc0000;">xares2008 erakusten hotmail-a.Com-a</span></strong> eta hartuko dugu xarmatuta, haztera lagunduko duelako eta aberastera orrialdeak zenbatzen du haren neurriduna onuran haiek guztien herri honen bikaintasunak ezagutzea desiratzen duten.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;color:#009900;">Egin dezan garrantzi handiagoa asmoa egin dadila gainera esaten edun bakarra ez naiz egin ahal, ez du baizik eta. Seguru nago guztiak porturatzera zerga ematera goazela harearen gure granotxo txikia, kontuan edun protagonista Bakarra hau orrialdeak zenbatzen du " Xares-en" herri miragarria da.</span></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVkVcSrGyI/AAAAAAAAIfo/AjJUpjFCDtk/s1600-h/catalunia.gif"><span style="font-size:85%;color:#ffcc00;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320268854342654754" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 103px; CURSOR: hand; HEIGHT: 81px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVkVcSrGyI/AAAAAAAAIfo/AjJUpjFCDtk/s320/catalunia.gif" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffcc00;">Tots els quals vam estimar profundament aquest entranyable poble, aquesta terra on van néixer els nostres pares, els nostres avis, els nostres avantpassats, on estan les nostres raices i la nostra història, on s'han criat alguns dels quals ara l'habiten, on uns altres acudeixen any rere any, estiu a estiu, arrossegats per la nostàlgia i la "morriña", on uns altres assisteixen esporàdicament, tots absolutament tots, sense excepció parlem amb la boca plena de les meravelles que ens oferix, fins i tot convidem als nostres amics a conèixer-la i a participar dels nostres costums, del nostre poble, oferint-los una exquisida acollida i una fraternal companyonia, però poques persones que no siguin els nostres intimos i afins coneixen aquest "Paradís terrenal" i aquest és l'únic motiu que m'ha animat a construir aquesta pàgina. Tracte de recopilar en ella, la màxima informació que pugui ser d'interès per a un millor coneixement i per a això i inclòs fotografias i comentaris personals, així com comentaris i documentació treta tambien d'altres pàgines d'internet i de documentació facilitada, que aniré citant evidentment a mesura que es vagin realitzant definitivament cadascun dels apartats que consta aquest blog i aprofito per a donar les gràcies a tots aquells que amb la seva informació han fet possible aquesta recopilació i per a demanar disculpes a qui s'asseu obviat per no haver-lo incluído momentàniament. Pretenc amb aquesta pàgina, donar a conèixer totes i cadascuna de les excel·lències que el nostre poble ens oferix, que no són poques, com la situació, arquitectura, gastronomia, turisme rural, el seu entorn, la seva fauna, la seva flora, els seus idíl·lics paisatges, les seves rutes, etc., i evidentment no podré fer-lo solament, per això tota la informació i documentació que deseeis aportar a partir de la ja existent, com comentaris, fotos, videos, etc., podeis enviar-la, indicant la seva procedència a <strong><span style="color:#ff6600;">xares2008@hotmail.com</span></strong> i la inclourem encantats, perquè ajudarà a créixer la pagina i a enriquir el seu contingut en benefici de tots aquells que desitgen conèixer les excel·lències d'aquest poble. No té major importància qui ho faci sinó com i amb que intenció es faci, a més com dic no puc fer-lo solament. Estic segur que tots anem a contribuir a aportar el nostre petit òbol, tenint en compte que l'únic protagonista d'aquesta pagina és el meravellós poble de "Xares".</span></span></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaQX3uUVpI/AAAAAAAAIgQ/muqcYA-zm2I/s1600-h/francia.png"><span style="color:#3366ff;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320598749554431634" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 112px; CURSOR: hand; HEIGHT: 90px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaQX3uUVpI/AAAAAAAAIgQ/muqcYA-zm2I/s320/francia.png" border="0" /></span></a><span style="font-family:courier new;font-size:85%;color:#3366ff;">Tous ceux que nous aimons profondément ce peuple(village) intime, cette terre où sont nés nos parents, nos grands-pères, les notres antérieurs, où nos racines et notre histoire sont, où certains d'entre qu'ont été élevé maintenant l'habitent, où les autres arrivent une année après une année, un été à un été, traînés par la nostalgie et le "mal du pays", où les autres assistent sporadiquement, tous absolument tous, sans exception nous parlons à la bouche pleine des merveilles qui nous offre, même invitons nos amis à la connaître et à partager nos coutumes, notre peuple(village), en leur offrant un accueil exquis et une camaraderie fraternelle,mais peu de personnes qui ne sont pas nos intimes et parents connaissent ce "Paradis terrestre" et c'est le motif unique qui m'a encouragé à construire cette page.J'essaie de compiler dans elle, l'information maximale qui peut être d'un intérêt pour une meilleure connaissance et pour cela et y compris(inclure) des photographies et des commentaires personnels, ainsi que des commentaires et la documentation tirée aussi d'autres pages d'Internet et de documentation facilitée que je citerai évidemment à mesure qu'est certainement réalisée chacune des parties dont ce blog se compose et profite pour les donner grâce à tous ceux qui avec son information ont fait ce résumé possible et pour demander, tu disculpes celui qui se sent obvié pour il n'existe pas y compris momentanément.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:85%;color:#3366ff;">J'essaie avec cette page, de permettre de connaître toutes et chacunes des excellences que notre peuple(village) nous offre que ne sont pas peu nombreuses, comme la situation, l'architecture, la gastronomie, tourisme rural, son environnement, sa faune, sa flore, ses paysages idylliques, ses routes, etc.., et je ne pourrai pas seulement le faire évidemment, par cela toute l'information et documentation que vous souhaitiez apporter diviser de du déjà existante, comme commentaires, des photos, vidéos, etc., podeis l'envoyer, en indiquant son origine à<br /></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R6Trv67uVUI/AAAAAAAACx8/nXTSKKCReVM/s1600-h/e-mail.gif"></a><span style="font-family:courier new;font-size:85%;color:#3366ff;"><strong><span style="color:#ff6600;">xares2008@hotmail.com</span></strong> et nous lui inclurons enchantés, parce qu'il aidera à croître la page et à enrichir son contenu en bénéfice de de tous ceux qui souhaitent connaître les excellences de ce peuple.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:85%;color:#3366ff;">Il n'a pas de plus grande importance qui le fait mais comme et avec qu'une intention est faite, de plus comme je dis que je ne peux pas seulement le faire. Je suis sûr que tous allons contribuer à apporter notre petit granit en sable(arènes), en tenant en compte que le protagoniste unique de cette page est le peuple merveilleux de "Xares".</span></div><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaTzOMkmkI/AAAAAAAAIhA/s5Wdi99Zsms/s1600-h/gif_bandera_inglaterra.png"><span style="font-family:courier new;font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320602517978257986" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 100px; CURSOR: hand; HEIGHT: 80px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaTzOMkmkI/AAAAAAAAIhA/s5Wdi99Zsms/s320/gif_bandera_inglaterra.png" border="0" /></span></a><span style="font-family:courier new;font-size:85%;color:#cc0000;">All that we love deeply this intimate people(village), this land where there were born our parents, our grandparents, our forbears, where our roots and our history are, where there have grown up some of that now live(inhabit) it, where others come year after year, summer to summer, dragged by the nostalgia and the "murrain", where others represent sporadically, all absolutely all, without exception we speak with the mouth full of the marvels that offers us, even we invite our friends to know her And to taking part of our customs, of our people(village), offering them an exquisite reception and a brotherly fellowship, but few persons who are not our close friends and relatives know this "Garden of Eden" and this it is the only(unique) motive that has encouraged me to construct this page.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:85%;color:#cc0000;">I try to compile in her(it), the maximum information that could be of interest for a better knowledge and for it and included photographies and personal commentaries, as well as commentaries and documentation extracted also of other pages of Internet and of facilitated documentation, which I will be mentioning evidently as there are realized definitively each of the paragraphs of which this blog consists And I am useful to give them thanks to all those that with his(her,your) information have made possible this summary and to ask for excuses whom one feels obviated for it not being incluído momentarily.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:85%;color:#cc0000;">I try with this page, to announce each and every of the excellences that our people(village) offers us, that are not small, as the situation, architecture, gastronomy, rural tourism, his(her,your) environment, his(her,your) fauna, his(her,your) flora, his(her,your) idyllic landscapes, his(her,your) routes, etc., and evidently I will not be able to do it only, Because of it all the information and documentation that wish to contribute to start off of the already existing one, like commentaries, photos, videos, etc., podeis to send it, indicating its origin, to </span><span style="font-family:courier new;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#cc0000;"><strong><span style="color:#6600cc;"><a href="mailto:xares2008@hotmail.com">xares2008@hotmail.com</a></span></strong> and we will include it enchanted, because it will help to grow the pagina and to enrich his content in benefit of all those that wish to know the excellence this townIt(he,she) does.</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#cc0000;">Not have major importance who does it but as(like) and with that intention is done, in addition as I say cannot do it only. I am sure that we all are going to help to contribute our small granite of sand, bearing in mind that the only(unique) protagonist of this page is the wonderful people(village) of "Xares".</span></span></span></div><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaQXQXgt2I/AAAAAAAAIgA/d-zJsFRgfho/s1600-h/alemania.png"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320598738989791074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 114px; CURSOR: hand; HEIGHT: 93px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaQXQXgt2I/AAAAAAAAIgA/d-zJsFRgfho/s320/alemania.png" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#ffcc33;">Alle, die wir lieben dieses zutiefst intimen Menschen (Dorf), das Land, wo es geboren wurden, unsere Eltern, unsere Großeltern, unsere Vorfahren, wo unsere Wurzeln und unsere Geschichte sind, wo es inzwischen einige, die jetzt leben (leben), Wo andere kommen Jahr für Jahr, Sommer bis Sommer, gezogen durch die Nostalgie und die "murrain", wo andere sporadisch vertreten, die alle absolut alle, ohne Ausnahme sprechen wir mit dem Mund voll von Wundern, die uns bietet, selbst laden wir unsere Freunde Und sie wissen um die Teilnahme unserer Bräuche, der unser Volk (Dorf), bietet ihnen ein exquisites Empfang und eine brüderliche Gemeinschaft, aber nur wenige Personen, die nicht unseren engen Freunden und Verwandten wissen das "Garden of Eden", und das ist es Das einzige Motiv (einmalig), hat mich ermutigt zu konstruieren dieser Seite। Ich versuche zu kompilieren und ihr (es), die ein Maximum an Informationen, die von Interesse sein könnte für eine bessere Kenntnis und für ihn und auch Fotos und persönliche Kommentare, sowie Kommentare und Dokumentation extrahiert auch von anderen Seiten des Internets und der Dokumentation erleichtert, , Die ich erwähnt werden, da es offenbar endgültig realisiert jede der Ziffern von denen dieses Blog besteht Und ich bin nützlich, um ihnen Dank an alle diejenigen, die mit seinem (sie, Ihr) Informationen möglich gemacht haben, diese Zusammenfassung und fragen Sie nach Ausreden Denen man fühlt sich beugte sie momentan nicht einsetzbar। Ich versuche mit dieser Seite, ankündigen zu jedem der excellences, dass unsere Menschen (Dorf) bietet uns, die nicht kleiner, als die Situation, Architektur, Gastronomie, Fremdenverkehr im ländlichen Raum, sein (ihr,), seine (ihre Ihre) Fauna, sein (ihr, Ihr) Flora, sein (ihr, Ihr) idyllischen Landschaften, sein (ihr, Ihr) Strecken, usw., und natürlich werde ich nicht in der Lage, bis er nur: Weil es alle Information und Dokumentation, die wünschen, einen Beitrag zu beginnen, der bereits existierende, wie Kommentare, Bilder, Videos, etc., podeis zu schicken, unter Angabe ihrer Herkunft, der </span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong><a href="mailto:xares2008@hotmail.com"><span style="color:#ff6600;">xares2008@hotmail.com</span></a></strong><span style="color:#ffcc33;"> Richtung, und wir werden ihn verzaubert , Denn sie wird dazu beitragen, die pagina wachsen und seine Inhalte zu bereichern, in der alle profitieren diejenigen, die wissen wollen, die Exzellenz dieser townIt (er, sie) tut. Keine große Bedeutung, die er aber als (wie) und mit der Absicht geschehen ist, darüber hinaus, wie ich sagen kann es nicht nur. Ich bin sicher, dass wir alle wollen helfen, einen Beitrag zu unserer kleinen Granit Sand, wenn man bedenkt, dass nur die (einmalige) Protagonist dieser Seite ist der wunderbare Menschen (Dorf) von "Xares".</span></span></span></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaTzX_-7_I/AAAAAAAAIhI/64Gnv_dHuW4/s1600-h/gif_bandera_italia.png"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320602520609812466" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 98px; CURSOR: hand; HEIGHT: 86px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaTzX_-7_I/AAAAAAAAIhI/64Gnv_dHuW4/s320/gif_bandera_italia.png" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#006600;">Tutto ciò che amiamo profondamente questa intima persone (villaggio), questa terra dove sono nati i nostri genitori, i nostri nonni, i nostri padri, dove la nostra storia e le nostre radici sono, dove sono cresciuto, che ora alcuni di vivere (abitare), In cui gli altri provengono, anno dopo anno, l'estate per estate, trascinato dalla nostalgia e il "murrain", in cui gli altri rappresentano sporadicamente, tutti assolutamente tutti, senza eccezione, si parla con la bocca piena di meraviglie che ci offre, anche noi invitiamo i nostri amici E il suo sapere a prendere parte delle nostre abitudini, della nostra gente (villaggio), offrendo loro una squisita accoglienza e di una fraterna comunione, ma poche persone che non sono i nostri amici e parenti conoscono questo "Giardino dell'Eden" e questo è L'unico (unico) motivo che mi ha spinto a costruire questa pagina. Io cerco di compilare in lei (è), il massimo di informazioni che potrebbero essere di interesse per una migliore conoscenza e per essa e incluse fotografie e commenti personali, così come i commenti e la documentazione estratta anche di altre pagine di Internet e della documentazione agevolato, Che sarò citano come evidentemente ci sono definitivamente realizzato ciascuno dei paragrafi di questo blog, che consiste E sono utili per dare loro ringraziamento a tutti coloro che con il suo (di lei, la vostra) informazioni hanno reso possibile la sintesi e per chiedere scusa Chi si sente eliminato per cui non sia momentaneamente included. Io cerco di questa pagina, per annunciare ogni delle eccellenze che il nostro popolo (villaggio) ci offre, che non sono piccoli, in quanto la situazione, architettura, gastronomia, il turismo rurale, il suo (di lei, il vostro) ambiente, la sua (il suo , Il tuo), la fauna, la sua (il suo, il tuo), la flora, la sua (il suo, il tuo) idilliaci paesaggi, il suo (di lei, la vostra) rotte, ecc, e evidentemente non sarò in grado di farlo solo, per colpa di tutto il Le informazioni e la documentazione che desiderano contribuire ad avviare off di uno già esistente, come i commenti, foto, video, ecc, podeis per inviare il messaggio, indicando la sua origine, per </span><a href="mailto:xares2008@hotmail.com"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#cc0000;"><strong>xares2008@hotmail.com</strong></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#006600;"> mail e noi includerlo incantato , Perché contribuisce ad aumentare la pagina e di arricchire il suo contenuto a beneficio di tutti coloro che desiderano conoscere l'eccellenza questo townIt (lui, lei) fa. Non hanno grande importanza, che non è, ma come (come) e con il fatto che l'intenzione è, in aggiunta, come ho detto non è in grado di farlo solo. Sono certo che tutti noi stanno andando a contribuire ad aiutare i nostri piccoli granito di sabbia, tenendo presente che l'unico (unico), protagonista di questa pagina è il meraviglioso popolo (villaggio) di "Xares".</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaQYIHrrwI/AAAAAAAAIgY/s4zRKuMjK4Y/s1600-h/portugal.png"><span style="font-family:verdana;color:#cc0000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320598753955786498" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 115px; CURSOR: hand; HEIGHT: 90px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaQYIHrrwI/AAAAAAAAIgY/s4zRKuMjK4Y/s320/portugal.png" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;color:#cc0000;">T</span></span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#cc0000;">odos os que amamos profundamente este entranhável povo, esta terra onde nasceram nossos pais, nossos avôs, nossos antepassados, onde estão nossas raices e nossa história, onde se criaram alguns dos que agora a habitam, onde outros acodem ano após ano, verão a verão, arrastados pela nostalgia e a "melancolia", onde outros assistem esporadicamente, todos absolutamente todos, sem exceção falamos com a boca cheia das maravillas que nos oferece, inclusive convidamos a nossos amigos a conhecê-la e a participar de nossos costumes, de nosso povo, oferecendo-lhes uma excelente acolhimento e uma fraternal camaradagem, mas poucas pessoas que não sejam nossos intimos e próximos conhecem este "Paraíso terrenal" e esse é o único motivo que me animou a construir esta página. Trato de recompilar nela, a máxima informação que possa ser de interesse para um melhor conhecimento e para isso e incluído fotografias e comentários pessoais, assim como comentários e documentação tirada tambien de outras páginas de internet e de documentação facilitada, que irei citando evidentemente à medida que se vão realizando definitivamente cada um dos afastados que consta este blog e aproveito para dar as graças a todos aqueles que com sua informação fizeram possível esta coletânea e para pedir desculpas a quem se senta obviado por não havê-lo incluído momentaneamente. Pretendo com esta página, informar todas e cada uma das excelências que nosso povo nos oferece, que não são poucas, como a situação, arquitetura, gastronomia, turismo rural, seu ambiente, sua fauna, sua flora, seus idílicos paisagens, suas rotas, etc., e evidentemente não poderei fazê-lo só, por isso toda a informação e documentação que deseeis contribuir a partir da já existente, como comentários, fotos, vídeos, etc., podeis enviá-la, indicando sua procedência, à </span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R6TxCa7uVXI/AAAAAAAACyU/B_ysElFuRjA/s1600-h/e-mail.gif"></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#cc0000;"><strong><span style="color:#009900;">xares2008@hotmail.com</span></strong> e a incluiremos encantados, porque ajudará a crescer a pagina e a enriquecer seu conteúdo em benefício de todos aqueles que desejam conhecer as excelências deste povo. Não tem maior importância quem o faça mas como e com que intenção se faça, além disso como digo não posso fazê-lo só. Tenho certeza que todos vamos contribuir para contribuir nosso pequeno rocha de areia, levando em conta que o único protagonista desta pagina é o maravilhoso povo de "Xares".</span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaTzBY-azI/AAAAAAAAIg4/sVm_nLKNwXU/s1600-h/gif_bandera_grecia.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320602514540620594" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 101px; CURSOR: hand; HEIGHT: 86px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaTzBY-azI/AAAAAAAAIg4/sVm_nLKNwXU/s320/gif_bandera_grecia.png" border="0" /></a><span style="color:#000099;">Все, что мы любим это глубоко интимный человек (село), эта земля, где родились наши родители, наши бабушки и дедушки, наши forbears, где наши корни и наша история, где выросли примерно в том, что в настоящее время живут (проживают), то, там, где другие прийти год за годом, лето в лето, вытащили на ностальгию, и "murrain", там, где другие представляют эпизодически, все абсолютно все, без исключения мы говорить с полной рот в чудеса, что предлагает нам, даже мы приглашаем наших друзей знать ее и принять участие в наших обычаев, наших людей (село), предлагая им изысканный прием и братской стипендий, а несколько лиц, которые не являются нашими близкими друзьями и родственниками, узнать, это "Сад Эдема", и именно эта единственным (уникальным) мотив, который предложил мне построить эту страницу. Я пытаюсь собрать в ее (его), максимальная информация, которая может представлять интерес для улучшения знаний, и для него и включены фотографии и личные комментарии, а также комментарии и документацию получены также и других страницах Интернета и способствует документации, , которые я буду упомянув, очевидно, как там реализуются окончательно каждому из пунктов, которые этот блог состоит И я полезным дать им благодарность всем тем, что с его (ее, ваши) информации сделали возможным это резюме и попросить извинения которых чувствуешь устраняет для него не incluído мгновение. Я стараюсь с этой страницы, чтобы объявить о каждом из excellences том, что наш народ (село), предлагает нам, что не малые, как ситуация, архитектура, кулинария, сельский туризм, то его (ее, ваши) окружающей среды, то его (ее , ваши) фауны, то его (ее, ваши) флоры, то его (ее, ваши) идиллических пейзажей, то его (ее, ваши) маршруты и т.д., и, очевидно, я не смогу сделать это только за то, что его все информации и документации, которые хотят внести свой вклад в начало от уже существующего, как и комментарии, фотографии, видеоматериалы и т.д., podeis, чтобы отправить его с указанием ее происхождения, на почте </span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R6TxC67uVYI/AAAAAAAACyc/iVlt5PkIYl0/s1600-h/e-mail.gif"></a><span style="color:#000099;"><strong><span style="color:#ffffff;">xares2008@hotmail.com</span></strong> направлении, и мы будем включать его зачарованный , потому что она будет способствовать росту pagina и обогащать его содержание в интересах всех тех, которые хотели бы знать, на прекрасное этой townIt (он, она) делает. Не имеют важное значение, кто это будет делать, но также (как), и с этой целью это делается, кроме того, как я сказать не можем сделать это только. Я уверен, что все мы собираемся помочь внести вклад нашей небольшой гранитный песка, имея в виду, что только (уникальный) герой этой странице замечательные люди (село) документа "Xares".</span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R50XG67uUNI/AAAAAAAACoU/pW4LpzFgHbs/s1600-h/rusia.gif"></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R_FkHR6P5uI/AAAAAAAADcY/LvrGLc7cWNk/s1600-h/gif+bandera+rusia.gif"></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaQYGj_VPI/AAAAAAAAIgg/U70wVq3V89A/s1600-h/rusia.png"><span style="color:#000099;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320598753537643762" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 115px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaQYGj_VPI/AAAAAAAAIgg/U70wVq3V89A/s320/rusia.png" border="0" /></span></a></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;">λα αυτα που αγαπαμε πολυ αυτο το αποκρυφο ατομα (χωριο), αυτη η γη οπου γεννηθηκαν οι γονεις μας, οι παππουδες μας, μας forbears, οπου μας ριζες και την ιστορια μας, οπου εχουν αναπτυχθει ορισμενα απο οτι τωρα ζουν (ζουμε), οπου οι αλλοι προερχονται απο χρονο σε χρονο, το καλοκαιρι σε καλοκαιρι, παρασυρθηκε απο την νοσταλγια και το "murrain", οπου αλλοι εκπροσωπουν σποραδικα, ολα απολυτα ολα, χωρις εξαιρεση μιλαμε με το στομα γεματο απο τα θαυματα που μας προσφερει, εστω και καλουμε τους φιλους μας Και για να την γνωριζουν για να παιρνετε μερος της τελωνειακης μας, των ανθρωπων μας (χωριο), προσφεροντας τους μια ξεχωριστη δεξιωση και μια αδελφικη υποτροφιας, αλλα μερικα ατομα που δεν ειναι η στενη μας φιλους και συγγενεις και αυτο το γνωριζουν "Κηπος της Εδεμ" και αυτο ειναι το μονο κινητρο (μοναδικη), που εχει ενθαρρυνει μου να οικοδομησουμε αυτη τη σελιδα. Προσπαθω να καταρτιζουν και την (αυτο), η μεγιστη πληροφορια που θα μπορουσε να εχει ενδιαφερον για την καλυτερη γνωση και γι 'αυτο περιλαμβανονται και φωτογραφιες και προσωπικα σχολια, οπως επισης και τα σχολια που εξαγονται επισης και την τεκμηριωση των αλλες σελιδες του Internet και της διευκολυνσης της τεκμηριωσης, την οποια θα πρεπει να αναφερουμε, καθως υπαρχουν προφανως καταλαβε οριστικα καθε ενα απο τα σημεια απο τα οποια αποτελειται αυτο το ιστολογιο Και ειμαι χρησιμος για να τους δωσει χαρη σε ολους εκεινους που με την (her, your) πληροφοριες που εχουν καταστει δυνατη η συνοψη αυτη και να ρωτησω για δικαιολογιες απαλλαξει τον οποιο αισθανεται κανεις για να μην incluído στιγμιαια. Θα προσπαθησουμε με την παρουσα σελιδα, για να ανακοινωσει καθε της αριστειας οτι οι ανθρωποι μας (χωριο) μας προσφερει, που δεν ειναι μικρες, καθως η κατασταση, η αρχιτεκτονικη, γαστρονομια, ο αγροτικος τουρισμος, ο (her, your) περιβαλλον του, (her , η) την πανιδα, τη (her, your) χλωριδας, του (her, your) ειδυλλιακα τοπια του, (her, your) διαδρομες, κλπ., και προφανως δεν θα μπορεσω να το κανω μονο, το λογο αυτο ολα τα πληροφοριων και της τεκμηριωσης που επιθυμουν να συμβαλουν στην ξεκινουν απο το ηδη υπαρχον, οπως και σχολια, φωτογραφιες, βιντεο, κ.λπ., podeis για να το αποστειλετε, αναφεροντας την προελευση του, για </span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R6TxCa7uVXI/AAAAAAAACyU/B_ysElFuRjA/s1600-h/e-mail.gif"></a><span style="color:#cc0000;"><span style="color:#6633ff;">xares2008@hotmail.com</span> mail και θα περιλαμβανουν την γοητευσε , επειδη θα βοηθησει να αναπτυχθει η pagina και να εμπλουτισουμε το περιεχομενο του σε ολους εκεινους που επιθυμουν να γνωριζουν την αριστεια αυτης της townIt (he, she) does. Δεν εχει μεγαλη σημασια το ποιος κανει αυτο, αλλα καθως (οπως) και με την προθεση που εχει γινει, περα θελω να πω οτι δεν μπορουν να το κανουν μονο. Ειμαι βεβαιος οτι ολοι μας θα μας βοηθησει να συμβαλει μικρες γρανιτη αμμου, εχοντας κατα νου οτι το μονο (μοναδικη), πρωταγωνιστης αυτης της σελιδας ειναι τα υπεροχα ατομα (χωριο) "Xares"E</span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaTykNUVkI/AAAAAAAAIgo/Q4EDeTrx5gw/s1600-h/gif_bandera_arabe.png"><span style="color:#cccccc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320602506707097154" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 105px; CURSOR: hand; HEIGHT: 87px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaTykNUVkI/AAAAAAAAIgo/Q4EDeTrx5gw/s320/gif_bandera_arabe.png" border="0" /></span></a><span style="color:#cccccc;">الارض حيث كان هناك ولد آباؤنا ، واجدادنا ، ونحن يمتنع عنه ، حيث جذورنا وتاريخنا هي ، حيث هناك نشاوا ان بعض من يعيشون الآن (نسكن) ، حيث يأتي آخرون سنة بعد سنة</span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R_Fn4R6P5yI/AAAAAAAADc4/7SX55I-qH_0/s1600-h/gif+bandera+arabe.gif"></a><span style="color:#cccccc;"> ، في الصيف الى الصيف ، جر به الحنين و"murrain" ، حيث تمثل عوامل اخرى متقطعه ، وجميع مطلقة جميع ، دون استثناء ، ونحن نتكلم مع الفم الكامل من الاعاجيب التي تتيح لنا ، بل نحن ندعو اصدقاءنا لمعرفة بلدها والى أخذ جزءا من عاداتنا ، وشعبنا (القرية) ، ويعرض عليهم المتأنق الاستقبال وشقيق الزماله ، ولكن قلة من الاشخاص الذين ليست لدينا قريبة من الأقارب والأصدقاء يعرفون ذلك "جنة عدن" وهذا هو الوحيد (الفريد) ان الدافع وقد شجعني على تشييد هذه الصفحه। احاول تجميع في بيانها (انها) ، والحد الاقصى للمعلومات التي يمكن أن تكون موضع اهتمام لمعرفة افضل ولانها وشملت photographies والتعليقات الشخصيه ، وكذلك التعليقات والوثائق المستخرجه ايضا من صفحات اخرى من الانترنت وسهلت من الوثائق ، التي سوف اكون كما ذكر من الواضح ان هناك ادرك نهائيا كل من الفقرات التي يتكون هذا بلوق وانا مفيدة لاعطائها الشكر الى جميع اولئك ان حزبه (بلدها ، الخاصة بك) معلومات مكنت هذا الموجز ونسأل عن اعذار واحد منهم يشعر انه لازال لا يجري incluído بشكل مؤقت. أحاول مع هذه الصفحه ، ليعلن كل من البراعه ان شعبنا (القرية) وتتيح لنا ، والتي ليست صغيرة ، حسب الحاله ، الهندسه المعماريه ، فن الاكل ، والسياحة الريفيه ، وحزبه (بلدها ، الخاصة بك) البيئة ، وحزبه (بلدها يا (الحيوانات ، وحزبه (بلدها ، الخاصة بك) النباتات ، وحزبه (بلدها ، الخاصة بك) شاعري المناظر الطبيعيه ، وحزبه (بلدها ، ك) الطرق ، الخ ، والواضح انني لن تكون قادرة على القيام بذلك فقط ، لان للجميع انها المعلومات والوثائق التي ترغب في المساهمة في البدء من القائمة بالفعل واحدة ، مثل التعليقات ، والصور ، واشرطه الفيديو ، الخ ، podeis لارساله ، مشيرا الى مصدرها ، الى البريد الاتجاه </span><a href="mailto:xares2008@hotmail.com"><span style="color:#ffffff;">xares2008@hotmail.com</span></a><span style="color:#cccccc;"> وسندرج انه مسحور ، لانها ستساعد على نمو pagina واثراء محتوى تقريره فى صالح جميع الدول التي ترغب في معرفة هذا التفوق townit (سعادة ، وقالت إنها (لا. ليس لها أهمية كبرى من حيث أنها لا ولكن (مثل) ومع ان القصد من ذلك هو القيام به ، بالاضافة الى ما اقوله لا يمكن ان تفعل ذلك وحدها. وانا متأكد من اننا جميعا نسير على المساهمة في مساعدة لبلدنا الصغير الغرانيت من الرمال ، وإذ تضع في اعتبارها ان فقط (الفريده) نصير من هذه الصفحه هو الرائع الشعب (القرية) من "xares".</span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVFDALjGJI/AAAAAAAAIcI/gWlPZ0UME1Q/s1600-h/albania.gif"><span style="color:#ff0000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320234452698470546" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 105px; CURSOR: hand; HEIGHT: 89px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVFDALjGJI/AAAAAAAAIcI/gWlPZ0UME1Q/s320/albania.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#ff0000;">Të gjithë ata që duan thellësisht këtë qytet të bukur, e tokës ku kanë lindur prindërit tanë, gjyshërit tanë, tonë ancestors, ku janë rrënjët tona dhe historinë tonë, ku ata u rrit disa nga ata të cilët tani jetojnë ku të tjerët vijnë vit pas viti, verës në verë, të tërhequr nga nostalgji dhe "mall për atdhe", ku të gjithë të tjerët të marrin pjesë sporadike absolutisht të gjithë, pa përjashtim, të flasim me gojën plotë e wonders që ofron edhe ftoni miqtë tanë të dinë dhe të marrë pjesë në doganë tonë, popullit tonë, duke ofruar një host i lezetshëm dhe një atmosferë shoqërore vëllazëror, por pak njerëz të tjerë se tonë private dhe të afërmit e dinë këtë "parajsë tokësore" dhe kjo është arsyeja e vetme që më ka inkurajuar për të ndërtuar këtë faqe. Mundohem të hartoj atë, maksimumin e informacionit që mund të jetë me interes për një kuptim më të mirë dhe për këtë dhe ka përfshirë fotot dhe komentet personale dhe gjithashtu komentet dhe materiale të tjera të marra nga faqet e rrjetit dhe dokumentacionit, të cilat unë do të qartë kuotë si ata janë duke e bërë patjetër çdo seksion përbëhet nga ky blog dhe do të donte të falënderonte të gjithë ata me të dhëna kanë bërë të mundshme këtë mbledhjes dhe të kërkoj falje për ata që nuk ndjehen bypassed duke përfshirë edhe nga një moment. Unë këtë website ndërmend të publikoj të gjitha të përsosmërisë që ne ofrojmë popullit tonë të cilët nuk janë pak, të tilla si vendndodhja, arkitektura, gastronom, turizmi rural, mjedis, faunën e saj, e saj të florës, peisazhin idilik e saj, rrugëve, etj. dhe natyrisht nuk mund ta bëjë atë vetëm, kështu që të gjitha informatat dhe dokumentacionin që dëshironi të bëni komentet nga ekzistuese, fotografi, video, etj. ju mund ta dërgoni atë, duke treguar origjinën e tyre të dhe përfshijnë <strong><span style="color:#990000;">xares2008@hotmail</span>.com</strong> lumtur, sepse kjo do të ndihmojë në këtë faqe interneti të rritet dhe pasuruar përmbajtjen e tyre në favor të atyre që dëshirojnë të dinë të përsosmërisë të këtij qyteti. Nuk ka rëndësi më shumë, por si bëj unë dhe se synimi është bërë, si edhe unë nuk mund ta bëjë atë vetëm. Jam i sigurtë që ne të gjithë do të kontribuojë për të bërë pak tonë, duke marrë parasysh se i vetmi lojtar në këtë faqe është e mrekullueshme e njerëzve "Xares.</span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVGf60SK2I/AAAAAAAAIcQ/GeCTOnVNUe8/s1600-h/bulgari.gif"><span style="color:#ff0000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320236048986549090" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 82px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVGf60SK2I/AAAAAAAAIcQ/GeCTOnVNUe8/s320/bulgari.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#ff0000;"> Всички тези, които много обичам този</span></div><div align="justify"><span style="color:#33cc00;">прекрасен град, земята, където те са родени нашите родители, нашите баби и дядовци, нашите предци, където са нашите корени и нашата история, когато те нараснаха някои от тези, които сега живеят, където другите се година след година, лято през лятото, изготвен от носталгия и "носталгия", където присъстват други спорадично всички абсолютно всички, без изключение, се говори с устата си, пълни с чудесата, които предлага дори покани нашите приятели, за да знаят и да участвате в нашия обичай, ни хора, предлагащи възхитителен домакин и братски другарство, но малко хора, различни от нашия личен живот и роднини знаят това "земен рай" и това е единствената причина, която ме насърчи да изгради тази страница. Опитвам се да я събират, максималната информация, която може да представлява интерес за по-доброто разбиране и за това и са включени снимки и лични мнения и коментари и материали, взети от други интернет страници и документи, които очевидно ще цитирам тъй като те са категорично вземане на всеки раздел се състои от този блог и би искал да благодаря на всички, които са с информация са направили възможна тази колекция и да се извиня на тези, които се чувстват заобиколени, като не е включен като един миг. Възнамерявам този уеб сайт, за да рекламирам всички по-високи постижения, които ние предлагаме на нашите хора, които не са малко, като например местоположението, архитектурата, гастрономия, селски туризъм, околна среда, нейната флора, фауна му, неговите идиличен пейзаж, маршрути и др. и очевидно не може да го направи сам, така че цялата информация и документация, която искате да направите от съществуващите коментари, снимки, видео и др. Можете да го изпратите, като посочват техния произход, за да и включват <strong><span style="color:#ff0000;">xares2008@hotmail.com</span></strong> щастливи, защото това ще помогне на сайта да нарастват и да обогатяват съдържанието им в полза на онези, които искат да знаят постижения на този град. Има не повече значение, но както и да направя, че намерението е направена, както и не мога да го направя сам. Сигурен съм, че ние всички ще допринесе за нашето малко, считайки, че единственият играч на тази страница е на прекрасните хора от "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVlOxZs6BI/AAAAAAAAIfw/GvsBUHAYkUQ/s1600-h/czech_republic_lc.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320269839261820946" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 122px; CURSOR: hand; HEIGHT: 86px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVlOxZs6BI/AAAAAAAAIfw/GvsBUHAYkUQ/s320/czech_republic_lc.gif" border="0" /></a><span style="color:#339999;">Všechny ty, kteří hluboce milují toto krásné město, zemi, kde se narodili naši rodiče, naši prarodiče, naši předkové, kde jsou naše kořeny a naši historii, kde vyrostly některé z těch, kteří dnes žijí, kde ostatní přicházejí rok co rok, v létě v létě, taženými nostalgie a "nostalgie", kdy všechny ostatní návštěvníky sporadicky naprosto každý, bez výjimky, mluví s plnou pusu na zázraky, které nabízí i pozvat své přátele znát a podílet se na naše vlastní, našich lidí, nabízí úchvatné host a bratrské kamarádství, ale málo lidí, jiné než naše soukromí a příbuzným vědět této "pozemského ráje", a že je to jen z toho důvodu, že se mi podporovat vybudování této stránce. Snažím se ho sestavit, maximální informace, které mohou být v zájmu lepšího pochopení a za to a zařazeny snímky a osobní poznámky a komentáře a také materiál převzatý z jiných webových stránek a dokumentů, které samozřejmě budu citovat jako jsou definitivně učinit každý oddíl se skládá z tohoto blogu a děkuje všem, kdo informace mají umožněn do této sbírky a omluvit se těm, kteří se cítí obejít tím, že není zahrnuta chvíli. Mám v úmyslu tento web propagovat všechny excelence, které nabízíme našim lidem, kteří nejsou jen málo, jako je lokalita, architektura, gastronomie, venkovská turistika, životní prostředí, jeho fauny, jeho flóru, jeho idylické scenérie, tras, atd.. a samozřejmě nemůže udělat sám, takže veškeré informace a podklady, které si přejete, aby z existujících komentáře, fotografie, videa atd.. můžete zaslat jej, s uvedením jejich původu a zahrnují <strong><span style="color:#ff0000;">xares2008@hotmail.com</span></strong> radost, protože to pomůže stránkách rostou a obohatit jejich obsahu ve prospěch těch, kteří chtějí vědět, vynikající tohoto města. Nemá žádný větší význam, ale jako já, a že záměrem je, stejně jako nemůžu to udělat sám. Jsem si jistá, bude to vše přispívá k naší trochu, protože se domnívá, že jediným hráčem na této stránce je báječné lidi "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVI9oQ2AMI/AAAAAAAAIcY/H-fxeM5ZjZ4/s1600-h/china.gif"><span style="color:#ffff00;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320238758425395394" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 110px; CURSOR: hand; HEIGHT: 86px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVI9oQ2AMI/AAAAAAAAIcY/H-fxeM5ZjZ4/s320/china.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#ffff00;">所有这些谁深深热爱这个美丽的城市,土地在那里出生的父母,我们的祖父母,我们的祖先,在那里是我们的根,我们的历史,他们在那里长大一些谁现在住在其他人年复一年,夏天在夏季,得出的怀旧和“乡愁” ,在其他所有参加零星绝对每个人都毫不例外,跟您的嘴里充满了奇迹,提供甚至邀请我们的朋友了解和参与我们的习俗,我们的人民,提供一个愉快的主机和兄弟般的情谊,但很少有人以外我们的隐私和亲戚知道这个“人间天堂” ,这是唯一的原因,一直鼓励我,建立这一页。 我试着编译它,最高的信息可能有兴趣进一步了解,并为此,包括照片和个人的意见和评论和材料也从其他网页和文件,这显然我会回复因为它们绝对是使每一个科由本博客,并想感谢所有那些与信息提供了可能此收集和道歉那些绕过谁觉得没有列入了一会儿。 我打算这个网站公布所有的卓越,我们为我们的人谁不是少数,如位置,建筑,美食,乡村旅游,环境,它的动物,其植物区系,其如诗如画的田园风光,路线等。显然不能独自做到这一点,因此所有的资料和文件,使您想从现有的评论,照片,影片等。您可以把它,以显示其原产地为 包括<strong><span style="color:#ff0000;">xares2008@hotmail.com</span></strong>高兴,因为这将有助该网站发展和丰富其内容,有利于那些想知道谁的卓越这个镇。 没有更多的重要性,但像我一样,并打算提出,以及我不能独自做到这一点。我敢肯定我们都将有助于使我们的一点,考虑到只有球员本网页上的最让人惊奇的人的“ Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVK_8tOIzI/AAAAAAAAIcg/3NhIU0xvvAI/s1600-h/coreas1.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320240997296120626" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 99px; CURSOR: hand; HEIGHT: 69px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVK_8tOIzI/AAAAAAAAIcg/3NhIU0xvvAI/s320/coreas1.gif" border="0" /></a><span style="color:#ff0000;">모든 사람은 깊은 사랑이 아름다운 마을, 토지를 어떤 사람은 지금 어디에 그들이 어디에 그들이 어디 다른 곳에 와서 살고 매년 증가 우리의 뿌리와 우리 역사, 우리 부모님, 우리의 조부모, 우리 조상, 태어 났, 여름 여름에 대한 향수와 "향수", 어디 입도 알고 다른 사람과 우리의 관습에 참여하는 우리의 친구를 초대하여 제공하는 불가사의 가득 차 있으면서도 다른 사람들이 모두 예외없이 산발적으로, 대화에 참석하여, 그려 우리 국민, 유쾌한 호스트 이란성 동료애를 제공하고 있지만 우리의 개인 정보 보호와 친척 이외의 몇 사람이 "지상 낙원"알고 있고 그 날이 페이지를 구축하는 것이 좋습니다 가진 유일한 이유가있다. 나는 그것을 컴파일하려고하면, 그 관심을 더 잘 이해하고 최대의 정보가있을 수있습니다 대한이와 사진 및 개인의 의견도 의견과 자료를 다른 웹 페이지와 문서는 분명 내가 자주 인용된다에서 촬영한 포함 그들은 분명히하고있다 각각의 섹션으로 구성되어 있으며 모든 사람이 블로그의 내용이 가능하고이 컬렉션을 만든 사람들을 포함하지 않아도 흐르게 한 순간 느낌에 사과 드리고 감사의 말씀을 전합니다. 나는 우리가 위치, 건축, 미식법, 농촌 관광 등과 같은 몇 가지되지 않습니다 누가 우리 국민의 우수성을 알리는이 제공하는 모든 웹사이트를 총괄, 환경, 동물군, 식물군, 목가적인 풍경, 노선, 등등. 그리고 분명히 혼자, 그래서 모든 정보와 문서를 기존의 코멘트, 사진에서 확인하고자 할 수 없어, 비디오, 등등. 당신은, 자신의 기원을 나타내는 그것을 보낼 수있습니다 때문에 사이트가 도움이 될 것입니다 그리고 <strong><span style="color:#ffffff;">xares2008@hotmail.com</span></strong>, 행복 등이 성장하고 이들이 마을의 우수성을 알고 싶은 사람의 부탁에 자신의 콘텐츠를 풍부하게했다. 하지만, 더 이상의 중요성과 그 의도가로서 내가 할뿐만 아니라, 만들어 난 혼자서도 할 수 없다. 나는 우리 모두가 조금 만드는 데 기여할 것임을,이 페이지에있는 유일한 선수의 멋진 사람 "입니다 고려 Xares 확신 해요.</span></div><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVMA4vfLXI/AAAAAAAAIco/SW1l6QGg0Cc/s1600-h/croacia.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320242112923381106" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 76px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVMA4vfLXI/AAAAAAAAIco/SW1l6QGg0Cc/s320/croacia.gif" border="0" /></a><span style="color:#000099;">Sve one koji duboko vole ovaj prekrasan grad, zemlju gdje su rođeni naši roditelji, naša djedova, naših predaka, gdje su naši korijeni i naše povijesti, gdje im je narasla nekih od onih koji sada žive, gdje drugi dolaze iz godine u godinu, ljeto ljeti, nacrtani po nostalgija i "nostalgija", gdje pohađa drugi sporadino sve apsolutno sve, bez izuzetka, razgovarajte s vašim ustima pun čudesima koja nudi čak pozivamo naše prijatelje znati i sudjelovati u našim običajima, naši ljudi, nudi ugodan domaćin i bratska drugarstvo, ali malo ljudi osim naše privatnost i rodbina znam ovo "zemaljskog raja" i da je jedini razlog koji je ohrabrio me da izgrade ovu stranicu. JA pokušati ga prevesti, maksimalna informacije koje svibanj biti od interesa za bolje razumijevanje i za ovaj i druge uključene slike i osobne komentare i primjedbe i materijala preuzeta sa druge stranice i dokumentaciju, koja očito ću citirati kao što su oni definitivno making svaki dio sastoji se od ovog bloga i zahvaljuje svima onima s informacijama omogućili su ove zbirke i ispričavamo onima koji osjećaju zaobići tako što ne uključuje trenutak. Namjeravam objaviti na ovim stranicama sve o izvrsnosti koji nudimo našim ljudima koji nisu par, kao što su lokacija, arhitektura, gastronomija, seoski turizam, okoliš, njegova fauna, flora njegova, njena idilična pejzaža, pravci, itd.. ocigledno i ne mogu sama učiniti, tako da će sve informacije i dokumentaciju koju želite izraditi iz postojećih komentari, slike, videa, itd.. možete poslati ga, što ukazuje na njihovo porijeklo i uključuju <strong><span style="color:#ff0000;">xares2008@hotmail.com</span></strong> sretna, jer to će pomoći site raste i obogatiti njihov sadržaj u korist onima koji žele znati izvrsnosti ovog grada. Nema više važnosti, ali kako mi je činiti, te da je namjera, kao i ja ne mogu učiniti sami. Siguran sam da ćemo se svi doprinosi čine naše malo, s obzirom da je jedini igrač na ovoj stranici je divan narod "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVMnSXH1sI/AAAAAAAAIcw/_aI3w4A7DwM/s1600-h/dinamarca.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320242772635539138" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 104px; CURSOR: hand; HEIGHT: 90px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVMnSXH1sI/AAAAAAAAIcw/_aI3w4A7DwM/s320/dinamarca.gif" border="0" /></a><span style="color:#cc0000;">Alle dem, der dybt elsker denne smukke by, det land, hvor de blev født vores forældre, vores bedsteforældre, vores forfædre, hvor er vores rødder og vores historie, hvor de voksede nogle af dem, der bor nu, hvor andre kommer år efter år, sommer i sommer, tegnet af nostalgi og "hjemve", hvor andre deltage sporadisk alle absolut alle, uden undtagelse, tale med munden fuld af vidundere som tilbyder endda invitere vores venner til at kende og deltage i vores sædvane, vores folk, der tilbyder en dejlig vært og en broderlige camaraderie, men kun få mennesker andre end vores privatliv og familie kender denne "jordiske paradis", og det er den eneste grund, som har opmuntret mig til at bygge denne side. Jeg forsøger at oversætte det, er den maksimale oplysninger, som kan være af interesse for en bedre forståelse og for dette og medtaget billeder og personlige kommentarer og bemærkninger og materiale hentet fra andre websider og dokumentation, som selvfølgelig vil jeg citere som de er afgjort gøre hvert afsnit består af denne blog og vil gerne takke alle dem med oplysninger har muliggjort denne indsamling og undskylde til dem, der føler sig hægtet af ikke at have medtaget et øjeblik. Jeg agter denne hjemmeside til at offentliggøre al den ekspertise, at vi tilbyder vores folk, som ikke er få, såsom beliggenhed, arkitektur, gastronomi, turisme, miljø, dets dyreliv, dets flora, sin idylliske landskab, ruter osv.. og kan naturligvis ikke gøre det alene, så alle de oplysninger og dokumentation, du ønsker at gøre fra eksisterende kommentarer, billeder, videoer osv.. kan du sende det med angivelse af deres oprindelse til og omfatter <strong><span style="color:#ffffff;">xares2008@hotmail.com</span></strong> lykkelig, fordi det vil hjælpe site vokse og berige deres indhold til fordel for dem, der ønsker at vide ekspertisen i denne by. Har ingen større betydning, men som jeg, og at hensigten er lavet, så godt jeg kan ikke gøre det alene. Jeg er sikker på, at vi alle vil bidrage til at gøre vores lille smule, at mene, at den eneste aktør på denne side er vidunderligt folk "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVN8ZY-A6I/AAAAAAAAIc4/5_o_XEnj-Xo/s1600-h/slovaki2.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320244234811212706" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 105px; CURSOR: hand; HEIGHT: 75px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVN8ZY-A6I/AAAAAAAAIc4/5_o_XEnj-Xo/s320/slovaki2.gif" border="0" /></a><span style="color:#000099;">Všetky tie, ktorí hlboko milujú toto krásne mesto, krajinu, kde sa narodili naši rodičia, naši starí rodičia, naši predkovia, kde sú naše korene a našu históriu, kde vyrástli niektoré z tých, ktorí dnes žijú, kde ostatní prichádzajú rok čo rok, v lete v lete, vlečených nostalgie a "nostalgie", keď všetky ostatné návštevníkov sporadicky úplne každý, bez výnimky, hovorí s plnou pusu na zázraky, ktoré ponúka i pozvať svojich priateľov poznať a podieľať sa na naše vlastné, našich ľudí, ponúka úchvatné hosť a bratské kamarádství, ale málo ľudí, iné ako naše súkromie a príbuzným vedieť tejto "pozemského raja", a že je to len z toho dôvodu, že sa mi podporovať vybudovanie tejto stránke. Snažím sa ho zostaviť, maximálna informácie, ktoré môžu byť v záujme lepšieho pochopenia a za to a zaradené snímky a osobné poznámky a komentáre a tiež materiál prevzatý z iných webových stránok a dokumentov, ktoré samozrejme budem citovať ako sú definitívne urobiť každý oddiel sa skladá z tohto blogu a ďakuje všetkým, kto informácie majú umožnený do tejto zbierky a ospravedlniť sa tým, ktorí sa cítia obísť tým, že nie je zahrnutá chvíľu. Mám v úmysle tento web propagovať všetky excelentnosti, ktoré ponúkame našim ľuďom, ktorí nie sú len málo, ako je lokalita, architektúra, gastronómia, vidiecky turizmus, životné prostredie, jeho fauny, jeho flóru, jeho idylické scenérie, trás, atď. a samozrejme nemôže urobiť sám, takže všetky informácie a podklady, ktoré si prajete, aby z existujúcich komentáre, fotografie, videá, atď. môžete zaslať ho, s uvedením ich pôvodu a zahŕňajú <strong><span style="color:#ff0000;">xares2008@hotmail.com</span></strong> radosť, pretože to pomôže stránkach rastú a obohatiť ich obsahu v prospech tých, ktorí chcú vedieť, vynikajúce tohto mesta. Nemá žiadny väčší význam, ale ako ja, a že zámerom je, rovnako ako nemôžem to urobiť sám. Som si istá, bude to všetko prispieva k našej trochu, pretože sa domnieva, že jediným hráčom na tejto stránke je báječné lidi "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVOyQoyUuI/AAAAAAAAIdA/TfaGX3UIZuo/s1600-h/sloveni1.gif"><span style="color:#cc0000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320245160174572258" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 93px; CURSOR: hand; HEIGHT: 75px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVOyQoyUuI/AAAAAAAAIdA/TfaGX3UIZuo/s320/sloveni1.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#cc0000;">Vsi tisti, ki zelo radi to čudovito mesto, na zemljiščih, kjer so bili rojeni naši starši, naši stari starši, naši predniki, kje so naše korenine in naši zgodovini, kjer je rasla nekaj tistih, ki sedaj živijo, kjer drugi pridejo vsako leto, poletje poleti, ki jih vleče nostalgija in "Nostalgija", kjer drugim udeležili sporadično vse absolutno vse, brez izjeme, se pogovorite s svojim ustih polno čudežih, ki ponuja tudi povabili naši prijatelji, da veš, in sodelovati v naših običajev, naši ljudje, ki ponujajo prekrasni gostiteljici in bratsko Drugarstvo, ampak nekaj ljudi, ki niso naše zasebnosti in sorodnikov vedeti to "zemeljski raj" in da je edini razlog, da me je spodbudila k izgradnji te strani. Poskušam zbrati tako, da je največ informacij, ki bi lahko bile v interesu boljše razumevanje in za to in vključene slike in osebne pripombe in tudi pripombe in materiala, vzetega iz drugih spletnih straneh in v dokumentaciji, ki je očitno bom citatom so definitivno izdelavo vsakega oddelka sestavljajo ta blog in se zahvaljuje vsem tistim informacije so možne to zbirko in se opravičil za tiste, ki čutijo, obiti z ni vključen trenutek. Nameravam na tej spletni strani objavijo vse odličnosti, ki jo nudimo našim ljudem, ki niso nekaj, kot so lokacija, arhitekturo, gastronomijo, podeželskega turizma, okolja, njenemu živalstvu, rastlinstvu njegove, njene idiličnom kulise, progah, itd. in seveda ne more storiti sama, tako da vse informacije in dokumentacijo, ki jo želijo, da bi iz obstoječe komentarje, fotografije, video posnetke, itd. lahko ga pošljete, z navedbo njihovega izvora do in vključujejo <strong><span style="color:#6600cc;">xares2008@hotmail.com</span></strong> zadovoljni, saj bodo v pomoč spletno mesto raste in obogatiti njihove vsebine v prid tistim, ki želijo vedeti odličnosti tega mesta. Ni več pomembna, vendar kot jaz, in da namen je, kot tudi ne morem storiti sama. Prepričan sem, da bomo vse, da prispevajo naše malo, če upoštevamo, da je edini igralec na tej strani je čudovit narod "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVPhlP58GI/AAAAAAAAIdI/b55w5gFyl8A/s1600-h/estonia.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320245973161209954" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 106px; CURSOR: hand; HEIGHT: 77px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVPhlP58GI/AAAAAAAAIdI/b55w5gFyl8A/s320/estonia.gif" border="0" /></a><span style="color:#3333ff;">Kõik need, kes väga meeldib see kaunis linnas, maal, kus nad on sündinud meie vanemad, meie vanavanemad, meie esiisad, kus on meie juured ja meie ajalugu, kus nad kasvasid mõned neist, kes praegu elame, kus teised tulevad aastast aastasse, suvi suvel, joonistatud nostalgia ja "koduigatsus", kus teised osalema juhuslikult täiesti kõigile, ilma eranditeta, rääkige oma suud täis, et küsib, mis pakub isegi kutsuda ystäviämme teada ja osaleda meie tava, Meie inimesed, pakkudes ülimeeldiv vastuvõtvas ja solidaarsuseesmärkidel Toveruus, kuid vähesed inimesed peale meie privaatsust ja sugulased teavad seda "maaline paradiis" ja see on ainus põhjus, mis on innustanud mind ehitada seda lehekülge. Üritan kompileerida, siis maksimaalselt informatsiooni, mis võib talle huvi pakkuda paremat mõistmist ja selleks ja lisada pilte ja isiklikke märkusi ja ka kommentaare ja võetud teiste veebilehtede ja dokumentatsioon, mis ilmselt ma tsiteerin kuna nad on kindlasti tegemist iga osa koosneb selle blogi ja tahaksin tänada kõiki neid teavet on võimalik, et see kogumise ja paluda andeks neile, kes tunnevad, mööda minna ei sisaldu hetke. Ma kavatsen seda saiti avalikustavad kõik tipptasemel, et me pakume meie inimesed, kes ei ole vähe, nagu asukoht, arhitektuur, gastronoomia, maaturismi, keskkond, selle looma, selle taimestiku, selle idülliline scenery, marsruudid jne. ja loomulikult ei saa seda teha üksi, nii et kogu teave ja dokumendid, mida soovite teha olemasolevatest kommentaarid, fotod, videod jne. saata selle ära nende päritolu ning sisaldama <strong><span style="color:#ffffff;">xares2008@hotmail.com</span></strong> õnnelik, sest see aitab kohas kasvada ning rikastada nende sisu toetas neid, kes soovivad teada tipptaset selles linnas. Ei ole enam oluline, kuid nagu ma teen ja seda kavatsust teha, samuti ei saa ma seda teha üksi. Ma olen kindel, et me kõik kaasa aidata sellele, et meie natuke, arvestades, et ainus mängija sellel leheküljel on suurepärane rahvas "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVQiqyhgeI/AAAAAAAAIdQ/nOP3Hg9lqRM/s1600-h/finlandia.gif"><span style="color:#ffffff;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320247091340083682" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 100px; CURSOR: hand; HEIGHT: 72px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVQiqyhgeI/AAAAAAAAIdQ/nOP3Hg9lqRM/s320/finlandia.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#cccccc;">Kaikki ne, jotka syvästi rakastavat kaunis kaupunki, maa, jossa he olivat syntyneet meidän vanhemmat, meidän isovanhemmat, meidän esi-isät, missä ovat meidän juuret ja historia, jossa ne kasvoivat jotkut niistä, jotka nyt elämme, missä muut tulevat vuosi toisensa jälkeen, kesällä kesällä piirtämä nostalgia ja "koti", jossa muut osallistuvat satunnaisesti kaikki aivan kaikki, ilman poikkeuksia, puhua suusi täynnä, että ihmettelee, jokaopa kutsua ystävämme tietää ja osaa custom, väestöön, joka tarjoaa herkullisia vastaanottavassa ja veljelliset toveruus, mutta harvat muut kuin yksityisyyttä ja sukulaiset tietävät tämän "maallinen paratiisi" ja se on ainoa syy, joka on kannustanut minua rakentaa tällä sivulla. Yritän koota se, että mahdollisimman paljon tietoa, joka voi olla kiinnostunut ymmärtää paremmin, ja tästä ja sisällyttää kuvia ja henkilökohtaisia kommentteja ja myös kommenttien ja materiaalista muista web-sivuja ja asiakirjoja, jotka ilmeisesti Aion lainata sellaisina kuin ne ovat ehdottomasti tehdä kunkin osa koostuu tämän blogin ja haluan kiittää kaikkia niitä tietoja, ovat tehneet mahdolliseksi tämän kokoelman ja pyytää anteeksi niille, jotka tuntevat syrjään, joilla ei ole sisällytetty hetki. Aion tätä sivustoa julkaista kaikki paitsi se, että me tarjoamme ihmisille, jotka eivät ole pari, kuten sijainti, arkkitehtuuri, gastronomia, maaseutumatkailu, ympäristö, eläimistön, sen kasviston, sen idyllinen maisema, reiteillä jne.. ja tietysti ei voi tehdä sitä yksin, joten kaikki tiedot ja asiakirjat, josta haluat tehdä olemassa olevien kommentteja, kuvia, videoita jne.. voit lähettää sen, mikä osoittaa niiden alkuperään ja niihin <strong><span style="color:#3366ff;">xares2008@hotmail.com</span></strong> onnellinen, koska se auttaa sivuston kasvaa ja rikastuttaa niiden sisällön puolesta, jotka haluavat tietää huippuosaamisen tämän kaupungin. Ei ole merkitystä, vaan niin kuin minä ja että tarkoituksena on tehty, yhtä hyvin kuin minäkin, ei voi tehdä sitä yksin. Olen varma, että me kaikki vaikuttaa siihen, että meidän vähän, kun otetaan huomioon, että ainoa pelaaja tällä sivulla on ihania ihmisiä "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaKmnkRVaI/AAAAAAAAIf4/1lJfMb_0-2s/s1600-h/israel.gif"><span style="color:#3333ff;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320592405845595554" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 108px; CURSOR: hand; HEIGHT: 81px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdaKmnkRVaI/AAAAAAAAIf4/1lJfMb_0-2s/s320/israel.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#3333ff;">נולדו להורים שלנו, סבא וסבתא שלנו, אבות קדמונים שלנו, לאן את השורשים ההיסטוריה שלנו, שם הם גדלו חלק מי חיים כיום שבו אחרים לבוא שנה אחרי שנה, בקיץ בקיץ, נמשכים על ידי געגועים ו "געגועים על הבית", כאשר כל האחרים להשתתף sporadically לחלוטין את כולם, ללא יוצא מן הכלל, לדבר עם הפה שלך מלא של פלאי, המציע גם להזמין חברים שלנו לדעת ולהשתתף שלנו מותאמים אישית, אנשים שלנו, הצעת נחמד לארח ואת אחותי חברות, אבל כמה אנשים אחרים מאשר את הפרטיות ואת קרוביהם יודע זה "גשמי גן עדן" וזה הסיבה היחידה שיש לו עודדו אותי לבנות בדף זה. אני מנסה לעבד את זה, את המידע המרבי עשוי להיות עניין של הבנה טובה יותר, ועל זה, בצירוף תמונות אישי תגובות וגם הערות וחומרים אחרים שנלקחו מתוך דפי אינטרנט ומסמכים, אשר מן הסתם אני מצטט כמו שהם בהחלט לבצע כל חלק מורכב זה הבלוג ברצוננו להודות לכל אלו הפכו עם מידע זה אפשרי איסוף להתנצל למי bypassed מרגיש צורך בכך שלא כללה רגע. אני מתכוון באתר זה כדי לפרסם את כל מצוינות שאנחנו מציעים שלנו אנשים לא מעטים, כגון מיקום, אדריכלות, גסטרונומיה, כפרי תיירות, איכות סביבה, עולם החי שלה, את עולם הצומח, שלה idyllic תפאורה, נתבים וכו '. ו כמובן לא יכול לעשות את זה לבד, לכן כל מידע ומסמכים שברצונך להפוך מ הקיימים תגובות, תמונות, קטעי וידאו, וכו'. אתה יכול לשלוח את זה, כדי לציין את מוצאם וכוללים <strong><span style="color:#ffffff;">xares2008@hotmail.com</span></strong> שמח, כי זה יעזור באתר לגדול ומעשירות התוכן שלהם לטובת אלה שרוצים לדעת את למצוינות של העיר. אין יותר חשיבות, אך כפי שאני עושה, וכי הכוונה היא הפכה, כמו גם אני לא יכול לעשות את זה לבד. אני בטוח אנו עושים הכל כדי לתרום את מעט, בהתחשב כי רק שחקן בדף זה היא נפלאה של אנשים "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVSYxN5xGI/AAAAAAAAIdY/FD2k5BKgIwo/s1600-h/holanda.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320249120290096226" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 103px; CURSOR: hand; HEIGHT: 83px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVSYxN5xGI/AAAAAAAAIdY/FD2k5BKgIwo/s320/holanda.gif" border="0" /></a><span style="color:#cc0000;">Alle mensen die diep de liefde van deze prachtige stad, het land waar ze geboren zijn onze ouders, onze grootouders, onze voorouders, waar zijn onze wortels en onze geschiedenis, waar ze groeiden sommige van degenen die nu leven, waar anderen komen jaar na jaar, zomer in de zomer, getrokken door nostalgie en "heimwee", waar anderen wonen sporadisch alle absoluut iedereen, zonder uitzondering, praten met je mond vol van de wonderen waar zelfs onze vrienden uitnodigen om te weten en deel te nemen in onze op maat gemaakte, onze mensen en biedt een heerlijk ontvangst en een broederlijke kameraadschap, maar weinig mensen anders dan onze privacy en familie weten dat dit "aardse paradijs" en dat is de enige reden dat heeft me aangemoedigd om voort te bouwen op deze pagina. Ik probeer te compileren, de maximale informatie die van belang kunnen zijn voor een beter begrip en voor dit en opgenomen foto's en persoonlijke opmerkingen en ook de opmerkingen en materiaal afkomstig uit andere webpagina's en documentatie, die uiteraard zal ik citeer zoals ze zijn zeker maken elk deel uit van deze blog en ik bedank iedereen die informatie hebben mogelijk gemaakt in deze collectie en om excuses aan degenen die voelen omzeild door niet een moment. Ik ben van plan deze website te publiceren van de topkwaliteit die wij bieden onze mensen die geen enkele, zoals ligging, architectuur, gastronomie en plattelandstoerisme, het milieu, de fauna, de flora, het idyllische landschap, routes, etc.. en uiteraard kunnen het niet alleen, dus alle informatie en documentatie die u wenst te maken van bestaande reacties, foto's, video's, enz.. kunt u sturen, met vermelding van hun oorsprong tot en omvatten <strong><span style="color:#3333ff;">xares2008@hotmail.com</span></strong> gelukkig, omdat het zal helpen de site groeien en verrijken de inhoud ervan in het voordeel van degenen die willen weten van de excellentie van deze stad. Heeft geen belang meer, maar als ik doe en dat voornemen is gedaan, net zo goed als ik kan het niet alleen. Ik ben zeker dat we allemaal zullen bijdragen aan onze beetje, gezien het feit dat de enige speler op deze pagina is de geweldige mensen van "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVTU2WhjkI/AAAAAAAAIdg/fYBjvigLLys/s1600-h/hungria1.gif"><span style="color:#999900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320250152460586562" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 113px; CURSOR: hand; HEIGHT: 76px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVTU2WhjkI/AAAAAAAAIdg/fYBjvigLLys/s320/hungria1.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#999900;">Mindazok, akik szeretik ezt a mélységesen szép város, a föld, ahol születtek, a szülők, a nagyszülők, őseink, hol vannak a gyökerek, és a történelem, ahol nőtt néhány azok közül, akik most élnek, ahol mások jönnek évről évre, a nyári nyarán, amely a nosztalgia és a "honvágy", ahol a többi részt szórványosan minden feltétlenül mindenki, kivétel nélkül, beszéljen a saját szája tele a csodát, amely még meghívni a barátainkat, hogy ismerje és részt venni a szokás, népünket, egy elragadó fogadó és a testvéri bajtársiasság, de néhány ember más, mint a magánélet és a hozzátartozók tudom ezt a "földi paradicsomban", és hogy az egyetlen oka annak, hogy arra ösztönözte, hogy nekem ezt az oldalt. Megpróbálok összeállítani, hogy a maximális információt lehet érdeke, hogy jobban megértsék, és ennek, és a képek és a személyes észrevételeket és megjegyzéseket és egyéb anyagokat vett weboldalakat és dokumentációt, amely természetesen fogok idézettel azokat határozottan, hogy minden egyes szakasz alkotja ezt a blogot, és szeretnék köszönetet mondani mindazoknak, akik információval rendelkeznek arról, lehetséges, az adatgyűjtés és bocsánatot kérni, hogy azok, akik úgy érzik, megkerülni nem tartoznak egy pillanatra. Én ezen a honlapon nyilvánosságra valamennyi kiválósága, hogy mi ajánljuk, akik nem kevesen vannak, mint például a helyszín, az építészet, a gasztronómia, a vidéki turizmus, a környezetvédelem, az állatvilágot, a növények, az idilli táj, sus rutas, etc., y evidentemente no podré hacerlo solo, por eso toda la información y documentación que deseeis aportar a partir de la ya existente, como comentarios, fotos, videos, etc., podeis enviarla, indicando su procedencia a <strong><span style="color:#cc0000;">xares2008@hotmail.com</span></strong>, és boldog, mert ez segíteni fog növekedni, és a honlap tartalmát gazdagítják a javára, akik szeretnék megismerni a kiválóságot a városban. Nincs nagyobb jelentősége, de mint én, és a szándék áll, és nem tudok csinálni egyedül. Biztos vagyok benne, hogy majd minden tenni a kicsit, tekintettel arra, hogy a játékos csak az ezen az oldalon van a csodálatos emberek "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVUPAllhmI/AAAAAAAAIdo/MHCTnNp_8AE/s1600-h/indonesia.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320251151640528482" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 103px; CURSOR: hand; HEIGHT: 83px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVUPAllhmI/AAAAAAAAIdo/MHCTnNp_8AE/s320/indonesia.gif" border="0" /></a><span style="color:#ff0000;">Semua orang-orang yang sangat mencintai kota indah ini, tanah di mana mereka lahir kami orangtua, kakek / nenek kami, nenek moyang kita, dimana kita adalah akar dan sejarah kami, di mana mereka tumbuh beberapa dari mereka yang sekarang tinggal di mana orang lain datang dari tahun ke tahun, musim panas di musim panas, diambil oleh rasa rindu dan "rindu", di mana orang lain benar-benar hadir sporadis semua orang, tanpa pengecualian, berbicara dengan mulut yang penuh dengan keajaiban yang menawarkan bahkan kami mengundang teman untuk mengetahui dan berpartisipasi dalam adat kami, kami orang, menawarkan host menyenangkan seperti saudara dan persahabatan, tetapi beberapa orang lainnya dari privasi kami dan saudara tahu ini "surga dunia" dan yang satu-satunya alasan yang mendorong saya untuk membangun halaman ini. Saya mencoba untuk compile, maksimum informasi yang mungkin menarik untuk pemahaman yang lebih baik dan untuk hal ini dan termasuk gambar dan komentar pribadi dan juga komentar dan bahan lainnya yang diambil dari halaman web dan dokumentasi, yang jelas saya akan kutipan karena pasti membuat setiap bagian terdiri dari blog ini dan ingin mengucapkan terima kasih kepada semua orang dengan informasi yang telah dibuat untuk koleksi ini dan minta maaf kepada mereka yang merasa tidak memiliki bypassed oleh disertakan sebentar. Saya berniat situs ini untuk mengiklankan semua keunggulan yang kami tawarkan kami orang-orang yang tidak sedikit, seperti lokasi, arsitektur, keahlian memasak, desa wisata, lingkungan, dan fauna, dan flora, pemandangan yang sangat indah, rute, dll. dan jelas tidak bisa melakukannya sendiri, sehingga semua informasi dan dokumentasi anda ingin membuat komentar yang ada, foto, video, dll. Anda dapat mengirimnya, menunjukkan mereka ke asal dan mencakup <strong><span style="color:#ffffff;">xares2008@hotmail.com</span></strong> senang, karena akan membantu situs mereka tumbuh dan memperkaya konten dalam kebaikan orang-orang yang ingin mengetahui keunggulan dari kota ini. Tidak lebih penting, tetapi seperti yang saya lakukan dan niat yang dibuat, juga saya tidak bisa melakukannya sendiri. Saya yakin kita semua berkontribusi untuk membuat kami sedikit, mengingat bahwa satu-satunya pemain di halaman ini adalah orang-orang yang indah "Xares.<br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVVKVi-00I/AAAAAAAAIdw/Qej4n7QlHM0/s1600-h/japon.gif"><span style="color:#cccccc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320252170879030082" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 110px; CURSOR: hand; HEIGHT: 78px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVVKVi-00I/AAAAAAAAIdw/Qej4n7QlHM0/s320/japon.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#cccccc;">すべての人を深く愛し、この美しい町は、どこの土地がどこにするいくつかの人たちが、年後に来る人たちのルーツとなったライブの歴史は、私たちの両親は、私たちの祖父母、私たちの祖先は、生まれて、夏夏は、懐かしさと"郷愁"は、他のお口にも知っているし、 Googleのカスタムに参加する私たちの友達に紹介提供している不思議をいっぱいにしては例外なくすべてのは確実に誰も散発的で、話に参加し、描画我々の人々は、楽しい仲間のホストを提供し、兄弟が、少数の人々のプライバシーや親族以外の、この"地上の楽園"それは私が知っていて、このページを構築することをお勧めしている唯一の理由だ。 私はそれをコンパイルしようとすると、その関心をより良く理解し、最大限の情報をすることができるため、写真や個人的なコメントや他のWebページにもコメントや素材、およびドキュメントは、明らかに私からの引用が含まれてそれらは間違いなく、各セクションを作っているとして、このブログの構成可能なすべての情報を収集している人は含まれていないがバイパスを感じる瞬間に謝罪に感謝したい。 私は、場所、建築、食文化、観光などの農村部の人ではない数の人が提供するすべての卓越性を公表し、このWebサイトは、環境、動物、植物、その牧歌的な風景を、路線などとは明らかに一人なので、すべての情報やドキュメントをすれば、既存のコメントを、写真からそれを希望することはできませんが、ビデオなどを、その起源を示して送信することができます これは、サイトを支援し、 <strong><span style="color:#cc0000;">xares2008@hotmail.com</span></strong> 、満足など成長し、この町の優秀な人たちを知って希望を支持する自分のコンテンツを充実させる。 が、より重要性がないとすれば、その意図は、作られるだけでなく、私だけではそれを行うことはできない。私たちのすべてを当社に貢献していく少しは、このページでは唯一のプレーヤーの素晴らしい人々 "であることを考慮すれXares確信している。</span></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVWN6gVDyI/AAAAAAAAId4/YlhENWMGi8c/s1600-h/letonia.gif"><span style="color:#990000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320253331851251490" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 104px; CURSOR: hand; HEIGHT: 78px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVWN6gVDyI/AAAAAAAAId4/YlhENWMGi8c/s320/letonia.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#990000;">Visi tie, kas dziļi mīlēt šo skaisto pilsētu, zemes, kur tie ir dzimuši mūsu vecāki, mūsu vecvecāki, mūsu senči, kur ir mūsu saknes, mūsu vēsture, ja tie pieauga daži no tiem, kas tagad dzīvo, kur pārējie nāk gadu pēc gada, vasaras vasarā, ko zīmē nostalģija un ilgas pēc mājām ", kur pārējie apmeklēt sporādiski visiem pilnīgi visiem, bez izņēmuma, runāt ar jūsu mute pilna ar to rodas jautājums, kas piedāvā pat uzaicināt mūsu draugiem zināt un piedalīties mūsu tradīcijām, mūsu cilvēkiem, piedāvājot apburošs uzņēmēja un brālības draudzība, bet tikai daži cilvēki, kas nav mūsu privātuma un radiniekiem zināt šīs "zemes paradīze", un ka ir tikai tāpēc, ka tā ir veicinājusi mani veidot šīs lapas. Mēģinu salīdzināšanu, maksimālo informāciju, kas var interesēt labāk izprast, un, lai to un iekļauti attēli un personas komentārus, kā arī piezīmes un materiāli ņemti no citām tīmekļa lappusēm, un dokumentācijā, kas, protams, es citējot jo tie ir noteikti pieņemšanas katra sadaļa sastāv no šīs blog un vēlētos pateikties visiem tiem, kam informācija ir iespējams šo kolekciju un atvainojamies tiem, kas uzskata, apiet ar kuras nav iekļautas brīdi. Es plānoju šo interneta lapu, lai atklātībai visu izcilību, ka mēs piedāvājam mūsu cilvēki, kas nav maz, piemēram, par atrašanās vietu, arhitektūras, gastronomijas, lauku tūrisms, vide, tās fauna, to flora, tās idilisks dekorācijām, ceļiem, utt., un, protams, nevar darīt to tikai, lai visu informāciju un dokumentāciju, jūs vēlaties, lai no esošajiem komentāriem, fotogrāfijas, video, utt. Jūs varat to nosūtīt, norādot to izcelsmes un ietver <strong><span style="color:#ffffff;">xares2008@hotmail.com</span></strong> laimīgs, jo tas palīdzēs vietā augt un bagātina to saturu, par labu tiem, kas vēlas zināt, ka izcilība šajā pilsētā. Nav vairāk svarīgi, bet kā man, un ka mērķis ir veiktas, kā arī I can't do it alone. Esmu pārliecināts, ka mēs visi ieguldījumu, lai mūsu nedaudz, ņemot vērā, ka tikai spēlētājs šajā lapā ir brīnišķīgi cilvēki "Xares</span>.</div><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVYuhyUiVI/AAAAAAAAIeA/-EfvCXo0nlw/s1600-h/lituania.gif"><span style="color:#ffff00;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320256091174766930" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 77px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVYuhyUiVI/AAAAAAAAIeA/-EfvCXo0nlw/s320/lituania.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#ffff00;">Visi tie, kurie labai mėgsta šį gražus miestas, į žemę, kurioje jie gimė mūsų tėvai, mūsų seneliai, mūsų protėviai, kur yra mūsų šaknys ir mūsų istorijos, kai jie augo kai tie, kurie dabar gyvena kur kiti ateis metais, vasarą vasarą, traukia nostalgija ir "Nostalgia", kur kiti dalyvauti sporadiškai visi absoliučiai visi, be išimties, pasitarkite su savo burnos pilnas stebuklų, kuri siūlo net pakviesti savo draugus žinoti ir dalyvauti mūsų papročius, mūsų tautos, siūlo puikūs priimančiosios ir broliški Draugystę, tačiau tik nedaugelis žmonių, išskyrus mūsų privatumo ir artimiesiems žinoti "žemės rojus", ir tai tik todėl, kad paskatino mane sukurti šį puslapį. Aš stengiuosi surinkti, tai ne daugiau informacijos, kuri gali būti naudinga, geriau suprasti ir šio ir įtraukti paveikslėlių ir asmens pastabas ir komentarus ir medžiagos, paimtos iš kitų interneto puslapių ir dokumentų, kurie akivaizdžiai Aš citata nes jie tikrai kiekvieną skyrių sudaro šio dienoraščio ir norėtų padėkoti visiems, kurie su informacijos buvo galima šią kolekciją ir atsiprašome tų, kurie jaučiasi aplenkti ne turintis įtraukti akimirkos. Aš planuoju šią svetainę skelbti visų kompetencijos, kurias mes siūlome mūsų tautai, kurie nėra kelias, ty vietą, architektūrą, gastronomiją, kaimo turizmą, aplinkos apsaugą, jos gyvūniją, jos Augalija, jos Idyllic dekoracijos, maršrutų ir pan. Žinoma, negalima daryti tik, kad visa informacija ir dokumentacija norite iš esamų komentarų, nuotraukų, vaizdo įrašų ir kt. galite siųsti, nurodant jų kilmės ir įtraukti <strong><span style="color:#ff6600;">xares2008@hotmail.com</span></strong> laimingas, nes tai padės svetainę auga ir praturtinti savo turinio naudai tų, kurie nori žinoti kompetencijos šio miesto. Neturi daugiau dėmesio, tačiau, kaip aš ir kad ketinama atlikti, taip pat I can't do it alone. Aš tikiu, kad mes visi prisidėti prie to, kad mūsų truputį, manydama, kad vienintelė šiame puslapyje yra puiki tauta "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVZoJqrrTI/AAAAAAAAIeI/iKaDF62Vqe8/s1600-h/malta.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320257081132690738" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 100px; CURSOR: hand; HEIGHT: 72px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVZoJqrrTI/AAAAAAAAIeI/iKaDF62Vqe8/s320/malta.gif" border="0" /></a><span style="color:#ff0000;">Dawk kollha li profondament imħabba din beautiful town, l-art fejn ikunu twieldu tagħna ġenituri, nanniet tagħna, antenati tagħna, fejn huma tagħna għeruq u istorja tagħna, fejn dawn ikunu kibru uħud minn dawk li issa jgħixu fejn oħrajn jiġu sena wara sena, sajf fis-sajf, miktub mill nostalgia u "homesickness", fejn jattendu sporadiku oħrajn kollha assolutament kulħadd, mingħajr eċċezzjoni, tkellem ma ħalqek sħiħa tal-tistaqsi li toffri saħansitra jistieden ħbieb tagħna jkunu jafu u jipparteċipaw fil tagħna drawwa, poplu tagħna, li joffru delightful ospitanti u camaraderie fraterni, imma ftit nies minbarra privatezza u l-qraba tagħna jafu dan "earthly paradijs" u li hija l-unika raġuni li ħeġġet me biex tinbena din il-paġna. Nipprova josservawha, l-informazzjoni massima li tista 'tkun ta' interess għal fehim aħjar u għal dan u inklużi stampi u personali kummenti u wkoll kummenti u materjal meħud minn oħra web pages u dokumentazzjoni, li ovvjament I se cite kif huma definittivament jagħmlu kull sezzjoni jikkonsisti f'din blog u jixtieq jirringrazzja lil dawk kollha b'informazzjoni għamlu possibbli dan il-ġbir u biex jitlob skuża lil dawk li jħossu bypassed billi ma jkollhomx inklużi mument. I ħsieb dan is-sit biex tippubblika kollha ta 'l-eċċellenza li noffru tagħna nies li m'humiex ftit, bħal-lokazzjoni, arkitettura, gastronomija, turiżmu rurali, l-ambjent, il-fawna, il-flora, l idyllic xenarju, rotot, eċċ. u ovvjament ma tistax tagħmel dan biss, sabiex l-informazzjoni kollha u d-dokumentazzjoni li tixtieq tagħmel kummenti mill eżistenti, ritratti, vidjos, eċċ. inti tista 'tibagħtu, jindika l-oriġini tagħhom li u jinkludu <strong><span style="color:#ffffff;">xares2008@hotmail.com</span></strong> kuntent, minħabba li se jgħinu biex jikber is-sit u jarrikkixxu l-kontenut tagħhom favur dawk li jixtiequ jkunu jafu l-eċċellenza ta 'din il-belt. Ma jkollux aktar importanza, imma kif nagħmel u din l-intenzjoni hija magħmula, kif ukoll I ma jistgħux jagħmlu dan waħedhom. Jien ċert aħna kollha jikkontribwixxu sabiex jagħmlu tagħna ftit, meta jitqies li l-uniku player fuq din il-paġna huwa l-poplu ta 'wunderbare "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVaU0lT3CI/AAAAAAAAIeQ/KT209ta3kcI/s1600-h/noruega1.gif"><span style="color:#ff0000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320257848567127074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 79px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVaU0lT3CI/AAAAAAAAIeQ/KT209ta3kcI/s320/noruega1.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#6600cc;">Alle som dypt elsker denne vakre byen, landet der de ble født våre foreldre, våre besteforeldre, våre forfedre, hvor er våre røtter og vår historie, hvor de vokste noen av de som nå bor der andre kommer år etter år, sommer i sommer, tegnet av nostalgi og hjemlengsel ", hvor andre delta sporadisk alle absolutt alle, uten unntak, snakke med munnen full av underverkene som tilbyr også invitere venner til å vite og delta i våre egne, våre ansatte, som tilbyr et hyggelig vertskap og en broderlig fellesskap, men få andre enn våre retningslinjer og slektninger vet dette "jordisk paradis" og det er den eneste grunnen som har oppmuntret meg til å bygge denne siden. Jeg prøver å kompilere den høyeste informasjon som kan være av interesse for en bedre forståelse for dette og tatt bilder og personlige kommentarer og kommentarer og materiale hentet fra andre nettsider og dokumentasjon, noe som åpenbart vil jeg sitere som de er definitivt noe som gjør hver del består av denne bloggen og ønsker å takke alle dem med informasjon har gjort mulig denne samlingen og beklager til de som føler seg forbigått ved ikke å ha tatt et øyeblikk. Jeg har tenkt dette webområdet publisere alle de fortreffelighet som vi tilbyr våre folk som ikke er få, slik som plassering, arkitektur, gastronomi, rural turisme, miljø, dets fauna, dens flora, sin idylliske landskap, ruter, etc.. og åpenbart ikke kan gjøre det alene, så all informasjon og dokumentasjon du ønsker å gjøre eksisterende kommentarer, bilder, videoer, etc.. kan du sende det indikerer deres opprinnelse til og inkludere <strong><span style="color:#ff6600;">xares2008@hotmail.com</span></strong> glad, fordi det vil hjelpe området vokse og berike deres innhold til fordel for dem som ønsker å vite excellence i denne byen. Har ikke mer viktig, men som jeg gjør, og at intensjonen er gjort, så vel som jeg ikke kan gjøre det alene. Jeg er sikker på at vi vil alle bidra til å gjøre litt, og ser at den eneste spilleren på denne siden er den fantastiske mennesker i "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVbNn8v9QI/AAAAAAAAIeY/NfxD5u0zACs/s1600-h/poland.gif"><span style="color:#cc0000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320258824428320002" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 99px; CURSOR: hand; HEIGHT: 82px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVbNn8v9QI/AAAAAAAAIeY/NfxD5u0zACs/s320/poland.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#cc0000;">Wszyscy ci, którzy głęboko miłość to piękne miasto, kraj, w którym urodziły się nasi rodzice, nasi dziadkowie, nasi przodkowie, gdzie są nasze korzenie i naszej historii, gdzie rosła niektórych z tych, którzy obecnie mieszkają gdzie się rok po roku, lato w lecie, przygotowanego przez nostalgii i "nostalgia", gdzie inni sporadycznie uczestniczyć wszyscy absolutnie wszystkich, bez wyjątku, porozmawiaj ze swoim usta pełne cudów, który oferuje nawet zaprosić naszych przyjaciół, aby poznać i uczestniczyć w naszym zwyczaju, naszych ludzi, oferując delightful przyjmującego oraz braterskiej koleżeństwa, ale niewiele osób innych niż nasza prywatność i krewnych o tym "raju ziemskiego", a to tylko dlatego, że zachęciła mnie do tworzenia tej strony. Staram się go skompilować, maksymalna informacje, które mogą być interesujące dla lepszego zrozumienia i dla tego i zawarte zdjęcia i osobiste komentarze, a także komentarze i materiały pobierane z innych stron internetowych i dokumentacji, co oczywiście będę cytatem ponieważ są one zdecydowanie podejmowania każdej sekcji polega na tym blogu i chciałbym podziękować wszystkim osobom z informacji możliwe gromadzenie i przepraszamy tych, którzy czują się pominięte przez nie posiadających chwilę. Zamierzam tę stronę do publicznej wiadomości wszystkie doskonałości, które oferujemy naszym ludziom, którzy nie są nieliczne, takie jak lokalizacja, architektura, gastronomia, turystyka wiejska, środowiska naturalnego, jego fauny, flory jego, jego idyllicznymi dekoracje, tras, itp.. i oczywiście nie może to zrobić sam, więc wszelkie informacje i dokumentację, którą chcesz uczynić z istniejących komentarze, zdjęcia, filmy, etc. możesz wysłać go, wskazując na ich pochodzenie i obejmują <strong><span style="color:#ffffff;">xares2008@hotmail.com</span></strong> szczęśliwy, ponieważ pomoże ona w miejscu rozwijać i wzbogacać ich treść na korzyść tych, którzy chcą wiedzieć doskonałości tego miasta. Nie ma większego znaczenia, ale jak zrobić, i że intencją jest, jak nie mogę zrobić to sam. Jestem pewien, że będziemy się do tego, by wszystkie nasze trochę, uznając, że jedynym graczem na tej stronie jest wspaniałym ludziom "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVcKa0J98I/AAAAAAAAIeg/oNFZtG_97vA/s1600-h/rumania.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320259868874635202" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 106px; CURSOR: hand; HEIGHT: 76px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVcKa0J98I/AAAAAAAAIeg/oNFZtG_97vA/s320/rumania.gif" border="0" /></a><span style="color:#6600cc;">Toţi cei care iubesc profund acest frumos oraş, a terenului în cazul în care acestea s-au născut părinţii noştri, bunicii noştri, strămoşii noştri, în cazul în care ne sunt rădăcinile şi istoria noastră, în cazul în care acestea au crescut unele dintre cei care trăiesc acum în cazul în care alţii vin an de an, vara în vară, cu nostalgie şi "dor de casă", în cazul în care alţii participa sporadic toate absolut toată lumea, fără excepţie, vorbeşte cu gura plină de minuni, care oferă chiar invita prietenii noştri să ştie şi să participe la nostru personalizat, oamenii nostri, oferind o incantatoare gazdă şi o fraternă camaraderie, dar puţine persoane, altele decât noastră de confidenţialitate şi rudele ştiu acest "paradis pământesc" şi că este singurul motiv pentru care m-au încurajat să construim această pagină. Am să încercaţi să compilaţi-l, numărul maxim de informaţii care pot fi de interes pentru o mai bună înţelegere şi pentru acest lucru şi a inclus imagini şi comentarii personale şi, de asemenea, comentarii şi materiale luate de la alte pagini de Web şi a documentelor, care în mod evident, voi cita în care acestea sunt cu siguranta de luare fiecare secţiune constă din acest blog şi-ar dori să le mulţumesc tuturor celor cu informaţii s-au făcut posibilă această colecţie şi să-mi cer scuze pentru cei care simt bypassed de care nu au inclus un moment. Intenţionez acest site pentru a face publicitate toate de excelenţă pe care le oferim nostru oameni care nu sunt puţine, cum ar fi localizarea, arhitectura, gastronomie, turism rural, a mediului, a faunei, florei, sa peisaj idilic, rute, etc. şi, evident, nu pot s-o faci singur, aşa că toate informaţiile şi documentele pe care doriţi să o facă de la existente comentarii, fotografii, videoclipuri, etc. puteţi trimite, indicând lor de origine pentru a şi să includă <strong><span style="color:#ffcc66;">xares2008@hotmail.com</span></strong> fericit, pentru că-l va ajuta pe site-ul creşte şi a îmbogăţi conţinutul lor, în favoarea celor care doresc să ştie de excelenta din acest oraş. Nu are nici o mai mare importanţă, dar după cum am făcut şi că intenţia este de făcut, precum şi nu pot să o fac singur. Sunt sigur că vom face toate contribuie la nostru pic, având în vedere că numai jucător de pe această pagină este de oameni minunati "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVdBVAm6mI/AAAAAAAAIeo/yXSbKvStbhw/s1600-h/serbia.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320260812209056354" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 98px; CURSOR: hand; HEIGHT: 68px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVdBVAm6mI/AAAAAAAAIeo/yXSbKvStbhw/s320/serbia.gif" border="0" /></a><span style="color:#ff6600;">Све оне који дубоко воле овај прекрасан град, земљу где су рођени наши родитељи, наша дједа, наших предака, где су наши корени и наше историје, где им је нарасла неких од оних који сада живе, где други долазе из године у годину, лето лети, нацртани по носталгија и "Носталгија", где похађа други спорадино све апсолутно све, без изузетка, разговарајте са вашим устима пун чудеса која нуди чак позивамо наше пријатеље да знају и да учествује у нашим обичајима, наши људи, нуди угодан домаћин и братска другарство, али мало људи осим наше приватност и родбина знам ово "земаљског раја" и да је једини разлог који је охрабрио ме да изграде ову страницу. ЈА пробати га превести, максимална информације које мај бити од интереса за боље разумевање и за овај и друге укључене слике и личне коментаре и примједбе и материјала преузета са друге стране и документацију, која очито ћу цитирати као што су они дефинитивно макинг сваки део састоји се од овог блога и захваљује свима онима са информацијама омогућили су ове збирке и извињавамо онима који осећају заобићи тако што не укључује тренутак. Намјеравам објавити на овим страницама све о извршности који нудимо нашим људима који нису пар, као што су локација, архитектура, Гастрономија, сеоски туризам, околину, његова фауна, флора његова, њена идилична пејзажа, правци, итд. оцигледно и не могу да сама урадим, тако да ће све информације и документацију коју желите направити из постојећих коментари, слике, видеа, итд. можете послати га, што указује на њихово порекло и укључују <strong><span style="color:#3366ff;">ксарес2008@хотмаил.цом</span></strong> сретна, јер то ће помоћи сите расте и обогатити њихов садржај у корист онима који желе да знају извршности овог града. Нема више важности, али како ми је чинити, те да је намера, као и ја не могу учинити сами. Сигуран сам да ћемо се сви прилози чине наше мало, с обзиром да је једини играч на овој страници је диван народ "Ксарес.</span></div><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVd2XnYpPI/AAAAAAAAIew/DlN58Nhc5Nk/s1600-h/suecia.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320261723441636594" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 108px; CURSOR: hand; HEIGHT: 82px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVd2XnYpPI/AAAAAAAAIew/DlN58Nhc5Nk/s320/suecia.gif" border="0" /></a><span style="color:#339999;">Alla som djupt älskar denna vackra stad, land där de är födda våra föräldrar, våra farföräldrar, våra förfäder, var är våra rötter och vår historia, där de växte några av dem som nu bor där andra kommer år efter år, sommar på sommaren, ritat av nostalgi och "hemlängtan", där andra delta sporadiskt alla absolut alla, utan undantag, prata med munnen full av underverk som ger ens bjuda in våra vänner att känna till och delta i våra egna, vårt folk, som erbjuder ett härligt mottagande och en broderlig kamratskap, men några andra personer än vår integritet och anhöriga känner till detta "jordiska paradiset" och det är den enda anledning som har uppmuntrat mig att bygga upp webbplatsen. Jag försöker att samla in dem, det högsta som kan vara av intresse för en bättre förståelse för detta och inkluderade bilder och personliga kommentarer och synpunkter och material som tagits från andra webbsidor och dokumentation, vilket naturligtvis kommer jag att citera eftersom de är definitivt göra varje avsnitt består av den här bloggen och vill tacka alla som har information har gjort det möjligt att samla in och be om ursäkt till dem som anser kringgås genom att inte ha tagit en stund. Jag tänker denna webbplats för att publicera hela den spetskompetens som vi erbjuder våra anställda som inte är några, såsom läge, arkitektur, gastronomi, landsbygdsturism, miljö, dess fauna, dess flora, sina idylliska landskap, rutter osv. och kan naturligtvis inte göra det ensam, så all information och dokumentation som du vill göra från befintliga kommentarer, bilder, videor mm. Du kan skicka den, med angivande av deras ursprung till och inkludera glad, eftersom det kommer att hjälpa tomten växa och berika deras innehåll <span style="color:#ffcc00;"><strong>xares2008@hotmail.c</strong>om</span> till förmån för dem som vill veta spetskompetens för den här staden. Har ingen större betydelse, men som jag gör och att avsikten är, liksom jag kan inte göra det ensam. Jag är säker på att vi alla kommer att bidra till att göra våra lite, med tanke på att den enda aktören på den här sidan är de underbara människorna i "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVgHyCGwDI/AAAAAAAAIfA/ZGtzaQuAdgo/s1600-h/filipinas.gif"><span style="color:#990000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320264221614063666" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 103px; CURSOR: hand; HEIGHT: 71px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVgHyCGwDI/AAAAAAAAIfA/ZGtzaQuAdgo/s320/filipinas.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#990000;">Lahat ng mga taong taos-puso ng pag-ibig na ito beautiful bayan, sa lupain kung saan sila ay ipinanganak sa aming mga magulang, ang aming grandparents, ang aming ancestors, kung saan ay aming roots at ating kasaysayan, kung saan sila lumago ang ilan sa mga taong ngayon kung saan nakatira ang iba nama'y taon matapos ang taon, ang tag-init sa tag-araw, inilabas ng galimgim at "bayan", kung saan ang iba dumalo sporadically lahat absolutely lahat, nang walang exception, makipag-usap sa iyong bibig na puno ng mga wonders na nagbibigay ng kahit na mag-imbita ng aming mga kaibigan na malaman at makilahok sa aming mga pasadyang, sa aming mga tao, na nag-aalok ng isang kaaya-aya-host at isang kapatid pagkakaibiganan, ngunit ang ilang mga tao na iba sa aming privacy at mga kamag-anak kung ito "makamundo paraiso" at na ang tanging dahilan na may hinihikayat ako na bumuo ng pahinang ito. Ako subukin sa sumulat ng libro na ito, ang pinakamataas na mga impormasyon na maaaring ng interes sa isang mabuting pang-unawa at para sa mga ito at kasama ang mga larawan at mga personal na din ang mga komento at mga komento at mga materyales na kinuha mula sa iba pang mga web pages at documentation, na malinaw naman ako ng quote habang ang mga ito ay tiyak ang paggawa ng bawat seksyon ay binubuo ng blog na ito at gusto mong pasalamatan ang lahat ng mga impormasyon na may nagawa na posible ang collection na ito at sa mga humihingi ng paumanhin sa mga taong pakiramdam bypassed pamamagitan ng hindi pagkakaroon ng kasama ng isang sandali. Balak ko sa website na ito upang ilathala ang lahat ng mga kahusayan na kami ay nag-aalok sa aming mga tao na hindi ilang, tulad ng mga lokasyon, architecture, gastronomy, rural turismo, ang kapaligiran, ang palahayupan, ang flora, ang payapa't maligaya telon, mga ruta, atbp. at malinaw naman ay hindi maaaring gawin ito nang mag-isa, kaya ang lahat ng mga impormasyon at mga babasahin na gusto ninyong gawin mula sa mga umiiral na mga komentaryo, litrato, mga videos, atbp. maaari mong ipadala ito, nagpapahiwatig ng kanilang mga ninuno sa at isama <strong><span style="color:#000099;">xares2008@hotmail.com</span></strong> masaya, dahil ito ay makakatulong sa site na lumalaki at pagyamanin ang kanilang mga nilalaman sa pabor ng mga taong gusto ninyong malaman ang kahusayan ng bayang ito. Na ito ay walang karagdagang kahalagahan, ngunit tulad ko at ang balak ay nagawa na, pati na rin ang hindi ko magawa ito nag-iisa. I'm sure namin ang lahat ng kontribusyon upang gumawa ng aming maliit na bit, isasaalang-alang na ang mga manlalaro lamang sa pahinang ito ay ang kahanga-hanga ang mga tao ng "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVe3TYm93I/AAAAAAAAIe4/NQ-7LsWIECs/s1600-h/tailandia.gif"><span style="color:#6633ff;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320262838997415794" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 111px; CURSOR: hand; HEIGHT: 86px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVe3TYm93I/AAAAAAAAIe4/NQ-7LsWIECs/s320/tailandia.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#6633ff;">ทั้งหมดรักบรรดาผู้ที่ลึกนี้สวยงามเมืองแผ่นดินที่พวกเขาถูกคลอดของพ่อแม่ปู่ย่าของเราเราปู่ตาซึ่งมีรากของเราและประวัติศาสตร์ของเราที่บางพวกเขาเติบโตขึ้นของบรรดาผู้ที่อยู่ในขณะนี้ที่อื่นๆมาปี, ฤดูร้อนในฤดูร้อนวาดโดยคิดถึงและ "ความคิดถึงบ้าน" ซึ่งคนอื่นๆร่วมเป็นระยะๆทั้งหมดมั่นเหมาะทุกคนโดยยกเว้นคุยกับปากของคุณเต็มของสิ่งมหัศจรรย์ที่เสนอแม้แต่เชิญเพื่อนของเรารู้และร่วมในการกำหนดเองของเรา, คนของเราให้เป็นระรื่นโฮสต์และภราดรความสนิทสนมกันแต่บางคนอื่นๆของเราข้อมูลส่วนบุคคลและญาติทราบนี้ "แผ่นดินสวรรค์" และที่เดียวที่มีเหตุผลสนับสนุนให้ฉันเพื่อสร้างหน้านี้. ฉันพยายามรวบรวมมันสูงสุดข้อมูลที่อาจสนใจและความเข้าใจที่ดีกว่านี้และรวมรูปภาพส่วนตัวและความคิดเห็นและความคิดเห็นและวัสดุจากเว็บเพจอื่นๆและเอกสารที่โท่ฉันจะอ้างอิงตามที่มั่นเหมาะทำให้แต่ละส่วนประกอบด้วยบล็อกนี้และขอขอบคุณทุกบรรดาผู้ที่อยู่กับข้อมูลที่ได้ทำให้ที่สุดคอลเล็กชันนี้และเพื่อให้บรรดาผู้ที่ขออภัยรู้สึก bypassed โดยไม่รวมมีสักครู่. ฉันหมายมั่นเว็บไซต์นี้เพื่อเผยแพร่ทั้งหมดที่ยอดเยี่ยมที่เราเสนอของเราผู้ที่ไม่น้อยเช่นตำแหน่งสถาปัตยกรรม, วิธีทำอาหาร, ชนบทท่องเที่ยวสิ่งแวดล้อมการ fauna บริษัทพฤกษามีทิวทัศน์งดงาม, เส้นทางฯลฯ. โท่และมันไม่สามารถดำเนินการเพียงอย่างเดียวดังนั้นข้อมูลทั้งหมดที่และเอกสารที่คุณต้องการให้จากความคิดเห็นที่มีอยู่ภาพถ่ายวิดีโอฯลฯ. คุณสามารถส่งได้แสดงความต้นทางไปยัง และรวม <strong><span style="color:#ff0000;">xares2008@hotmail.com</span></strong> แฮปปี้ได้เพราะจะช่วยให้เว็บไซต์ของพวกเขาเติบโตและประเทืองเนื้อหาโปรดปรานของบรรดาผู้ที่ต้องการทราบเลิศของเมืองนี้. ไม่มีความสำคัญมากขึ้นแต่เป็นฉันและเจตนาที่จะทำเช่นเดียวกับฉันไม่สามารถทำได้เพียงอย่างเดียว. ฉันจะตรวจสอบว่าเราทั้งหมดเพื่อให้ข้อมูลของเรานิดๆ, พิจารณาที่เล่นเฉพาะในหน้านี้เป็นยอดเยี่ยมคน "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVh3Fbq76I/AAAAAAAAIfQ/du0FhcScf34/s1600-h/turkia.gif"><span style="color:#cc0000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320266133787045794" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 103px; CURSOR: hand; HEIGHT: 81px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVh3Fbq76I/AAAAAAAAIfQ/du0FhcScf34/s320/turkia.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#cc0000;">Tüm olan bu güzel şehir derin sevgi, yeryüzünde nerede nerede nerede bazı edenler şimdi nerede diğerleri yıl sonra canlı ve büyüdüm bizim kökleri ve geçmişi vardır bizim anne-babalar, bizim büyük, bizim atalarının, doğdun, yaz Yaz in nostalji ve "yurt özlemi", Diğerleri Ağzını bile bilmek ve özel katılacak arkadaşlarımıza davet sunduğu mucizeler dolu bir istisna olmaksızın sporadik tüm kesinlikle herkes, konuşmaya katılmak tarafından çizilmiş insanlarımız, keyifli bir ev sahibi sunan ve kardeşlik yoldaşlık, ancak birkaç kişi gizlilik ve yakınları dışında bu "dünyevi cennet" biliyorum ve bu beni bu sayfayı oluşturmak için teşvik etmiştir tek nedenidir. Ben derleyip denemek, bu ilgi daha iyi anlamak ve maksimum bilgi olabilir bu ve resimler ve kişisel yorum ve de yorum ve malzeme diğer web sayfaları ve belgeler, bu açıkçası ben teklif edecek alınan dahil onlar kesinlikle her bölüm yapıyoruz bu blogun ve oluşan tüm bu bilgileri mümkün ve bu koleksiyon yapmış olan bir anı yer kalmadan atlanmasına hissetmek için özür dilemek için teşekkür etmek istiyorum. O kadar yer, mimari, gastronomy, kırsal turizm gibi birkaç değildir insanlarımız bulunmaktadır bütün mükemmeliyet ilan Bu web sitesi niyetinde, çevre ve hayvan, bitki ve kendi pastoral manzara, yolları, vb. ve açıkça yalnız, bu yüzden tüm bilgi ve belgeler mevcut yorumlar, fotoğraflardan yapmak istiyorsanız bunu yapmak değil, video, vb. sen, onların kökenli işaret gönderebilirsiniz çünkü bu sitede yardımcı olacak ve <strong><span style="color:#ffffff;">xares2008@hotmail.com</span></strong>, mutlu dahil büyümesi hem de bu şehrin mükemmel bilmek istediğiniz lehine içeriği zenginleştirmek. Ama artık önemi var benim yaptığım gibi ve niyet olarak yapılır ben yalnız yapamam. Ben tüm miktar için katkıda bulunacak, bu sayfada sadece oyuncunun harika insanlar "Xares olduğunu düşünüyor eminim.</span></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdViod9DieI/AAAAAAAAIfY/cCWYPOITAtA/s1600-h/ucrania2.gif"><span style="color:#ffff00;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320266982183111138" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 115px; CURSOR: hand; HEIGHT: 79px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdViod9DieI/AAAAAAAAIfY/cCWYPOITAtA/s320/ucrania2.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#ffff00;">Всі ті, хто глибоко люблю цей красивий місто, земля, де вони народилися наші батьки, наші бабусі і дідусі, наші предки, де наші корені, і наша історія, в якій вони виросли деякі з тих, хто в даний час проживають там, де інші прийти з року в рік, літо Влітку, звертається до ностальгії і "родина", де інші нерегулярно відвідують все абсолютно всі, без винятку, поговоріть з вашим рот повні чудес, що пропонує навіть запропонувати нашим друзям, щоб знати і брати участь в наших звичаїв, нашого народу, пропонуючи чудові перебування і братські товариства, але мало хто, крім нашої особистої життя і родичі знають це "земним раєм", і це єдина причина, яка рекомендувала мені побудувати на цій сторінці. Я намагаюся зібрати його, максимум інформації, яка може представляти інтерес для більш глибокого розуміння і для цього і включені фотографії та особисті коментарі, а також зауваження і матеріали, взяті з інших веб-сторінок і документів, які, безумовно я буду цитатою як вони, безумовно, зробити кожен розділ складається з цього блога, і хотів би подякувати всіх тих, з інформацією, зробили можливою цю колекцію, і вибачитися перед тими, хто вважає, що сторони не включали момент. Я маю намір з цим сайтом пропагувати все з досвіду, який ми пропонуємо нашим людям, які не мало, таких, як місце розташування, архітектура, кулінарія, сільський туризм, охорона навколишнього середовища, її фауни, флори, її ідилічною краєвид, маршрути і т.д.. і, очевидно, не можуть робити це в поодинці, тому всю інформацію та документацію, що ви хочете зробити з існуючих коментарів, фотографій, відео і т.д.. Ви можете відправити його із зазначенням їх походження і включають в себе <strong><span style="color:#6633ff;">xares2008@hotmail.com</span></strong> щасливі, тому що це допоможе сайту рости і збагачення їх змісту на користь тих, хто хотів би знати досвіду в цьому місті. Не має більш важливе значення, але, як я, і що намір це зробив, так як я не можу зробити це самостійно. Я впевнений, що всі ми будемо сприяти, щоб наші небагато, з огляду на те, що єдиним гравцем на цій сторінці, є прекрасним народом "Xares.</span></div><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVjZRPUX6I/AAAAAAAAIfg/RqSZkooR9vs/s1600-h/vietnan.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320267820583640994" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 101px; CURSOR: hand; HEIGHT: 69px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SdVjZRPUX6I/AAAAAAAAIfg/RqSZkooR9vs/s320/vietnan.gif" border="0" /></a><span style="color:#cc0000;">Всі ті, хто глибоко люблю цей красивий місто, земля, де вони народилися наші батьки, наші бабусі і дідусі, наші предки, де наші корені, і наша історія, в якій вони виросли деякі з тих, хто в даний час проживають там, де інші прийти з року в рік, літо Влітку, звертається до ностальгії і "родина", де інші нерегулярно відвідують все абсолютно всі, без винятку, поговоріть з вашим рот повні чудес, що пропонує навіть запропонувати нашим друзям, щоб знати і брати участь в наших звичаїв, нашого народу, пропонуючи чудові перебування і братські товариства, але мало хто, крім нашої особистої життя і родичі знають це "земним раєм", і це єдина причина, яка рекомендувала мені побудувати на цій сторінці. Я намагаюся зібрати його, максимум інформації, яка може представляти інтерес для більш глибокого розуміння і для цього і включені фотографії та особисті коментарі, а також зауваження і матеріали, взяті з інших веб-сторінок і документів, які, безумовно я буду цитатою як вони, безумовно, зробити кожен розділ складається з цього блога, і хотів би подякувати всіх тих, з інформацією, зробили можливою цю колекцію, і вибачитися перед тими, хто вважає, що сторони не включали момент. Я маю намір з цим сайтом пропагувати все з досвіду, який ми пропонуємо нашим людям, які не мало, таких, як місце розташування, архітектура, кулінарія, сільський туризм, охорона навколишнього середовища, її фауни, флори, її ідилічною краєвид, маршрути і т.д.. і, очевидно, не можуть робити це в поодинці, тому всю інформацію та документацію, що ви хочете зробити з існуючих коментарів, фотографій, відео і т.д.. Ви можете відправити його із зазначенням їх походження і включають в себе <strong><span style="color:#ffff00;">xares2008@hotmail.com</span></strong> щасливі, тому що це допоможе сайту рости і збагачення їх змісту на користь тих, хто хотів би знати досвіду в цьому місті. Не має більш важливе значення, але, як я, і що намір це зробив, так як я не можу зробити це самостійно. Я впевнений, що всі ми будемо сприяти, щоб наші небагато, з огляду на те, що єдиним гравцем на цій сторінці, є прекрасним народом "Xares.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7757326611666788580-1699922812509455205?l=opobodexares.blogspot.com'/></div>el loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comtag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-57562280193719946292007-11-29T09:40:00.000-08:002008-09-04T16:52:41.811-07:00*Mis colaboradores<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMBzw_ioMZI/AAAAAAAAHFQ/u-dEu98uuF8/s1600-h/txema+006.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242317251786846610" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMBzw_ioMZI/AAAAAAAAHFQ/u-dEu98uuF8/s320/txema+006.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;color:#990000;">Como indiqué en su día en la presentación de esta página, no puedo hacerla solo y es por ello por lo que afortunadamente cuento, con la colaboración desinteresada de amigos, familiares, conocidos y otro tipo de gente desconocida hasta ahora, que fascinada por los encantos de esta tierra tambien ha querido aportar su grano de arena para enriquecer y divulgar los conocimientos sobre este pueblo y es por ello por lo que abro este apartado, para agradecer de alguna forma y darles su mínima parcela de protagonismo, aunque a algunos ya los hemos relacionado en otros apartados.</span></span><br /></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#990000;">Muchas de las bonitas fotografías de nuestros montes, valles, lagunas, casas de monte, fotos del pueblo, molinos, feria de la Vega, el rio y algún mágico atardecer han sido sacadas por esta pareja de hermanos, pequeños en edad, pero grandes en trabajo, esfuerzo e ilusión.</span><br /></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#990000;">Muchas gracias <span style="color:#ffff99;"><strong>ALYANA y ROYCE</strong></span> por vuestra desinteresada colaboración y vuestras maravillosas fotografías.</span></span></span><br /></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc6600;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMByEDJfuMI/AAAAAAAAHFA/b1R9vBHJi1Q/s1600-h/txema+010.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242315380149434562" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMByEDJfuMI/AAAAAAAAHFA/b1R9vBHJi1Q/s320/txema+010.jpg" border="0" /></a>Como indiquei no seu día na presentación desta páxina, non podo facela só e é xa que logo polo que afortunadamente conto, coa colaboración desinteresada de amigos, familiares, coñecidos e outro tipo de xente descoñecida ata agora, que fascinada polos encantos desta terra tambien quixo achegar o seu gran de area para enriquecer e divulgar os coñecementos sobre esta vila e é xa que logo polo que abro este apartado, para agradecer dalgunha forma e darlles a súa mínima parcela de protagonismo, aínda que a algúns xa relacionámolos noutros apartados. Moitas das bonitas fotografías dos nosos montes, vales, lagoas, casas de monte, fotos do pobo, muíños, feira da Veiga, o rio e algún máxico atardecer foron sacadas por esta parella de irmáns, pequenos en idade, pero grandes en traballo, esforzo e ilusión. Moitas grazas <span style="color:#ffff99;"><strong>ALYANA e ROYCE</strong> </span>pola vosa desinteresada colaboración e as vosas marabillosas fotografías.</span><br /></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:georgia;color:#cc9933;">C<a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMBy6cns1vI/AAAAAAAAHFI/T0eGNSymsrQ/s1600-h/txema+022.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242316314699945714" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMBy6cns1vI/AAAAAAAAHFI/T0eGNSymsrQ/s320/txema+022.jpg" border="0" /></a>omme j'ai indiqué dans son jour dans la présentation de cette page, je ne puis pas seulement la faire et est par cela par ce qu'heureusement histoire, avec la collaboration désintéressée d'amis, parents, connaissances et autre taux de gens inconnus jusqu'à maintenant, qui fascinée par les enchantements de cette terre a aussi voulu apporter son grain de sable pour enrichir et divulguer les connaissances sur ce peuple et est par cela par ce que j'ouvre ce paragraphe, pour remercier d'une certaine manière et leur donner leur minimale parcelle de protagonisme, bien qu'à à quelques nous les ayons déjà mises en rapport dans d'autres paragraphes. Beaucoup des photographies jolies nos montagnes, de vallées, lacunes, maisons de montagne, photos du peuple, moulins, foire de la Vallée, la rivière et une certaine tombée du jour magique ont été sorties par cette paire de petits grands frères, en âge, mais en travail, effort et illusion. Merci beaucoup<strong> <span style="color:#ffff99;">ALYANA et ROYCE</span></strong> pour le vôtre désintéressées collaboration et vos photographies admirables.</span></span><br /></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#999900;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMBmY6MaoTI/AAAAAAAAHEw/xhsbKR1A5Wo/s1600-h/txema+005.jpg"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#cc9933;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242302544383484210" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMBmY6MaoTI/AAAAAAAAHEw/xhsbKR1A5Wo/s320/txema+005.jpg" border="0" /></span></a>As I indicated in its day in the presentation of this page, I cannot make it single and is by it by which luckyly story, with the disinterested collaboration of friends, relatives, known and another type people not known until now, who fascinated by the enchantments of this earth also have wanted to contribute her sand grain to enrich and to disclose the knowledge on this town and are by it by which I open this section, to be thankful of some form and to give her mini parcel them of protagonism, although some already we have related them in other sections. Many of the pretty photographies of our mounts, valleys, lagoons, houses of mount, photos of the town, mills, fair of the Fertile valley, rio and some magician to get late have been removed by this pair of brothers, small in age, but great in work, effort and illusion. Thank you very much <span style="color:#ffff99;"><strong>ALYANA and ROYCE</strong></span> by your disinterested collaboration and your wonderful photographies.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7757326611666788580-5756228019371994629?l=opobodexares.blogspot.com'/></div>el loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comtag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-66638280953601404182007-11-29T09:39:00.000-08:002009-04-26T19:21:16.762-07:00*Eventos deportivos<a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SeZa_ue998I/AAAAAAAAIjE/bS-_BN4iLf8/s1600-h/campamento.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325043660268369858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 334px; CURSOR: hand; HEIGHT: 415px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SeZa_ue998I/AAAAAAAAIjE/bS-_BN4iLf8/s320/campamento.jpg" border="0" /></a><br />Cartel del campamento de verano organizado por Pablo Alvarez,jugador del Sporting ds Gijon y Racing ds Santander y que actualme te milita en el Deportivo de A Coruña, siendo pretendido por el Malaga,Racimg de Santander y Zaragoza.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7757326611666788580-6663828095360140418?l=opobodexares.blogspot.com'/></div>el loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comtag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-46017820227497309612007-11-29T09:30:00.000-08:002008-12-09T05:17:38.900-08:00*Links relacionados<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5E0e1u_nTI/AAAAAAAACRw/veTEhu_w6ro/s1600-h/camelloconordenadorgif1_large.gif"><span style="color:#6633ff;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156960752740834610" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5E0e1u_nTI/AAAAAAAACRw/veTEhu_w6ro/s320/camelloconordenadorgif1_large.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#6633ff;"> <span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Abro este apartado atendiendo la sugerencia de la primera persona que ha intentado colaborar en la confección de este blog (ESTRELLA FERNANDEZ VEGA), para dar entrada en él, a todas aquellas páginas que tengan o hayan tenido relación alguna, o algún tipo de actividad vinculante con Xares, tales como visitas, excursiones, conferencias, etc., dado que al visitarlas profundizaremos mas en los conocimientos sobre este pueblo.</span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#6666cc;">Abro este apartado atendendo a suxestión da primeira persoa que intentou colaborar na confección deste blog (ESTRELLA FERNANDEZ VEGA), para dar entrada nel, a todas aquelas páxinas que teñan ou haxan tido relación algunha, ou algún tipo de actividade vinculante con Xares, tales como visitas, excursións, conferencias, etc., xa que ao visitalas profundizaremos mais nos coñecementos sobre esta vila.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#9999ff;">J'ouvre ce paragraphe en s'occupant de la suggestion de la première personne qui a essayé de collaborer la confection de ce blog (ESTRELLA FERNANDEZ VEGA), pour d'donner d'entrée dans lui, à toutes ces pages qu'ils ont ou ils ont eu l'aucune relation, ou un certain type d'activité astreignante avec Xares, tels comme des visites, excursions, conférences, etc., vu lequel al les visiter nous approfondirons plus dans les connaissances sur ce peuple.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ccccff;">I open to this section taking care of the suggestion of the first person who has tried to collaborate in the preparation of this blog (ESTRELLA FERNANDEZ VEGA), to give entrance in him, to all those pages which they have or they have had relation some, or some type of binding activity with Xares, such as visits, excursions, conferences, etc., dice that al to visit we will deepen them but in the knowledge on this town.</span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:180%;"><a href="http://www.pradolongo.net/"><span style="color:#ffff33;">www.pradolongo.net</span></span></a></a></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#6633ff;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SNwR5S3i5ZI/AAAAAAAAHw4/wjBjPoYKvoI/s1600-h/pradolongo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250090941622183314" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SNwR5S3i5ZI/AAAAAAAAHw4/wjBjPoYKvoI/s320/pradolongo.jpg" border="0" /></a>Esta página trata sobre la película rodada en la laguna de "O Celo" en Agosto de 2007.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#6633ff;">Esta película ha sido galardonada en la 56ª edición del Festival de cine de San Sebastian, con el IV Premio Ciudad de San Sebastián Film Commission, tal como refleja en su página el periódico la Región <span style="color:#ccffff;"><a href="http://www.laregion.es/noticia/69685/Pradolongo/FestivaldeCinedeSanSebastián/IgnacioVilar/Valdeorras/">www.laregion.es/noticia/69685/Pradolongo/FestivaldeCinedeSanSebastián/IgnacioVilar/Valdeorras/</a></span> y como se refleja también en la página oficial de la pelicula y en varios periodicos de tirada nacional y gratuitos.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#6666cc;">Esta páxina trata sobre a pelicula rodada na lagoa de "O Celo" en Agosto de 2007.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#6666cc;">Esta película foi galardoada na 56ª edición do Festival de cine de San Sebastian, co IV Premio Cidade de San Sebastián Film Commission, tal como reflicte na súa páxina o xornal a Rexión <span style="color:#330033;"><a href="http://www.laregion.es/noticia/69685/Pradolongo/FestivaldeCinedeSanSebastián/IgnacioVilar/Valdeorras/">www.laregion.es/noticia/69685/Pradolongo/FestivaldeCinedeSanSebastián/IgnacioVilar/Valdeorras/</a></span> e como se reflicte tamén na páxina oficial da pelicula e en varios periodicos de tirada nacional e gratuítos.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#9999ff;">Cette page traite sur le film rodé dans la lacune "O Celo" en août 2007.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#9999ff;">Ce film a été galardonada dans la 56ª édition del Festival de cinéma de San Sebastian, avec le IV Prix Ville de San Sebastián Film Commission, tel comme réfléchie dans sa page le périodique la Région <span style="color:#ccffff;"><a href="http://www.laregion.es/noticia/69685/Pradolongo/FestivaldeCinedeSanSebastia">www.laregion.es/noticia/69685/Pradolongo/FestivaldeCinedeSanSebastia'n/IgnacioVilar/Valdeorras/</span></a> et comme il se reflète aussi dans la page officielle du film et dans plusieurs périodiques de ressortissant jeté et gratuits.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ccccff;">This page treats on pelicula rolled in the lagoon of "O Celo" in August of 2007.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ccccff;">T</span><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ccccff;">his film has been awarded in 56ª edition del Festival of cinema of San Sebastian, with IV the Prize City of San Sebastián Commission Film, as so reflected in its page the newspaper the Region <span style="color:#ccffff;"><a href="http://www.laregion.es/noticia/69685/Pradolongo/FestivaldeCinedeSanSebastia">http://www.laregion.es/noticia/69685/Pradolongo/FestivaldeCinedeSanSebastia</a></span> and as it is also reflected in the official page of pelicula and in several periodic ones of national distance and gratuitous.</span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:180%;color:#ffff33;"><a href="http://www.tatanga4x4.iespana.es/">www.tatanga4x4.iespana.es</a></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#6633ff;">Página abierta por un grupo de aventureros excursionistas, amantes de las rutas todo-terreno, donde indica las diferentes rutas que han ido realizando, incluidas las efectuadas durante dos veces a los montes de Xares.</span>
<br /></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#6666cc;">Páxina aberta por un grupo de aventureiros excursionistas, amantes das rutas todo-terreo, onde indica as diferentes rutas que foron realizando, incluídas as efectuadas durante dúas veces aos montes de Xares.</span>
<br /></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#6633ff;"><span style="color:#9999ff;">Page ouverte par un groupe aventureux excursionistas, d'amants des routes tout- terrain, où il indique les différentes routes qu'ils ont effectuées, y compris celles effectuées pendant deux fois aux montagnes de Xares</span>.</span>
<br /></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ccccff;">Page opened by a group of adventurous hikers, lovers of the all-terrain routes, where she indicates the different routes that have been making, incluídas the carried out ones during two times to mounts of Xares.</span></div>
<br /><div align="center"><a href="http://www.tecorxares.org/"><span style="font-family:arial;font-size:180%;color:#ffff33;">www.tecorxares.org</span></a></div>
<br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#6633ff;">Aquí podemos encontrar toda la información sobre el coto de caza existente en los montes de Xares, así como de su temporada de caza, batidas, precios, ofertas, variedades, tarifas, dirección, telefonos de contacto, etc.</span>
<br /></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#6666cc;">Aqui podemos atopar toda a información sobre o couto de caza existente nos montes de Xares, así como da súa tempada de caza, batidas, prezos, ofertas, variedades, tarifas, dirección, teléfonos de contacto, etc.</span>
<br /></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#6633ff;"><span style="color:#9999ff;">Nous pouvons ici trouver toute l'information sur la limite de chasse existante dans les montagnes de Xares, ainsi comme de sa saison chasse, recherches, prix, offres, variétés, tarifs, direction, téléphones de contact, etc</span>.</span>
<br /></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ccccff;">Aqui we can find all the information on the boundary of existing hunting in mounts of Xares, thus as of its season of hunting, searches, prices, supplies, varieties, tariffs, direction, telephones of contact, etc.</span></div><p align="center"><a href="http://www.pradaweb.es/"><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">www.pradaweb.es</span></a> <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201427545818425090" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC8uy2lwZwI/AAAAAAAAEiM/ov58orGFZQo/s320/pradaweb%5B1%5D.JPG" border="0" /></p><p align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;color:#009900;">En esta página creada por Juan Carlos Alvarez, podemos encontrar una amplia información sobre el pueblo de Prada, su Santuario del Santo Cristo de la Ascensión, el embalse, el antiguo pueblo de la Alberguería, ahora bajo ls aguas del embalse, rutas turisticas, etc., todo ello ilustrado con una gran variedad de fotografias y vídeos.</span></span></p><p align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:arial;color:#33cc00;">Nesta páxina creada por Juan Carlos Alvarez, podemos atopar unha ampla información sobre o pobo de Prada, o seu Santuario do Santo Cristo da Ascensión, o pantano, o antigo pobo da Alberguería, agora baixo ls augas do pantano, rutas turisticas, etc., todo iso ilustrado cunha gran variedade de fotografías e vídeos.</span></span></p><p align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#33ff33;">Dans cette page créée par Juan Carlos Alvarez, nous pouvons trouver une vaste information sur le peuple de Prada, leur Sanctuaire del Saint le Christ de la Montée, le barrage, l'ancien peuple de l'Alberguería, maintenant sous l eaux del barrage, routes touristiques, etc., tout cela illustré avec une grande variété de photographies et vidéos.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#66ff99;">In this page created by Juan Carlos Alvarez, we can find an ample information on the town of Prada, its Sanctuary del Santo Christ of the Ascent, the dam, the old town of the Alberguería, now under ls waters del dams, turisticas routes, etc., all it illustrated with a great variety of fotografias and videos.</span></p><p align="center"><span style="font-family:verdana;font-size:180%;color:#ffff33;"><a href="http://www.rios-galegos.com/">www.rios-galegos.com</a></span></p><p align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#336666;">No dejeis de visitarla, <strong>¡¡Merece la Pena!!.</strong>
<br />Esta página creada fabulosamente por <span style="color:#99ffff;">Secundino Lorenzo</span>, es una página totalmente ilustrativa, comunicativa, didáctica y muy implicada y comprometida con todo lo que concierne a los rios de galicia y a la galicia rural y desconocida, echa con un gran esfuerzo, dedicación, cariño, mimo y sensibilidad.
<br />Muchas de las fotografías del pueblo, de la iglesia, hotel, el rio a su paso por el molino del Campo y por el puente de la iglesia, morteira, A Veiga, Ponte, el Coto y paisajes del entorno, sacadas por Secundino en su visita a nuestro pueblo se las hemos "robado" para incluirlas en nuestra página.
<br />No hace falta decir cuales; Las más bonitas, las mas expresivas, las mas llamativas, las echas con un encanto especial son las suyas. ¡¡Gracias Secundino!! Por haber sabido plasmar como nadie los encantos de este maravilloso paisaje.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;"><span style="color:#339999;">Non dejeis de visitala, <strong>¡¡Merece a Pena!!.</strong></span></span></p><p align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#339999;">Esta páxina creada fabulosamente por <span style="color:#99ffff;">Secundino Lorenzo</span>, é unha páxina totalmente ilustrativa, comunicativa, didáctica e moi implicada e comprometida con todo o que concirne aos rios de galicia e á galicia rural e descoñecida, bota cun gran esforzo, dedicación, cariño, mimo e sensibilidade.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#339999;">Moitas das fotografías do pobo, da igrexa, hotel, o rio ao seu paso polo muíño do Campo e pola ponte da igrexa, morteira, A Veiga, Ponte, o Couto e paisaxes do contorno, sacadas por Secundino na súa visita ao noso pobo llas habemos "roubado" para incluílas na nosa páxina.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#339999;">Non fai falta dicir cales; As máis bonitas, as mais expresivas, as mais rechamantes, bótalas cun encanto especial son as súas. ¡¡Grazas Secundino!! Por haber sabido plasmar como ninguén os encantos deste marabilloso paisaxe.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:78%;"><span style="color:#00cccc;">Non dejeis de la visiter, <strong>il vaut la Peine !!.</strong></span></span></span></p><p align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#00cccc;">Cette page créée fabuleusement par <span style="color:#99ffff;">Secundino Lorenzo</span>, est une page totalement exemplative, communicative, didactique et très impliquée et compromise avec tout ce qui concerne aux rivières de la Galice et la Galice rurale et inconnue, jette avec un grand effort, un dévouement, une affection, mimo et une sensibilité. </span></p><p align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#00cccc;">Beaucoup des photographies du peuple, de l'église, hôtel, la rivière à leur pas par le moulin du Domaine et par le pont de l'église, morteira, A Veiga, Ponte, la Limite et les paysages de l'environnement, sorties par Secundino dans leur visite à notre peuple "nous se elles avons volés" pour les inclure dans notre page.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#00cccc;">Il ne manque pas dire quel ; Celles plus jolies, celles plus expressives, celles plus frappantes, tu les jettes avec un enchantement spécial ils sont les siennes. Merci Secundino !! Pour avoir su concrétiser comme personne les enchantements de ce paysage admirable.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#66cccc;">Dejeis not to visit it, <strong>Is worth the Trouble!!</strong>.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#66cccc;">This page created fabulously by <span style="color:#99ffff;">Secundino Lorenzo</span>, is a totally ilustrativa, communicative, didactic page and very implied yet and it jeopardize what the rios of Galicia and rural Galicia and stranger concern, throws with a concerted effort, dedication, affection, mimo and sensitivity. Many of the photographies of the town, of the church, hotel, rio to its passage by the mill of the Field and the bridge of the church, morteira, To Veiga, Ponte, the Boundary and landscapes of the surroundings, removed by Secundino in its visit to our town them "we have robbed" to include them in our page.</span></p><p align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#66cccc;">It is not necessary to say as; Prettiest, but the expresivas ones, but the showy ones, you throw them with a special enchantment are hers. Secundino Thanks! By to have known to shape like anybody the enchantments of this wonderful landscape.</span></p><p align="center"><span style="font-family:arial;font-size:180%;color:#6600cc;"><a href="http://www.rioxares.blogspot.com/">www.rioxares.blogspot.com</a></span></p><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#6600cc;">Blog creado por <span style="color:#ccccff;">Eulogio</span>, con el objetivo de tejer una red social e informativa con el rio xares como disculpa. Aquí podeis encontrar todo tipo de vídeos, fotografías, comentarios y diversa y muy interesante información, como leyendas, denuncias, reivindicaciones, proyectos y todo lo relacionado con el rio xares en varios idiomas.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#6633ff;">Blog creado por <span style="color:#ccccff;">Eulogio,</span> co obxectivo de tecer unha rede social e informativa co rio xares como desculpa. Aquí podeis atopar todo tipo de vídeos, fotografías, comentarios e diversa e moi interesante información, como lendas, denuncias, reivindicacións, proxectos e todo o relacionado co rio xares en varios idiomas.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#6666cc;">Blog créé par <span style="color:#ccccff;">Eulogio</span>, avec l'objectif de tisser un réseau social et informatif avec la rivière xares comme excuse. Ici podeis trouver tout type vidéos, photographies, commentaires et information diverse et très intéressante, comme légendes, dénonciations, revendications, projets et tout ce qui concerne avec la rivière xares dans plusieurs langues.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#9999ff;">Blog created by <span style="color:#ccccff;">Eulogio</span>, with the objective to weave a social and informative network with rio xares as it excuses. Here podeis to find all type of videos, photographies, commentaries and diverse and very interesting information, like legend, denunciations, vindications, projects and all related to rio xares in several languages.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7757326611666788580-4601782022749730961?l=opobodexares.blogspot.com'/></div>el loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comtag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-88363266662407976022007-11-29T08:30:00.000-08:002009-05-01T07:20:14.129-07:00*Monumentos próximos (Ntra.Sra."Das Ermitas")<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gn41u_kwI/AAAAAAAAB60/mgLpR10QiJM/s1600-h/a.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154413630975873794" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="164" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gn41u_kwI/AAAAAAAAB60/mgLpR10QiJM/s320/a.gif" width="111" border="0" /></a> <span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;">El santuario de "Nuestra Señora das Ermitas" se encuentra en una profunda garganta por donde pasa el río Bibei, en el sureste de la provincia de Ourense, en las tierras de "O Bolo" y pertenece eclesiásticamente a la diócesis de Astorga, al igual que todas las parroquias de la zona. Está situado en un emplazamiento privilegiado por la belleza del paisaje, resaltando especialmente su arquitectura barroca, al estar asentado en el reborde de una rocosa y empinada montaña, dado que pocos santuarios tienen esa posición, ya que la mayoría de ellos coronan montañas y se divisan desde largas distancias, por lo que éste parece que se construyó para ser contemplado desde lo alto, recordándonos a lo lejos al típico nacimiento navideño.Se encuentra en la carretera C-533, que une "A Rua" con "A Gudiña", pasando antes por "Freixido", lugar lleno de abundantes viñedos y por "Portomourisco", que debe su nombre al puente que cruza el río Xares y llegando hasta "Outar de Pregos", que puede traducirse como Mirador de Plegarias, porque desde él los peregrinos daban gracias al avistar definitivamente abajo, al lado del río Bibey, el Santuario das Ermitas.Como datos de interés, cerca del Santuario hay una serie de fuentes del siglo XVIII, entre las que destaca la de "La Dormida", llamada así por la escultura que la adorna y antiguas casonas de piedra con tejados de pizarra, al igual que toda la arquitectura de la zona.A sólo cuatro kilómetros, en una desviación, se llega a la localidad de "O Bolo", donde está situado el Ayuntamiento al que pertenece el pueblo de "As Ermitas" y donde podemos contemplar varias mansiones con escudos construidas con enormes sillares, seguramente de los arrancados al castillo, erigido sobre lo que fué un castro prerromano en "Viana do Bolo" (la actual Torre del homenaje) y algunas curiosidades como los veintiun escalones tallados en piedra de una de las calles. La leyenda y la tradición dicen que As Ermitas fué uno de los focos de la vida eremítica de la "Tebaida Galaica", ya que es el único topónimo plural que revela vida "eremítica", dándose por seguro que el nombre le viene, porque aquel paraje fue habitado por contemplativos anacoretas en edículos espaciados a lo largo de la profunda orilla del rio Bibei. En un manuscrito existente en el archivo del Santuario, que nos narra lo que dice la leyenda sobre la aparición de la imagen, nos indica también que la vida religiosa se inició allí en el siglo Vll y bien pudo ser como fruto de la siembra fundadora de San Fructuoso. En el lugar siete ermitaños se aposentaron en siete cuevas.</span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4ghdVu_kuI/AAAAAAAAB6k/Cv6M_kBmdfk/s1600-h/a+ermitas+1.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154406561459704546" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="191" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4ghdVu_kuI/AAAAAAAAB6k/Cv6M_kBmdfk/s320/a%2Bermitas%2B1.jpg" width="261" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;"> </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;">Tras la invasión musulmana la accidentada vertiente derecha del río Bibei se convertiría en un lugar cubierto de matorrales y fué allí precisamente donde unos pastores alertados por los extraños bramidos, que hacía el ganado al pasar por un lugar determinado, encontraron en una cueva la imagen de María con el niño en brazos, divulgándose la noticia por todo el contorno, e invocando a la virgen para conseguir favores, surgiéndo de este entusiasmo fervoroso la necesidad de construirle una capilla en el lugar del hallazgo, lo que sucedió entre finales del siglo Xlll y principios del siglo XlV, y donde estaría la imagen de manera provisional, ya que todos los pueblos cercanos querían tenerla en posesión, por lo que con frecuencia era trasladada de un pueblo a otro. La edificación actual, junto con las seis ermitas secundarias, fue fruto de la piedad ante un curioso suceso, que sucedió el año 1.624 cuando el Obispo de Astorga, D. Alonso Mexía de Tovar, en visita pastoral por aquellas tierras llegó a San Miguel de Vidueira, donde sufrió una repentina dolencia, que puso su vida en peligro, hasta tal punto que creyó que estaba en los últimos momentos de su vida, por lo que invocó a Nuestra Señora das Ermitas, teniendo una visión de la Madre de Dios, quien le impuso la mano sobre la frente y en el mismo instante se sintió plenamente curado. Cuando llegó a As Ermitas reconoció que era aquella figura de Nuestra Señora la que se le había aparecido, por lo que el Obispo agradecido mandó construir en honor de la Madre de Dios una amplia iglesia a la que se le uniría, posteriormente una casa para el administrador y los mantenedores del culto, una residencia para los prelados que fuesen en visita y un mesón para peregrinos y devotos, pero no llegó D. Alonso a ver concluido su proyecto, lo que hizo fue la nave central del templo actual y quien fué el verdadero realizador de la obra fue su sucesor en la sede episcopal, D. Fray Nicolás de Madrid, monje jerónimo, quien ya había dirigido las obras del Panteón de los Reyes en El Escorial, siendo éste quien convirtió As Ermitas en el importante santuario que es en la actualidad, a pesar de qie estuvo pocos años en la diócesis, al ser nombrado Obispo de Astorga en 1.655, pero siempre que sus obligaciones se lo permitían dirigía personalmente las obras, construyendo la capilla mayor, el crucero, la cúpula y el retablo, si bien también por aquel tiempo se construyeron también los edificios anexos al Santuario.</span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4ggiVu_ktI/AAAAAAAAB6c/rE-s0aQZpKc/s1600-h/a+ermitas+2.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154405547847422674" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 203px; CURSOR: hand; HEIGHT: 234px" height="255" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4ggiVu_ktI/AAAAAAAAB6c/rE-s0aQZpKc/s320/a%2Bermitas%2B2.jpg" width="223" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;"> </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;">En 1.660 fue trasladado al obispado de Osma y fué a despedirse de Nuestra Señora das Ermitas, cuando rezando ante su altar, la muerte le sorprendió en el Santuario, tal y como se lo había pedido a la Señora, siendo enterrado en la capilla del altar mayor. La fachada del Santuario puede clasificarse como gran obra del barroco gallego. Presenta una portada enmarcada por columnas salomónicas, decoradas con vides y otros motivos, profusamente ornamentada y con varias imágenes, alberga dos torres, que están divididas en cinco tramos, todos ellos diferentes. El interior alberga interesantes piezas, y retablos en los altares de las tres naves, destacando el del altar mayor, por su inmensa riqueza. La primitiva capilla, que estaba cerca del actual Santuario, fué reconstruida en 1.697, pero en 1.850 estaba ya ruinosa y se destruyó, sin duda el motivo de aquel lamentable estado fue la falta de piedad y poca consideración de sus visitantes, quienes se iban llevando como reliquia piedrecillas del peñón que la sostenía. En su lugar como recuerdo se colocó un crucero, que también desapareció en 1.909, cuando debido a las lluvias se desprendió una parte de la montaña que protegía el pueblo y el Santuario, aplastando varias casas y taponando totalmente el río, ocasionando desgracias personales y privandonos del lugar histórico del hallazgo de la imagen.Sin embargo, esta avalancha que arrasó una gran extensión del valle, milagrosamente, respetó el Santuario, de ahí su fama entre los fieles de milagroso. No se sabe durante cuanto tiempo se rindió culto a la imagen de Nuestra Señora das Ermitas en su primitiva capilla, pues, pasó a ser un lugar secundario, cuando se construyó el suntuoso templo y mejor situado, que es el actual Santuario y tampoco se sabe cuándo fue trasladada la imagen del anterior lugar de veneración. La imagen de la Virgen puede situarse en los siglos Xlll o XlV, bajo los postizos mantos y otros adornos se puede detectar una talla muy mutilada de una imagen sedente. La imagen medieval está rodeada de un arco argénteo de llamas, estrellas y ángeles conseguido en la Real Platería de Martínez, de Madrid, en el año 1845; uno de los ángeles lleva la inscripción "Totus tuus" en la que se confiesa esclavo de María. La atención espiritual de los devotos y peregrinos, que tan masivamente acudían a As Ermitas hizo necesarios varios capellanes, que ayudasen al Administrador del Santuario. Cuando existía a la sombra del Santuario la Preceptoría, convertida después en Seminario Menor, los profesores cumplían los servicios de capellanes. La devoción a Nuestra Señora das Ermitas se extendió y cultivó por los "santeros" o "ermitaños", quienes visitaban a los cofrades y recogían limosnas, vestídos con un característico ropón, llevando unas "cajas" o "petos" con la imagen de la Virgen sujetos al pecho mediante correas. Una vez que desaparecen, la Cofradía que se extendía por tierras de Galicia, León, Zamora, Portugal e incluso en tierras de América, disminuye considerablemente. Al parecer hay en México una capilla que los gallegos emigrantes erigieron a Nuestra Señora das Ermitas. La advocación mariana y el nombre femenino derivan de este Santuario. El Santuario de Nuestra Señora das Ermitas sigue siendo un foco de espiritualidad, devoción y contínuas peregrinaciones, aunque con la desaparición del Seminario Menor sufrió un bajón notable al reducirse el número de sacerdotes, que atendían a todo devoto que allí se acercaba. Cabe destacar en este santuario el Via crucis barroco, formado por catorce capillas "nichos", conteniendo cada uno de ellos los pasos del "Calvario" en tallas de tamaño natural, hasta un total de sesenta y dos. Se sitúan a lo largo de más de un Km. El Santuario das ermitas, junto con el Bom Jesús de Braga en Portugal y el de San Carlos Borromeo en Italia, constituyen los tres únicos monumentos de este estilo conservados en Europa.</span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gY2Fu_ksI/AAAAAAAAB6U/BwHZpg1yYAc/s1600-h/a+ermitas+3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154397091056816834" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="162" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gY2Fu_ksI/AAAAAAAAB6U/BwHZpg1yYAc/s320/a%2Bermitas%2B3.jpg" width="268" border="0" /></a> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc33cc;">O santuario de "A nosa Dona dás Ermidas" atópase nunha profunda garganta por onde pasa o río Bibei, no sueste da provincia de Ourense, nas terras de "O Bolo" e pertence eclesiasticamente á diocese de Astorga, á igual que todas as parroquias da zona. Está situado nun emprazamento privilexiado pola beleza da paisaxe, resaltando especialmente a súa arquitectura barroca, ao estar asentado no rebordo dunha rocosa e empinada montaña, xa que poucos santuarios teñen esa posición, xa que a maioría deles coronan montañas e se divisan desde longas distancias, polo que este parece que se construíu para ser contemplado a partir do alto, lembrándonos ao lonxe ao típico nacemento navideño.Se atopa na estrada C-533, que une "A Rua" con "A Gudiña", pasando antes por "Freixido", lugar cheo de abundantes viñedos e por "Portomourisco", que debe o seu nome á ponte que cruza o río Xares e chegando ata "Outar de Pregos", que pode traducirse como Solaina de Pregarias, porque desde el os peregrinos daban grazas ao avistar definitivamente embaixo, ao lado do río Bibey, o Santuario dás Ermidas.Como datos de interese, perto do Santuario hai unha serie de fontes do século XVIII, entre as que salienta a de "A Durmida", chamada así pola escultura que debrúaa e antigas casonas de pedra con tellados de lousa, á igual que toda a arquitectura da zona.A só catro quilómetros, nunha desviación, chégase á localidade de "O Bolo", onde está situado o Concello ao que pertence o pobo de "As Ermidas" e onde podemos contemplar varias mansións con escudos construídas con enormes sillares, seguramente dos arrincados ao castelo, erixido sobre o que fué un castro prerromano en "Viana do Bolo" (a actual Torre mestra) e algunhas curiosidades como os veintiun chanzos tallados en pedra dunha das rúas. A lenda e a tradición din que As Ermidas fué un dos focos da vida eremítica da "Tebaida Galaica", xa que é o único topónimo plural que revela vida "eremítica", dándose por seguro que o nome lle vén, porque aquela paraxe foi habitado por contemplativos anacoretas en edículos espaciados ao longo da profunda beira do rio Bibei. Nun manuscrito existente no arquivo do Santuario, que nárranos o que di a lenda sobre a aparición da imaxe, indícanos tamén que a vida relixiosa se iniciou alí no século Vll e ben puido ser como froito da sementeira fundadora de San Fructuoso. No lugar sete ermitaños se aposentaron en sete covas. Trala invasión musulmá a accidentada vertente dereita do río Bibei converteríase nun lugar cuberto de matorrales e fué alí precisamente onde uns pastores alertados polos estraños bramidos, que facía o gando ao pasar por un lugar determinado, atoparon nunha cova a imaxe de María co neno en brazos, divulgándose a noticia por todo o contorno, e invocando á virxe para conseguir favores, surgiéndo deste entusiasmo fervoroso a necesidade de construírlle unha capela no lugar do achado, o que aconteceu entre finais do século Xlll e principios do século Xlv, e onde estaría a imaxe de maneira provisional, xa que todos os pobos próximos querían tela en posesión, polo que con frecuencia era trasladada dunha vila a outro. A edificación actual, xunto coas seis ermidas secundarias, foi froito da piedade diante dun curioso suceso, que aconteceu o ano 1.624 cando o Bispo de Astorga, D. Alonso Mexía de Tovar, en visita pastoral por aquelas terras chegou a San Miguel de Vidueira, onde sufriu unha repentina doenza, que puxo a súa vida en perigo, ata tal punto que creyó que estaba nos últimos momentos da súa vida, polo que invocó a A nosa Dona dás Ermidas, tendo unha visión da Nai de Divos, quen lle impuxo mánoa sobre a fronte e no mesmo instante sentiuse plenamente curado. Cando chegou a As Ermidas recoñeceu que era aquela figura da Nosa Dona a que se lle aparecera, polo que o Bispo agradecido mandou construír en honor da Nai de Divos unha ampla igrexa á que se lle uniría, posteriormente unha casa para o administrador e os mantenedores do culto, unha residencia para os prelados que fosen en visita e un mesón para peregrinos e devotos, pero non chegou D. Alonso a ver concluído o seu proxecto, o que fixo foi a nave central do templo actual e quen fué o verdadeiro realizador da obra foi a súa sucesor na sé espiscopal, D. Frei Nicolás de Madrid, monxe jerónimo, quen xa dirixira as obras do Panteón dos Reis no Escorial, sendo este quen converteu As Ermidas no importante santuario que é na actualidade, a pesar de qie estivo poucos anos na diocese, ao ser nomeado Bispo de Astorga en 1.655, pero sempre que as súas obrigas se permitíano dirixía persoalmente as obras, construíndo a capela maior, a encrucillada, a cúpula e o retablo, se ben tamén por aquel tempo construíronse tamén os edificios anexos ao Santuario.</span></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gYOlu_krI/AAAAAAAAB6M/axRABvfyA6s/s1600-h/a+ermitas+4.jpg"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc33cc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154396412451984050" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gYOlu_krI/AAAAAAAAB6M/axRABvfyA6s/s320/a%2Bermitas%2B4.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc33cc;"> En 1660 foi trasladado ao bispado de</span><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc33cc;"> Osma e fué a despedirse de A nosa Dona dás Ermidas, cando rezando diante do seu altar, a morte sorprendeulle no Santuario, tal e como se pedírao á Dona, sendo enterrado na capela do altar maior. A fachada do Santuario pode clasificarse como gran obra do barroco galego. Presenta unha portada enmarcada por columnas salomónicas, decoradas con vides e outros motivos, profusamente ornamentada e con varias imaxes, alberga dos torres, que están divididas en cinco tramos, todos eles diferentes. O interior alberga interesantes pezas, e retablos nos altares das tres naves, salientando o do altar maior, pola súa inmensa riqueza. A primitiva capela, que estaba perto do actual Santuario, fué reconstruída en 1.697, pero en 1.850 estaba xa ruinosa e destruíuse, sen dúbida o motivo daquel lamentable estado foi a falta de piedade e poca consideración de súas visitantes, quen se iban levando como reliquia piedrecillas do peñón que sostíñaa. No seu lugar como lembranza colocouse un cruceiro, que tamén desapareceu en 1.909, cando debido ás choivas desprendeuse unha parte da montaña que protexía o pobo e o Santuario, esmagando varias casas e taponando totalmente o río, ocasionando desgrazas persoais e privandonos do lugar histórico do achado da imaxe.Sen embargo, esta avalancha que arrasou unha gran extensión do val, milagrosamente, respectou o Santuario, de aí a súa fama entre as fieis de milagroso. Non sábese durante canto tempo rendeuse culto á imaxe de A nosa Dona dás Ermidas en seu primitiva capela, pois, pasou a ser un lugar secundario, cando construíuse o suntuoso templo e mellor situado, que é o actual Santuario e tampouco sábese cando foi trasladada a imaxe do anterior lugar de veneración. A imaxe da Virxe pode situarse nos séculos Xlll ou Xlv, baixo os postizos mantos e outros adornos pódese detectar un talle moi mutilada dunha imaxe sedente. A imaxe medieval está rodeada dun arco argénteo de chamas, estrelas e anxos conseguido na Real Prataría de Martínez, de Madrid, no ano 1845; un dos anxos leva a inscrición "Totus tuus" na que se confesa escravo de María. A atención espiritual dos devotos e peregrinos, que tan masivamente acudían a As Ermidas fixo necesarios varios capeláns, que axudasen ao Administrador do Santuario. Cando existía á sombra do Santuario a Preceptoría, convertida despois en Seminario Menor, os profesores cumprían os servizos de capeláns. A devoción a A nosa Dona dás Ermidas se estendeu e cultivou polos "santeros" ou "ermitaños", quen visitaban aos confrades e recollían esmolas, vestídos cun característico ropón, levando unhas "caixas" ou "petos" coa imaxe da Virxe suxeitos ao peito mediante correas. Unha vez que desaparecen, a Confraría que se estendía por terras de Galicia, León, Zamora, Portugal e incluso en terras de América, diminúe considerabelmente. Ao parecer hai en México unha capela que os galegos emigrantes erixiron a A nosa Dona dás Ermidas. A advocación mariana e o nome feminino derivan deste Santuario. O Santuario de A nosa Dona dás Ermidas segue sendo un foco de espiritualidade, devoción e contínuas peregrinacións, aínda que coa desaparición do Seminario Menor sufriu un baixón notable ao reducirse o número de sacerdotes, que atendían a todo devoto que alí se achegaba. Cabe destacar neste santuario o Via crucis barroco, formado por catorce capelas "nichos", contendo cada un deles os pasos do "Calvario" en tallas de tamaño natural, ata un total de sesenta e dous. Sitúanse ao longo de máis dun Km. O Santuario dás ermidas, xunto co Bom Jesús de Braga en Portugal e o de San Carlos Borromeo en Italia, constitúen os tres únicos monumentos deste estilo conservados en Europa.</span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gVXVu_kpI/AAAAAAAAB58/ovJE2Y_z71I/s1600-h/a+ermitas+5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154393264240956050" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="168" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gVXVu_kpI/AAAAAAAAB58/ovJE2Y_z71I/s320/a%2Bermitas%2B5.jpg" width="252" border="0" /></a> </div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#cc66cc;">Le sanctuaire "de Notre Madame tu donnes des Ermitages" il se trouve dans une gorge profonde par où il passe la rivière Bibei, dans le sud-est de la province d'Ourense, dans les terres "Ou de Bolo" et appartient ecclésiastiquement au diocèse d'Astorga, al égal que toutes les paroisses de la zone. Il est situé dans un placement privilégié par la beauté du paysage, en soulignant spécialement son architecture baroque, en étant affirmé dans la jante d'une montagne rocheuse et en pente, puisque peu de sanctuaires ont cette position, puisque la majorité de d'eux couronnent des montagnes et elles sont aperçus depuis de longues distances, ce pourquoi celui-ci paraît qu'il a été construit pour être considéré depuis haut ce qui est, en nous lui rappelant loin à la naissance de Noël typique il se trouve dans la route C-533, qu'unit "A Rua" avec "A Gudiña", en passant avant par "Freixido", lieu plein de vignobles abondants et par "Portomourisco", qui doit son nom au pont qui comme Mirador de Plegarias, parce que depuis lui les pèlerins donnaient grâce à apercevoir définitivement vers le bas, à côté de la rivière Bibey, le Sanctuaire tu donnes des Ermitages Comme données d'intérêt, près du Sanctuaire il y a une série de sources du siècle XVIII, entre lesquelles il souligne celle de "de celle Dormie", appelée ainsi par la sculpture qui est ornée et anciennes par grandes bâtisses de pierre avec des toits d'ardoise, tout comme toute l'architecture de la zone.Seulement à quatre kilomètres, dans une déviation, on arrive à la localité "Ou de Bolo", où est située la Mairie à à laquelle appartient le peuple "d'As Ermitages" et où nous pouvons sûrement considérer plusieurs demeures avec des escudos construites avec des sillares énormes, de de ceux extraits au château, érigé sur ce qu'il a été un je châtre preRomain dans "Viana JO Bolo" (l'actuelle Tour de l'hommage) et quelques curiosités comme les étapes veintiun taillées en pierre de d'une des rues. La légende et la tradition disent qu'as Ermitages a été un des foyers de la vie eremítica "de la Tebaida Galaica", puisque c'est le seul toponyme pluriel qui révèle de la vie "eremítica", en donnant par assurance qui le nom lui vient, parce que cet endroit a été habité par des anachorètes contemplatifs dans edículos espacés le long du bord profond de la rivière Bibei. Dans un manuscrit existant dans les archives du Sanctuaire, qui nous raconte ce qui dit la légende sur l'apparition de l'image, il nous indique aussi qui la vie religieuse s'a été initié bien là dans le siècle Vll et a pu être comme fruit de l'ensemencement fondateur de San Fructueux. Dans le lieu sept ermites se sont logés dans sept grottes. Après l'invasion musulmana le versant droit accidenté de la rivière Bibei se transformerait un lieu couvert de bruyères et a été nécessairement là où des bergers alertés par les inconnus bramidos, que faisait le bétail en passant par un lieu déterminé, ont trouvé dans une grotte l'image de María avec l'enfant dans des bras, en divulguant les nouvelles par toute la découpe, et en invoquant à la vierge pour obtenir des faveurs, en apparaissant de cet enthousiasme fervoroso la nécessité de lui construire une hotte dans le lieu de la découverte, ce qui a arrivé entre fin du siècle Xlll et débuts du siècle XlV, et où il est l'image de manière provisoire, puisque tous les peuples proches voulaient fréquence était transférée d'un peuple à à un autre. La construction actuelle, avec les six ermitages secondaires, a été le fruit de la piété devant un événement curieux, qui a arrivé l'année 1.624 quand l'Évêque d'Astorga, D Alonso Mexía de Tovar, en visite pastorale par ces terres est arrivé à San Miguel de Vidueira, où a souffert une indisposition soudaine, qui a mis sa vie en danger, jusqu'à un tel point qui a cru qu'il était aux derniers moments de sa vie, ce pourquoi il a invoqué à Notre Madame tu donnes des Ermitages, en ayant une vision de la Mère de Dieu, celui qui lui a imposé la main sur l'avant et dans le même moment il s'est senti pleinement traité. Quand est arrivés à As des Ermitages il a reconnu qu'il était cette figure de Notre Madame celle qui lui s'était apparue, ce pourquoi l'Évêque reconnaissant a envoyé construire en honneur de la Mère de Dieu une vaste église à à laquelle lui on unirait, une maison pour l'administrateur et les champions du culte, une résidence pour les precôtés qui étaient en visite et un mesón pour pèlerins et dévots, mais n'est pas arrivée postérieurement D Alonso à voir conclu son projet, ce qui a fait a été le navire central du temple actuel et ce qu'a été le véritable producteur de l'oeuvre a été son successeur dans le siège épiscopal, D Fray Nicolás de Madrid, moine hieronymite, Panteón des Rois dans l'Escorial, étant celui-ci celui qui a transformé As Ermitages l'important sanctuaire qui est actuellement, malgré qie a été quelques années dans le diocèse, être nommé Évêque d'Astorga dans 1.655, mais pourvu que ses obligations le lui permettaient dirigeait personnellement les oeuvres, en construisant la hotte plus grande, la croisière, la coupole et le retable, bien que par ce temps on ait aussi construit aussi les bâtiments annexes au Sanctuaire. </span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gUxFu_koI/AAAAAAAAB50/w5JYI4Sl_Qc/s1600-h/a+ermitas+6.jpg"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#cc66cc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154392607110959746" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="246" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gUxFu_koI/AAAAAAAAB50/w5JYI4Sl_Qc/s320/a%2Bermitas%2B6.jpg" width="202" border="0" /></span></a><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#cc66cc;"> </span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#cc66cc;">Dans 1.660 il a été transféré à l'évêché d'Osma et a allé être écarté de Notre Madame tu donnes des Ermitages, quand en priant devant son autel, le décès il l'a surpris dans le Sanctuaire, comme il l'avait demandé à la Madame, en étant enterré dans la hotte de l'autel plus grand. La façade du Sanctuaire peut être classée comme une grande oeuvre du galicien baroque. Il présente un portail encadré par des colonnes salomónicas, décorées avec des vignes et d'autres motifs, abondamment ornamentada et avec plusieurs images, loge deux tours, qui sont divisées cinq tronçons, tous différents. L'intérieur loge des pièces intéressantes, et des retables dans les autels des trois navires, en soulignant celui de l'autel plus grand, par sa immense richesse. La hotte primitive, qui était près de l'actuel Sanctuaire, a été reconstruite dans 1.697, mais dans 1.850 était déjà ruineuse et il a été détruit, sans doute le motif de cet état regrettable a été le manque de piété et peu de considération de ses visiteurs, qui étaient emmenés comme relique piedrecillas du peñón qui la soutenait. À sa place comme mémoire on a placé une croisière, qui a aussi disparu dans 1.909, quand étant donné les pluies on a détaché une partie de la montagne qui protégeait le peuple et le Sanctuaire, en écrasant plusieurs maisons et en bouchant totalement la rivière, en provoquant des malheurs personnels et privandonos du lieu historique de la découverte de l'image.Toutefois, cette avalanche qui a lissé, miraculeusement, une grande extension de la vallée a respecté le Sanctuaire, de là sa renommée entre les fidèles de de miraculeux. On ne sait pas pendant autant de temps se culte à l'image de Notre Madame donnes des Ermitages dans sa hotte primitive, donc, est devenu un lieu secondaire, quand on a construit mieux le temple somptueux et situé, qui est l'actuel Sanctuaire et il n'est pas su non plus quand a été transférée l'image du précédent lieu de vénération. L'image de la Vierge peut se situer dans les siècles Xlll ou XlV, sous les manteaux postizos et d'autres ornementations on peut détecter une hauteur très mutilée d'une image assise. L'image médiévale est entourée d'un arc argénteo flammes, étoiles et anges obtenu dans la Réelle Platería de Martínez, de Madrid, durant l'année 1845 ; un de Los Angeles porte l'inscription "Totus tuus" dans laquelle on admet esclave de María. L'attention spirituelle ce qui est dévots et pèlerins, qui tellement massivement allaient à As Ermitages a rendu nécessaires plusieurs capellanes, qui aideraient à l'Administrateur du Sanctuaire. Quand il existait à l'ombre du Sanctuaire la Preceptoría, transformée ensuite en Séminaire Plus petit, les professeurs accomplissaient les services de capellanes. La dévotion à Notre Madame tu donnes des Ermitages il a été étendu et a cultivé par ceux "santeros" ou "ermites", ceux qui visitaient aux cofrades et rassemblaient des aumônes, habillés avec un ropón caractéristique, en portant des "caisses" ou "petos" avec l'image de la Vierge soumis à la poitrine au moyen de courroies. Une fois qu'ils disparaissent, la Confrérie qui était étendue par des terres la Galice, Leon, Zamora, du Portugal et même dans des terres de l'Amérique, diminue considérablement. Apparemment il y a au Mexique une hotte que les émigrants galiciens ont érigée à Notre Madame donnes des Ermitages. L'invocation mariana et le nom féminin dérivent de ce Sanctuaire. Le Sanctuaire de Notre Madame tu donnes des Ermitages il est encore un foyer espiritualidad, dévotion et pérégrinations continues, bien qu'avec la disparition du Séminaire Plus petit ait souffert un bajón remarquable en étant réduit le nombre de prêtres, qui s'occupaient à à tout dévot qui là s'approchait. Il convient de souligner dans ce sanctuaire la Voie crucis baroque, formé par quatorze hottes "niches", en contenant chacun de d'eux les pas du "Calvaire" dans des hauteurs de taille naturelle, jusqu'à un total de de soixante-deux. Se ils le long plus de d'un Km. Le Sanctuaire tu donnes des ermitages, avec le Bom Jesus de Braga au Portugal et celui de San Carlos Borromeo en Italie, constituent les trois seules monuments de ce style conservées en Europe.</span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gUcVu_knI/AAAAAAAAB5s/ExVWWZpYj10/s1600-h/a+ermitas+7.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154392250628674162" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gUcVu_knI/AAAAAAAAB5s/ExVWWZpYj10/s320/a%2Bermitas%2B7.png" border="0" /></a></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ff99ff;">The sanctuary of "Our Lady gives Hermitages" is in a deep throat through where it passes the Bibei river, in the Southeastern of the province of Ourense, in territories of "Or Skittle" and al belongs ecclesiastically to the diocese of Astorga, equal that all the parishes of the zone. Its architecture is located in a location privileged by the beauty of the landscape, standing out specially barroca, when based being in the rim of a rocky one and raised mountain, since few sanctuaries have that position, since most of them they crown mountains and they are descried from long distances, reason why this one seems that it was constructed to be contemplated from the stop, remembering us to the distant spot to the typical birth navideño.Se finds in the C-533 highway, that unites "To Rua" with "A Gudiña", happening before through "Freixido", full place of abundant vineyards and by "Portomourisco", that that must to its name to the bridge it cross a river Xares and arriving until "Outar de Pregos", that can be translated like Viewpoint of Plegarias, because from him the travelling ones definitively down thanked when sighting, next to the Bibey river, the Sanctuary it give to Ermitas.Como interest data, near the Sanctuary is a series of sources of the century XVIII, between which it emphasizes the one of "the Slept one", called thus by the sculpture that adorns and old stone large houses with slate tile roofs, like all the architecture of the zone. At only four kilometers, in a deviation, it is arrived at the locality of "Or Skittle", where the City council is located to which the town of "Ace belongs Hermitages" and where we can contemplate several mansions with shields constructed with enormous sillares, surely of the started ones to the castle, erected on which fué I castrate preRoman in "Viana do Skittle" (the present Tower of the tribute) and some curiosities like veintiun steps carved in stone of one of the streets. The legend and the tradition say that to Ace Hermitages fué one of the centers of the eremítica life of the "Tebaida Galaica", since he is only topónimo plural that reveals "eremítica" life, occurring by insurance that the name comes to him, because that place was inhabited by contemplativos anchorets in edículos spaced throughout the deep border of rio Bibei. In manuscript existing in file of Sanctuary, that narrates what the legend says to us on the appearance of the image, also indicates to us that the religious life began there in the Vll century and could well be like fruit of founding seedtime of San Fructuoso. In the place seven ermitaños were lodged in seven caves. There after the Muslim invasion the right flowing victim of the Bibei river would become a place covered with scrubs and fué indeed where shepherds alerted by the strange roars, that the cattle when passing by a determined place did, found in a cave the image of Maria with the boy in arms, disclosing itself the news by all the contour, and invoking the virgin to obtain favors, surgiéndo of this fervent enthusiasm the necessity to construct a chapel to him in the place of the finding, which happened between end of the Xlll century and principles of the XlV century, and where it would be the image of provisional way, since all the near towns they wanted to have it in possession, reason why frequently she was transferred from a town to another one. The present construction, along with the six secondary hermitages, was fruit of the mercy before a peculiar event, that happened year 1,624 when Bishop of Astorga, D. Alonso Mexía de Tovar, in visit pastoral by those earth arrived at San Miguel de Vidueira, where it underwent a sudden ailment, that put its life in danger, to such an extent that it thought that was in the last moments of its life, reason why invoked Our Lady it give to Hermitages, having a vision of the Mother of God, that imposed the hand to him on the forehead and at the same moment it felt totally cured. When it arrived at Ace Hermitages recognized that it was that figure of Our Lady the one that had appeared to him, reason why the thanked for Bishop commanded to construct in honor of the Mother of God an ample church to which he would be united to him, later a house for the administrator and the mantenedores of the cult, a residence for the prelates who were in travelling and devotee visit and an inn for, but did not get D. Alonso to see concluded their project, which did was the central ship of the present temple and that fué the true producer of the work was its successor in the episcopal seat, D. Fray Nicholas of Madrid, Hieronymite monk, who already had directed works of the Pantheon of the Kings in the Dump, being this one that turned Ace Hermitages the important sanctuary that is at the present time, in spite of qie was few years in the diocese, to the named being Bishop of Astorga in 1.655, but whenever their obligations allowed personally directed it to the works, constructing the greater chapel, the cruise, the cupola and the altarpiece, although also by that time the annexed buildings were constructed also to the Sanctuary.</span> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gOOlu_khI/AAAAAAAAB48/3qinb6HTQqw/s1600-h/a+ermits+8.jpg"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ff99ff;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154385417335706130" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 178px; CURSOR: hand; HEIGHT: 192px" height="224" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4gOOlu_khI/AAAAAAAAB48/3qinb6HTQqw/s320/a%2Bermits%2B8.jpg" width="204" border="0" /></span></a><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ff99ff;"> </span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ff99ff;">In 1.660 it was transferred to the bishopric of Osma and fué to take leave of Our Lady gives Hermitages, when saying before its altar, the death surprised to him in the Sanctuary, so and as had been asked it the Lady, being buried in the chapel of the greater altar. The facade of the Sanctuary can be classified as great work of baroque Gallego. It presents/displays a cover framed by salomónicas columns, decorated with grapevines and other reasons, profusely ornamented and with several images, it lodges two towers, that are divided in five sections, all of them different ones. The interior lodges interesting pieces, and altarpieces in the altars of the three ships, emphasizing the one of the greater altar, by its immense wealth. The primitive chapel, that was near the present Sanctuary, fué reconstructed in 1.697, but in 1.850 was already ruinous and it was destroyed, without a doubt the reason for that lamentable state was the lack of mercy and little consideration of its visitors, who were taken like relic piedrecillas of the rock that maintained it. In its place as memory were placed a cruise, that also disappeared in 1.909, when due to rains a part was come off the mountain that protected the town and the Sanctuary, squashing several houses and plugging totally the river, causing personal and privandonos misfortunes of the historical place of the finding of the image. Nevertheless, this avalanche that devastated a great extension of the valley, miraculously, respected the Sanctuary, of there its fame between the faithfuls of miraculous. It is not known during whichever time surrendered cultured to the image of Our Lady it give Hermitages in his primitive chapel, then, happened to be a secondary place, when the sumptuous temple and better located was constructed, than is the present Sanctuary and it is not known either when the image of the previous place of veneration was transferred. The image of the Virgin can be located in the Xlll centuries or XlV, under the detachable mantles and other adornments can be detected a stature very mutilated of a sedente image. The medieval image is surrounded by a silver-plated arc of flames, stars and angels obtained in the Real Platería de Martinez, of Madrid, in 1845; one of the angels takes to the inscription "Totus tuus" in which slave of Maria confesses itself. The spiritual attention of devotee and the travelling ones, that so massively went to Ace Hermitages made several chaplains necessary, that they helped the Administrator of the Sanctuary. When the Preceptoría existed in the shade of the Sanctuary, turned Smaller Seminary later, the professors serve of chaplains. The devotion to Our Lady gives Hermitages extended and cultivated by the "santeros" or "ermitaños", that visited cofrades and gathered alms, vestídos with characteristic ropón, taking to "boxes" or "petos" with the subject image of the Virgin to the chest by means of strap. Once they disappear, the Brotherhood that extended by territories of Galicia, Leon, Zamora, Portugal and even in territories of America, diminishes considerably. Apparently there is in Mexico a chapel that the Galician emigrants erected Our Lady it give Hermitages. The mariana invocation and the feminine name derive from this Sanctuary. The Sanctuary of Our Lady gives Hermitages continues being a center of espiritualidad, devotion and contínuas peregrinations, although with the disappearance of the Smaller Seminary the number of priests underwent a remarkable bassoon when being reduced, who took care of all devotee one that there she approached. Crucis is possible to emphasize in this sanctuary the baroque Via, formed by fourteen chapels "niches", containing each one of them the passages of the "Calvario" in statures of natural size, until a total of sixty and two. They are located throughout more of km. The Sanctuary gives hermitages, along with the Bom Jesus de Braga in Portugal and the one of San Carlos Borromeo in Italy, constitutes three only conserved monuments of this style in Europe.<a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SfsCkb5lERI/AAAAAAAAIl4/f5iZD_VAGPg/s1600-h/as+ermidas.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330857408910922002" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SfsCkb5lERI/AAAAAAAAIl4/f5iZD_VAGPg/s320/as+ermidas.JPG" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SNWS7chNXgI/AAAAAAAAHmo/8kk_29u8xb0/s1600-h/txema3+001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248262490735599106" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SNWS7chNXgI/AAAAAAAAHmo/8kk_29u8xb0/s320/txema3+001.jpg" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOF64uzzXAI/AAAAAAAAH14/BOHxBDlpU8A/s1600-h/d-35.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251613755547278338" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOF64uzzXAI/AAAAAAAAH14/BOHxBDlpU8A/s320/d-35.jpg" border="0" /></a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7757326611666788580-8836326666240797602?l=opobodexares.blogspot.com'/></div>el loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comtag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-76836634736438988902007-11-29T08:00:00.000-08:002008-12-09T05:17:43.804-08:00*Monumentos próximos (Cristo de la Ascensión)<a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4baSVu_kWI/AAAAAAAAB2o/ZizfiQ57Fpg/s1600-h/a+campa.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154046832178860386" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="186" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4baSVu_kWI/AAAAAAAAB2o/ZizfiQ57Fpg/s320/a+campa.gif" width="150" border="0" /></a><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#996633;">Sobre un pequeño promontorio, a manera de balcón y rodeado de castaños centenarios, se alza el santuario del Cristo de la Ascensión.Construido con sillares de mampostería y con planta en forma de cruz latina, consta en su interior de un coro, dos pequeñas capillas laterales, con bellas imágenes de la Virgen de los Dolores y de Jesucristo y un altar, que preside la imagen de Cristo en el momento de su Ascensión, entre cuatro columnas corintias y rodeado de los apóstoles y de la Virgen María. Detrás del altar está la sacristía, con un acceso al exterior a modo de balcón volado de piedra con un altar y un púlpito que se utiliza para celebrar misa al aire libre en días de gran concentración de feligreses. El santuario mide 41 metros de largo por 15 de ancho, incluyendo las capillas laterales y tiene una superficie de 415 m2 de superficie, que son 1.745 si sumamos al santuario las dependencias exteriores.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#996633;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bUrVu_kUI/AAAAAAAAB2Y/ky5VevoMWAc/s1600-h/a+prada+1.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#996633;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154040664605823298" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 138px; CURSOR: hand; HEIGHT: 175px" height="151" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bUrVu_kUI/AAAAAAAAB2Y/ky5VevoMWAc/s320/a+prada+1.jpg" width="119" border="0" /></span></a>Posiblemente, en el lugar que en el que se encuentra hubo antes una ermita pues en una inscripción en el dintel de la puerta puede leerse “Ascensio Domine 1690”, pero no fue hasta 1799 cuando se bendijo la actual capilla mayor y se construyeron las dependencias que rodean al santuario para el descanso de los peregrinos y la cuadra para los animales. En 1806 se construyó la sacristía, y entre 1812 y 1816 la torre-campanario. Con la adquisición en 1825 de las dos campanas, una de 288 kg y otra de 104 kg, podemos dar como concluida la construcción del Santuario, cuya financiación fué hecha, en gran medida, con las aportaciones de los miles de devotos que acudían al lugar durante la romería de la Ascensión, celebrada durante el mes de Mayo y la de la Virgen de los Dolores, que se celebra en el mes de Septiembre. Es de obligado cumplimiento indicar que parte de estos párrafos pertenecen a <strong>Juan Carlos Alvarez</strong>, creador de la página <a href="http://www.pradaweb.es/"><strong><span style="color:#99ffff;">www.pradaweb.es</span></strong></a>, una magnifica página en la que podreis encontrar mas amplia información sobre este santuario, el embalse y todo lo relacionado con el pueblo de Prada. </span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bS0Vu_kTI/AAAAAAAAB2Q/OvQhJFkUL5A/s1600-h/a+prada+2.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154038620201390386" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bS0Vu_kTI/AAAAAAAAB2Q/OvQhJFkUL5A/s320/a+prada+2.png" border="0" /></a><br /><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc9933;">Sobre un pequeno promontorio, a maneira de balcón e rodeado de castiñeiros centenarios, se alza o santuario do Cristo da Ascensión.Construído con sillares de cachotería e con planta en forma de creu latina, consta no seu interior dun coro, dúas pequenas capelas laterais, con belas imaxes da Virxe das Dores e de Jesucristo e un altar, que preside a imaxe de Cristo no momento da súa Ascensión, entre catro columnas corintias e rodeado dos apóstolos e da Virxe María. Detrás do altar está a sancristía, cun acceso ao exterior a modo de balcón voado de pedra cun altar e unha cátedra do espírito santo que se utiliza para celebrar misa ao aire libre en días de gran concentración de feligreses. O santuario mide 41 metros de longo por 15 de largo, incluíndo as capelas laterais e ten unha superficie de 415 m2 de superficie, que son 1.745 se sumamos ao santuario as dependencias exteriores.</span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bR61u_kSI/AAAAAAAAB2I/lkHlzJBBWW0/s1600-h/a+prada+3.jpg"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc9933;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154037632358912290" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bR61u_kSI/AAAAAAAAB2I/lkHlzJBBWW0/s320/a+prada+3.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc9933;"><br /></span><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc9933;">Posiblemente, no lugar que no que se atopa houbo antes unha ermida pois nunha inscrición no lintel da porta pode lerse “Ascensio Domine 1690”, pero non foi ata 1799 cando se bendixo a actual capela maior e construíronse as dependencias que rodean ao santuario para o descanso dos peregrinos e a corte para os animais. En 1806 construíuse a sancristía, e entre 1812 e 1816 a torre-campanario. Coa adquisición en 1825 das dúas campás, unha de 288 kg e outra de 104 kg, podemos dar como concluída a construción do Santuario, cuxa financiamento fué feita, en gran medida, coas achegas das miles de devotos que acudían ao lugar durante a romería da Ascensión, celebrada durante o mes de Maio e a da Virxe das Dores, que se celebra no mes de Setembro.É de obrigado cumprimento indicar que parte destes parágrafos pertencen a <strong>Juan Carlos Alvarez</strong>, creador da páxina <strong><span style="color:#99ffff;">www.pradaweb.es</span></strong>, unha magnifica páxina na que podeis atopar mais ampla información sobre este santuario, o pantano e todo o relacionado co pobo de Prada.</span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bREFu_kRI/AAAAAAAAB2A/ZEOm8HqhtCo/s1600-h/a+prada+4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154036691761074450" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="145" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bREFu_kRI/AAAAAAAAB2A/ZEOm8HqhtCo/s320/a+prada+4.jpg" width="245" border="0" /></a><br /><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ffcc33;">Sur un petit promontoire, à manière de balcon et entouré de marronniers centenaires, on soulève le sanctuaire del le Christ de la Montée.Construit avec sillares de maçonnerie et avec plante sous forme de croix latine, il est composé dans son intérieur un choeur, de deux petites hottes latérales, avec de belles images de la Vierge des Douleurs et de Jésus-Christ et un autel, qui préside l'image du Christ au moment de sa Montée, entre quatre colonnes corintias et entouré des apôtres et de la Vierge María. Derrière l'autel il est la sacristie, avec un accès à l'extérieur comme balcon volé de pierre avec un autel et une chaire qui est utilisée pour tenir masse à l'air libre dans des jours de grande concentration de feligreses. Le sanctuaire mesure 41 mètres de longueur par 15 de de large, y compris les hottes latérales et a une surface de de 415 m2 de surface, qui sont 1.745 si nous ajoutons au sanctuaire les dépendances extérieures. </span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bPH1u_kPI/AAAAAAAAB1w/2ocF4dtYqfU/s1600-h/a+prada+5.jpg"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ffcc33;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154034557162328306" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bPH1u_kPI/AAAAAAAAB1w/2ocF4dtYqfU/s320/a+prada+5.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ffcc33;"> </span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ffcc33;">Probablement, dans le lieu qui où il est trouvé il y a eu avant donc un ermitage dans une inscription dans le seuil de la porte on peut lire "Ascensio Domine 1690", mais n'a pas été jusqu'à 1799 quand on a béni l'actuelle hotte plus grande et on a construit les dépendances qui entourent au sanctuaire pour le repos des pèlerins et le hall pour les animaux. Dans 1806 on a construit la sacristie, et entre les 1812 et 1816 les tour- clochers. Avec l'acquisition dans 1825 des deux campanas, une de de 288 kg et une autre de de 104 kg, nous pouvons donner comme conclue la construction du Sanctuaire, dont le financement a été fait, dans une grande mesure, avec les contributions de des milliers de de dévots qui allaient au lieu pendant la romería de la Montée, tenue pendant le mois de de mai et de celle de la Vierge des Douleurs, qui a lieu au mois de septembre.Il est d'accomplissement obligé d'indiquer qu'une partie de ces paragraphes appartiennent <strong>Juan Carlos Alvarez</strong>, créateur de la page <strong><span style="color:#99ffff;">www.pradaweb.es</span></strong>, une page superbe dans celle qui podeis trouver de la plus vaste information sur ce sanctuaire, le barrage et tout ce qui est en rapport avec le peuple de Prada.</span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bOZ1u_kOI/AAAAAAAAB1o/3-JKdfPqs-c/s1600-h/a+prada+6.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154033766888345826" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 190px; CURSOR: hand; HEIGHT: 267px" height="282" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bOZ1u_kOI/AAAAAAAAB1o/3-JKdfPqs-c/s320/a+prada+6.jpg" width="198" border="0" /></a> </div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ffcc66;">On a small promontory, to way of balcony and surrounded by centennial brown, the sanctuary is raised del Christ of the Ascent. Constructed with sillares of rubblework and plant in Latin cross form, it consists in his interior of a choir, two small lateral chapels, with beautiful images of the Virgin of the Dolores and of Jesus Christ and an altar, that the image of Christ at the moment of its Ascent presides over, between four columns corintias and surrounded by the apostles and the Virgin Maria. Behind the altar he is sacristía, with an access to the outside as a flown stone balcony with an altar and a púlpito that is used to outdoors celebrate mass in days of great concentration of feligreses. The sanctuary measures 41 meters in length by 15 of wide, including the lateral chapels and has a 415 surface of m2 of surface, that is 1,745 if we added to the sanctuary the outer dependencies. </span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bOLFu_kNI/AAAAAAAAB1g/SmLwoK3Dp1I/s1600-h/a+prada+7.jpg"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ffcc66;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154033513485275346" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4bOLFu_kNI/AAAAAAAAB1g/SmLwoK3Dp1I/s320/a+prada+7.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ffcc66;"><br /></span><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ffcc66;">Possibly, in the place that in that it is had before a hermitage then in an inscription in the threshold of the door can ***reflx mng "Ascensio Domine 1690", but it was not until 1799 when the present greater chapel was blessed and the dependencies that surround to the sanctuary for the rest by the travelling ones and the block for the animals were constructed. In 1806 sacristía was constructed, and between the 1812 and 1816 tower-bell tower. With the acquisition in 1825 of the two bells, one of 288 kg and another one of 104 kg, we can give like concluded the construction of the Sanctuary, whose financing fué done, to a great extent, with the contributions of the thousands of devotee which the May month of and the one of the Virgin of the Dolores went to the place during romería of the Ascent, celebrated during, who is celebrated in the month of September.Of fulfillment is forced to indicate that it leaves from these paragraphs belong to <strong>Juan Carlos Alvarez</strong>, creator of the page <strong><span style="color:#99ffff;">www.pradaweb.es</span></strong>, one magnifies page in which podeis to find but ample information on this sanctuary, the dam and all the related one to the town of [#]Prada. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7757326611666788580-7683663473643898890?l=opobodexares.blogspot.com'/></div>el loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comtag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-31649095019850056062007-11-29T07:45:00.000-08:002008-12-09T05:17:45.807-08:00*Monumentos próximos (Torre del Homenaje)<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5JtDVu_nhI/AAAAAAAACTg/eCchNiyRH_o/s1600-h/gif+viana.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5157304427433926162" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5JtDVu_nhI/AAAAAAAACTg/eCchNiyRH_o/s320/gif+viana.gif" border="0" /></a> <span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><span style="color:#996633;">Todo parece indicar que los primeros pobladores de "Viana do Bolo" se asentaron en un castro, situado en el lugar que hoy ocupa la villa, donde se encontró en 1728 una plancha de bronce labrada que atestigua la presencia de estos pueblos. También algunos la relacionan con la ciudad romana "Forum Bibalorum" y con la tribu celta de los "Bíbalos", que habitaban las orillas del rio Bibei, afluente del rio Sil y cuyo afluente principal es el rio Xares, pero no existe ninguna prueba concluyente en este aspecto.<br />Viana do Bolo está situada en un pequeño promontorio, rodeada por uno de los brazos del embalse de Bao y coronada por los restos de la antigua fortaleza medieval, construída en la Edad Media, en torno a la cual girará el devenir histórico de estas tierras y fué en el año 1180, cuando llegó aquí Fernando II de León, que encuentra la fortaleza destruída, la reedifica y repuebla la villa. Durante las guerras carlistas el castillo fué aspillerado para vigilar a las "partidas" que merodeaban por la zona.Este castillo, con las tierras circundantes, gozaban de fueros y gobierno propio, pero los continuos cambios de dueños motivaron varios enfrentamientos y desperfectos en su construcción.<br />La Torre del Homenaje, llamada también Torre de Viana o Castillo de Viana, perteneció a Fernando Osorio de Castro y luego a Pedro Enríquez, siendo más tarde cuando Felipe II lo erigió en cabeza de marquesado a favor de Pedro Pimentel, hijo del conde de Benavente. En el siglo XV, tras sucesivos conflictos, tuvo que ser reconstruida y durante las guerras carlistas fue de nuevo escenario de los enfrentamientos.En el siglo XVIII, se derribó buena parte de la muralla exterior del castillo, quedando la torre como cárcel de la villa, destino habitual en gran número de fortalezas de la época, conservándose solo actualmente la Torre del homenaje, declarada monumento histórico artístico el 22 de Abril de 1949, con sus muros monótonos, el paramento angular y las ventanas enrejadas.</span></span><br /></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5Jsh1u_ngI/AAAAAAAACTY/b2ToQbtWjc4/s1600-h/a+viana+6.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#996633;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5157303851908308482" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5Jsh1u_ngI/AAAAAAAACTY/b2ToQbtWjc4/s320/a%2Bviana%2B6.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#996633;"> En la actualidad la torre está dividida en dos partes, el sótano, que se emplea como sala de exposiciones pictóricas temporales y que alberga una pinacoteca con cuadros de pintores como Nelson Zumel y Sofía García Mares y la parte superior a la que se accede por unas estrechas escaleras exteriores, dividida a su vez en tres pisos y en la que se ubica el museo etnográfico das tierras de viana que acoge la representación de la cultura popular tradicional, distribuyéndose sus fondos en varias secciones: La arquitectura popular, el hogar y la vida doméstica, las técnicas agricolas y ganaderas y la artesanía y los oficios tradicionales. Todas las parroquias, a excepción de Vilarmeao, formaban parte de la jurisdicción de Viana do Bolo, cuyo señorío correspondía al rey. Con la formación a principios del siglo XIX de los primeros ayuntamientos, aparecen aquí cuatro municipios: Grixoá, Rubiás, Solveira y Viana do Bolo, que en el año 1836 se integraron en el de Viana do Bolo.<br /></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4ai9Fu_kBI/AAAAAAAAB0A/DiCHqWiDAsQ/s1600-h/a+viana+5.gif"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#996633;">Pese a las vicisitudes de la historia, en Viana, las bellas y poderosas fórmulas de su arquitectura han prevalecido a lo largo de los años, destacando la plaza mayor, que es el centro de la vida de la villa, donde se encuentra el ayuntamiento y una bella fuente, en el centro de la plaza, conmemorativa de los dirigentes de un alzamiento liberal en la primera mitad del siglo XIX, en 1846, destacando sus edificios barrocos con soportales y donde el frontón semicircular, los pináculos, las gárgolas y la balconada coexisten con nobles galerías acristaladas; Es desde aquí donde se inicia la subida por el casco antiguo, pasando por un túnel, hasta la cúspide del montículo donde se levanta la torre del castillo, de estilo gótico, construída en el siglo XV, pasando por la iglesia parroquial, que conserva una ventana prerrománica del siglo XIX, de probable origen mozárabe.Fuera de la villa, muy próximas, destacan las iglesias románicas de Bembibre, Grixoa, San Cibrao y Padre Eterno.También constituyen unas interesantes muestras de arquitectura civil los pazos de Grixoa, marco de una de las novela de Blanco Amor, Punxeiro,Fradelo y Humoso, éste último de finales del siglo XVIII, conserva un bonito patio interior representativo de la cultura paciega ourensana.Podemos encontrar también el hermoso Santuario del Padre Eterno, de estilo Neoclásico, construído en el Siglo XVII, donde el día de la Trinidad se celebra una romería popular.</span></a></div><div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5JqFlu_nbI/AAAAAAAACSw/sB9IvG13f0E/s1600-h/a+viana+4.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5157301167553748402" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5JqFlu_nbI/AAAAAAAACSw/sB9IvG13f0E/s320/a%2Bviana%2B4.png" border="0" /></a> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc9933;">Todo parece indicar que os primeiros poboadores de "Viana do Bolo" asentáronse nun castro, situado no lugar que hoxe ocupa a vila, onde se atopou en 1728 unha prancha de bronce labrada que atestigua a presenza destes pobos. Tamén algúns relaciónana coa cidade romana "Forum Bibalorum" e co tribo celta dos "Bíbalos", que habitaban as beiras do rio Bibei, afluente do rio Sil e cuxo afluente principal é o rio Xares, pero non existe ningunha proba concluínte neste aspecto.Viana do Bolo está situada nun pequeno promontorio, rodeada por un dos brazos do pantano de Bao e coronada polos restos da antigua fortaleza medieval, construída na Idade Media, en torno á cal xirará o devenir histórico destas terras e fué no ano 1180, cando chegou aquí Fernando II de León, que atopa o castelo destruída, a reedifica e repuebla o hotel. Durante as guerras carlistas o castelo fué aspillerado para vixiar ás "partidas" que merodeaban pola zona.Este castelo, coas terras circundantes, gozaban de foros e goberno propio, pero os continuos cambios de donos motivaron varios enfrontamentos e daños na súa construción.<br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4ahd1u_j-I/AAAAAAAABzo/cl_dHo8hX9E/s1600-h/a+viana+7.jpg"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc9933;">A Torre mestra, chamada tamén Torre de Viana ou Castillo de Viana, pertenceu a Fernando Osorio de Castro e logo a Pedro Enríquez, sendo máis tarde cando Felipe II erixiuno en cabeza de marquesado a favor de Pedro Pimentel, fillo do conde de Benavente. No século XV, tras sucesivos conflitos, tivo que ser reconstruída e durante as guerras carlistas foi de novo escenario dos enfrontamentos.No século XVIII, derrubouse boa parte da cortina exterior do castelo, quedando o poste como cárcere do hotel, destino habitual en gran número de fortalezas da época, conservándose só actualmente a Torre mestra, declarada monumento histórico artístico o 22 de Abril de 1949, cos seus muros monótonos, o paramento angular e as fiestras enrejadas</span></a><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc9933;">.</span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4anuFu_kFI/AAAAAAAAB0g/XDv-hQYCPy4/s1600-h/a+viana+1.jpg"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc9933;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153991233827213394" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="160" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4anuFu_kFI/AAAAAAAAB0g/XDv-hQYCPy4/s320/a+viana+1.jpg" width="246" border="0" /></span></a><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc9933;"> </span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:78%;"><span style="color:#cc9933;">Na actualidade a torre está dividida en dous partes, o soto, que se emprega como sala de exposicións pictóricas temporais e que alberga unha pinacoteca con cadros de pintores como Nelson Zumel e Sofía García Mares e a parte superior á que se accede por unhas estreitas escaleiras exteriores, dividida pola súa vez en tres pisos e na que se sitúa o museo etnográfico dás terras de viana que acolle a representación da cultura popular tradicional, distribuíndose os seus fondos en varias seccións: A arquitectura popular, a lareira e a vida doméstica, as técnicas agricolas e gandeiras e a artesanía e os oficiosTodas as parroquias, a excepción de Vilarmeao, formaban parte da xurisdición de Viana do Bolo, cuxo señorío correspondía ao rei. Coa formación a principios do século XIX dos primeiros concellos, aparecen aquí catro municipios: Grixoá, Rubiás, Solveira e Viana do Bolo, que no ano 1836 integráronse no de Viana do Bolo.Pese ás vicisitudes da historia, en Viana, as belas e poderosas fórmulas da súa arquitectura prevaleceron ao longo dos anos, salientando a praza maior, que é o centro da vida do hotel, onde atópase o concello e unha bela fonte, no centro da praza, conmemorativa das dirixentes dun alzamento liberal na primeira metade do século XIX, en 1846, salientando os seus edificios barrocos con soportais e onde o frontón semicircular, os pináculos, as gárgolas e a balconada coexisten con nobres galerías acristaladas; É desde aquí onde iníciase a suba polo casco antigo, pasando por un túnel, ata a cúspide do montículo onde érguese a torre do forte, de estilo gótico, construída no século XV, pasando pola igrexa parroquial, que conserva unha fiestra prerrománica do século XIX, de probable orixe mozárabe.Fóra da vila, moi próximas, salientan as igrexas románicas de Bembibre, Grixoa, San Cibrao e Pai Eterno.Tamén constitúen unhas interesantes mostras de arquitectura civil os pazos de Grixoa, marco dunha das novela de Blanco Amor, Punxeiro,Fradelo e Humoso, este último de finais do século XVIII, conserva un bonito patio interior representativo da cultura paciega ourensana.Podemos atopar tamén o fermoso Santuario do Pai Eterno, de estilo Neoclásico, construído no Século XVII, onde o día da Trindade celébrase unha romería popular.</span><br /></span></span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4aly1u_kEI/AAAAAAAAB0Y/hCYlli7v61c/s1600-h/a+viana+2.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#996633;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153989116408336450" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="160" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4aly1u_kEI/AAAAAAAAB0Y/hCYlli7v61c/s320/a+viana+2.jpg" width="231" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#996633;"> </span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ffcc33;">Tout paraît indiquer que les premiers habitants "de Viana JO Bolo" ont été affirmés dans un châtre, situé dans le lieu qui occupe aujourd'hui ville, où il s'est trouvé dans des 1728 plaques de bronze façonnées qu'il témoigne la présence de ces peuples. Aussi certaine elle ils mettent en rapport avec la ville romaine "par Forum Bibalorum" et avec la tribu celta des "Bíbalos", qui habitaient les bords de la rivière Bibei, affluent de la rivière Sil et dont l'affluent principal est la rivière Xares, mais il n'existe pas aucun essai concluant dans cet aspect.Viana JO Bolo est situé dans un petit promontoire, entouré par un des bras du barrage de Faisceau et couronnée par les restes de l'ancienne forteresse médiévale, construite dans l'Âge Moyen, autour duquel il tournera devenir historique de ces terres et a été durant l'année 1180, quand est ici arrivé Fernando II de Leon, qui trouve la forteresse détruite, il la reconstruit et repeuple ville. Pendant les guerres carlistas le château a été aspillerado pour surveiller aux "départs" que maraudaient par la zone Ce château, avec les terres environnantes, jouissaient juridictions et gouvernement propre, mais les continus changements de propriétaires ont motivé plusieurs confrontations et failles dans leur construction. La Tour de l'Hommage, appelée aussi Tour de Viana ou Château de Viana, a appartenu à Fernando Osorio de Châtre et ensuite Pedro Enríquez, étant plus tard quand Felipe II a été érigé en tête de marquesado pour Pedro Pimentel, par fils du comte de Benavente. Dans le siècle XV, après des conflits successifs, il a dû être reconstruite et pendant les guerres carlistas il a été de nouvelle scène des confrontations Dans le siècle XVIII, on a démoli bonne partie de la paroi extérieure du château, en restant la tour comme prison de ville, destin habituel dans un grand nombre de forteresses de l'époque, en conservant seulement actuellement la Tour de l'hommage, déclarée monument historique artistique le 22 avril 1949, avec ses parois monotones, le paramento angulaire et les fenêtres enrejadas.</span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4akV1u_kDI/AAAAAAAAB0Q/a2gOgsSayTg/s1600-h/a+viana+3.jpg"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ffcc33;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153987518680502322" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 229px; CURSOR: hand; HEIGHT: 143px" height="167" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4akV1u_kDI/AAAAAAAAB0Q/a2gOgsSayTg/s320/a%2Bviana%2B3.jpg" width="250" border="0" /></span></a><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ffcc33;"> </span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ffcc33;">Actuellement la tour est divisée deux parties, la cave, qui est employée comme salle d'expositions picturales temporaires et qui loge une pinacoteca avec des tableaux de peintres comme Nelson Zumel et Sofia García Mers et la partie supérieure à celle qu'on accède par des escaliers extérieurs étroits, divisée à son tour trois étages et dans laquelle se place le musée ethnographique tu donnes des terres de viana que fait valoir la représentation de la culture populaire traditionnelle, en distribuant ses fonds dans plusieurs sections : L'architecture populaire, la maison et la vie domestique, les techniques agricoles et d'élevage et l'artisanat et les offices traditionnels. Toutes les paroisses, à l'exception de Vilarmeao, faisaient partie de la juridiction de Viana JO Bolo, dont señorío il correspondait au roi. Avec la formation au début du siècle XIX des premières mairies, apparaissent ici quatre communes : Grixoá, Blonds, Solveira et Viana JO Bolo, qui durant l'année 1836 ont été intégré dans celui de Viana JO Bolo.En dépit des vicissitudes de l'histoire, en Viana, les formules belles et puissantes de leur architecture ont régné tout au long des années, en soulignant la place plus grande, qui est le centre de la vie de ville, où on trouve la mairie et une belle source, dans le centre de la place, commémorative des dirigeants d'une hausse libérale dans la première moitié du siècle XIX, dans 1846, en soulignant ses bâtiments baroques avec soportales et où le frontón semi-circulaire, ce qui est pináculos, les gargouilles et celle balconada ils coexistent avec des galeries vitrées nobles ; Il est depuis ici où on entame la montée par l'ancien casque, en passant par un tunnel, jusqu'à la crête du monticule où on lève la tour du château, de style gothique, construite dans le siècle XV, en passant par l'église paroissiale, qui conserve une fenêtre preromanica du siècle XIX, d'origine mozarabe probable Hors de ville, très prochaines, soulignent les églises romanes de Bembibre, Grixoa, San Cibrao et Père Éternel constituent Aussi d'intéressants échantillons d'architecture civile ce qui est pazos de Grixoa, cadre de d'un du roman d'Amour Blanc, Punxeiro, Fradelo et Fumeux, celui-ci dernier de fin du siècle XVIII, conserve un style Neoclasico, construit dans le Siècle XVII, où le jour de la Trinité a lieu une romería populaire.</span><span style="font-family:georgia;color:#ffcc33;"><br /></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4ai9Fu_kBI/AAAAAAAAB0A/DiCHqWiDAsQ/s1600-h/a+viana+5.gif"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#996633;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153985993967112210" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4ai9Fu_kBI/AAAAAAAAB0A/DiCHqWiDAsQ/s320/a%2Bviana%2B5.gif" border="0" /></span></a><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:courier new;color:#996633;"> </span><span style="color:#ffcc66;"><span style="font-family:courier new;">Everything seems to indicate that the first settlers of "Viana do Skittle" were based in I castrate, located in the place that today occupies the villa, where was in 1728 a wrought bronze plate that testifies the presence of these towns. Also some relate to the Roman city "Forum Bibalorum" and to the tribe celta of the "Bíbalos", that the borders of rio Bibei inhabited, affluent of rio Sil and whose main affluent is rio Xares, but does not exist no conclusive test in this aspect.Viana do Skittle is located in small promontory, surrounded by one by arms by dam by Beam and crowned by rest of old strength medieval, construída in Age Average, around which it will turn to happen historical of these earth and fué in year 1180, when Fernando II arrived here from Leon, that finds the strength destruída, rebuilds and repuebla the villa. During the carlistas wars the castle fué aspillerado to watch to the "games" that roamed by the zona.Este castle, with surrounding earth, enjoyed fueros and own government, but the continuous changes of owners motivated several confrontations and flaws in their construction. The Tower of the Tribute, call also Tower of Viana or Castillo de Viana, belonged later to Fernando Osorio de Castro and soon to Pedro Enríquez, being when Felipe II erected it in head of marquesado in favor of Pedro Pimentel, son of the count of Benavente. In century XV, after successive conflicts, it had to be reconstructed and during the carlistas wars it was again scene of enfrentamientos.En century XVIII, </span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SDClu2lwaxI/AAAAAAAAEqU/99Zyequ3ObM/s1600-h/viana-torre+del+homenaje.jpg"><span style="font-family:courier new;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201839793959365394" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SDClu2lwaxI/AAAAAAAAEqU/99Zyequ3ObM/s320/viana-torre%2Bdel%2Bhomenaje.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:courier new;">demolished good part of the outer wall of the castle, being the tower like jail of the villa, habitual destiny in great number of strengths of the time, conserving itself single at the moment the Tower of the tribute, declared artistic historical monument the 22 of April of 1949, with his singsong walls, the angular paramento and the put grates on windows.<br /></span></span></span><span style="font-size:78%;color:#ffcc66;"><span style="font-family:courier new;">At the present time the tower is divided in two parts, the cellar, which it is used like temporary pictorial exhibition hall and that a pinacoteca with pictures of painters like Nelson Zumel and Sofía lodges Garci'a Seas and the part superior to which is acceded by narrow outer stairs, divided as well in three floors and in that ethnographic museum DAS is located territories of viana that the representation of the traditional culture welcomes popular, distributing its bottoms in several sections: The popular architecture, the home and the domestic life, the agricolas and cattle techniques and the traditional crafts and offices. All the parishes, with the exception of Vilarmeao, comprised of the jurisdiction of Viana do Skittle, whose señorío corresponded to the king. With the formation at the beginning of century XIX of the first city councils, they appear four municipalities here: Grixoá, Rubiás, Solveira and Viana do Skittle, that in year 1836 integrated in the one of Viana do Skittle.In spite of the vicissitudes of history, in Viana, the beautiful and powerful formulas of their architecture have prevailed throughout the years, having emphasized the greater seat, than it is the center of the life of the villa, where is the city council and a beautiful source, in the center of the seat, commemorative of the leaders of a liberal rise in first half of century XIX, in 1846, emphasizing their baroque buildings with soportales and where the semicircular fronton, the pinnacles, the gargoyles and the row of balconies coexist with noble acristaladas galleries; It is from here where the ascent by the old helmet begins, happening through a tunnel, until the peak of the knoll where the tower of the castle rises, of gothic style, construída in the century XV, passing by the parochial church, that conserves a prerrománica window of century XIX, of probable mozárabe.Fuera origin of the villa, very next, they emphasize the románicas churches of Bembibre, Grixoa, San Cibrao and Padre Eterno.También the pazos of Grixoa constitute </span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4ahd1u_j-I/AAAAAAAABzo/cl_dHo8hX9E/s1600-h/a+viana+7.jpg"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ffcc66;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153984357584572386" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="151" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4ahd1u_j-I/AAAAAAAABzo/cl_dHo8hX9E/s320/a%2Bviana%2B7.jpg" width="229" border="0" /></span></a><span style="font-family:courier new;">interesting samples of civil architecture, frame of one of the novel of White Love, Punxeiro, Fradelo and Humoso, this one last one of end of century XVIII, conserves a pretty patio representative of the culture paciega ourensana.Podemos to also find the beautiful Sanctuary of the Eternal Father, of Neoclásico style, construído in Century XVII, where the day of the Trinidad one is celebrated romería popular.</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7757326611666788580-3164909501985005606?l=opobodexares.blogspot.com'/></div>el loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comtag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-68181462731578282892007-11-29T03:58:00.000-08:002008-12-09T05:18:06.261-08:00*Pueblos próximos<a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SEKv_rX7VNI/AAAAAAAAE2g/c1mGNselmDs/s1600-h/ponte.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5206917627703416018" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="170" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SEKv_rX7VNI/AAAAAAAAE2g/c1mGNselmDs/s320/ponte.jpg" width="242" border="0" /></a><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993300;">En un pequeño radio de apenas 15 kilometros cuadrados, podemos encontrar cerca de Xares innumerables pueblos con un encanto natural y una historia de gran riqueza, concretamente las 29 aldeas que conforman el ayuntamiento de "A Veiga", una localidad de 291 kms. cuadrados de extensión, uno de los "concellos" mas extensos de Galicia, situado al este de la provincia de Ourense y perteneciente a la diócesis de Astorga. Se trata de una zona de alta montaña que aglutina a 1498 habitantes con una densidad de población de 6 habitantes por kilometro cuadrado. Tiene una altitud aproximada de 1000 metros y muestra un relieve vertebrado por sierras y modelado por la acción de los hielos y el glaciarismo. Estos dos elementos sierras y rios forman las dos unidades morfológicas.Las sierras con mas de 1200 metros, circundan un espacio central de tierras intermedias mas bajas en altitud, donde se asienta la población. al sur estan las sierras de San Lorenzo (A Gonza 1296 metros), Calva (A Corraliza 1661 metros) y Secundeira (Alto do Torno 1942 metros), al norte A Serra do Eixe (Pico Maluro 1957 metros) y Peña Trevinca (2124 metros), punto limite entre Leon, Zamora y Ourense. De estas sierras descienden regatos y rios rápidos muy encajados en los primeros tramos y con gran fuerza erosiva originando estrechos valles. Las fuertes pendientes se suavizan hacia la zona central del termino surcada por el rio Xares, que en su camino hacia el rio Bibei, se remansa en los embalses de Prada y Santa Baia semenjando un mar interior de aguas remansadas, rodeado de bosques y pequeños prados que le dan vistosidad y colorido.</span><br /><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc6600;">Nun pequeno radio da penas 15 kilometros cadrados, podemos atopar perto de Xares innumerables pobos cun encanto natural e unha historia de gran riqueza, concretamente as 29 aldeas que conforman o concello de "A Veiga", unha localidade de 291 kms. cadrados de extensión, un dos "concellos" mais extensos de Galicia, situado ao esta da provincia de Ourense e pertencente á diocese de Astorga. Trátase dunha zona de alta montaña que aglutina a 1498 habitantes cunha densidade de poboación de 6 habitantes por kilometro cadrado. Ten unha altitude aproximada de 1000 metros e mostra un relevo vertebrado por sierras e modelado pola acción dos xeos e o glaciarismo. Estas dúas elementos sierras e rios forman as dúas unidades morfolóxicas.As sierras con mais de 1200 metros, circundan un espazo central de terras intermedias mais baixas en altitude, onde asíntase a poboación. ao sur estan as sierras de San Lorenzo (A Gonza 1296 metros), Calva (A Corraliza 1661 metros) e Secundeira (Alto do Torno 1942 metros), ao norte A Serra do Eixe (Pico Maluro 1957 metros) e Pena Trevinca (2124 metros), punto limite entre Leon, Zamora e Ourense. Destas sierras descenden regatos e rios rápidos moi encaixádevos nos primeiros tramos e con gran forza erosiva orixinando estreitos vales. As fortes pendentes suavízanse para a zona central do termino sucada polo rio Xares, que no seu camiño para o rio Bibei, se remansa nos pantanos de Prada e Santa Baia semenjando un mar interior de augas remansadas, rodeado de bosques e pequenos prados que lle dan vistosidad e colorido.</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ff6600;">Dans un petit rayon à peine de 15 kilomètres carrés, nous pouvons concrètement trouver près de Xares des peuples innombrables avec un enchantement naturel et une histoire de grande richesse, les 29 villages qui conforment la mairie "de A Veiga", une localité de 291 km carrés d'extension, un de de ceux "concellos" plus étendus que la Galice, situé al ce de la province d'Ourense et appartenant au diocèse d'Astorga. Il s'agit d'une zone de haute montagne qui agglutine à 1498 habitants avec une densité de population de 6 habitants par kilomètre carré. Il a une altitude approximative de 1000 mètres et montre un relief vertébré par des montagnes et modelé par l'action des glaces et le glaciarismo. Ces deux éléments montagnes et rivières forment les deux unités morphologiques les montagnes avec plus de 1200 mètres, entourent un espace central de terres intermédiaires plus basses en altitude, où on affirme la population. à l'estan sud les montagnes de San Lorenzo (A Gonza 1296 mètres), Chauve (A Corraliza 1661 mètres) et Secundeira (Haut JO Treuil 1942 mètres), au nord A Serra JO Eixe (Bout Maluro 1957 mètres) et Galet Trevinca (2124 mètres), point limite entre Leon, Zamora et Ourense. De ces montagnes diminuent des mares et des rivières rapides très installées dans les premiers tronçons et avec une grande force érosive en étant à l'origine des détroits des vallées. Les forts en suspens sont atténués vers la zone centrale de le termine sillonée par la rivière Xares, qui sur son chemin vers la rivière Bibei, est stagnée dans les barrages Prada et Sainte Baia en semenjando une mer intérieure d'eaux stagnées, entouré forêts et petits prés qui lui donnent vistosidad et coloré.</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ff9900;">In a small radius of hardly 15 square kilometros, we can find towns with a natural enchantment and a history of great wealth of Xares close innumerable, concretely the 29 villages that conform the city council of "A Veiga", square a 291 locality of kms. of extension, one of the "extensive concellos" but of Galicia, located al this of the province of Ourense and pertaining to the diocese of Astorga. One is a zone of high mountain that agglutinates to 1498 inhabitants with a density of population of 6 inhabitants by kilometro square. It has an approximated altitude of 1000 meters and shows a relief vertebrate by mountain ranges and modeled by the action of the ice and the glaciarismo. These two elements mountain ranges and rios form the two units morfológicas.Las mountain ranges with but of 1200 meters, they surround intermediate but a central low earth space in altitude, where the population is based. to the south the mountain ranges of San Lorenzo estan (To Gonza 1296 meters), Bald spot (To Corraliza 1661 meters) and Secundeira (High do Winch 1942 meters), the north To Serra do Eixe (Maluro Tip 1957 meters) and Trevinca Rock (2124 meters), point limits between Leon, Zamora and Ourense. From these mountain ranges regatos and rios expresses very fitted in the first sections and with great erosive force descend originating narrow valleys. The pending forts are smoothed towards the central zone of I finish furrowed by rio Xares, that in its way towards rio Bibei, backs up in the dams of Prada and Santa Baia semenjando an inner backed up water sea, surrounded by forests and small meadows that give colorful vistosidad him and.</span><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9ZjWlwZ2I/AAAAAAAAEi8/u3XRI6Qmcvo/s1600-h/ponte+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201474558530447202" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9ZjWlwZ2I/AAAAAAAAEi8/u3XRI6Qmcvo/s320/ponte+2.jpg" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9ZjmlwZ3I/AAAAAAAAEjE/wSiufk0EyLA/s1600-h/ponte+(os+baqueiros1).jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201474562825414514" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9ZjmlwZ3I/AAAAAAAAEjE/wSiufk0EyLA/s320/ponte+(os+baqueiros1).jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9Zj2lwZ4I/AAAAAAAAEjM/37LDk7zU8iU/s1600-h/ponte+(os+baqueiros).jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201474567120381826" style="CURSOR: hand" height="249" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9Zj2lwZ4I/AAAAAAAAEjM/37LDk7zU8iU/s320/ponte+(os+baqueiros).jpg" width="320" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9ZkGlwZ6I/AAAAAAAAEjc/5cOI3z2HkyM/s1600-h/valdin.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201474571415349154" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9ZkGlwZ6I/AAAAAAAAEjc/5cOI3z2HkyM/s320/valdin.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9Xp2lwZxI/AAAAAAAAEiU/p8k1YHmx3-I/s1600-h/a+veiga.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201472471176341266" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9Xp2lwZxI/AAAAAAAAEiU/p8k1YHmx3-I/s320/a+veiga.jpg" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9XqGlwZyI/AAAAAAAAEic/oU6dNf4Ob0Y/s1600-h/esculturas.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201472475471308578" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 232px" height="230" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9XqGlwZyI/AAAAAAAAEic/oU6dNf4Ob0Y/s320/esculturas.jpg" width="320" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9XqWlwZ0I/AAAAAAAAEis/FLsEDIyaZnc/s1600-h/ponte.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201472479766275906" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9XqWlwZ0I/AAAAAAAAEis/FLsEDIyaZnc/s320/ponte.jpg" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9XqmlwZ1I/AAAAAAAAEi0/SLwRRp_PzeM/s1600-h/ponte+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201472484061243218" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9XqmlwZ1I/AAAAAAAAEi0/SLwRRp_PzeM/s320/ponte+1.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0fnbs0w1I/AAAAAAAAD8c/1gXJKzgl1rI/s1600-h/6-ponte.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191840707739173714" style="WIDTH: 328px; CURSOR: hand; HEIGHT: 265px" height="219" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0fnbs0w1I/AAAAAAAAD8c/1gXJKzgl1rI/s320/6-ponte.jpg" width="264" border="0" /></span></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0fnrs0w2I/AAAAAAAAD8k/7-1DJEl5-Fk/s1600-h/7-meda.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191840712034141026" style="WIDTH: 344px; CURSOR: hand; HEIGHT: 263px" height="258" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0fnrs0w2I/AAAAAAAAD8k/7-1DJEl5-Fk/s320/7-meda.jpg" width="339" border="0" /></span></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0fnrs0w3I/AAAAAAAAD8s/Pgq0iwx1aPw/s1600-h/8-corzos.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191840712034141042" style="WIDTH: 330px; CURSOR: hand; HEIGHT: 272px" height="227" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0fnrs0w3I/AAAAAAAAD8s/Pgq0iwx1aPw/s320/8-corzos.jpg" width="286" border="0" /></span></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0fn7s0w4I/AAAAAAAAD80/EvoBSe8jTdg/s1600-h/9-corzos.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191840716329108354" style="WIDTH: 342px; CURSOR: hand; HEIGHT: 277px" height="230" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0fn7s0w4I/AAAAAAAAD80/EvoBSe8jTdg/s320/9-corzos.jpg" width="306" border="0" /></span></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0eybs0wyI/AAAAAAAAD8E/uH-Hj97a9r0/s1600-h/3-valdin.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191839797206106914" style="WIDTH: 321px; CURSOR: hand; HEIGHT: 242px" height="212" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0eybs0wyI/AAAAAAAAD8E/uH-Hj97a9r0/s320/3-valdin.jpg" width="287" border="0" /></span></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0eybs0wxI/AAAAAAAAD78/DiEbEr2UvYg/s1600-h/2-valdin.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191839797206106898" style="WIDTH: 346px; CURSOR: hand; HEIGHT: 249px" height="245" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0eybs0wxI/AAAAAAAAD78/DiEbEr2UvYg/s320/2-valdin.jpg" width="341" border="0" /></span></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0eyLs0wwI/AAAAAAAAD70/6P4KHOA-P2A/s1600-h/1-vilanova.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191839792911139586" style="CURSOR: hand" height="206" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0eyLs0wwI/AAAAAAAAD70/6P4KHOA-P2A/s320/1-vilanova.jpg" width="322" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAqMdrs0wtI/AAAAAAAAD7c/QA6HkkTY6sA/s1600-h/viana-foto+antigua+de+la+plaza"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191115962072744658" style="WIDTH: 345px; CURSOR: hand; HEIGHT: 210px" height="159" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAqMdrs0wtI/AAAAAAAAD7c/QA6HkkTY6sA/s320/viana-foto+antigua+de+la+plaza" width="254" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9XqGlwZzI/AAAAAAAAEik/JC5IXsJBw0Y/s1600-h/esculturas1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201472475471308594" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9XqGlwZzI/AAAAAAAAEik/JC5IXsJBw0Y/s320/esculturas1.jpg" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5oiAj7eUI/AAAAAAAAD9E/ti9CiXFbXwM/s1600-h/11-corexido.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192202353880299842" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5oiAj7eUI/AAAAAAAAD9E/ti9CiXFbXwM/s320/11-corexido.jpg" border="0" /></span></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4llKFu_lqI/AAAAAAAACCs/0b2mzPdSWcA/s1600-h/baños+(campanario).jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154762472514623138" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 305px; CURSOR: hand; HEIGHT: 222px" height="249" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4llKFu_lqI/AAAAAAAACCs/0b2mzPdSWcA/s320/ba%C3%B1os+(campanario).jpg" width="330" border="0" /></span></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4llKVu_lrI/AAAAAAAACC0/zfyFaPmbJgo/s1600-h/baños+(casa).jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154762476809590450" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 304px; CURSOR: hand; HEIGHT: 218px" height="249" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4llKVu_lrI/AAAAAAAACC0/zfyFaPmbJgo/s320/ba%C3%B1os+(casa).jpg" width="335" border="0" /></span></a><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4llKVu_lrI/AAAAAAAACC0/zfyFaPmbJgo/s1600-h/baños+(casa).jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"></span></a><br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4llKVu_lrI/AAAAAAAACC0/zfyFaPmbJgo/s1600-h/baños+(casa).jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"></span></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4liC1u_lnI/AAAAAAAACCU/VVIKscpl53s/s1600-h/baños+4.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154759049425688178" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4liC1u_lnI/AAAAAAAACCU/VVIKscpl53s/s320/ba%C3%B1os+4.jpg" border="0" /></span></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4liC1u_loI/AAAAAAAACCc/P3q5ihL-BNA/s1600-h/baños+5.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154759049425688194" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="247" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4liC1u_loI/AAAAAAAACCc/P3q5ihL-BNA/s320/ba%C3%B1os+5.jpg" width="324" border="0" /></span></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4liC1u_loI/AAAAAAAACCc/P3q5ihL-BNA/s1600-h/baños+5.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"></span></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4liClu_lmI/AAAAAAAACCM/35AU77YxOxQ/s1600-h/baños+3.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154759045130720866" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="244" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4liClu_lmI/AAAAAAAACCM/35AU77YxOxQ/s320/ba%C3%B1os+3.jpg" width="330" border="0" /></span></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4liCVu_lkI/AAAAAAAACB8/y4Xielxb2FQ/s1600-h/baños+1.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154759040835753538" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 323px; CURSOR: hand; HEIGHT: 245px" height="228" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4liCVu_lkI/AAAAAAAACB8/y4Xielxb2FQ/s320/ba%C3%B1os+1.jpg" width="300" border="0" /></span></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;color:#009900;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp8Obs0wnI/AAAAAAAAD6s/ay_9wxIubVk/s1600-h/valdin+(nueva).jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191098107893695090" style="WIDTH: 224px; CURSOR: hand; HEIGHT: 164px" height="129" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp8Obs0wnI/AAAAAAAAD6s/ay_9wxIubVk/s320/valdin+(nueva).jpg" width="165" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp4Nbs0wjI/AAAAAAAAD6M/DLURggIh0lY/s1600-h/seoane+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191093692667314738" style="WIDTH: 217px; CURSOR: hand; HEIGHT: 166px" height="84" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp4Nbs0wjI/AAAAAAAAD6M/DLURggIh0lY/s320/seoane+1.jpg" width="109" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAqMdbs0wrI/AAAAAAAAD7M/zpI_bqhOiLQ/s1600-h/valdin---n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191115957777777330" style="WIDTH: 221px; CURSOR: hand; HEIGHT: 167px" height="126" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAqMdbs0wrI/AAAAAAAAD7M/zpI_bqhOiLQ/s320/valdin---n.jpg" width="167" border="0" /></a></span><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"> </span><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"></span><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><br /></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5olgj7eVI/AAAAAAAAD9M/bo_Mdc8fUp8/s1600-h/21-carracedo.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192202414009842002" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5olgj7eVI/AAAAAAAAD9M/bo_Mdc8fUp8/s320/21-carracedo.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5olgj7eWI/AAAAAAAAD9U/R3mVybshjKk/s1600-h/28-lamalonga.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192202414009842018" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5olgj7eWI/AAAAAAAAD9U/R3mVybshjKk/s320/28-lamalonga.jpg" border="0" /></span></a></span><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9ZkGlwZ5I/AAAAAAAAEjU/BVWgyXZevoY/s1600-h/requeixo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201474571415349138" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SC9ZkGlwZ5I/AAAAAAAAEjU/BVWgyXZevoY/s320/requeixo.jpg" border="0" /></a></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5tygj7eZI/AAAAAAAAD9s/lAQYQeelOrQ/s1600-h/33-candeda.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192208134906280338" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5tygj7eZI/AAAAAAAAD9s/lAQYQeelOrQ/s320/33-candeda.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5tygj7eaI/AAAAAAAAD90/RdrZyDxw9vg/s1600-h/34-edreira.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192208134906280354" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5tygj7eaI/AAAAAAAAD90/RdrZyDxw9vg/s320/34-edreira.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5tywj7ebI/AAAAAAAAD98/FqbM423G8T0/s1600-h/35-a+veiga.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192208139201247666" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5tywj7ebI/AAAAAAAAD98/FqbM423G8T0/s320/35-a+veiga.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5tzAj7ecI/AAAAAAAAD-E/6SqLN37sP-w/s1600-h/36-castromarigo.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192208143496214978" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5tzAj7ecI/AAAAAAAAD-E/6SqLN37sP-w/s320/36-castromarigo.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5tzQj7edI/AAAAAAAAD-M/2NwrYEG6HS4/s1600-h/37+edreira.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192208147791182290" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5tzQj7edI/AAAAAAAAD-M/2NwrYEG6HS4/s320/37+edreira.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5upwj7eeI/AAAAAAAAD-U/0gQvb_9mBYk/s1600-h/38-edreira.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192209084094052834" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5upwj7eeI/AAAAAAAAD-U/0gQvb_9mBYk/s320/38-edreira.jpg" border="0" /></span></a><br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5olwj7eXI/AAAAAAAAD9c/C1altx6a8_E/s1600-h/30-lamalonga.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192202418304809330" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5olwj7eXI/AAAAAAAAD9c/C1altx6a8_E/s320/30-lamalonga.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5olwj7eYI/AAAAAAAAD9k/TKqiXklJmJ0/s1600-h/32-lamalonga.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192202418304809346" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5olwj7eYI/AAAAAAAAD9k/TKqiXklJmJ0/s320/32-lamalonga.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5uqQj7egI/AAAAAAAAD-k/jNtfn_WkidU/s1600-h/40-a+veiga.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192209092683987458" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5uqQj7egI/AAAAAAAAD-k/jNtfn_WkidU/s320/40-a+veiga.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5uqgj7ehI/AAAAAAAAD-s/Kmdig91fyC0/s1600-h/41-a+veiga.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192209096978954770" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5uqgj7ehI/AAAAAAAAD-s/Kmdig91fyC0/s320/41-a+veiga.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5uqgj7eiI/AAAAAAAAD-0/Bff7VEZSvm8/s1600-h/42-edreira.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192209096978954786" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5uqgj7eiI/AAAAAAAAD-0/Bff7VEZSvm8/s320/42-edreira.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5uqAj7efI/AAAAAAAAD-c/pllQw1H1wm8/s1600-h/39-castrromarigo.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#009900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192209088389020146" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA5uqAj7efI/AAAAAAAAD-c/pllQw1H1wm8/s320/39-castrromarigo.jpg" border="0" /></span></a></span><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp8Ors0wpI/AAAAAAAAD68/I5esEFk5Ryk/s1600-h/valdin.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191098112188662418" style="WIDTH: 116px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px" height="86" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp8Ors0wpI/AAAAAAAAD68/I5esEFk5Ryk/s320/valdin.jpg" width="108" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp4M7s0whI/AAAAAAAAD58/_dzuLAGb41E/s1600-h/prada-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191093684077380114" style="WIDTH: 117px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px" height="86" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp4M7s0whI/AAAAAAAAD58/_dzuLAGb41E/s320/prada-n.jpg" width="112" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp4NLs0wiI/AAAAAAAAD6E/yyYdswP1-bo/s1600-h/santocristo+de+prada-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191093688372347426" style="WIDTH: 132px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px" height="94" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp4NLs0wiI/AAAAAAAAD6E/yyYdswP1-bo/s320/santocristo+de+prada-n.jpg" width="112" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp4Nbs0wkI/AAAAAAAAD6U/K_IW5YxZVHU/s1600-h/seoane.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191093692667314754" style="WIDTH: 72px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px" height="86" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp4Nbs0wkI/AAAAAAAAD6U/K_IW5YxZVHU/s320/seoane.jpg" width="66" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp0Y7s0wdI/AAAAAAAAD5c/BuxonoZ_D-Q/s1600-h/prada6-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191089492189299154" style="WIDTH: 118px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px" height="106" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp0Y7s0wdI/AAAAAAAAD5c/BuxonoZ_D-Q/s320/prada6-n.jpg" width="142" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApnnLs0wLI/AAAAAAAAD3M/hPMldOvcMt4/s1600-h/portomourisco1-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191075443351273650" style="WIDTH: 118px; CURSOR: hand; HEIGHT: 92px" height="89" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApnnLs0wLI/AAAAAAAAD3M/hPMldOvcMt4/s320/portomourisco1-n.jpg" width="112" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp0Y7s0wcI/AAAAAAAAD5U/02ZnjSumchA/s1600-h/prada5-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191089492189299138" style="WIDTH: 165px; CURSOR: hand; HEIGHT: 138px" height="126" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp0Y7s0wcI/AAAAAAAAD5U/02ZnjSumchA/s320/prada5-n.jpg" width="150" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp0ZLs0weI/AAAAAAAAD5k/Sw2WVRSQu0w/s1600-h/prada7-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191089496484266466" style="WIDTH: 169px; CURSOR: hand; HEIGHT: 138px" height="126" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp0ZLs0weI/AAAAAAAAD5k/Sw2WVRSQu0w/s320/prada7-n.jpg" width="154" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp0ZLs0wfI/AAAAAAAAD5s/2dnbO-QXpBQ/s1600-h/prada8-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191089496484266482" style="WIDTH: 170px; CURSOR: hand; HEIGHT: 140px" height="130" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp0ZLs0wfI/AAAAAAAAD5s/2dnbO-QXpBQ/s320/prada8-n.jpg" width="152" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp0ZLs0wgI/AAAAAAAAD50/F-HO8bFmSrY/s1600-h/prada9-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191089496484266498" style="WIDTH: 164px; CURSOR: hand; HEIGHT: 132px" height="132" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp0ZLs0wgI/AAAAAAAAD50/F-HO8bFmSrY/s320/prada9-n.jpg" width="162" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApwfLs0wXI/AAAAAAAAD4s/ikiGAU-MVws/s1600-h/portomurisco-puente-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191085201516970354" style="WIDTH: 167px; CURSOR: hand; HEIGHT: 135px" height="124" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApwfLs0wXI/AAAAAAAAD4s/ikiGAU-MVws/s320/portomurisco-puente-n.jpg" width="154" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApwgLs0waI/AAAAAAAAD5E/twWZxsifLL0/s1600-h/prada3-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191085218696839586" style="WIDTH: 176px; CURSOR: hand; HEIGHT: 137px" height="124" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApwgLs0waI/AAAAAAAAD5E/twWZxsifLL0/s320/prada3-n.jpg" width="157" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAptILs0wTI/AAAAAAAAD4M/SqZzIUaYEGY/s1600-h/portomurisco12-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191081507845095730" style="WIDTH: 172px; CURSOR: hand; HEIGHT: 138px" height="110" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAptILs0wTI/AAAAAAAAD4M/SqZzIUaYEGY/s320/portomurisco12-n.jpg" width="159" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApqVbs0wPI/AAAAAAAAD3s/JoKGEdEWv3w/s1600-h/portomourisco8-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191078436943479026" style="WIDTH: 159px; CURSOR: hand; HEIGHT: 140px" height="126" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApqVbs0wPI/AAAAAAAAD3s/JoKGEdEWv3w/s320/portomourisco8-n.jpg" width="147" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApwgbs0wbI/AAAAAAAAD5M/3c9e30SU9Ug/s1600-h/prada4-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191085222991806898" style="WIDTH: 123px; CURSOR: hand; HEIGHT: 95px" height="125" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApwgbs0wbI/AAAAAAAAD5M/3c9e30SU9Ug/s320/prada4-n.jpg" width="148" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAptH7s0wSI/AAAAAAAAD4E/7DrjXWaBbqw/s1600-h/portomourisco-n-.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191081503550128418" style="CURSOR: hand" height="94" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAptH7s0wSI/AAAAAAAAD4E/7DrjXWaBbqw/s320/portomourisco-n-.jpg" width="108" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApqVLs0wNI/AAAAAAAAD3c/T9dUBOk3WIE/s1600-h/portomourisco3-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191078432648511698" style="CURSOR: hand" height="92" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApqVLs0wNI/AAAAAAAAD3c/T9dUBOk3WIE/s320/portomourisco3-n.jpg" width="110" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0ey7s0w0I/AAAAAAAAD8U/x5co98Chje4/s1600-h/5-pradolongo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191839805796041538" style="WIDTH: 113px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px" height="94" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0ey7s0w0I/AAAAAAAAD8U/x5co98Chje4/s320/5-pradolongo.jpg" width="122" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApnm7s0wJI/AAAAAAAAD28/JMAR9fMlBbI/s1600-h/portomourisco10-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191075439056306322" style="CURSOR: hand" height="91" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApnm7s0wJI/AAAAAAAAD28/JMAR9fMlBbI/s320/portomourisco10-n.jpg" width="110" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApnnbs0wMI/AAAAAAAAD3U/bbY454xVKOI/s1600-h/portomourisco2-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191075447646240962" style="CURSOR: hand" height="90" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApnnbs0wMI/AAAAAAAAD3U/bbY454xVKOI/s320/portomourisco2-n.jpg" width="108" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp4Nbs0wlI/AAAAAAAAD6c/lLpmASAVpDc/s1600-h/stocristodeprada-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191093692667314770" style="WIDTH: 114px; CURSOR: hand; HEIGHT: 141px" height="127" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp4Nbs0wlI/AAAAAAAAD6c/lLpmASAVpDc/s320/stocristodeprada-n.jpg" width="101" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAptILs0wUI/AAAAAAAAD4U/zdGo-9k144I/s1600-h/portomurisco4-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191081507845095746" style="WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 143px" height="126" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAptILs0wUI/AAAAAAAAD4U/zdGo-9k144I/s320/portomurisco4-n.jpg" width="104" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAptIbs0wVI/AAAAAAAAD4c/kUcMIVqkdZE/s1600-h/portomurisco5-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191081512140063058" style="WIDTH: 113px; CURSOR: hand; HEIGHT: 142px" height="126" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAptIbs0wVI/AAAAAAAAD4c/kUcMIVqkdZE/s320/portomurisco5-n.jpg" width="100" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAptIrs0wWI/AAAAAAAAD4k/JuT0zyyHjOY/s1600-h/portomurisco6-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191081516435030370" style="WIDTH: 105px; CURSOR: hand; HEIGHT: 143px" height="126" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAptIrs0wWI/AAAAAAAAD4k/JuT0zyyHjOY/s320/portomurisco6-n.jpg" width="95" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApqVLs0wOI/AAAAAAAAD3k/p95wa5MBxMg/s1600-h/portomourisco7-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191078432648511714" style="WIDTH: 106px; CURSOR: hand; HEIGHT: 143px" height="126" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApqVLs0wOI/AAAAAAAAD3k/p95wa5MBxMg/s320/portomourisco7-n.jpg" width="104" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp8OLs0wmI/AAAAAAAAD6k/4T7VnG7MmDw/s1600-h/valdin+(n).jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191098103598727778" style="WIDTH: 116px; CURSOR: hand; HEIGHT: 144px" height="130" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp8OLs0wmI/AAAAAAAAD6k/4T7VnG7MmDw/s320/valdin+(n).jpg" width="105" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApqVrs0wRI/AAAAAAAAD38/LvVd3VsGnP0/s1600-h/portomourisco-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191078441238446354" style="WIDTH: 168px; CURSOR: hand; HEIGHT: 144px" height="125" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApqVrs0wRI/AAAAAAAAD38/LvVd3VsGnP0/s320/portomourisco-n.jpg" width="149" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApqVbs0wQI/AAAAAAAAD30/vvFioaM7Vfk/s1600-h/portomourisco9-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191078436943479042" style="WIDTH: 177px; CURSOR: hand; HEIGHT: 147px" height="123" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApqVbs0wQI/AAAAAAAAD30/vvFioaM7Vfk/s320/portomourisco9-n.jpg" width="152" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApnmbs0wII/AAAAAAAAD20/MpZpweQBdNQ/s1600-h/meda-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191075430466371714" style="WIDTH: 171px; CURSOR: hand; HEIGHT: 146px" height="123" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApnmbs0wII/AAAAAAAAD20/MpZpweQBdNQ/s320/meda-n.jpg" width="152" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApnm7s0wKI/AAAAAAAAD3E/akLnsCUcVGc/s1600-h/portomourisco11-n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191075439056306338" style="WIDTH: 157px; CURSOR: hand; HEIGHT: 141px" height="78" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SApnm7s0wKI/AAAAAAAAD3E/akLnsCUcVGc/s320/portomourisco11-n.jpg" width="107" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4lmN1u_luI/AAAAAAAACDM/df06Mr08be4/s1600-h/la+vega+(Calle).jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154763636450760418" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 267px; CURSOR: hand; HEIGHT: 226px" height="235" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4lmN1u_luI/AAAAAAAACDM/df06Mr08be4/s320/la+vega+(Calle).jpg" width="271" border="0" /></span></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0fn7s0w5I/AAAAAAAAD88/lW0SL85c094/s1600-h/10-pradolongo.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191840716329108370" style="CURSOR: hand" height="226" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SA0fn7s0w5I/AAAAAAAAD88/lW0SL85c094/s320/10-pradolongo.png" width="156" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAqMdrs0wvI/AAAAAAAAD7s/tr1iV0ABdJI/s1600-h/villanueva.jpg"></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4liClu_llI/AAAAAAAACCE/IIwDiYw7esw/s1600-h/baños+2.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154759045130720850" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 322px; CURSOR: hand; HEIGHT: 233px" height="203" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4liClu_llI/AAAAAAAACCE/IIwDiYw7esw/s320/ba%C3%B1os+2.jpg" width="284" border="0" /></span></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4leOVu_lhI/AAAAAAAACBk/nUVZP7aO3sg/s1600-h/casdenodres+1.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154754848947672594" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 257px; CURSOR: hand; HEIGHT: 216px" height="232" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4leOVu_lhI/AAAAAAAACBk/nUVZP7aO3sg/s320/casdenodres+1.jpg" width="253" border="0" /></span></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAqMdbs0wsI/AAAAAAAAD7U/mU8xuB3yT10/s1600-h/valdin-rio+(nueva).jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191115957777777346" style="WIDTH: 235px; CURSOR: hand; HEIGHT: 183px" height="124" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAqMdbs0wsI/AAAAAAAAD7U/mU8xuB3yT10/s320/valdin-rio+(nueva).jpg" width="165" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4lmN1u_lvI/AAAAAAAACDU/DVCheXHXapU/s1600-h/la+Vega+(Casa+dali).jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154763636450760434" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 176px" height="166" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4lmN1u_lvI/AAAAAAAACDU/DVCheXHXapU/s320/la+Vega+(Casa+dali).jpg" width="199" border="0" /></span></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4lmN1u_ltI/AAAAAAAACDE/cM_ScWE-qrc/s1600-h/iglesia+de+la+vega.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154763636450760402" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 201px; CURSOR: hand; HEIGHT: 175px" height="183" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4lmN1u_ltI/AAAAAAAACDE/cM_ScWE-qrc/s320/iglesia+de+la+vega.jpg" width="219" border="0" /></span></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4kmGlu_lbI/AAAAAAAACA4/rq-td358mwU/s1600-h/castromarigo+1.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154693143152530866" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 219px; CURSOR: hand; HEIGHT: 171px" height="162" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4kmGlu_lbI/AAAAAAAACA4/rq-td358mwU/s320/castromarigo+1.jpg" width="220" border="0" /></span></a><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4lmNlu_lsI/AAAAAAAACC8/2inSNw9a5QE/s1600-h/a+veiga+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154763632155793090" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 254px; CURSOR: hand; HEIGHT: 191px" height="176" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4lmNlu_lsI/AAAAAAAACC8/2inSNw9a5QE/s320/a+veiga+1.jpg" width="231" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4lfSlu_liI/AAAAAAAACBs/PYpWR5uJ8Is/s1600-h/carracedo.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154756021473744418" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 95px; CURSOR: hand; HEIGHT: 174px" height="186" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4lfSlu_liI/AAAAAAAACBs/PYpWR5uJ8Is/s320/carracedo.jpg" width="109" border="0" /></span></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4klNFu_lZI/AAAAAAAACAo/Qj_27LROR3M/s1600-h/corexido+1.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154692155310052754" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 295px; CURSOR: hand; HEIGHT: 169px" height="146" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4klNFu_lZI/AAAAAAAACAo/Qj_27LROR3M/s320/corexido+1.jpg" width="254" border="0" /></span></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4kihFu_lXI/AAAAAAAACAY/hM7CltxESv4/s1600-h/corzos+2.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154689200372553074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 156px" height="139" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4kihFu_lXI/AAAAAAAACAY/hM7CltxESv4/s320/corzos+2.jpg" width="218" border="0" /></span></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4knd1u_lcI/AAAAAAAACBA/jxcpWgOfnio/s1600-h/castromao.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154694642096117186" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 124px; CURSOR: hand; HEIGHT: 198px" height="180" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R4knd1u_lcI/AAAAAAAACBA/jxcpWgOfnio/s320/castromao.jpg" width="115" border="0" /></span></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp8Obs0woI/AAAAAAAAD60/dWYpvCM3ork/s1600-h/valdin+1+(nueva).jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191098107893695106" style="WIDTH: 208px; CURSOR: hand; HEIGHT: 158px" height="129" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SAp8Obs0woI/AAAAAAAAD60/dWYpvCM3ork/s320/valdin+1+(nueva).jpg" width="173" border="0" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7757326611666788580-6818146273157828289?l=opobodexares.blogspot.com'/></div>el loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comtag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-76951637582501498952007-11-28T06:46:00.000-08:002008-12-09T05:18:10.321-08:00*Embalses/Playas Fluviales<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SBj7HQj7frI/AAAAAAAAEH8/U4DHNFratzk/s1600-h/embalses.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195178272295190194" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SBj7HQj7frI/AAAAAAAAEH8/U4DHNFratzk/s320/embalses.gif" border="0" /></a> <span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#339999;">Muy cerca del pueblo de Xares, apenas a unos 12 kilometros de distancia, en "A Veiga", donde se encuentra el ayuntamiento, el rio Xares se agranda dando lugar a un fabuloso embalse con camping, hotel y una magnifica playa fluvial, en el que se pueden practicar todos los deportes de agua, como piragüismo, motonautica, esquí nautico, etc. Este embalse cumple en 2008, 50 años, ya que fué construído el año 1958, e inaugurado en el año 1961 por Francisco Franco.Tiene una superficie de 256 Km2 y una capacidad de agua embalsada de 122 hm3. Encierra con su presa de contrafuertes, en el estrecho de A Alberguería, al río Xares a una altitud de 845 metros. La presa, por la cual discurre la carretera de Prada a Celavente, tiene 280 metros de longitud y 85 metros de altura, con un aliviadero en su márgen izquierda.A raíz de su construcción, los pueblos de Meda, Corexido, Vilaboa, Candeda, Santa Cristina, Casdenodres, A Veiga, Baños y Prada vieron afectadas sus tierras de pastos y cultivo, ya que fueron anegadas por las aguas, si bien A Albergueria no tuvo la misma suerte ya que fué inundado completamente.</span></div><div align="justify"><div align="justify"><div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#339999;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63F0JNP5WI/AAAAAAAAC5M/NCUxdVc2L2c/s1600-h/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165001847279183202" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 215px; CURSOR: hand; HEIGHT: 142px" height="154" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63F0JNP5WI/AAAAAAAAC5M/NCUxdVc2L2c/s320/1.jpg" width="230" border="0" /></a>El embalse de Prada puede catalogarse de tamaño mediano-pequeño, tanto por su extensión como por su producción hidráulica, debida sobretodo a la aportación del caudal del rio Xares y a la orografía del terreno, alcanzando una potencia de 83 Mkv., con una producción anual de 156 Gkw., nada que ver con monstruosos embalses como el de Alcántara en el rio tajo que es 26 veces mayor, aunque para ello fuera necesario canalizar el agua, atravesando la montaña, por un túnel de 1.600 metros de longitud, con 623 metros de tubería forrada hasta la central, en la confluencia del mismo rio y el arroyo riomao a 525 metros de altitud, con un desnivel bruto de 320 metros. Este túnel se hace visible tras una chimenea de equilibrio o respiración, de 65 metros de profundidad. Como hemos destacado en el apartado de rutas, merece destacar por su belleza la ruta del embalse de prada, una ruta circular de 28 km, por la que pasaremos por los pueblos que en mayor o menor medida vieron sus tierras cubiertas por las aguas del embalse.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#339999;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63LTJNP5eI/AAAAAAAAC6M/ddklzDf9sAU/s1600-h/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165007877413266914" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="128" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63LTJNP5eI/AAAAAAAAC6M/ddklzDf9sAU/s320/2.jpg" width="187" border="0" /></a>La ruta puede iniciarse por la carretera de Prada hacia A Veiga, de aproximadamente 11 kms., pasando por Meda, Candeda, Castromarigo, Casdenodres y A Veiga. Aquí podremos disfrutar de un baño en la Playa de los franceses, tras atravesar el río Xares por el puente “nuevo”, construido a raíz del embalse y desde el que podemos ver al puente antigüo de piedra, cuando el embalse está muy bajo.Podemos continuar hacia la comarca de O Bolo, durante 16 kms, pasando por Santa Cristina, Vilaboa y Coreixido. Un Kilometro antes de llegar a Prada encontraremos la segunda playa del embalse, la playa de la Presa, surgida tras los desechos de la arena utilizada en la construcción de la presa y punto de encuentro en verano de gentes no solo de Prada y alrededores, sino también de los pueblos de O Bolo.Este lugar nos permitirá el baño, la pesca, la posibilidad de llegar nadando hasta la isla y conocer como se construyó la presa gracias a las "edificaciones", aún presentes, como son el molino, las gruas, etc. y si quieres hacer senderismo, te aconsejamos ir hasta la aldea abandonada de Acebeda, el camino que surge tras la "piramide", en el aparcamiento de coches que se forma en verano y paralelo al cañón del Xares, donde mirando a la derecha puedes imaginar como bajaba el rio Xares entre esos impresionantes desfiladeros hace 50 años.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#339999;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63F05NP5aI/AAAAAAAAC5s/fclSV-eXsxI/s1600-h/9.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165001860164085154" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 226px; CURSOR: hand; HEIGHT: 108px" height="150" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63F05NP5aI/AAAAAAAAC5s/fclSV-eXsxI/s320/9.jpg" width="272" border="0" /></a>Actualmente el Ayuntamiento de A Veiga planea crear un paseo fluvial en torno al embalse de Prada. La obra supondría la creación de un paseo acondicionado en todo el entorno del embalse con los correspondientes trabajos de jardinería, mobiliario urbano e iluminación de todo el recorrido. Además está prevista la creación de un nuevo embarcadero, una zona de mirador sobre el embalse y un aula de la naturaleza de carácter turístico que se situaría en una pequeña península.A lo largo del recorrido está previsto instalar esculturas y pasarelas aprovechando la orografía del terreno y crear también un zona dedicada a servicios y cafetería. Todo ello está pensado para potenciar los recursos turísticos de la zona, principalmente basados en la naturaleza abrupta del lugar.El embalse de Prada es uno de los más visitados por los bañistas de la comarca debido a la limpieza del agua y por los amantes de los deportes náuticos. Con el proyecto, el ayuntamiento trata de potenciar la zona como destino turístico destacado en Valdeorras.<br /><span style="font-family:arial;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63LT5NP5hI/AAAAAAAAC6k/XM6T8YGiiWA/s1600-h/8.jpg"><span style="color:#00cccc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165007890298168850" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 223px; CURSOR: hand; HEIGHT: 156px" height="166" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63LT5NP5hI/AAAAAAAAC6k/XM6T8YGiiWA/s320/8.jpg" width="233" border="0" /></span></a><span style="color:#00cccc;">Moi perto do pobo de Xares, apenas a uns 12 kilometros de distancia, en "A Veiga", onde atópase o concello, o rio Xares agrándase dando lugar a un fabuloso pantano con cámping, hotel e unha magnifica praia fluvial, no que se poden practicar todos os deportes de auga, como piragüismo, motonautica, esquí nautico, etc. Este pantano cumpre no 2008, 50 anos, xa que fué construído o ano 1958, e inaugurado no ano 1961 por Francisco Franco.Ten unha superficie de 256 Km2 e unha capacidade de auga embalsada de 122 hm3. Encerra coa súa presa de contrafortes, no estreito da Alberguería, ao río Xares a unha altitude de 845 metros. A presa, pola cal discorre a estrada de Prada a Celavente, ten 280 metros de lonxitude e 85 metros de altura, cun vertedoiro en seu márgen esquerda.A raíz da súa construción, os pobos de Meda, Corexido, Vilaboa, Candeda, Santa Cristina, Casdenodres, A Veiga, Baños e Prada viron afectadas as súas terras de pastos e cultivo, xa que foron anegadas polas augas, se ben A Albergueria non tivo a mesma sorte xa que fué inundado completamente.</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><span style="font-family:arial;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63F0pNP5YI/AAAAAAAAC5c/6Y2tlEIujLA/s1600-h/5.png"><span style="color:#00cccc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165001855869117826" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="135" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63F0pNP5YI/AAAAAAAAC5c/6Y2tlEIujLA/s320/5.png" width="219" border="0" /></span></a><span style="color:#00cccc;">O pantano de Prada pode catalogarse de tamaño mediano-pequeno, tanto pola súa extensión como pola súa produción hidráulica, debida sobre todo á achega do fondo público do rio Xares e á orografía do terreo, acadando unha potencia de 83 Mkv., cunha produción anual de 156 Gkw., nada que ver con monstruosos pantanos como o de Alcántara no rio tallo que é 26 veces maior, aínda que para iso fose necesario canalizar o auga, atravesando a montaña, por un túnel de 1.600 metros de lonxitude, con 623 metros de tubería forrada ata a central, na confluencia do mesmo rio e a rúa riomao a 525 metros de altitude, cun desnivel bruto de 320 metros. Este túnel faise visible tras unha cheminea de equilibrio ou respiración, de 65 metros de profundidade. Como salientamos no apartado de rutas, merece destacar pola súa beleza o camiño do pantano de prada, un camiño circular de 28 km, pola que pasaremos polos pobos que en maior ou menor medida viron as súas terras cubertas polas augas do pantano. </span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><span style="font-family:arial;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63LTpNP5gI/AAAAAAAAC6c/kUSfM8V9J-s/s1600-h/6.jpg"><span style="color:#00cccc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165007886003201538" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="160" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63LTpNP5gI/AAAAAAAAC6c/kUSfM8V9J-s/s320/6.jpg" width="229" border="0" /></span></a><span style="color:#00cccc;">A ruta pode iniciarse pola estrada de Prada para A Veiga, de aproximadamente 11 kms., pasando por Meda, Candeda, Castromarigo, Casdenodres e A Veiga. Aquí poderemos gozar dun cuarto de baño na Praia dos franceses, tras atravesar o río Xares pola ponte “novo”, construído a raíz do pantano e a partir do que podemos ver á ponte antigüo de pedra, cando o pantano está moi baixo.Podemos continuar para a comarca do Bolo, durante 16 kms, pasando por Santa Cristina, Vilaboa e Coreixido. Un Kilometro antes de chegar a Prada atoparemos a segunda praia do pantano, a praia da Presa, xurdida tras os desechos da area utilizada na construción da presa e punto de encontro en verán de xentes non só de Prada e periferia, senón tamén dos pobos do Bolo.Este lugar permitiranos o cuarto de baño, a pesca, a posibilidade de chegar nadando ata a illa e coñecer como construíuse a presa grazas ás "edificacións", aínda presentes, como son o muíño, as gruas, etc. e se queres facer senderismo, aconsellámosche ir ata a aldea abandonada de Acebeda, o camiño que xorde tras a "piramide", no aparcamento de coches que se forma en verán e paralelo ao canón do Xares, onde mirando á dereita podes imaxinar como baixaba o rio Xares entre esas impresionantes desfiladeiros fai 50 anos.</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><span style="font-family:arial;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63F0ZNP5XI/AAAAAAAAC5U/-yiMiaL3az4/s1600-h/3.jpg"><span style="color:#00cccc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165001851574150514" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="147" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63F0ZNP5XI/AAAAAAAAC5U/-yiMiaL3az4/s320/3.jpg" width="206" border="0" /></span></a><span style="color:#00cccc;">Actualmente o Concello da Veiga planea crear un paseo fluv</span></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R6yGV67uWHI/AAAAAAAAC4U/VbRVTZbyb0U/s1600-h/embalse+de+prada1-n.jpg"><span style="font-family:arial;"></span></a><span style="font-family:arial;color:#00cccc;">ial en torno ao pantano de Prada. A obra supoñería a creación dun paseo acondicionado en todo o contorno do pantano cos correspondentes traballos de xardinaría, mobiliario urbano e iluminación de todo o percorrido. Ademais está prevista a creación dun novo embarcadoiro, unha zona de solaina sobre o pantano e un aula da natureza de carácter turístico que se situaría nunha pequena península.Ao longo do percorrido está previsto instalar esculturas e pasarelas aproveitando a orografía do terreo e crear tamén un zona dedicada a servizos e cafetería. Todo iso está pensado para potenciar os recursos turísticos da zona, principalmente baseados na natureza abrupta do lugar.O pantano de Prada é un dos máis visitados polos bañistas da comarca debido á limpeza do auga e polas amantes dos deportes náuticos. Co proxecto, o concello trata de potenciar a zona como destino turístico salientado en Valdeorras.</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:georgia;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63LUZNP5iI/AAAAAAAAC6s/VDpC03B6dq8/s1600-h/10.png"><span style="color:#66cccc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165007898888103458" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="129" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63LUZNP5iI/AAAAAAAAC6s/VDpC03B6dq8/s320/10.png" width="202" border="0" /></span></a><span style="color:#66cccc;">Très près del peuple de Xares, dès qu'à quelque 12 kilomètres de distance, dans "A Veiga", où on trouve la mairie, la rivière Xares est agrandie en donnant lieu à un barrage fabuleux avec camping, hôtel et une plage fluviale superbe, dans laquelle peuvent être pratiqué tous les sports d'eau, comme piragüismo, motonautica, ski nautique, etc. Ce barrage il accomplit en 2008,.50 années, déjà qu'a été construites l'année 1958, et inauguré durant l'année 1961 par Francisco Franc il A une surface de 256 Km2 et une capacité d'eau retenue de de 122 hm3. Il enferme avec son prisonnier de butées, dans le détroit de A Alberguería, à la rivière Xares à une altitude de 845 mètres. Le prisonnier, par lequel réfléchit la route de Prada à Celavente, a 280 mètres de longueur et 85 mètres de hauteur, avec un déversoir dans leur marge gauche À la suite de leur construction, les peuples de Meda, Corexido, Vilaboa, Candeda, Sainte Cristina, Casdenodres, à Veiga, Bains et Prada ont vu touchées ses terres de pâtures et culture, puisqu'ils ont été inondés par les eaux, bien qu'a Albergueria n'ait pas eu la même chance puisqu'a été complètement inondé.</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:georgia;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63F0pNP5ZI/AAAAAAAAC5k/OSosxb8dlsk/s1600-h/7.jpg"><span style="color:#66cccc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165001855869117842" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 225px; CURSOR: hand; HEIGHT: 152px" height="167" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63F0pNP5ZI/AAAAAAAAC5k/OSosxb8dlsk/s320/7.jpg" width="238" border="0" /></span></a><span style="color:#66cccc;">le barrage de Prada on peut cataloguer de petite taille, tant par son extension comme par sa production hydraulique, nécessaire pardessus à la contribution du débit de la rivière Xares de de 156 Gkw., rien voir avec des barrages monstrueux comme celui d'Alcántara dans la rivière coupe qu'est 26 fois plus grande, bien que pour cela il soit nécessaire de canaliser l'eau, en traversant la montagne, par un tunnel de 1.600 mètres de longueur, avec 623 mètres de tuyauterie couverte jusqu'à la centrale, dans la confluence la même rivière et du courant riomao à 525 mètres d'altitude, avec une inégalité brute de 320 mètres. Ce tunnel est rendu visible après une cheminée équilibre ou respiration, de 65 mètres de profondeur. Comme nous avons souligné dans le paragraphe de routes, il mérite de souligner par sa beauté la route du barrage prada, d'une route circulaire de 28 km, par laquelle nous passerons par les peuples qui dans une plus grande ou plus petite mesure ont vu leurs terres couvertes par les eaux du barrage.</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:georgia;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SBj5ZAj7foI/AAAAAAAAEHk/w_emFXGmjvU/s1600-h/embalse.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195176378214612610" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 171px; CURSOR: hand; HEIGHT: 142px" height="117" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SBj5ZAj7foI/AAAAAAAAEHk/w_emFXGmjvU/s320/embalse.jpg" width="147" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63LTpNP5fI/AAAAAAAAC6U/2ODeYo3syMU/s1600-h/4.jpg"><span style="color:#66cccc;"></span></a><span style="color:#66cccc;">La route peut être entamée par la route de Prada vers A Veiga, approximativement de 11 km, en passant par Meda, Candeda, Castromarigo, Casdenodres et A Veiga. Nous pourrons ici jouir d'un bain dans la Plage des français, après avoir traversé la rivière Xares par le pont "nouveau", construit à la suite du barrage et depuis lequel nous pouvons voir au pont antigüo de pierre, quand le barrage il est très sous nous Pouvons continuer vers le secteur Ou de Bolo, pendant 16 km, en passant par Sainte Cristina, Vilaboa et Coreixido. Un Kilomètre avant d'arriver à Prada nous trouverons la seconde plage du barrage, la plage du Prisonnier, apparue après les déchets du sable utilisé dans la construction le prisonnier et le point de rencontre en été de gens non seulement de Prada et de alentours, mais aussi des peuples Ou de Bolo. Ce lieu nous permettra le bain, la pêche, la possibilité d'arriver en nageant jusqu'à l'île et de connaître comme on a construit le prisonnier grâce aux "constructions", encore présents, comme les grues sont le moulin, etc. et si tu veus faire senderismo, nous te conseillons d'aller jusqu'au village abandonné d'Acebeda, le chemin qui apparaît en été et parallèle au canon du Xares, où en surveillant à droite tu puis imaginer comme baissait la rivière Xares entre ces défilés impressionnants il y a 50 ans.</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;color:#339999;"><span style="font-family:georgia;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63HbpNP5bI/AAAAAAAAC50/0mK1man0yq0/s1600-h/11.jpg"><span style="color:#66cccc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165003625395643826" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 175px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" height="106" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63HbpNP5bI/AAAAAAAAC50/0mK1man0yq0/s320/11.jpg" width="134" border="0" /></span></a><span style="color:#66cccc;">Actuellement la Mairie de A Veiga il projette de créer une promenade fluviale autour du barrage de Prada. L'oeuvre supposerait la création d'une promenade préparée dans tout l'environnement du barrage avec les correspondants travaux jardinage, mobilier urbain et illumination de tout le parcours. Est en outre prévue la création d'un nouvel embarcadère, une zone de mirador sur le barrage et une salle de classe de la nature à caractère touristique qui se situerait dans une petite péninsule Le long du parcours est prévu d'installer des sculptures et des passerelles en profitant de l'orographie du terrain et de créer aussi une zone consacrée à des services et à de la cafétéria. Tout cela est pensé pour renforcer les ressources touristiques de la zone, principalement basés la nature abrupte du lieu le barrage de Prada est un de des visitées par les baigneurs du secteur étant donné la propreté de l'eau et par les amants des sports nautiques. Avec le projet, la mairie essaye de renforcer la zone comme destin touristique important en Valdeorras.</span><br /></span><span style="font-family:courier new;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63M5ZNP5kI/AAAAAAAAC68/oygYuipGrAY/s1600-h/14.jpg"><span style="color:#33ffff;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165009634054891074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="105" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63M5ZNP5kI/AAAAAAAAC68/oygYuipGrAY/s320/14.jpg" width="132" border="0" /></span></a><span style="color:#33ffff;">Very close del town of Xares, as soon as to about 12 kilometros of distance, in "A Veiga", where is the city council, rio Xares enlarges giving rise to a fabulous dam with camping, hotel and one magnifies fluvial beach, in which all the water sports can be practiced, like piragüismo, motonautica, nautico ski, etc. This dam fulfills in 2008, 50 years, since fué construído year 1958, and inaugurated in 1961 by Francisco Franco.Tiene a 256 surface of 122 dammed water Km2 and one capacity of hm3. It locks up with his prey of abutments, in the Straits of A Alberguería, to the Xares river to an altitude of 845 meters. The prey, by which the highway of Prada to Celavente runs, has 280 meters in length and 85 meters of height, with an overflow in their margin izquierda.A root of their construction, the towns of Meda, Corexido, Vilaboa, Candeda, Santa Cristina, Casdenodres, Veiga, Baños and Prada saw affected their territories of grass and culture, since they were flooded by waters, although To Albergueria did not have the same luck since fué flooded completamente.</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:courier new;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63HcJNP5cI/AAAAAAAAC58/TyM2SIlHjXw/s1600-h/13.jpg"><span style="color:#33ffff;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165003633985578434" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 166px; CURSOR: hand; HEIGHT: 137px" height="114" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63HcJNP5cI/AAAAAAAAC58/TyM2SIlHjXw/s320/13.jpg" width="143" border="0" /></span></a><span style="color:#33ffff;">El dam of Prada can be catalogued of medium-small size, as much by its extension as by its hydraulic production, had coverall to the contribution of the volume of rio Xares and to the orography of the land, reaching a power of 83 Mkv., with an annual production of 156 Gkw., nothing that to see with monstrous dams like the one of Alcántara in rio edge that is 26 times greater, although after it was necessary to canalize the water, crossing the mountain, by a tunnel of 1,600 meters in length, with 623 meters of pipe covered until the power station, in the confluence of same rio and the stream riomao to 525 meters of altitude, with a gross unevenness of 320 meters. This tunnel becomes after a chimney of balance or breathing visible, of 65 meters of depth. Since there are outstanding in the section of routes,</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:courier new;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63M5JNP5jI/AAAAAAAAC60/IxHleZ2jT24/s1600-h/12.jpg"><span style="color:#33ffff;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165009629759923762" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 150px; CURSOR: hand; HEIGHT: 127px" height="111" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63M5JNP5jI/AAAAAAAAC60/IxHleZ2jT24/s320/12.jpg" width="132" border="0" /></span></a><span style="color:#33ffff;">the prada deserves to emphasize by its beauty the route of dam of, a circular route of 28 km, through which we will pass by the towns that in greater or smaller measurement saw their earth covered by waters of the dam. The route can begin by the highway of Prada towards A Veiga, approximately 11 kms., happening through Meda, Candeda, Castromarigo, Casdenodres and To Veiga. Here we will be able to enjoy a bath in the Beach of the French, after crossing the Xares river by "the new" bridge, constructed as a result of the dam and from whom we can see the bridge antigüo of stone, when the dam is very bajo.Podemos to continue towards the region of Or Skittle, during 16 kms, happening through Santa Cristina, Vilaboa and Coreixido. A Kilometro before arriving at Prada we will find the second beach of the dam,</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:courier new;"><span style="color:#33ffff;">the beach of the Prey, arisen after the remainders of the sand used in the construction of the prey and point of contact in nonsingle summer of people of Prada and the environs, but also of the towns of Or Bolo.Este place it will allow the bath, the fishing, the possibility us of arriving swimming until the island and to know as it were </span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R63HcZNP5dI/AAAAAAAAC6E/rmMU2dNPayQ/s1600-h/15.jpg"><span style="color:#33ffff;"></span></a><span style="color:#33ffff;">constructed to the prey thanks to the "constructions", still present, as they are th<a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SBj5tAj7fpI/AAAAAAAAEHs/Z-L_Hn7O6q0/s1600-h/embalse1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195176721811996306" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="132" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SBj5tAj7fpI/AAAAAAAAEHs/Z-L_Hn7O6q0/s320/embalse1.jpg" width="164" border="0" /></a>e mill, gruas, etc. and if you want to make senderismo, we advised to you to go until the left village of Acebeda, the way that arises after "piramide", in the parking of cars that forms in summer and parallel to the tube of the Xares, where watching the right you can imagine as the City council lowered rio Xares between those impressive 50 defiles años.Actualmente does of A Veiga glides to create a fluvial stroll around the dam of Prada. The work would suppose the creation of a stroll equipped in all the surroundings of the dam with the corresponding works of gardening, urban furniture and illumination of all the route. In addition the creation of a new wharf is predicted, a zone of viewpoint on the dam and a classroom of the nature of tourist character that would locate in small península.A long it of the route is predicted to install sculptures and footbridges taking advantage of orography the land and to also create a zone dedicated to services and cafeteria. All it is thought to harness the tourist resources of the zone, mainly based on the steep nature of lugar.El dam of Prada one is of the most visited by the swimmers of the region due to the cleaning of the water and by the lovers of the nautical sports. With the project, the city council deals to harness the zone as outstanding tourist destiny in Valdeorras.</span></span></span></div></div></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7757326611666788580-7695163758250149895?l=opobodexares.blogspot.com'/></div>el loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comtag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-31322304122871714302007-11-27T17:00:00.000-08:002008-12-09T05:18:10.619-08:00*Historia<div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#ffffcc;"><strong>"LOS MAQUIS"</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Con la guerra civil, huyeron a los montes y sierras de Xares, algunos vecinos del pueblo, convirtiéndose en "Maquis", haciendo de la sierra su habitat, bajando solamente a las aldeas para conseguir alimentos y dinero, que obtenian robando o por la "caridad" de los vecinos, aunque tambien en épocas vivian escondidos en casas de familiares.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Se desenvolvían por toda la zona montañosa de Xares abarcando hasta Sanabria, montes de Viana, La Gudiña, O Bolo, Valdeorras, etc.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">El termino “Maquis”, aunque por la zona se les conocía y aún se les recuerda como "escapados" procede del francés maquis que significa vegetación de monte bajo, cubierto de maleza, que proviene a su vez del idioma corso macchia, que significa bosque profundo y denso o vegetación espesa.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Cada uno de estos grupos o cuadrillas se llamaba partida.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Los origenes de los Maquis en España fueron las uniones espontáneas de combatientes del ejército popular republicano, milicianos, desertores y demás, que no abandonaron el país tras la caída del goberno republicano y quedaron viviendo furtivamente en los montes donde era más difícil dar con ellos.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Dando un paseo por los montes de Xares, aún se conservan intactas y podemos observar las cuevas y algunas de las casas, ahora derruídas, dónde se refugiaban estos "escapados"</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Poco a poco pasaron a convertirse en pequeños ejércitos de guerrilleros organizados que contaban con el apoyo clandestino de amigos, vecinos y familiares, que les proporcionaban alimentos y cobijo en algunas ocasiones, facilitando su escondite.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">El gobierno de la dictadura que los tildaba de bandoleros, fué acabando con este movimento mediante el desalojo por parte de la Guardia Civil de las zonas de montaña donde encontraban ayuda, llegando a evacuar pueblos enteros a la fuerza con la creación de contrapartidas guerrilleras, actuando con emboscadas, infiltrandose en estos grupos, y recompensando generosamente a quien los delatara, aprovechandose de la época de escasez y miseria que se vivía en aquellos años.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Muchos de ellos fueron juzgados de forma irregular y fusilados y los que tenían mas suerte eran encarcelados, dónde pasarían muchos años en condiciones infrahumanas, después de haber sido torturados en los interrogatorios.<zgados><br /></span><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Otros ya eran directamente asesinados en los lugares donde eran detenidos, permitiéndoles huir, para posteriormente dispararles por la espalda cobardemente en su huida </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Los Maquis actuaron desde 1938 hasta 1965, fecha en la que fué capturada y asesinada la ultima partida.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Los "escapados", a pesar de no estar organizados, hicieron temer al gobierno de la dictadura y permanecen para siempre en la historia de estos pueblos, formando parte de ella.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">De entre los muchos "escapados" pertenecienrtes a Xares, cabe destacar a “AGUIRRE” (Alfredo Yáñez Domínguez), natural del pueblo, donde fué militante de la “Sociedade Obreira e Campesina de Xares”, de marcado carácter comunista.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Formó su cuadrilla con guerrilleros de “Bailarín” (Manuel Alvarez Arias) y con desertores del ejército franquista que vivían por la zona de la "Serra do Eixo" y de "A Lastra".</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Mantuvo constantes contactos con los militantes de la Alianza Democrática Portuguesa con sede en la zona de Braganza y Vinhais, moviéndose por toda la zona del oriente ourensano, pasando alguna temporada en tierras del monte vianés. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">No tuvo una actividad continuada en el tiempo, caracterizándose por sus acciones esporádicas. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Terminó en tierras portuguesas en Noviembre de 1947, haciéndose cargo de la partida “Sinsegundo”, el que fuera su lugarteniente. En el otoño de 1949 los membros de esta nueva partida resultaron heridos en una refriega y fueron detenidos.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Otro de los famosos "Maquis" pertenecientes a Xares, aunque no nació en el pueblo, fué Alfonso Ortega Prada,secretario de la potente Sociedad Agraria de Xares, funcionario como escribiente del ayuntamiento de A veiga desde la formación de la gestora municipal creada el 3 de marzo de 1936 fruto del triunfo del Frente Popular en las elecciones de febrero del mismo año; Fué tamnién farmaceútico en el pueblo de Xares y como final, huido, perseguido y procesado en rebeldía por, justamente, los rebeldes alzados en armas contra la legalidad democrática y constitucional encarnada en la II República. Olvidado como millares de demócratas, al igual que Alfredo Yáñez Dominguez, Alfonso Ortega pertenece muy a su pesar la esa interminable nómina de los perdedores de la Guerra Civil española que no aparecen en los libros de historia. Alfonso José Agustín Ortega Prada nació el 17 de mayo de 1902 en San Justo de Sanabria, Zamora, siendo el primogénito de 7 hijos de los que 2 morirían a temprana edad. Sus padres fueron José Ortega Pérez, de Cádavos en A Mezquita, y Resurrección Prada Alonso, de Sampil de Sanabria, en el ayuntamiento zamorano de Robleda. Alfonso estudió en la Escuela de Primeras Letras de As Ermidas y más tarde entraría en el Seminario de Astorga, donde completaría los estudios hasta la muerte de su padre, momento en el que abandona el centro educativo y será aquí donde nacerá su amistad con Clemente Vidal Fernández Lorenzo, futuro líder del PCE en los ayuntamientos de A Gudiña y de A Veiga . Una amistad, que terminará con el asesinato de Fernández Lorenzo a manos de falangistas de la bisbarra valdeorresa a finales de noviembre de 1936. El 26 de noviembre de 1926 Alfonso Ortega contrajo matrimonio con Generosa Lorenzo Escuredo en Matarrosa del Sil, en León, y de esa unión nacerán seis hijos. Trabaja en el Bierzo llevando el economato de una empresa carbonífera siendo trasladado a Madrid. En 1930 regresa a Galicia y se convierte en el representante comercial de la casa Licores Méndez. Dos años más tarde termina la construcción de su casa en Xares, trasladándose a ella con toda su familia. Era un hombre culto e instruído, poseedor de una amplia biblioteca de la que se sentía especialmente orgulloso y que terminaría quemada por la barbarie fascista tras el inicio de la Guerra Civil. Ortega fue un socialista comprometido que vió en la llegada de la II República un tiempo de cambio y de esperanza. El alzamiento militar y la brutal represión hicieron que huyera al monte, evitándole una muerte segura y donde tras dos años de huida y tras adoptar una identidad falsa logró sobrevivir. Para entonces, su casa había sido pasto de las llamas, su mujer había sufrido varias detenciones para que aclarara su paradero, y su vida estaba arrasada. Incluso su madre, Resurrección, fue expulsada de Xares por los falangistas. Disfrazado de jornalero anduvo por los pueblos lejos de Xares, sobreviviendo como pudo, hasta que en 1943, instalado en Toral de los Vados, monta un aserradero, pero el 3 de enero de 1944 cuando se dirige a Brañuelas, en el tren correo 421 que recorría Madrid-A Coruña encontrará la muerte en el accidente ferroviario más grave de la historia de España. El tren chocó dentro del túnel número 20 contra una locomotora. RENFE admitió 78 muertos y 75 heridos, pero algunos investigadores llegan a hablar de casi ochocientas víctimas mortales. La censura de la época minimizó una catástrofe donde la mayoría de los cuerpos quemados no pudieron ser identificados, entre ellos el suyo.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R8yJBwNM7qI/AAAAAAAADXU/izbYySmnVUY/s1600-h/Manuel_Blanco_Romasanta.jpg"><span style="font-family:verdana;color:#ffffcc;"><strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5173660735155007138" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 175px; CURSOR: hand; HEIGHT: 260px" height="281" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R8yJBwNM7qI/AAAAAAAADXU/izbYySmnVUY/s320/Manuel_Blanco_Romasanta.jpg" width="192" border="0" /></strong></span></a><span style="font-family:verdana;color:#ffffcc;"><strong>"SACAMANTECAS"</strong></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#666600;">Cuentan nuestros antepasados, que cuando eran pequeños y no se portaban bien o se alejaban mucho de casa, sus padres les decían que vendría “el Hombre del Saco” o "el sacamantecas" y los llevaría con él y aunque nadie conocía a ese hombre, solo con mencionarlo los niños se sentían completamente aterrorizados, obedeciendo a los mayores, por el temor a que un hombre monstruoso con un saco enorme a sus espaldas los llevase para siempre y los hiciera desaparecer, para sacarles las tripas.Hoy, sabemos que esos temores infantiles realmente tenían su razón de ser, porque ese cuento tiene una parte de leyenda y otra parte real y auténtica, ya que en Galicia y muy cerquita de Xares, hubo un sacamantecas que asesinó a niños para extraer de los cadáveres parte de la grasa, porque existía una creencia que decía que podía curar alguna enfermedad grave si se utilizaba como cataplasma sobre la herida.La leyenda del sacamantecas se popularizó a finales del siglo XIX y principios del XX, por la creencia popular de que, tanto las ruedas de los carros como las de los molinos y las máquinas a vapor debían engrasarse muy a menudo para que funcionasen perfectamente, creándose el rumor de que el mejor lubricante era la grasa humana tierna, porque la animal no era tan densa y no causaría el mismo rendimiento, por lo que para satisfacer esta demanda de grasa humana se creía que merodeaban por la calle unos hombres siniestros, con sacos en el hombro, que secuestraban a los niños y los asesinaban para venderlos luego a un desollador, que se encargaba de extraer las mantecas, pagando a los secuestradores una gran cantidad de dinero por cada niño que les traían, extendiéndose este mito en España cuando se pusieron en marcha los nuevos ferrocarriles y comenzaron a contabilizarse algunas desapariciones de niños en Barcelona. Pronto corrió el rumor de que no era una casualidad y que había algunos sacamantecas por los alrededores que habían raptado a los niños, de ahí viene la fama del sacamantecas para asustar a lo niños. Uno de los personajes que han sido denominados como verdaderos Sacamantecas, se llamaba Juan Diaz de Garayo, y cometió sus crímenes en Álava durante nueve largos años a finales del siglo XIX antes de ser capturado y condenado a muerte y su apodo le fue dado por asesinar a seis mujeres (que son las muertes que se pudieron probar), aunque se cree que hubo muchas más víctimas, a las que extrangulaba con sus propias manos y desagarraba el vientre con un cuchilo de monte, lo que le convierte en el segundo asesino en serie español, después de su predecesor Manuel Blanco Romasanta, "El hombre lobo de Allaríz". Manuel Blanco Romasanta, nació en Regueiro, en la provincia de Ourense, el 18 de noviembre de 1809 y murió en 1854. En un principio la partida de nacimiento ponía Manuela, ya que se pensó que era una niña, hasta que a los 6 años el médico del pueblo, les saco de dudas y les aconsejo que le pusieran Manuel, confusión que arrastró durante toda su infancia, debido a que en la escuela se burlaban de él, ya que un año representaba el papel de María en el Belén escolar y al año siguiente el de San José. Tras dejar la escuela se pone al servicio de su tío Ramón Romasanta López, que le enseña la profesión de sastre tratándolo con amabilidad, educándole y enseñándole la fabricación de jabones y perfumes. Sin embargo, algo llamaba la atención de Manuel y era el hecho de que los días de luna llena su tío desaparecía y volvía con el cuerpo lleno de rasguños y mordiscos, por lo que cada vez que su sobrino le preguntaba el porqué de esas heridas, se limitaba a contestarle "Es cosa de brujas", pero la curiosidad de Manuel, decidió descubrir cual era el secreto que tanto atenazaba a su tío, por lo que esperó el siguiente plenilunio y salió tras él. Al cabo de un rato de internarse en el monte observó como entraba en una cueva natural, esperó unos minutos fuera y al ver que no ocurría nada, entró sigilosamente sin hacer ruido, sintiendo horrorizado la presencia de un ser viscoso y frío que desafiaba las leyes de la naturaleza.Después de abandonar a su tío Ramón, Manuel se ofrece como guía de caminos, dado que su conocimiento de los montes era prodigioso, hasta que una noche de luna llena, acompañaba a una mujer y a su hijo de diecisiete años, habían hecho un descanso para dormir y él se encontraba haciendo guardia nocturna, cuando multiples pelos brotaron de su cuerpo y era capaz de lamerse en sitios donde un ser humano no podría y para tumbarse a dormir tenía que dar tres vueltas sobre si mismo. Ese mismo día acechó a sus victimas cuando estaban dormidas y las despedazó.Era un hombre físicamente normal, de unos 43 años, muy bajo puesto que medía 5 pies menos de una pulgada (lo que traducido a metros sería 1´37), de tez morena, ojos castaños claros, pelo y barba negra y abundante y calvo.Su fisonomía no resultaba violenta ni repugnante, al no poseer rasgos característicos, su mirada era dulce y tímida, pudiendo volverse feroz y altiva o forzadamente serena, su temperamento era bilioso y su desarrollo corporal se manifestaba de forma regular dentro de su limitada estatura. Al parecer disfrutaba de buena salud. Entre los caracteres más destacables, destacan un resalto no muy considerable de la porción escamosa del temporal, así como un ángulo facial de 82 grados de apertura por efecto del abultamiento de los senos frontales bastantes pronunciados. Su óvalo craneal medía 22 pulgadas (50,6 cm.), el óvalo de la cara es de 23, 9 pulgadas (54,9 cm.), la apófisis mastoides presentaba un arco de 9 pulgadas (20,7 cm.) y del arco dentario de la frente iban 6 pulgadas (13,8 cm.).De este estudio se pudo realizar un retrato robot del "Hombre Lobo de Allariz". Un rostro, realizado al carboncillo que muestra la mirada apacible pero sobrecogedora de quién podría haber sido Manuel Blanco Romasanta.Era una persona sagaz y muy preparada para aquella época, sabia leer y escribir, conocía mundo, había recorrido muchas tierras y era un hombre en cierta manera de buena posición. Disponía de algo que hoy para nosotros es normal y entonces era difícil de tener, una mulilla, y en sus buenos tiempos un caballo con los que recorría los caminos, con una aparentemente vida normal, llegando a casarse y a establecer un hogar.Es un hombre que asume un papel mítico propio de la cultura tradicional gallega, el del hombre lobo. Existe el mito del hombre lobo y él lo asume y se cree hombre lobo. Pero algo cambio tras quedar viudo de su primera esposa. Desde 1843 la fama de Manuel Blanco Romasanta se extendió rápidamente por las tierras gallegas. Todos los lugareños le señalaban como vendedor de unto o grasa humana. Así comenzó la búsqueda por parte de las autoridades que finalizó con su detención en tierras toledanas. Su fama asesina llegó cuando fué acusado por el asesinato el 25 de Agosto de 1843 del alguacil Vicente Fernández, en las cercanías de Ponferrada, cuando éste se dirigió a embargarle su tienda por una deuda de 600 reales. Juzgado y condenado en rebeldía el 10 de Octubre de 1844, escapó de la ley y se refugió en un pequeño pueblo abandonado llamado Ermida. Allí vivió sólo junto al ganado durante meses, quizás un año, gestándose su leyenda y misterio entre las viejas casuchas de pizarra y piedra, de esta localidad, de la que dicen que jamás tuvo habitantes, que sus únicos moradores fueron las vacas, con las que convivió Manuel Blanco Romasanta, el tiempo suficiente y necesario para volver a integrarse y a aparecer en público y fué en Rebordechao donde volvió a contactar con los vecinos, entrando precisamente por las cocinas, haciéndose amigo de las mujeres, aunque por ello los hombres le dijeran que eran un afeminado. Poco a poco fue mezclándose con la población de Rebordechao, desempeñando oficios como cordelero, cedacero, segador y otros oficios, pero lo que más llama la atención es que también hace oficios propios únicamente de las mujeres, como es el de hiladora o tejedora.Asentado en este pueblo comenzó un rosario de brutales asesinatos en los bosques de Redondela y Argostios, sumando en total nueve víctimas, mujeres y niños, a los que quitó la vida sin piedad, alargando su perverso juego mortal durante años y escapando de la justicia una y otra vez, utilizando todo tipo de estrategias, hasta que el 2 de junio de 1852 fue capturado en la pedanía de Nombela, partido judicial de Escalona, en la provincia de Toledo.A finales de 1851 remata esos trágicos cinco años, haciendo desaparecer a sus nueve víctimas. Inmediatamente después, a los pocos meses, empieza ha urdir su huída, pero no lo consigue hasta febrero de 1852, a través de un pasaporte falso a nombre de Antonio Gómez, natural de Nogueira, pero unos meses después, de marzo a junio, unos segadores reconocen al que dice ser de profesión cedacero y de identidad Antonio Gómez, vecino de Monte de Ramos, comparecen ante el alcalde y le dicen que ese hombre es Manuel Blanco Romasanta. El alcalde al principio lo duda, pero al final se produce la detención y es llevado a Verin donde confiesa que producto de un maleficio que le hace volverse lobo, declara que es un lobo y ha asesinado a esas nueve personas” Encarcelado en la localidad de Allariz, Manuel Blanco Romasanta acabó convirtiéndose en el protagonista de un juicio histórico. La causa Nº 1778, tomo 36 de los juzgados de Allariz bajo el encabezado "Causa contra el Hombre Lobo".Un litigio y una sentencia que jamás se ha vuelto a repetir en la historia de las leyes españolas. Cinco tomos, con más de 2000 páginas, que se encuentran custodiados en el Archivo del Reino de Galicia en La Coruña y en cuyas portadas aparece el epígrafe "Licantropía".Es un proceso que se tramitó ante la Audiencia Territorial de la Coruña en el año 1852. La causa fué iniciada a consecuencia de una denuncia que se presentó curiosamente, en la ciudad toledana de Escalona. Decían que esta persona llevaba con mentiras y engaños a mujeres y niños con él, después los mataba, les sacaba el sebo o el unto y lo vendía, con excesivo lucro.Son manuscritos que aún estremecen a quien los consulta y en ellos encontramos las declaraciones de testigos y médicos, además de la horrible maldición de la que Romasanta confesó ser víctima. Un sortilegio de una bruja que le hacia transformase en lobo durante las noches de luna llena, asesinar y desgarrar cuerpos humanos en los oscuros bosques ante la ancestral llamada de la sangre.“La primera vez que me transforme –afirmó Romasanta como se puede leer en legajo del sumario donde quedó escrita de la declaración del gallego– fue en la montaña de Couso. Me encontré con dos lobos grandes con aspecto feroz. De pronto, me caí al suelo, comencé a sentir convulsiones, me revolqué tres veces sin control y a los pocos segundos yo mismo era un lobo. Estuve cinco días merodeando con los otros dos, hasta que volví a recuperar mi cuerpo. El que usted ve ahora, señor juez. Los otros dos lobos que venían conmigo y que yo creía que también eran lobos, se cambiaron a forma humana. Eran dos valencianos, Antonio y Genaro y también sufrían una maldición como la mía. Durante mucho tiempo salí como lobo con Antonio y con Genaro, atacamos y nos comimos a varias personas porque teníamos hambre”.Durante el largo litigio, Romasanta confesó trece crímenes cometidos bajo el influjo de una maldición. Sus víctimas fueron:Manuela García, de 47 años de edad, y su hija Petra, de 15 años, que fueron asesinadas en la Sierra de Mamede mientras viajaban a Santander con Romasanta.Benita García Blanco, de 34 años de edad, y su hijo Francisco, de 10 años, que fueron asesinados en Corgo de Boi, durante otro viaje a tierras cantabras.Antonia Rua, de 37 años de edad, y su hija Peregrina, que perdieron la vida mientras se trasladaban a Orense en el bosque de As Gorvias.José Pazos, de 21 años de edad, que corrió la misma suerte que los anteriores al desplazarse a casa de unos familiares en As Gorvias.Josefa García, madre de José Pazos, que también fue asesinada en el mismo lugar que su primogénito.María Dolores, de 12 años de edad, que fue asesinada y despedazada en los bosques de A Redondela.Aunque hoy, aun se encuentran lagunas sobre la realidad del embrujamiento e incluso de que él fuera el autor de todas las muertes, por que solamente se han encontrado los huesos de una de sus víctimas.Al principio dice que fué una maldición pero no deja de ser curioso que una vez trasladado cambia su declaración y afirma que lo que sufre no es una maldición sino una enfermedad.Visitó junto a los fiscales los lugares donde se habían producido los asesinatos, narró con todo tipo de detalles como desgarraba la carne de sus víctimas, como vagabundeaba por la Sierra de Mamede hasta que transcurridos ocho días, el maleficio remitía y se transformaba nuevamente en humano. Yo llegué (manifestó Romasanta) a mantener la forma de lobo hasta ocho días seguidos, aunque normalmente no pasaba de dos o cuatro. Antonio, sin embargo, llegó a mantenerla diez días y Genaro hasta quince, aunque lo normal eran cuatro o cinco días. Con ellos maté y comí varias personas, aunque algunas como Josefa y Benita, y sus hijos, lo hice solo.Durante su transformación posterior a humano detalló a los jueces que recordaba todo. Lo que sin lugar a dudas fue determinante en su sentencia final. "Desde que me convertía en lobo mandaba sobre mí el animal. Y así veía y sentía como lógico el instinto y el hambre de carne humana. Cuando volvía a ser yo, a ser hombre, sentía cierta lástima, pero nada podía hacer”, detalló Romansanta.La conclusión definitiva que muestra el proceso judicial determinó que Manuel Blanco Romasanta no es un loco, ni monomaniático, que no hay en su cabeza ni vísceras ni motivo físico que transforme el equilibrio moral, ni el más mínimo vestigio de haber perdido jamás la razón, pero sí la bondad. ¿Qué es Manuel Blanco? Sus hechos están en contradicción con la razón o la moral. Sus sentidos y juicios son despejados y rectos, conoce lo bueno, lo verdadero y lo justo, actúa por un fin moral calculado y reflexionado, para tal fin conmina y dispone los medios con sagacidad, aplomo y tacto; Es un cuerdo que ahuyentó del corazón la sensibilidad, y los sentimientos de humanidad”.El 6 de abril de 1853 fue sentenciado a muerte a garrote vil pero en el último instante, un doctor–hipnólogo francés llamado Philips pide un aplazamiento de la sentencia a Isabel II, Reina de España. El científico francés creía que era un enfermo de licantropía y que todo se debía un desorden en su mente y que no podía ser responsable de sus actos. Aquella apelación le salvó la vida. Isabel II le perdonó la pena a cadena perpetua el 13 de mayo de 1854.Al final el año 1854, el supuesto hombre lobo fue condenado a muerte en garrote vil. Traslado de la sombría cárcel de Allariz a la prisión de Celanova su final continua siendo un misterio. Aún hoy muchos reniegan de su nombre. Otros sienten un temor especial al recorrer las solitarias correrías en las noches de plenilunio.¿Cómo, dónde y cuándo murió Romasanta? Son preguntas que aún hoy nadie ha logrado responder y quizás sean esas las incógnitas que continúan alimentado su mito y leyenda. Las hipótesis son parte de nuevas investigaciones, ya que se comenta que es llevado a la cárcel de Orense, pero no hay referencia alguna de donde se trasladó. Habría que investigar en los fondos documentales de la cárcel de Orense y procurar algún rastro de su sentencia pero no hay nada que nos diga que no cumplió la condena.Para otros murió en la cárcel, vestido de mujer y cobraba unas monedas por enseñar su rostro a los visitantes. Incluso algunos investigadores mantienen que se perdió su pista en los calabozos de Celanova quién sabe sí bajo la protección de la casa real.La ciencia ha intentado dar una explicación a este tipo de casos desde tiempos inmemoriales. No en vano la primera descripción referente a licantropía la podemos encontrar en los trabajos de "Paulus Aeginia" en el siglo VII después de Cristo. "Aquellos que sufren licantropía salen durante la noche a imitar a los lobos y merodean por los cementerios hasta el amanecer". Estas personas se pueden reconocer de las siguientes señales: Son pálidos, de mirada febril, los ojos secos así como la lengua, de donde no fluye saliva, pero están sedientos y sus piernas presentan úlceras incurables debido a sus muchas caídas.Para la psiquiatría actual estamos ante la manifestación de la esquizofrenia, síndrome orgánico cerebral con psicosis, reacción depresiva psicótica neurosis histérica de tipo disociativo, psicosis maniaco-depresiva o epilepsia psicomotora. Un segundo grupo lo formarían los esquizofrénicos y parafrénicos que, incapaces de reprimir el empuje de sus primera pulsaciones delirantes, llegarían a vivir realmente paroxismos nocturnos que los harían escapar de sus casas y correr por los bosques, hasta que el amanecer los encontrara desnudos refugiados en cualquier escondrijo. El último grupo sería el de los maníacos homicidas, los enfermos mentales poseídos por una terrible ferocidad, que excitados por su delirio no se resistirían a llevar a cabo sus sanguinarios instintos. Correrían por la noche desnudos o incluso cubiertos por una piel de lobo, matando violando o devorando a sus víctimas.Una enfermedad que ha confundido a muchos investigadores fué la hiperticrosis. Un trastorno epidérmico que consiste en la presencia de pelo por todo el cuerpo del paciente, de la que existen dos tipos:-Hipertricosis névicas: crecimiento exagerado del vello cubriendo grandes zonas de la piel.-Hipertricosis languinosa: crecimiento del cabello en zonas determinadas como nariz, frente, pómulos y que fueron etiquetados médicamente bajo los nombre de caras de perro y caras de mono.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:arial;"><span style="color:#ffffcc;"><strong>"OS MAQUIS"</strong> </span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:arial;color:#999900;">Coa guerra civil, fuxiron aos montes e serras de Xares, algúns veciños do pobo, converténdose en "Maquis", facendo da serra a súa habitat, baixando soamente ás aldeas para conseguir alimentos e diñeiro, que obtenian roubando ou pola "caridade" dos veciños, aínda que tambien en épocas vivian escondidos en casas de familiares. Desenvolvíanse por toda a zona montañosa de Xares abarcando ata Sanabria, montes de Viana, A Gudiña, O Bolo, Valdeorras, etc. O termino ?Maquis?, aínda que pola zona coñecíaselles e aínda se lles recorda como "escapados" procede do francés maquis que significa vexetación de monte baixo, cuberto de maleza, que provén á súa vez do idioma corso macchia, que significa bosque profundo e denso ou vexetación espesa. Cada un destes grupos ou cuadrillas chamábase partida. Os origenes dos Maquis en España foron as unións espontáneas de combatentes do exército popular republicano, milicianos, desertores e demais, que non abandonaron o país tras a caída do goberno republicano e quedaron vivindo furtivamente nos montes onde era máis difícil dar con eles. Dando un paseo polos montes de Xares, aínda se conservan intactas e podemos observar as covas e algunhas das casas, agora derruídas, onde se refuxiaban estes "escapados" Aos poucos pasaron a converterse en pequenos exércitos de guerrilleiros organizados que contaban co apoio clandestino de amigos, veciños e familiares, que lles proporcionaban alimentos e acubillo nalgunhas ocasións, facilitando o seu agocho. O goberno da ditadura que os acusaba de bandoleiros, fué acabando con este movimento mediante o desaloxo por parte da Garda Civil das zonas de montaña onde atopaban axuda, chegando a evacuar pobos enteiros á forza coa creación de contrapartidas guerrilleiras, actuando con emboscadas, infiltrandose nestes grupos, e recompensando xenerosamente a quen os delatase, aprovechandose da época de escaseza e miseria que se vivía naqueles anos. Moitos deles foron xulgados de forma irregular e fusilados e os que tiñan mais sorte eran encarcerados, onde pasarían moitos anos en condicións infrahumanas, logo de ser torturados nos interrogatorios. Outros xa eran directamente asasinados nos lugares onde eran detidos, permitíndolles fuxir, para posteriormente dispararlles por detrás covardemente na súa fuxida Os Maquis actuaron desde 1938 ata 1965, data na que fué capturada e asasinada ultímaa partida. Os "escapados", a pesar de non estar organizados, fixeron temer ao goberno da ditadura e permanecen para sempre na historia destes pobos, formando parte dela. De entre os moitos "escapados" pertenecienrtes a Xares, cabe destacar a ?AGUIRRE? (Alfredo Yáñez Domínguez), natural do pobo, onde fué militante da ?Sociedade Obreira e Campesiña de Xares?, de marcado carácter comunista. Formou a súa cuadrilla con guerrilleiros de ?Bailarín? (Manuel Alvarez Arias) e con desertores do exército franquista que vivían pola zona da "Serra do Eixo" e de "A Lastra". Mantivo constantes contactos cos militantes da Alianza Democrática Portuguesa con sede na zona de Bragança e Vinhais, movéndose por toda a zona do oriente ourensán, pasando algunha tempada en terras do monte vianés. Non tivo unha actividade continuada no tempo, caracterizándose polas súas accións esporádicas. Terminou en terras portuguesas en novembro de 1947, facéndose cargo da partida ?Sinsegundo?, o que fose o seu lugartenente. No outono de 1949 os membros desta nova partida resultaron feridos nunha refrega e foron detidos.</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:arial;color:#999900;">Outro dos famosos "Maquis" pertencentes a Xares, aínda que non naceu no pobo, fué Afonso Ortega Prada,secretario da potente Sociedade Agraria de Xares, funcionario como escribiente do concello da veiga desde a formación da xestora municipal creada o 3 de marzo de 1936 froito do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro do mesmo ano; Fué tamnién farmaceútico no pobo de Xares e como final, fuxido, perseguido e procesado en rebeldía por, xustamente, os rebeldes alzados en armas contra a legalidade democrática e constitucional encarnada na II República. Esquecido como milleiros de demócratas, do mesmo xeito que Alfredo Yáñez Dominguez, Afonso Ortega pertence moi ao seu pesar a esa interminable nómina dos perdedores da Guerra Civil española que non aparecen nos libros de historia. Afonso José Agustín Ortega Prada naceu o 17 de maio de 1902 en San Justo de Sanabria, Zamora, sendo o primoxénito de 7 fillos dos que 2 morrerían a temperá idade. Os seus pais foron José Ortega Pérez, de Cádavos na Mezquita, e Resurrección Prada Alonso, de Sampil de Sanabria, no concello zamorano de Robleda. Afonso estudou na Escola de Primeiras Letras das Ermidas e máis tarde entraría no Seminario de Astorga, onde completaría os estudos ata a morte do seu pai, momento no que abandona o centro educativo e será aquí onde nacerá a súa amizade con Clemente Vidal Fernández Lorenzo, futuro líder do PCE nos concellos da Gudiña e da Veiga . Unha amizade, que terminará co asasinato de Fernández Lorenzo a mans de falanxistas da bisbarra valdeorresa a finais de novembro de 1936. O 26 de novembro de 1926 Afonso Ortega contraeu matrimonio con Xenerosa Lorenzo Escuredo en Matarrosa do Sil, en León, e desa unión nacerán seis fillos. Traballa no Bierzo levando o economato dunha empresa carbonífera sendo trasladado a Madrid. En 1930 regresa a Galicia e convértese no representante comercial de cásaa Licores Méndez. Dous anos máis tarde termina a construción da súa casa en Xares, trasladándose a ela con toda a súa familia. Era un home culto e instruído, posuidor dunha ampla biblioteca da que se sentía especialmente orgulloso e que terminaría queimada pola barbarie fascista tras o inicio da Guerra Civil. Ortega foi un socialista comprometido que vió na chegada da II República un tempo de cambio e de esperanza. O alzamento militar e a brutal represión fixeron que fuxise ao monte, evitándolle unha morte segura e onde tras dous anos de fuxida e tras adoptar unha identidade falsa logrou sobrevivir. Para entón, a súa casa fora pasto das chamas, a súa muller sufrira varias detencións para que aclarase o seu paradoiro, e a súa vida estaba arrasada. Ata a súa nai, Resurrección, foi expulsada de Xares polos falanxistas. Disfrazado de jornalero andou polos pobos lonxe de Xares, sobrevivindo como puido, ata que en 1943, instalado en Toral dos Vaos, monta un serradoiro, pero o 3 de xaneiro de 1944 cando se dirixe a Brañuelas, no tren correo 421 que percorría Madrid-A Coruña atopará a morte no accidente ferroviario máis grave da historia de España. O tren chocou dentro do túnel número 20 contra unha locomotora. RENFE admitiu 78 mortos e 75 feridos, pero algúns investigadores chegan a falar de case oitocentas vítimas mortais. A censura da época minimizou unha catástrofe onde a maioría dos corpos queimados non puideron ser identificados, entre eles o seu.</span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#ffffcc;">"SACAUNTOS"</span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:arial;color:#999900;">Contan os nosos antepasados, que cando eran pequenos e non se portaban ben ou se afastaban moito de casa, os seus pais dicíanlles que viría “o Home do Saco” ou "o sacamantecas" e levaríaos con el e aínda que ninguén coñecía a ese home, só con mencionalo os nenos sentíanse completamente aterrados, obedecendo aos maiores, polo temor a que un home monstruoso cun saco enorme a súas lombos leváseos para sempre e fixéseos desaparecer, para sacarlles as tripas.Hoxe, sabemos que eses temores infantís realmente tiñan a súa razón de ser, porque ese conto ten unha parte de lenda e outra parte real e auténtica, xa que en Galicia e moi cerquita de Xares, houbo un sacamantecas que asasinou a nenos para extraer dos cadáveres parte da graxa, porque existía unha crenza que dicía que podía curar algunha doenza grave se si utilizaba como cataplasma sobre a ferida.A lenda do sacamantecas se popularizou a finais do século XIX e principios do XX, pola crenza popular de que, tanto as rodas dos carros como as dos muíños e as máquinas a vapor debían engraxarse moi a miúdo para que funcionasen perfectamente, creándose o rumor de que o mellor lubricante era a graxa humana tenra, porque o animal non era tan densa e non causaría o mesmo rendemento, polo que para satisfacer esta demanda de graxa humana se cría que merodeaban pola rúa uns homes sinistros, con sacos no ombro, que secuestraban aos nenos e asasinábanos para vendelos logo a un desollador, que se encargaba de extraer as mantecas, pagando aos secuestradores unha gran cantidade de diñeiro por cada neno que traíanlles, estendéndose este mito en España cando se puxeron en marcha os novos ferrocarrís e comezaron a contabilizarse algunhas desaparicións de nenos en Barcelona. Pronto correu o rumor de que non era unha casualidade e que había algúns sacamantecas polas periferia que habían raptado aos nenos, de aí vén a fama do sacamantecas para asustar ao nenos. Un dos personaxes que foron denominados como verdadeiros Sacamantecas, chamábase Juan Diaz de Garayo, e cometeu os seus crimes en Álava durante nove longos anos a finais do século XIX antes de ser capturado e condenado a morte e o seu alias foille dado por asasinar a seis mulleres (que son as mortes que se puideron probar), aínda que créese que houbo moitas máis vítimas, ás que extrangulaba coas súas propias mans e desagarraba o ventre cun cuchilo de monte, o que lle converte no segundo asasino en serie español, despois de seu predecesor Manuel Blanco Romasanta, "O home lobo de Allaríz". Manuel Blanco Romasanta, naceu en Regueiro, na provincia de Ourense, o 18 de novembro de 1809 e morreu en 1854. Nun principio a partida de nacemento poñía Manuela, xa que se pensou que era unha nena, ata que aos 6 anos o médico do pobo, sácolles de dúbidas e aconséllolles que lle puxesen Manuel, confusión que arrastrou durante toda a súa infancia, debido a que na escola se burlaban del, xa que un ano representaba o papel de María no Belén escolar e ao ano seguinte o de San José. Tras deixar a escola se pon ao servizo do seu tío Ramón Romasanta López, que lle insignia a profesión de xastre tratándoo con amabilidade, educándolle e enseñándole a fabricación de xabóns e perfumes. Sen embargo, algo chamaba a atención de Manuel e era o feito de que os días de lúa chea o seu tío desaparecía e volvía co corpo cheo de rasguños e dentadas, polo que cada vez que o seu sobriño lle preguntaba o porqué desas feridas, limitábase a contestarlle "É cousa de bruxas", pero a curiosidade de Manuel, decidiu descubrir cal era o segredo que tanto atenazaba ao seu tío, polo que esperou o seguinte plenilunio e saíu tras el. Ao cabo dun intre de internarse no monte observou como entraba nunha cova natural, esperou uns minutos fóra e ao ver que non ocorría nada, entrou sigilosamente sen facer ruído, sintiendo horrorizado a presenza dun ser viscoso e frío que desafiaba as leis da natureza.Despois de abandonar ao seu tío Ramón, Manuel ofrécese como guía de camiños, xa que o seu coñecemento dos montes era prodixioso, ata que unha noite de lúa chea, acompañaba a unha muller e ao seu fillo de dezasete anos, fixeran un descanso para durmir e el se atopaba facendo garda nocturna, cando multiples pelos agromaron do seu corpo e era capaz de lamberse en sitios onde un ser humano non podería e para tumbarse a durmir tiña que dar tres voltas sobre se mesmo. Ese mesmo día asexou a súas victimas cando estaban durmidas e as despedazó.Era un home fisicamente normal, duns 43 anos, moi baixo posto que medía 5 pés menos dunha polgada (o que traducido a metros sería 1'37), de cute morena, ollos castaños claros, pelo e barba negra e abundante e calvo.A súa fisionomía non resultaba violenta nin repugnante, ao non posuír trazos característicos, a súa mirada era doce e tímida, podendo virarse feroz e altiva ou forzadamente serena, o seu temperamento era bilioso e o seu desenvolvemento corporal manifestábase de forma regular dentro da súa limitada estatura. Ao parecer gozaba de boa saúde. Entre os carácteres máis destacables, salientan un resalte non moi considerable da porción escamosa do temporal, así como un ángulo facial de 82 graos de apertura por efecto do abultamiento dos seos frontais bastantes pronunciados. O seu óvalo craneal medía 22 pulgadas (50,6 cm.), o óvalo da cara é de 23, 9 pulgadas (54,9 cm.), a apófise mastoides presentaba un arco de 9 pulgadas (20,7 cm.) e do arco dentario da fronte iban 6 pulgadas (13,8 cm.).De este estudo se puido realizar un retrato robot do "Home Lobo de Allariz". Un rostro, realizado ao carbón que mostra a mirada apracible pero sobrecogedora de quen podería haber sido Manuel Blanco Romasanta.Era unha persoa sagaz e moi preparada para aquela época, sabia ler e escribir, coñecía mundo, había percorrido moitas terras e era un home en certa maneira de boa posición. Dispoñía de algo que hoxe para nós é normal e entón era difícil de ter, unha mulilla, e nos seus bos tempos un cabalo cos que percorría os camiños, cunha aparentemente vida normal, chegando a casar e a establecer unha lareira.É un home que asume un papel mítico propio da cultura tradicional galega, o do home lobo. Existe o mito do home lobo e el asúmeo e créese home lobo. Pero algo troco tras quedar viúvo da súa primeira esposa. Desde 1843 a fama de Manuel Blanco Romasanta se estendeu rapidamente polas terras galegas. Todos os lugareños sinalábanlle como vendedor de unto ou graxa humana. Así comezou a busca por parte das autoridades que finalizou coa súa detención en terras toledanas. A súa fama asasina chegou cando fué acusado polo asasinato o 25 de Agosto de 1843 do alguacil Vicente Fernández, nas inmediacións de Ponferrada, cando este dirixiuse a embargarle a súa tenda por unha débeda de 600 reais. Xulgado e condenado en rebeldía o 10 de Outubro de 1844, escapou da lei e refuxiouse nun pequeno pobo abandonado chamado Ermida. Alí viviu só xunto ao gando durante meses, quizais un ano, gestándose a súa lenda e misterio entre as vellas casuchas de lousa e pedra, desta localidade, da que din que xamais tivo habitantes, que os seus únicos moradores foron as vacas, coas que conviviu Manuel Blanco Romasanta, o tempo suficiente e necesario para volver a integrarse e a aparecer en público e fué en Rebordechao onde volveu a contactar cos veciños, entrando precisamente polas cociñas, facéndose amigo das mulleres, aínda que xa que logo os homes dixésenlle que eran un efeminado. Aos poucos foi mesturándose coa poboación de Rebordechao, desempeñando oficios como cordelero, cedacero, segador e outros oficios, pero o que máis chama a atención é que tamén fai oficios propios unicamente das mulleres, como é o de hiladora ou tejedora.Asentado nesta vila comezou un rosario de brutais asasinatos nos bosques de Redondela e Argostios, sumando en total nove vítimas, mulleres e nenos, aos que tirou a vida sen piedade, alongando o seu perverso xogo mortal durante anos e escapando da xustiza unha e outra vez, utilizando todo tipo de estratexias, ata que o 2 de xuño de 1852 foi capturado na pedanía de Nombela, partido xudicial de Escalona, na provincia de Toledo.A finais de 1851 remata eses tráficos cinco anos, facendo desaparecer aos seus nove vítimas. Inmediatamente despois, aos poucos meses, empeza ha urdir seu huída, pero non o consegue ata febreiro de 1852, a través dun pasaporte falso a nome de Antonio Gómez, natural de Nogueira, pero uns meses despois, de marzo a xuño, uns segadores recoñecen ao que di ser de profesión cedacero e de identidade Antonio Gómez, veciño de Monte de Ramos, comparecen diante do alcalde e dinlle que ese home é Manuel Blanco Romasanta. O alcalde ao principio o dúbida, pero ao final prodúcese a detención e é levado a Verin onde confesa que produto dun maleficio que lle fai virarse lobo, declara que é un lobo e asasinou a esas nove persoas” Encarcerado na localidade de Allariz, Manuel Blanco Romasanta acabou converténdose no protagonista dun xuízo histórico. A causa Nº 1778, tomo 36 dos xulgados de Allariz baixo o encabezamento "Causa contra o Home Lobo".Un litixio e unha sentencia que xamais se volveu a repetir na historia das leis españolas. Cinco tomos, con máis de 2000 páxinas, que se atopan custodiados no Arquivo do Reino de Galicia na Coruña e en cuxas portadas aparece o epígrafe "Licantropía".É un proceso que se tramitou diante da Audiencia Territorial da Coruña no ano 1852. A causa fué iniciada como consecuencia dunha denuncia que se presentou curiosamente, na cidade toledana de Escalona. Dicían que esta persoa levaba con mentiras e enganos a mulleres e nenos con el, despois matábaos, sacáballes o sebo ou o unto e vendíao, con excesivo lucro.Son manuscritos que aínda estremecen a quen consúltaos e neles atopamos as declaracións de testemuñas e médicos, ademais da horrible maldición da que Romasanta confesou ser vítima. Un sortilexio dunha bruxa que lle para transformase en lobo durante as noites de lúa chea, asasinar e esgazar corpos humanos nos escuros bosques diante da ancestral chamada do sangue.“A primeira vez que me transforme –afirmou Romasanta como se pode ler en cartapacio do sumario onde quedou escrita da declaración do galego– foi na montaña de Couso. Me atopei con dous lobos grandes con aspecto feroz. De pronto, caín ao chan, comecei a sentir convulsións, me revolqué tres veces sen control e aos poucos segundos eu mesmo era un lobo. Estiven cinco días merodeando cos outros dous, ata que volvín a recuperar o meu corpo. O que vostede ve agora, señor xuíz. Os outros dous lobos que viñan comigo e que eu cría que tamén eran lobos, cambiáronse a forma humana. Eran dous valencianos, Antonio e Genaro e tamén sufrían unha maldición como a miña. Durante moito tempo saín como lobo con Antonio e con Genaro, atacamos e xantámonos a varias persoas porque tiñamos fame”.Durante o longo litixio, Romasanta confesou trece crimes cometidos baixo o influxo dunha maldición. As súas vítimas foron:Manuela García, de 47 anos de idade, e a súa filla Petra, de 15 anos, que foron asasinadas na Sierra de Mamede mentres viaxaban a Santander con Romasanta.Benita García Blanco, de 34 anos de idade, e o seu fillo Francisco, de 10 anos, que foron asasinados en Corgo de Boi, durante outra viaxe a terras cantabras.Antonia Rua, de 37 anos de idade, e a súa filla Peregrina, que perderon a vida mentres se trasladaban a Ourense no bosque de As Gorvias.José Pazos, de 21 anos de idade, que correu a mesma sorte que os anteriores ao desprazarse a casa duns familiares en As Gorvias.Josefa García, nai de José Pazos, que tamén foi asasinada no mesmo lugar que o seu primoxénito.María Dolores, de 12 anos de idade, que foi asasinada e despedazada nos bosques da Redondela.Aínda que hoxe, aínda se atopan lagoas sobre a realidade do embrujamiento e incluso de que el fose o autor de todas as mortes, por que soamente se atoparon os ósos dunha das súas vítimas.Ao principio di que fué unha maldición pero non deixa de ser curioso que unha vez trasladado cambia a súa declaración e afirma que o que sofre non é unha maldición senón unha doenza.Visitou xunto ás fiscais os lugares onde producíranse os asasinatos, narrou con todo tipo de detalles como esgazaba a carne das súas vítimas, como vagabundeaba pola Sierra de Mamede ata que transcorridos oito días, o maleficio remitía e transformábase novamente en humano. Eu cheguei (manifestou Romasanta) a manter a forma de lobo ata oito días seguidos, aínda que normalmente non pasaba de dous ou catro. Antonio, sen embargo, chegou a mantela dez días e Genaro ata quince, aínda que o normal eran catro ou cinco días. Con eles matei e xantei varias persoas, aínda que algunhas como Josefa e Benita, e os seus fillos, fíxeno só.Durante a súa transformación posterior a humano detallou aos xuíces que lembraba todo. O que sen lugar a dúbidas foi determinante na súa sentencia final. "Desde que me convertía en lobo mandaba sobre min o animal. E así vía e sentía como lóxico o instinto e o fame de carne humana. Cando volvía a ser eu, a ser home, sentía certa mágoa, pero nada podía facer”, detallou Romansanta.A conclusión definitiva que mostra o proceso xudicial determinou que Manuel Blanco Romasanta non é un tolo, nin monomaniático, que non hai no seu corpo nin vísceras nin motivo físico que transforme o equilibrio moral, nin o máis mínimo vestixio de haber perdido xamais la razón, pero si a bondade. Que é Manuel Blanco? Os seus feitos están en contradición coa razón ou a moral. Os seus sentidos e xuízos son despexados e rectos, coñece o bo, o verdadeiro e o xusto, actúa por un fin moral calculado e reflexionado, para tal fin conmina e dispón os medios con sagacidad, apromo e tacto; É un cordo que escorrentou do corazón a sensibilidade, e os sentimentos de humanidade”.O 6 de abril de 1853 foi sentenciado a morte a garrote vil pero no último instante, un doutor–hipnólogo francés chamado Philips pide un aprazamento da sentencia a Isabel II, Raíña de España. O científico francés cría que era un doente de licantropía e que todo se debía unha desorde na súa mente e que non podía ser responsable dos seus actos. Aquela apelación lle salvou a vida. Isabel II perdooulle a pena a cadea perpetua o 13 de maio de 1854.Ao final o ano 1854, o suposto home lobo foi condenado a morte en garrote vil. Traslado da sombría cárcere de Allariz á prisión celanovés o seu final continua sendo un misterio. Aínda hoxe moitos renegan do seu nome. Outros senten un temor especial ao percorrer as solitarias correrías nas noites de plenilunio.Como, onde e cando morreu Romasanta? Son preguntas que aínda hoxe ninguén logrou responder e quizais sexan esas as incógnitas que continúan alimentado o seu mito e lenda. As hipóteses son parte de novas investigacións, xa que se comenta que é levado ao cárcere de Ourense, pero non hai referencia algunha de onde trasladouse. Habería que investigar nos fondos documentais do cárcere de Ourense e procurar algún rastro da súa sentencia pero non hai nada que nos diga que non cumpriu a condena.Para outros morreu no cárcere, vestido de muller e cobraba unhas moedas por ensinar o seu rostro aos visitantes. Incluso algúns investigadores manteñen que se perdeu a súa pista nos calabozos celanovés quen sabe si baixo a protección da casa real.A ciencia intentou dar unha explicación a este tipo de casos desde tempos inmemoriais. Non en van a primeira descrición referente a licantropía podémola atopar nos traballos de "Paulus Aeginia" no século VII despois de Cristo. "Aqueles que sofren licantropía saen durante a noite a imitar aos lobos e merodean polos cemiterios ata o amencer". Estas persoas se poden recoñecer das seguintes sinais: Son pálidos, de mirada febril, os ollos secos así como a lingua, de onde non flúe saliva, pero están sedentos e súas perras presentan úlceras incurables debido ás súas moitas caídas.Para a psiquiatría actual estamos diante da manifestación da esquizofrenia, síndrome orgánico cerebral con psicoses, reacción depresiva psicótica neuroses histérica de tipo disociativo, psicoses maniaco-depresiva ou epilepsia psicomotora. Un segundo grupo formaríano os esquizofrénicos e parafrénicos que, incapaces de reprimir o pulo das súas primeira pulsacións delirantes, chegarían a vivir realmente paroxismos nocturnos que faríanos escapar de súas casas e correr polos bosques, ata que o amencer os atopase espidos refuxiados en calquera escondedoiro. O último grupo sería o dos maníacos homicidas, os doentes mentais posuídos por unha terrible ferocidad, que excitados polo seu delirio non se resistirían a levar a cabo os seus sanguinarios instintos. Correrían pola noite espidos ou incluso cubertos por unha pel de lobo, matando violando ou devorando ás súas vítimas.Unha doenza que confundiu a moitos investigadores fué a hiperticrosis. Un trastorno epidérmico que consiste na presenza de pelo por todo o corpo do paciente, da que existen dous tipos:-Hipertricosis névicas: crecemento esaxerado do vello cubrindo grandes zonas da pel.-Hipertricosis languinosa: crecemento do cabelo en zonas determinadas como nariz, fronte, pómulos e que foron etiquetados medicamente baixo noméeos de caras de can e caras de mono.</span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ffffcc;"><strong>"LES MAQUIS"</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ffcc00;"> Avec la guerre civile, se sont enfuis aux montagnes et montagnes de Xares, quelques voisins del je peuple, en se transformant "Maquis", en faisant de la montagne son habitat, en baissant seulement aux villages pour obtenir des aliments et de l'argent, qui obtenian en volant ou par la "charité" des voisins, bien qu'aussi à des époques elles vivian dissimulés dans des maisons de parents.On développait par toute la zone montagneuse de Xares en s'étendant jusqu'à Sanabria, à montagnes de Viana, la Gudiña, Ou Bolo, Valdeorras, etc..Le termine "Maquis", bien que par la zone leur on connaisse et encore leur on rappelle comme "échappés" il vient du français maquis qui signifie une végétation de montagne sous, couverture de broussailles, qui provient à son tour de la langue corse macchia, qui signifie forêt profonde et dense ou végétation épaisse.Chacun ces groupes ou de groupes on appelait départ.Les origines des Maquis en Espagne ont été les unions spontanées de combattants de l'armée populaire républicain, miliciens, déserteurs et autres, qui n'ont pas abandonné le pays après la chute du républicain goberno et sont restés en vivant furtivement dans les montagnes où il était plus difficile de donner avec eux.En donnant une promenade par les montagnes de Xares, ils sont encore conservés intactes et pouvons observer les grottes et certaines des maisons, maintenant démolies, où on abritait ceux-ci "échappés" Peu à peu sont mises à se transformer petites armées de guérillas organisées qui disposaient l'appui clandestin amis, voisins et parents, qui leur fournissaient des aliments et du refuge dans certains cas, en facilitant sa cachette.Le gouvernement de la dictature que les tildaba de bandoleros, a mise un terme ce movimento au moyen le je déloge par la Garde Civile des zones de montagne où ils trouvaient aide, en arrivant à évacuer des peuples complets à la force avec la création de contreparties partisanes, en agissant avec des embuscades, en s'infiltrant dans ces groupes, et en récompensant généreusement à à laquelle les exposerait, en se profitant de l'époque pénurie et misère qu'on vivait durant ces années.Beaucoup de d'eux ont été jugés manière irrégulière et rationalisations et ceux qui avaient davantage de chance étaient emprisonnés, où ils passeraient beaucoup d'années dans des conditions sous-humaines, après avoir été torturé dans les interrogatoires.D'autres étaient directement assassinés déjà dans les lieux où ils étaient des prisonniers, en les permettant d'de s'enfuir, pour postérieurement leur germer par le dos cobardemente dans leur fuite les Maquis ils ont agi depuis 1938 jusqu'à 1965, date à laquelle il a été capturé et assassinée le il conclut départ.Ceux "échappés", bien que n'étant pas organisés, ont fait craindre au gouvernement de la dictature et restent pour toujours dans l'histoire de ces peuples, en faisant partie de d'elle.Parmi nombreux "échappés" pertenecienrtes à Xares, il convient de souligner à "AGUIRRE" (Alfredo Yáñez Domínguez), naturel du peuple, où il a été militant "de la Sociedade Obreira et Paysan de Xares", de caractère communiste marqué.Il a formé son groupe avec des guérillas de "Danseur" (Manuel Alvarez Arias) et avec des déserteurs de l'armée franquiste qui vivaient par la zone "de la Serra JO Eixo" et "de A Pierre plate".Il a maintenu des contacts constants avec les militants de l'Alliance Démocratique portugaise avec siège dans la zone Braganza et de Vinhais, en se déplaçant par toute la zone de l'est ourensano, en passant une certaine saison dans des terres de la montagne vianés. Il n'a pas eu une activité continue dans le temps, en se caractérisant par ses actions sporadiques. Il a terminé dans des terres portugaises en novembre 1947, en se chargeant du départ "Sinsegundo", celui qui dehors le son lieutenant. à l'automne de de 1949 ce qui est membros de ce nouveau départ ont résulté blessés dans une refriega et ont été arrêtés.Un autre de de ce qui est célèbres "Maquis" appartenant à Xares, bien qu'il ne soit pas né dans le peuple, a été Alfonso Ortega Prada, secrétaire de la puissante Société Agricole de Xares, fonctionnaire comme auteur de la mairie de A veiga depuis la formation du policier gestionnaire créée le 3 mars 1936 fruit du triomphe de l'Avant Populaire dans les élections de février la même année ; Il a été tamnién pharmacien dans le peuple de Xares et comme fin, enfui, poursuivi et traité dans rebeldía par, justement, les rebelles soulevés dans des armes contre la légalité démocratique et constitutionnelle incarnée dans la II République. Oublié comme milliers de démocrates, tout comme Alfredo Yáñez Dominguez, Alfonso Ortega appartient très à son regret le cette liste interminable des perdants de la Guerre Civile espagnole qui n'apparaissent pas dans les livres d'histoire. Alfonso Jose Agustín Gélinotte Prada est né le 17 mai 1902 en San Juste de Sanabria, Zamora, étant l'aîné de 7 fils dont 2 mourraient à âge précoce. Ses pères ont été José Gélinotte Pérez, de Cádavos en A Mosquée, et Résurrection Prada Alonso, de Sampil de Sanabria, dans la mairie zamorano de Robleda. Alfonso a étudié dans l'École de Premières Lettres d'As Ermidas et plus tard entrerait dans le Séminaire d'Astorga, où compléterait les études jusqu'au décès de son père, moment où il abandonne le centre éducatif et sera ici où naîtra son amitié avec Clémente Vidal Fernández Lorenzo, futur chef du PCE dans les mairies de A Gudiña et de A Veiga. Une amitié, qui terminera avec le meurtre de Fernández Lorenzo à des mains de falangistas de la bisbarra valdeorresa fin novembre 1936. Le 26 novembre 1926 Alfonso Ortega a contracter mariage avec Généreuse Lorenzo Escuredo en Matarrosa du Sil, en Leon, et de cette union naîtront six fils. Il travaille dans le Bierzo en portant l'économat d'une entreprise carbonifère en étant transféré à Madrid. En 1930 il retourne à la Galice et des Liqueurs se transforme le représentant commercial de la maison Méndez. Deux années plus tard termine la construction de sa maison en Xares, en la transférant avec toute sa famille. C'était un homme cultivé et instruit, possesseur d'une vaste bibliothèque dont il se sentait spécialement fier et qui terminerait brûlée par la barbarie fasciste après le début de la Guerre Civile. Gélinotte a été un socialiste difficile qui a vu dans l'arrivée de la II République un temps de changement et d'espoir. La hausse militaire et la répression brutale ont fait qu'il s'enfuie à la montagne, en lui évitant un décès sûr et où après deux années de fuite et après avoir adopté la fausse identité il a obtenu survivre. Pour, sa maison il avait été alors pâture des flammes, sa femme avait souffert plusieurs détentions pour qu'il clarifie son endroit, et sa vie était lissée. Y compris sa mère, Résurrection, a été expulsée de Xares par ce qui est falangistas. Déguisé de journalier il a marché par les peuples loin de Xares, survivre comme il a pu, jusqu'à ce qu'en 1943, installé en Toral des Gués, il monte une scierie, mais le 3 janvier 1944 quand il se adressera à Brañuelas, dans le train courrier 421 qui parcourait Madrid- A La Corogne il trouvera le décès dans l'accident ferroviaire le plus grave que l'histoire de l'Espagne. Le train a heurté dans le tunnel nombre 20 contre une locomotive. Renfe a admis 78 morts et 75 blessés, mais quelques chercheurs arrivent à parler de presque huit cents victimes mortelles. La censure de l'époque a diminué une catastrophe où la majorité des corps brûlés n'ont pas pu être identifiés, entre eux le sien.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ffffcc;"><strong>"SACAMANTECAS"</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ffcc00;">Comptent nos ancêtres, qui quand ils étaient petits et ils n'étaient pas portés ou ou s'éloignaient beaucoup de maison, ses pères leur disaient que viendrait "l'Homme de la Couche" ou "le sacamantecas" et il les porterait avec lui et bien que personne ne connaissait à cet homme, de le mentionner seulement par les enfants se sentaient complètement terrorisés, en obéissant à au plus grands, par la crainte qu'un homme monstrueux avec une couche énorme à ses dos les porte pour toujours et il les fasse disparaître, pour leur sortir les boyaux Aujourd'hui, nous savons que ces craintes infantiles avaient réellement leur raison de de être, parce que cette histoire a une partie de légende et une autre partie réelle et authentique a ese hombre, solo con mencionarlo los niños se senti'an completamente aterrorizados, obedeciendo a los mayores, por el temor a que un hombre monstruoso con un saco enorme a sus espaldas los llevase para siempre y los hiciera desaparecer, para sacarles las tripas. Hoy, sabemos que esos temores infantiles realmente teni'an su razo'n de ser, porque ese cuento tiene una parte de leyenda y otra parte real y aute'ntica, ya que en Galicia y muy cerquita de Xares, hubo un sacamantecas qui a assassiné à des enfants pour extraire des cadavres part de la matière grasse, parce qu'il existait une croyance qui disait qu'elle pouvait traiter une certaine maladie grave si on utilisait comme cataplasma sur la blessure la légende du sacamantecas a été popularisée à la fin du siècle XIX et débuts de du XX, par la croyance populaire que, tant les roues des voitures comme celles des moulins et les machines à vapeur devaient souvent être lubrifiés très pour que fonctionnent parfaitement, en créant le bruit que le meilleur lubrifiant était la matière grasse humaine tierna, parce que l'animale n'était pas tellement dense et il ne causerait pas le même rendement, ce pourquoi pour satisfaire cette demande de tecas se popularizo'a finales del siglo XIX y principios del XX, por la creencia popular de que, tanto las ruedas de los carros como las de los molinos y las ma'quinas a vapor debi'an engrasarse muy a menudo para que funcionasen perfectamente, crea'ndose el rumor de que el mejor lubricante era la grasa humana tierna, porque la animal no era tan densa y no causari'a el mismo rendimiento, por lo que para satisfacer esta demanda de grasa humana se crei'a que merodeaban par la rue des hommes sinistres, avec des couches dans l'épaule, que kidnappaient aux enfants et les assassinaient pour les vendre ensuite un desollador, qui se chargeait d'extraire les beurres, en payant aux pirates une grande quantité d'argent par chaque enfant que leur apportaient, en étendant ce mythe en Espagne quand on a mis en marche les nouveaux chemins de fer et ont commencé à être comptabilisées quelques disparitions d'enfants à Barcelone. A couru tôt le bruit qu'il n'était pas une occasion et qu'il y avait certains des sacamantecas par les alentours qui avaient raptado aux enfants, de là vient la renommée du sacamantecas pour alarmer à à lui des enfants. Un des personnages qu'ils ont été appelés comme vrais Sacamantecas, on appelait Juan Diaz de Garayo, et il a commis ses crimes en Alava pendant neuf longues années à la fin du siècle XIX avant d'être capturé et être condamné à décès et son je surnomme on a donné pour assassiner à six femmes (que ce sont les décès qui ont pu être prouvés), bien qu'on croie qu'il y a eu beaucoup davantage de victimes, à auxquelles extrangulaba avec ses mains propres et desagarraba le ventre avec un cuchilo de montagne, ce qui la transforme le second assassin en série espagnol, après son prédécesseur Manuel Blanco Romasanta, "l'homme loup d'Allaríz". Manuel Blanco Romasanta, est né en Regueiro, dans la province d'Ourense, le 18 novembre de de 1809 et est mort dans 1854. En principe le départ de naissance mettait Manuela, puisqu'on a pensé que c'était un enfant, jusqu'à ce qu'aux 6 années le médecin de du peuple, d'elles couche de doutes et je conseille que lui mettent Manuel, confusion qui a entraîné pendant toute son enfance, du au fait que dans l'école ils se trompaient de de lui, puisqu'une année représentait le rôle de María à Bethléem scolaire et à l'année suivante celui de San José. Après avoir laissé l'école il est mis au service de son oncle Ramón Romasanta López, que lui enseigne la profession de tailleur en le traitant avec amabilité, en l'instruisant et en lui enseignant la fabrication savons et parfums. Toutefois, quelque chose attirait l'attention Manuel et il était le fait que les jours de lune il remplit son oncle il disparaissait et retournait avec le corps plein de rasguños et mordiscos, ce pourquoi chaque fois que son neveu le demandait le parce que de ces blessures, il se limitait à lui répondre "il Est chose de sorcières", mais la curiosité Manuel, a décidé de découvrir quel était le secret qui atenazaba tant à son oncle, ce pourquoi il a attendu la pleine lune suivante et est sorti après lui. Au bout d'un instant d'être interné dans la montagne il a observé comme il entrait dans une grotte naturelle, il ait dehors attendu des minutes et en voyant que ne se produisait rien, il est sigilosamente entré sans faire bruit, en sentant horrifié la présence d'un être visqueux et froid qui défiait les lois de la nature Après avoir abandonné à son oncle Ramón, Manuel s'offre comme guide de chemins, puisque sa connaissance des montagnes était prodigieuse, jusqu'à ce qu'une nuit de lune pleine, accompagne à une femme et son fils de dix-sept années, avaient fait un repos pour dormir et lui garde se trouvait en rendant nocturne, quand de multiples cheveux ont poussé de leur corps y homme ne pourrait pas et pour être renversé dormir il devait donner trois retours sur lui-même. Ce même jour a guetté à ses victimes quand elles étaient dormies et il les a cassées c'Était un homme physiquement normal, de quelque 43 années, très sous puisque mesurait 5 pieds moins d'un pouce (ce qui est qui traduit à des mètres serait 1´37), de tez nègre, yeux marronniers clairs, des cheveux et de la barbe noire et abondante et chauve Son fisonomía ne s'avéraient pas violente ni répugnante, n'ayant pas possédé de traits caractéristiques, son regard était doux et timide, en pouvant retourner se féroce et hautainement ou forzadamente sérénade, son tempérament était bilioso et son développement corporel se manifestait de manière régulière dans sa stature limitée. Apparemment il jouissait de bonne santé. Entre les caractères les plus remarquables, soulignent un rebond non très considérable de la portion floconneuse du temps, ainsi qu'un angle facial de 82 degrés d'ouverture sous l'effet de l'abultamiento des seins frontaux beaucoup prononcés. Son ovale crânien mesurait 22 pouces (50.6 cm), l'ovale de la face est de 23,.9 pouces (54.9 cm), l'apophyse mastoides présentait un arc de 9 pouces (20.7 cm.) et de l'arc dentaire de l'avant allaient 6 pouces (13.8 cm.).De cette étude on a pu effectuer une image robot "de l'Homme Loup d'Allariz". Une face, effectuée au carboncillo qui montre le regard calme mais sobrecogedora de de qui pourrait avoir été Manuel Blanco Romasanta. Était une personne sagace et très préparée pour cette époque, sage à lire et écrire, il connaissait monde, il avait parcouru beaucoup de terres et était un homme dans une certaine manière de bonne position. Il disposait de de quelque chose qui nous arrête aujourd'hui est normal et alors était difficile à avoir, une mulilla, et en ses bons temps un cheval avec lesquels parcourait les chemins, avec apparentement une vie normale, en arrivant à se marier et établir une maison Est un homme qui assume un rôle mythique propre de la culture traditionnelle galicienne, celui de l'homme loup. Il existe le mythe de l'homme loup et il l'assume et on crée homme loup. Mais quelque chose je change après avoir été veuf de son premier conjoint. Depuis les 1843 les renommées Manuel Blanco Romasanta il a été rapidement étendu par les terres galiciennes. Toute la lugareños l'indiquaient comme vendeur graisse ou matière grasse humaine. A ainsi commencé la recherche par les autorités qui a fini avec sa détention dans des terres toledanas. Sa renommée assassine est arrivée quand elle a été accusé par le meurtre le 25 août de de 1843 du gendarme Vicente Fernández, dans les alentours de Ponferrada, quand celui-ci a été dirigé à lui gêner son magasin par une dette de 600 de réels. Cour et condamné dans rebeldía le 10 octobre de de 1844, a échappé de la loi et il a été abrité dans un petit peuple abandonné appelé Ermida. Là a vécu peut-être seulement avec le bétail pendant des mois, une année, en se développant sa légende et mystère entre les vieilles casuchas ardoise et pierre, de cette localité, dont ils disent qu'il a jamais eu des habitants, que ses uniques moradores ont étés les vaches, avec lesquelles a coexisté Manuel Blanco Romasanta, le temps suffisant et nécessaire pour à intégrer et apparaître à nouveau en public et il a été en Rebordechao où il a contacté à nouveau avec les voisins, en entrant précisément par les cuisines, en se faisant ami des femmes, même si pour cela les hommes lui disaient qu'ils étaient afeminado. Peu à peu il s'est mélangé avec la population de Rebordechao, en effectuant des offices comme cordier, cedacero, faucheur et d'autres offices, mais ce que davantage de flamme l'attention est qu'elle fait aussi des offices propres uniquement des femmes, comme c'est celui de fileur ou tisseur Affirmé dans ce peuple a commencé un rosaire de meurtres brutaux dans les forêts Redondela et d'Argostios, en ajoutant en total neuf victimes, femmes et enfants, à auxquels il a enlevé la vie sans piété, en élargissant son jeu mortel pervers pendant des années et en échappant de la justice maintes et maintes fois, en utilisant tout type de stratégies, jusqu'à ce que le 2 juin de de 1852 il ait été capturé dans le district des extrémités de de 1851 achève ces cinq années tragiques, en faisant disparaître à ses neuf victimes. Immédiatement ensuite, le à quelques mois, commence HA à lancer sa fuite, mais ne l'obtient pas jusqu'à février de de 1852, à travers un faux passeport à nom Antonio Gómez, naturel de Nogueira, mais quelques mois ensuite, de mars à juin, des moissonneuses reconnaissent à auquel il dit de être de profession cedacero et d'identité Antonio Gómez, voisin de Montagne de Branches, comparaissent devant le maire et ils lui disent que cet homme est Manuel Blanco Romasanta. Le maire au principe de le doute, mais à la fin la détention se produit et il est porté à Verin où il admet que produit d'un maléfice qui lui fait retourner se loup, déclare qu'il est un loup et il a assassiné à ces neuf personnes "il A été emprisonné dans la localité d'Allariz, Manuel Blanco Romasanta a fini en se transformant le protagoniste d'un jugement historique. La cause Nº 1778, volume 36 des cours d'Allariz sous celui dirigé "Cause contre l'Homme Lobo". un litige et une sentence qui jamais a été répétée à nouveau dans l'histoire des lois espagnoles. Cinq volumes, avec plus de 2000 pages, qu'ils sont gardés dans les Archives du Royaume de la Galice à La Corogne et dans les portails duquel apparaît l'alinéa "Licantropía". Est un processus qui a été traité devant l'Audition Territoriale de La Corogne durant l'année 1852. La cause a été entamée à la suite d'une dénonciation qui s'est curieusement présentée, dans la ville toledana de Échalotte. Ils disaient que cette personne portait avec des mensonges et des tromperies à des femmes et à des enfants avec lui, ensuite elle les tuait, il leur sortait le suif ou la graisse et le vendait, avec un profit excessif ils Sont manuscrits qui agitent encore que la consultation et en ces derniers nous trouvons les déclarations témoins et médecins, outre la malédiction horrible dont Romasanta a admis être victime. Un sortilège d'une sorcier qui vers le transformerait en loup pendant les nuits de lune pleine, assassiner et déchirer des corps humains dans les forêts foncées devant l'appel ancestral de la sangre."La première fois qui me transforme - elle a affirmé Romasanta comme il peut se lire dans legajo du résumé où elle a été écrite de la déclaration du galicien - a été dans la montagne de Couso. Je me suis trouvé avec deux grands loups avec aspect féroce. De, je me suis tombé tôt au sol, j'ai commencé à sentir des convulsions, je me suis vautré trois fois sans contrôle et à aux peu second il était un loup. Cinq jours j'ai maraudé avec les autres deux, jusqu'à ce que j'ai récupéré à nouveau mon corps. Celui que vous voyez maintenant, Monsieur le juge. Les autres deux loups qui venaient avec moi et qui je croyais qu'ils étaient aussi des loups, ont été changés à manière humaine. Ils étaient deux de Valence, Antonio et Genaro et souffraient aussi une malédiction comme la mien. Pendant beaucoup de temps je suis sorti comme loup avec Antonio et avec Genaro, nous attaquons et nous nous sommes mangés à plusieurs personnes parce que nous avions hambre". Pendant le long litige, Romasanta a admis treize crimes commis sous l'influence d'une malédiction. Ses victimes fueron:Manuela García, de 47 années d'âge, et sa fille Petra, de 15 années, qu'ils ont été assassinés dans la Montagne de Mamede entretemps voyageaient à Santander avec Romasanta. Benita García Blanc, de 34 années d'âge, et son fils Francisco, de 10 années, qui ont été assassiné en Corgo de Boi, pendant un autre voyage à des terres cantabras. Antonia Rua, de 37 années d'âge, et sa fille Pèlerin, qui ont perdu la vie tandis qu'elles étaient transférés à Orense dans la forêt d'As Gorvias. José Pazos, de 21 années d'âge, qui a couru la même chance que ceux précédents en se déplaçant à maison des parents dans son aîné María Douleurs, de 12 années d'âge, qui a été assassiné et a été cassé dans les forêts de A Redondela. Bien qu'aujourd'hui, on trouve encore des lacunes sur la réalité de l'embrujamiento et même dont il était l'auteur de tous les décès, par lesquels on a seulement trouvé les os de d'une de leurs victimes A le principe dit que ça a été une malédiction mais ne cesse pas d'être curieux qu'une fois transféré il change sa déclaration et il affirme que ce qui souffre n'est pas une malédiction mais une maladie A visité avec les trésoriers les lieux où s'étaient produits les meurtres, il a raconté avec tout type de détails comme il déchirait la viande de ses victimes, passés huit jours, le maléfice remettait et il était récemment transformé en homme. Je suis arrivée (il a manifesté Romasanta) maintenir la forme de loup jusqu'à huit jours rapprochés, bien qu'il ne passe normalement pas de de deux ou quatre. Antonio est arrivé, toutefois, à être maintenu dix par jours et Genaro jusqu'à quinze, bien que ce qui est normal soient quatre ou cinq jours. Avec eux j'ai tué et ai mangé plusieurs personnes, bien que certaines comme Josefa et Benita, et ses fils, l'aie fait seulement Pendant sa transformation postérieure à homme a détaillé aux juges que rappelait tout. Ce qui sans aucun doute a été déterminant dans sa sentence finale. "Depuis qu'il me transformait en loup il envoyait sur moi l'animal. Et il voyait ainsi et sentait comme logique l'instinct et la faim de viande humaine. Quand j'était à nouveau, être homme, je sentais une certaine pitié, mais rien pouvait faire ", a détaillé Romansanta. la conclusion définitive qui montre le processus judiciaire a déterminé que Manuel Blanco Romasanta qui n'est un fou, ni monomaniático, il n'y a pas dans sa tête ni vísceras ni motif physique qui transforme l'équilibre moral, ni le vestige plus minimal d'avoir jamais perdu la raison, mais de bien la bonté. Quel est Manuel Blanco ? Ses faits sont en contradiction avec la raison ou la morale. Ses sens et jugements sont dégagés et rectums, connaît bon ce qui est, ce qui est vrai et ce qui est juste, agit par une fin morale calculée et indiquée, pour une telle fin conmina et dispose les moyens avec sagacidad, sérieux et tact ; C'est un prudent qui a chassé du coeur la sensibilité, et les sentiments de humanidad". le 6 avril de de 1853 a été condamnés à décès à garrote vil mais dans le dernier moment, un français appelé doctor-hipnólogo Philips demande un ajournement de la sentence à Isabel II, Reine de l'Espagne. Le scientifique français croyait qu'il était un patient de licantropía et que tout on devait un désordre dans son esprit et qu'il ne pouvait pas être responsable de ses actes. Cet appel lui a sauvé la vie. Isabel II le a pardonné la peine à chaîne perpétuelle le 13 mai de 1854.Al final l'année 1854, le supposé homme loup a été condamné à décès dans garrote vil. Transfert de la sombre prison d'Allariz à la prison de Celanova sa fin continue en étant un mystère. Encore aujourd'hui beaucoup reniegan de leur nom. Autres ils consignent une crainte spéciale en parcourant ce qui est isolées tu courrais dans les nuits de pleine lune. Comment, où et quand est mort Romasanta ? Ils sont des questions qu'encore aujourd'hui personne n'a obtenu répondre et peut-être ils soient celles-là les inconnues qui continúan nourri son mythe et légende. Les hypothèses font partie de nouvelles recherches, puisqu'on commente qu'il est porté à la prison d'Orense, mais il n'y a pas aucune référence d'où il a été transféré. Il faut faire des recherches dans les fonds documentaires de la prison d'Orense et procurer une certaine trace de sa sentence mais il n'y a rien qui nous dit qu'il n'a pas accompli la phrase Pour d'autres il est mort dans la prison, habillé de femme et percevait des monnaies pour enseigner leur face aux visiteurs. Y compris quelques chercheurs ils maintiennent qu'on a perdu sa piste dans ce qui est calabozos de Celanova qui sait en effet sous la protection de la maison réelle la science a essayé de donner une explication à ce type de cas depuis très longtemps. Non en vain la première description relative à licantropía nous pouvons la trouver dans les travaux "de Paulus Aeginia" dans le siècle VII après le Christ. "Ceux qui souffrent licantropía salent pendant la nuit à imiter aux loups et maraudent par les cimetières jusqu'au lever du jour". Ces personnes peuvent être reconnues des signaux suivants : Sont pâles, de regard fébrile, les yeux secs ainsi que la langue, de d'où il ne coule pas saliva, mais sont assoiffés et ses jambes présentent des ulcères incurables étant donné ses beaucoup de chutes Pour la psychiatrie actuelle sommes devant la manifestation l'esquizofrenia, le syndrome organique cérébral avec psychose, la réaction dépressive psicótica neurosis hystérique de type dissociatif, psychose maniaco-depresiva ou épilepsie psychomotrice. Un second groupe serait formé ce qui est schizophrènes et parafrénicos que, incapables de réprimer l'impulsion de leurs premières pulsations délirantes, ils arriveraient réellement à vivre des paroxismos nocturnes qui les feraient échapper de leurs maisons et courir par les forêts, jusqu'à ce que le lever du jour soit trouvé par réfugiés nus dans toute cachette. Le dernier groupe serait celui de de ce qui est maníacos homicidas, les patients mentaux possédés par une férocité terrible, qu'excités par sa délire on ne résisterait pas mener à bien ses instincts sanguinaires. Ils courraient le soir nus ou y compris des couvertures par une peau de loup, en tuant en violant ou en dévorant à ses victimes une maladie qui a confondu à beaucoup de chercheurs ça a été la hiperticrosis. Un bouleversement épidermique qui consiste la présence de cheveux par tout le corps du patient, dont il existe deux tipos:-Hipertricosis névicas : croissance exagéré du duvet en couvrant de grandes zones de la piel.-Hipertricosis languinosa : croissance des cheveux dans des zones déterminées comme nez, avant, pómulos et qui ont été médicalement étiqueté sous le nom de faces chien et faces de singe.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:courier new;color:#ffffcc;"><strong>"THE MAQUIS"</strong></span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:courier new;color:#ffff00;">With the civil war, fled to mounts and mountain ranges from Xares, some neighbors del town, becoming "Maquis", making of the mountain range their habitat, only lowering to the villages to obtain foods and money, that they obtenian robbing or by the "charity" of the neighbors, although also at times vivian hidden in houses of relatives. They developed by all the mountainous zone of Xares including until Sanabria, mounts of Viana, the Gudiña, Or Skittle, Valdeorras, etc. I finish "Maquis", although by the zone it was known them and still one remembers to them as "escaped" maquis comes from the French that means low mount vegetation, weeds place setting, that comes as well from the language privateering macchia, that means deep and dense forest or thick vegetation. Each one of these groups or groups was called game. Origenes of the Maquis in Spain was the spontaneous unions of combatants of the republican popular army, milicianos, deserters and others, that did not leave the country after the fall of goberno republican and were living furtively in mounts where it was more difficult to give with them. Giving a stroll by mounts of Xares, still they are conserved intact and we can observe the caves and some of the houses, now derruídas, where these "saved" took refuge Little by little happened to become small armies of organized guerrillas who counted on the clandestine support of friends, neighbors and relatives, who provided foods and shelter to them in some occasions, being facilitated their hiding place. Government of dictatorship that labeled them as brigands, fué ending this movimento by means of evacuation on the part of Civil Guard of zones of mountain where they found aid, arriving to evacuate whole towns to the force with the creation of guerrilla counterparts, acting with ambushes, infiltrating in these groups, and compensating generously to whom exposed them, taking advantage of the time of shortage and misery that was lived in those years. Many of them were judged of irregular form and shot and those that they had but luck was jailed, where they would spend many years in infrahuman conditions, after to be tortured in the interrogations.Other already directly they were assassinated in the places where they were prisoners, allowing to flee, later to shoot them to them by the back cowardly in his fled the Maquis they acted from 1938 to 1965, date in which fué captured and assassinated completes game. "escaped", in spite of not being organized, they made fear the government of the dictatorship and always remain for in the history of these towns, forming part of her. Of between many "saved" pertenecienrtes to Xares, it is possible to honor "AGUIRRE" (Alfredo Yáñez Domínguez), natural of the town, where fué militant of the "Sociedade Obreira and Campesina de Xares", of noticeable communist character. It formed its group with guerrillas of "Dancer" (Manuel the Aryan Alvarez) and with deserters of the pro-Franco army who lived by the zone on the "Serra do Eixo" and of "A Flagstone". It maintained constants contacts with the militants of the Portuguese Democratic Alliance with seat in the zone of Braganza and Vinhais, moving by all the zone of the ourensano east, spending some season in earth of the mount vianés. It did not have a continued activity in the time, characterizing itself by its sporadic actions. It finished in Portuguese earth in November of 1947, becoming position of the game "Sinsegundo", the one that outside its lieutenant. In the autumn of 1949 the membros of this new game were wounded in a skirmish and were stopped. Another one of famous "the Maquis" pertaining to Xares, although was not born in the town, fué Alfonso Ortega Prada, secretary of the powerful Agrarian Society of Xares, civil employee like writer of the city council of A veiga from the formation of the municipal manager created the 3 of March of 1936 fruit of the triumph of the Popular Front in the elections of February of the same year; Farmaceútico Fué tamnién in the town of Xares and like end, fled, persecuted and processed in revolt by, exactly, the rebels rebel against incarnated the democratic and constitutional legality in II the Republic. Forgotten like thousands democrats, like Alfredo Yáñez Dominguez, Alfonso Ortega very belongs to its grief the that interminable list of the losers of the Spanish War Civil that do not appear in history books. Alfonso Jose Agustín Ortega Prada was born the 17 of May of 1902 in San Justo de Sanabria, Zamora, being the first-born of 7 children of whom 2 would die to early age. Their parents were Jose Ortega Perez, of Cádavos in A Mosque, and Resurrection Prada Alonso, of Sampil de Sanabria, in the zamorano city council of Oak grove. Alfonso studied in the School of First Letters of Ace Ermidas and later he would enter the Seminary of Astorga, where he would complete the studies until the death of his father, moment at which leaves the educative center and will be here where its friendship with Merciful Vidal will be born Fernandez Lorenzo, future leader of the PCE in the city councils of A Gudiña and A Veiga. A friendship, that will finish with the murder of Fernandez Lorenzo at hands of falangistas of bisbarra valdeorresa at the end of November of 1936. The 26 of November of 1926 Alfonso Ortega contracted marriage with Generous Lorenzo Escuredo in Matarrosa of the Sil, in Leon, and of that union six children will be born. The economato of a carboniferous company works in the Bierzo taking being transferred to Madrid. In 1930 it returns to Galicia and one becomes the commercial representative of the house Licores Méndez. Two years later the construction of its house in Xares finishes, being transferred to her with all its family. He was a cultured and well-educated man, possessor of an ample library of which one felt specially proud and that would finish burned by the facist barbarism after the beginning of the Civil War. Ortega was a Socialist it jeopardize that vió in the arrival of II the Republic a time of change and hope. The military rise and the brutal repression did that it fled to the mount, avoiding to him a safe death and where after two years of fled and adopting a false identity it managed to survive. By then, its house had been grass of the flames, her woman had undergone several haltings so that she clarified his whereabouts, and its life was devastated. Even her mother, Resurrection, were expelled from Xares by the falangistas. Disguised of day laborer she walked by the towns far from Xares, surviving as she could, until in 1943, installed in Toral of the Fords, she mounts a sawmill, but the 3 of January of 1944 when one goes to Brañuelas, in the train mail 421 that crossed Madrid-To Corunna will find the death in more serious the railway accident of the history of Spain. The train hit within the tunnel number 20 against a locomotive. The RENFE admitted 78 dead and 75 wounded, but some investigators get to speak of almost eight hundred mortal victims. The censorship of the time diminished a catastrophe where most of the burned bodies they could not be identified, among them his. </span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:courier new;color:#ffffcc;"><strong>"SACAMANTECAS" </strong></span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:courier new;color:#ffff00;">Count our ancestors, that when was small and not they carried or or they moved away much of house, their parents said to them that the Man would come "from Saco" or "the sacamantecas" and would take them with him and although nobody knew that man, single with mentioning it the children felt completely terrified, obeying to the greater ones, by the fear to that a monstrous man with an enormous coat to his backs took them for always and made them disappear, to remove tripas.Hoy to them, we know that those infantile fears really were their right to be, because that story has a part of legend and another one starts off real and authentic, since in Galicia and very cerquita of Xares, had sacamantecas that it assassinated to children to extract of corpses leaves from fat, because a belief existed that that said some serious disease could cure if were used as cataplasm on herida.La legend of the sacamantecas became popular at the end of century XIX and principles of the XX, by the popular belief that, as much the wheels of the cars as those of the mills and the machines to steam they had to be smeared with grease quite often so that they worked perfectly, being created the rumor that the best lubricant was the tender human fat, because the animal was not so dense and it would not cause the same yield, reason why to satisfy this demand of human fat one thought that sinister men roamed by the street, with coats in the shoulder, that they kidnapped to the children and they assassinated them to soon sell them to a desollador, that was in charge to extract the butters, paying to the kidnappers a great amount of money by each boy that brought to them, extending east myth in Spain when the new railroads started up and began to enter some disappearances of children in Barcelona. Soon the rumor that ran it was not a chance and that were some sacamantecas by the environs that had raptado to the children, of comes the fame there from the sacamantecas to scare the children. One of the personages who have been denominated like true Sacamantecas, was called Juan Diaz de Garayo, and committed its crimes in Álava during nine long years at the end of century XIX before being captured and condemned until death and his nickname it was given to him to assassinate six women (who are the deaths which they were possible to be proven), although thinks that there were many more victims, to that extrangulaba with their own hands and desagarraba the belly with cuchilo of mount, which turns to him the second assassin in Spanish series, after its predecessor White Manuel Romasanta, "the man wolf of Allaríz". White Manuel Romasanta, was born in Regueiro, in the province of Ourense, the 18 of November of 1809 and died in 1854. At first the birth game put Manuela, since it thought that she was a girl, until to the 6 years the doctor of the town, them coat of doubts and I advise to them that they put Manuel to him, confusion that dragged during all its childhood, because in the school they made fun of of him, since a year the following year represented the paper of Maria in the scholastic Bethlehem and the one of San jOse. After leaving the school Ramon Romasanta puts itself to the service of his uncle Lopez, who teaches the tailor profession to him dealing it with amiability, educating and teaching to him to the manufacture of soaps and perfumes to him. Nevertheless, something called the attention of Manuel and was the fact that the days of Full Moon his uncle disappeared and returned with the full body of scratches and bites, reason why whenever his nephew asked porqué to him of those wounds, was limited to answer to him "Is thing of witches", but the curiosity of Manuel, decided to discover as it was the secret that as much tied down its uncle, reason why waited for the following full moon and it left after him. After awhile going into in the mount it observed as it entered a natural cave, waited for minutes it go and when seeing that it did not happen anything, it entered sigilosamente without doing noise, feeling horrified the presence of a viscous being and cold that defied the laws of naturaleza.Después to leave to its uncle Ramon, Manuel is offered as guide of ways, since its knowledge of mounts were prodigious, until one moon-lit night full, accompanied a woman and to his son of seventeen years, they had made a rest to sleep and it was being on duty nocturnal, when multiple hairs appeared of his body and he was able to lick itself in sites where a human being could not and to ease up to sleep he had to give three returns on if same. That same day watched to his victimas when they were slept and the despedazó.Era a physically normal man, of about 43 years, very under since it measured 5 feet less than one inch (what translated to meters he would be 1´37), of brown complexion, clear brown eyes, hair and black and abundant beard and calvo.Su appearance was not does violence to nor repugnant, when not having characteristic characteristics, its glance was sweet and timid, being able to become ferocious and arrogant or forzadamente calm, its temperament was bilious and its corporal development was pronounced regularly within his limited stature. Apparently it enjoyed good health. Between the most remarkable characters, they emphasize a rebound not very considerable of the escamosa portion of the weather, as well as a face angle of 82 degrees of opening by effect of the swelling of the pronouncing enough frontal sines. Its craneal oval measured 22 inches (50.6 cm.), the oval of the face is of 23, 9 inches (54.9 cm.), the mastoides apophysis presented/displayed an arc of 9 inches (20.7 cm.) and of the dental arc of the forehead this study went 6 inches (13.8 cm.).De could be made a picture robot of the "Man Wolf of Allariz". A face, made to the charcoal that shows the calm glance but moving of whom a sagacious person and very prepared for that time could have been White Manuel Romasanta.Era, wise person to read and to write, it knew world, it had crossed many earth and he was a man in certain way of good position. It had that today it stops we is normal and then it was difficult to have, one mulilla, and in his good times a horse with which crossed the ways, with apparently a normal life, getting to marry and to establish hogar.Es a man that an own paper mythical of the Galician culture assumes traditional, the one of the man wolf. The myth of the man exists wolf and it assumes it and man is created wolf. But something change after having left widower of his first wife. From 1843 the fame of White Manuel Romasanta extended quickly by Galician earth. All the villagers indicated as to salesman of grease or human fat to him. Thus the search on the part of the authorities began that finalized with its toledanas earth halting. Its killer fame arrived when fué accused by the murder the 25 from August of 1843 of the bailiff Vicente Fernandez, in the neighborhoods of Ponferrada, when this one went to obstruct its store to him by a debt of 600 real ones. Court and the condemned in revolt the 10 of October of 1844, escaped of the law and Ermida call took refuge in a small left town. There it lived only next to the cattle during months, perhaps a year, being developed his legend and mystery between the old hovels of slate and stone, of this locality, of which they say that never it had inhabitants, who their only inhabitants were the cows, with that coexisted White Manuel Romasanta, the time sufficient and necessary to return to integrate themselves and to appear in public and fué in Rebordechao where returned to contact with the neighbors, entering indeed by the kitchens, becoming friend of the women, although for that reason the men said to him that they were an effeminate one. Little by little one was mixing with the population of Rebordechao, carrying out offices like cordmaker, cedacero, harvester and other offices, but what more flame the attention is that also makes offices own solely of the women, as is the one of spinning machine or tejedora.Asentado in this town a rosary of brutales murders in the forests of Redondela and Argostios began, adding altogether nine victims, women and children, to whom it cleared the life without mercy time and time again, extending his perverse mortal game during years and escaping of justice, using all type of strategies, until the 2 of June of 1852 were captured in pedanía of Nombela, judicial party of Scallion, in the province of Toledo.A final of 1851 finishes off those tragic five years, doing to disappear to its nine victims. Immediately later, the few months, it begins has to beam its huída, but it does not obtain it until February of 1852, through a false passport to name of Antonio Go'mez, natural of Nogueira, but months later, of March to June, harvesters recognize which claims to be of cedacero profession and Antonio identity Go'mez, Mount neighbor of Branches, appear before the mayor and they say to him that that man is White Manuel Romasanta. The mayor in the beginning it doubt, but in the end takes place the halting and is taken to Verin where he confesses that product of a curse that makes him become wolf, declares that is a wolf and has assassinated to those nine people "Jailed in the locality of Allariz, White Manuel Romasanta ended up becoming the protagonist of an historical judgment. The cause Nº 1778, volume 36 of the courts of Allariz under the headed "Cause against the Lobo".Un Man litigation and a sentence that never has become to repeat in the history of the Spanish laws. Five volumes, with more than 2000 pages, that are guarded in the File of the Kingdom of Galicia in the Corunna and in whose covers a process appears epígrafe "Licantropía".Es that was transacted before the Territorial Hearing of Corunna in 1852. The cause fué initiated as a result of a denunciation that appeared peculiarly, in the toledana city of Scallion. They said that this person took with lies and deceits to women and children with him, later killed them, removed the tallow to them or the grease and sold it, with excessive lucro.Son written by hand that still they shake to whom consults them and in them we found the declarations of witnesses and doctors, in addition to the horrible curse of which Romasanta confessed to be victim. A sorcery of one witch who towards transformed to him into wolf during the full moon-lits night, to assassinate and to tear to human bodies in the dark forests before the ancestral call of sangre."La first time that transform to me - affirmed Romasanta as it is possible to be read in legajo of the summary where it was written of the declaration of Gallego was in the mountain of Couso. I was with two great wolves with ferocious aspect. Suddenly, I fell to the ground, I began to feel convulsions, me revolqué three times without control and to the few seconds i myself it was a wolf. I was five days roaming with the other two, until I returned to recover my body. The one that you see now, Sir judge. Other two wolves that came with me and who I thought that also they were wolves, changed to human form. They were two Valencians, Antonio and Genaro and also they underwent a curse like mine. During long time I left like wolf with Antonio and with Genaro, we attacked and we ate several people because we had hambre".Durante the long litigation, Romasanta confessed thirteen crimes committed under the influence of a curse. Its victims fueron:Manuela Garci'a, of 47 years of age, and their Petra daughter, of 15 years, that were assassinated in the Mountain range of Mamede while White Garci'a, of 34 years of age, and their son traveled to Santander with Romasanta.Benita Francisco, of 10 years, that were assassinated in Corgo de Boi, during another trip to earth cantabras.Antonia Rua, of 37 years of age, and their Travelling daughter, who was killed while they were transferred to Orense in the forest of Ace Gorvias.José Pazos, of 21 years of age, that suffered a same fate that the previous ones when moving to house of relatives in Ace Gorvias.Josefa The Garci'as, mother of Jose Pazos, that also was assassinated in the same place that his primogénito.María Dolores, of 12 years of age, that was assassinated and broken in the forests of A Redondela.Aunque today, even is lagoons on the reality of the embrujamiento and even of which he was the author of all the deaths, so that have only been the bones of one of their víctimas.Al principle says that fué a curse but does not stop being peculiar that once transferred changes its declaration and affirms that what suffers enfermedad.Visitó next to the public prosecutors is not a curse but one the places where the murders had taken place, narrated yet type of details as it tore the meat of his victims, as it wandered by the Mountain range of Mamede until passed eight days, the curse sent and it transformed myself again into human. I got (Romasanta declared) to maintain the wolf form up to eight days followed, although normally she did not happen of two or four. Antonio, nevertheless, got to maintain it ten days and Genaro up to fifteen, although the normal thing was four or five days. With them I killed and I ate several people, although some like Josefa and Benita, and its children, I made solo.Durante its later transformation to human detailed to the judges whom everything remembered. What without doubt he was determining in its final sentence. "Since it turned to me wolf the animal commanded on me. And thus it saw and it felt like logical the instinct and the hunger of human meat. When it returned to be I, to be man, it felt certain pity, but nothing could do ", detailed to Romansanta.La definitive conclusion that it shows the judicial process determined that White Manuel Romasanta is not a crazy person, nor monomaniático, who there is in his head neither vísceras nor no physical reason that transforms the moral balance, nor the most mini lost vestige of having never the reason, but kindness. What is White Manuel? Their facts are in contradiction with the reason or the moral. Their senses and judgments are cleared and straight, knows the good thing, the true thing and enough, act by a calculated and reflected moral aim, to such conmina aim and arrange means with sagacidad, seriousness and tact; He is a prudent one that drove away of the heart sensitivity, and the feelings of humanidad".El 6 of April of 1853 were sentenced until death to vile stick but in the last moment, a French doctor-hipno'logo called Philips requests a postponement of the sentence to Isabel II, Queen of Spain. The French scientist thought that he was a patient of licantropía and that everything had a disorder in its mind and that could not be responsible for its acts. That appeal saved the life to him. Isabel II pardoned the pain to him to life imprisonment the 13 of May of final 1854.Al year 1854, the supposed man wolf was condemned until death in vile stick. Transfer of the shady jail from Allariz to the prison of Celanova its continuous end being a mystery. Still today many apostatize of their name. Others feel a special fear when crossing the solitary excursions in the nights of full moon. How, where and when died Romasanta? They are questions that still today nobody has managed to respond and perhaps the incognitos are those that continue fed their myth and legend. The hypotheses are part of new investigations, since it comments that it is taken to the jail of Orense, but is no reference some of where it was transferred. It would be necessary to investigate in the documentary bottoms of the jail of Orense and to try some sign of its sentence but is nothing says us that it did not fulfill condena.Para others died in the jail, woman dress and received currencies to teach its face to the visitors. Some investigators even maintain that its track in the jails of Celanova was lost who yes knows under the protection of the house real.La science has tried to give an explanation to this type of cases from immemorial times. Not in vain the first description referring to licantropía we can a.d. find it in the works of "Paulus Aeginia" in century VII. "Those that undergo licantropía leave during the night to imitate the wolves and roam by the cemeteries until the dawn". These people can be recognized of the following signals: They are pale, of febrile glance, the dry eyes as well as the language, of where saliva does not flow, but they are thirsty and their legs present/display incurables ulcers due to their many caídas.Para present psychiatry we are before the manifestation of the schizophrenia, cerebral organic syndrome with psychosis, depressive reaction psicótica histérica neurosis of disociativo type, maniaco-depressive psychosis or psicomotora epilepsy. A second group would form the schizophrenics and parafrénicos that, incapable to repress the push of his first delirious pulsations, would get to really live nocturnal paroxysms that would make them escape of their houses and run by the forests, until the dawn found naked refugees in any hiding place. The last group would be the one of the homicidas maníacos, the mental patients had by a terrible ferocidad, that excited by their delirium would not resist to carry out their bloodthirsty instincts. They would run at night naked or even covered by a wolf skin, killing violating or devouring to his víctimas.Una disease that has confused to many investigators fué the hiperticrosis. A epidérmico upheaval that consists of the presence of hair by all the body of the patient, of that two névicas tipos:-Hipertricosis exist: exaggerated growth of the hair covering great zones with the languinosa skin-Hipertricosis: growth of the hair in zones determined like nose, in front, pómulos and that were labeled medically under them name of dog faces and faces of monkey. </span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7757326611666788580-3132230412287171430?l=opobodexares.blogspot.com'/></div>el loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comtag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-77233358736798472642007-11-27T16:30:00.000-08:002008-09-29T16:49:10.552-07:00*El sarcófago<div><div><div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMXCdJraE2I/AAAAAAAAHGg/cI4IG29S0Q8/s1600-h/DSCI0490.JPG"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243811147212788578" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMXCdJraE2I/AAAAAAAAHGg/cI4IG29S0Q8/s320/DSCI0490.JPG" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;">Está ahí desde tiempos muy remotos, mudo, callado, observando el paso del tiempo, sirviendo como aljibe de agua para beber el ganado y para afilar cuchillos y herramientas de labranza en su parte superior, ha pasado siempre totalmente desapercibido, nadie sabe de dónde vino, quien lo trajo, ni como pudo llegar hasta aquí, nadie la ha dado nunca la más mínima importancia, todo el mundo, incluso los mas viejos del lugar, lo recuerdan siempre en esa "aira", junto a la escuela, donde antiguamente hace muchisimos años se celebraba una importante feria de ganado, pero lo cierto es que este aljibe es un sacófago funerario, labrado en piedra por algún habilidoso cantero de los muchos que habitaban la zona, que en su tiempo albergó sin duda el cuerpo de algun desconocido difunto, probablemente vecino de este pueblo.Dicen que en la casa junto a la que está situado, pudo haber hace siglos una iglesia, o posiblemente una residencia de "curas", porque dentro, en la cuadra, se encuentra una pila bautismal, pero no hay nada claro sobre su procedencia.Probablemente conociendo su antiguedad, su origen y su procedencia, encontraríamos el verdadero origen del pueblo de Xares y es que la historia a veces nos guarda estas agradables sorpresas.</span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMW-jmIIojI/AAAAAAAAHGY/uc9cQGaposQ/s1600-h/DSCI0489.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243806859882177074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMW-jmIIojI/AAAAAAAAHGY/uc9cQGaposQ/s320/DSCI0489.JPG" border="0" /></a></div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#cc33cc;">Está aí desde tempos moi remotos, mudo, calado, observando o paso do tempo, servindo como alxibe de auga para beber o gando e para afiar coitelos e ferramentas de labranza no seu parte superior, pasou sempre totalmente desapercibido, ninguén sabe de onde viño, quen traeuno, nin como puido chegar ata aquí, ninguén a deu nunca a máis mínima importancia, todo o mundo, incluso os mais vellos do lugar, lémbrano sempre nesa "aira", xunto á escola, onde antigamente fai muchisimos anos celebrábase unha importante feira de gando, pero o certo é que este alxibe é un sacófago funerario, labrado en pedra por algún habelencioso canteiro dos moitos que habitaban a zona, que no seu tempo albergou sen dúbida o corpo de algun descoñecido defunto, probablemente veciño desta vila.Din que na casa xunto á que está situado, puido haber fai séculos unha igrexa, ou posiblemente unha residencia de "curas", porque dentro, na corte, atópase unha pía bautismal, pero non hai nada claro sobre a súa procedencia.Probablemente coñecendo seu antiguedad, a súa orixe e a súa procedencia, atopariamos o verdadeiro orixe do pobo de Xares e é que a historia a veces nos garda estas agradables sorpresas.</span></div><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMXCdlVkFzI/AAAAAAAAHGo/kZzk5wusNL4/s1600-h/DSCI0494.JPG"><span style="color:#cc66cc;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243811154637362994" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SMXCdlVkFzI/AAAAAAAAHGo/kZzk5wusNL4/s320/DSCI0494.JPG" border="0" /></span></a><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#cc66cc;">Est là depuis des temps très éloignés, muet, fait taire, en observant le pas del temps, en servant comme citerne d'eau à boire le bétail et pour aiguiser des couteaux et des outils de culture dans sa partie supérieure, il est passé toujours totalement inaperçu, personne ne sait de d'où vin, celui qui l'a apporté, ni comme il a pu arriver jusqu'à ici, personne ne lui a jamais donné l'importance plus minimale, tout le monde, y compris les plus vieux del lieu, le rappellent toujours dans celui-là "aira", ensemble à l'école, où il fait anciennement énormément d'années avait lieu une importante foire de bétail, mais ce qui est certain est que cette citerne est un employé des pompes funèbres sacófago en son temps il a logé sans doute le corps d'un certain inconnu défunt, probablement voisin de ce peuple.Ils disent que dans la maison avec laquelle est située, a pu y avoir il y a des siècles une église, ou probablement une résidence de "prêtres", parce qu'à l'intérieur, dans le hall, on trouve une pile baptismale, mais il n'y a rien clairement sur son origine.Probablement en connaissant son antiquité, son origine et sa provenance, nous trouverions la véritable origine du peuple de Xares et est que l'histoire parfois nous garde ces surprises agréables.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ff99ff;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFpMIcsofI/AAAAAAAAHyw/c6Hm_Em6LDc/s1600-h/sarco"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251594297637904882" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFpMIcsofI/AAAAAAAAHyw/c6Hm_Em6LDc/s320/sarco" border="0" /></a>It is there from very remote times, dumb, shut up, observing the step del time, serving like water rain tank to drink the cattle and to sharpen knives and tools of farming in his superior part, there is past always totally unnoticed, nobody knows from where it came, who brought it, nor as she could arrive until here, nobody has never given to the minimum importance, all the world it, even but old del place, always remembers in that "aira", together to the school, where formerly it does muchisimos years was celebrated an important fair of cattle, but the certain thing is that this rain tank is sacófago undertaker, worked in stone by some skillful stonecutter of many that inhabited the zone, that in its time lodged without a doubt the late body of algun not known, probably neighboring of this town. They say that in the house next to which it is located, it could have centuries ago a church, or possibly a residence of "you cure", because inside, in the block, is a baptismal battery, but is nothing no clear on its origin. Probably knowing its antiguedad, its origin and its origin, we would find the true origin of the town of Xares and is that history sometimes keeps these pleasant surprises to us.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ff99ff;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFnJ4nwr7I/AAAAAAAAHyY/X-OzjtIj1QE/s1600-h/d-21.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251592060006346674" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFnJ4nwr7I/AAAAAAAAHyY/X-OzjtIj1QE/s320/d-21.jpg" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFnDrQ0D4I/AAAAAAAAHxw/ZM4dv_zu8_4/s1600-h/d-6.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251591953341222786" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFnDrQ0D4I/AAAAAAAAHxw/ZM4dv_zu8_4/s320/d-6.jpg" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFnDzyHOBI/AAAAAAAAHx4/ff45neqSWcQ/s1600-h/d-17.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251591955628374034" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFnDzyHOBI/AAAAAAAAHx4/ff45neqSWcQ/s320/d-17.jpg" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFnECDBIMI/AAAAAAAAHyA/48nesJID4Fs/s1600-h/d-18.jpg"></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFnEE3HSxI/AAAAAAAAHyI/r5Xq3-Fc5jw/s1600-h/d-19.jpg"></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFnECuQvgI/AAAAAAAAHyQ/OCZ710j1Z8I/s1600-h/d-20.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251591959638752770" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFnECuQvgI/AAAAAAAAHyQ/OCZ710j1Z8I/s320/d-20.jpg" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFoD3RV2OI/AAAAAAAAHyg/aWl_-w72jvc/s1600-h/d-18.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251593056076290274" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFoD3RV2OI/AAAAAAAAHyg/aWl_-w72jvc/s320/d-18.jpg" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFoEBrtXEI/AAAAAAAAHyo/18twmsaKVUo/s1600-h/d-19.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251593058871237698" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SOFoEBrtXEI/AAAAAAAAHyo/18twmsaKVUo/s320/d-19.jpg" border="0" /></a></span></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7757326611666788580-7723335873679847264?l=opobodexares.blogspot.com'/></div>el loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comtag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-57365092984824954332007-11-27T16:12:00.000-08:002008-12-09T05:18:15.809-08:00*Heráldica<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5vcbq7uT-I/AAAAAAAACmc/bp9FjUhwV1s/s1600-h/8.-+gif+en+construcción.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159960166022402018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="58" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5vcbq7uT-I/AAAAAAAACmc/bp9FjUhwV1s/s320/8.-+gif+en+construcci%C3%B3n.gif" width="343" border="0" /></a><span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Muchas fueron las familias que poblaron antiguamente este pueblo y aunque muchos fueron tambien los que emigraron a otras partes de españa y a otros paises buscando un futuro mejor, habitan hoy en el pueblo longevos hijos de aquellos emigrantes, que como buenos gallegos la morriña les ha hecho volver a su querida tierra.</span></span> </div><div align="justify"><span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Estos son los escudos y la historia de algunos de los apellidos de estas familias.</span> </span></div><div align="justify"><div><div><div><div align="justify"><div><div><div><div><div><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55XJ67uUnI/AAAAAAAACsQ/vMfooMXwZSU/s1600-h/Alvarez.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160658050963362418" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 102px; CURSOR: hand; HEIGHT: 122px" height="136" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55XJ67uUnI/AAAAAAAACsQ/vMfooMXwZSU/s320/Alvarez.gif" width="113" border="0" /></a></span></div><div><span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"></span></span></div><div><span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><span style="color:#ffff66;">ALVAREZ</span>:Escudo: Escudo partido, 1º en campo de oro un roble de sinople y un lobo de sable lampasado de gules, pasante al pie del tronco, y 2º jaquelado de quince piezas, ocho de plata y siete de gules.</span> </span></div><div><span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">El apellido Álvarez es un apellido patronímico cuyo significado es muy claro: hijo o descendiente de Alvar. Al ser un apellido muy antiguo, entroncó con otros linajes, apareciendo varios apellidos compuestos de Álvarez. Entre otros destacamos a Álvarez-Cardamuela, Álvarez de Coca, Álvarez de Espejo, Álvarez-Salazar, Álvarez de Meda, Álvarez de Pedrosa, Álvarez de Toledo, y Álvarez de la Torre. A Ignacio Antonio Álvarez le fue concedido el título de Marqués, en 1718, por el Archiduque Carlos de Austria, conservándose la creación en el Archivo de Estado de Viena. El título de Marqués de Álvarez Gato es la antigua denominación del Condado de Castilleja de Guamán, y fue concedido por el Archiduque Carlos de Austria en 12 de noviembre de 1718, a Don García Álvarez Gato Valencia. Es uno de los linajes fundados por los 200 caballeros que vinieron en 1248 con San Fernando. Puede decirse que todos los Alvarez actuales de Sevilla proceden de Rodrigo Alvarez, Rico-home; Pedro Alvarez de Oscrino, Rodrigo Alvarez de Frechilla, o de Pedro Alvarez de Osorno. Ocuparon cargos de Jurados desde el siglo XIV. Hernando es secretario de los Reyes Católicos; tuvieron sepulcros familiares en la Iglesia del Convento de San Pablo (hoy Magdalena) y en la desaparecida Parroquia de San Miguel. Juan fue nombrado Caballero de la Orden de la Banda, en 1367. Entronques familiares con los Toledo, Gallego, Osorio, Fuentes, y forman entre otros compuestos los Alvarez de las Asturias y de Bohórquez. Este apellido figura en los linajes de los títulos siguientes: Marqueses de Malpica, Ruchena, Zugasti y Conde de Tendilla. Según el heraldista García Carraffa, el apellido tuvo un origen diferente en cada región de España y Portugal, pues al ser un apellido patronímico, existieron varios linajes en diferentes zonas, no relacionados entre ellos. Sin embargo, Fernando González Doria en su "Diccionario Nobiliario" dice que la rama más antigua parece ser la de los Álvarez de Asturias, con casas solariegas en el Concejo de Nava (partido judicial de Cangas de Onís), en Castropol, etc. Le sigue en antigüedad la casa de los Álvarez de León, procedente de la de Asturias, con casa solariega en la aldea de Robledo. Conforme avanzó la Reconquista, fue extendiéndose profusamente este apellido por toda la Península, pasando posteriormente a América. Los Álvarez extremeños de Trujillo y Plasencia proceden de las casas de Asturias y tienen su origen en un caballero llamado García Álvarez, que se trasladó a Ruanes, dejando sucesión en Trujillo, Sevilla y Plasencia. Esta línea no se interrumpió en Extremadura, pues pasó a Andalucía, Navarra y Aragón. En Galicia existió una casa de este linaje en el Concejo de Ribes del Sil, originaria de Aragón. Hacemos constar que hay varias armas del apellido Álvarez debido a la diversidad de linajes. De todas formas, las armas que consideramos principales son las siguientes: Escudo jaquelado de quince piezas, ocho de gules y siete de veros. Las armas del apellido Álvarez de Robledo (León), traen escudo partido: 1º, en campo de oro, un roble de sinople, y un lobo de sable pasante, lampasado de gules, y 2º jaquelado de quince piezas, ocho de plata y siete de gules. Otros traen: De azur, con una barra de oro cargada de tres rosas de su color, y acompañíada por cuatro lises de plata, dos a cada lado. En diversas zonas del territorio español hay topónimos Álvarez. Sin embargo, al ser un apellido cuyo origen no es geográfico, los topónimos hacen referencia a casa de, indicando familias llamadas Álvarez. Es un apellido muy frecuente en todas las tierras de habla hispana. En toda España hay unas 78.000 familias que tienen el apellido Álvarez.</span></span> </div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55lM67uUrI/AAAAAAAACsw/2bD3D9qpsAw/s1600-h/Barrio2.gif"><span style="color:#ffff66;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160673495665758898" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 101px; CURSOR: hand; HEIGHT: 121px" height="177" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55lM67uUrI/AAAAAAAACsw/2bD3D9qpsAw/s320/Barrio2.gif" width="134" border="0" /></span></a><span style="color:#ffff66;"> </span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;"><span style="color:#ffff66;">BARRIO</span><span style="color:#993399;">: Apellido procedente de las provincias del norte de España y muy extendido en ellas, especialmente en las de Cantabria (casas solariegas más antiguas), Asturias, León, Orense, Lugo, Burgos, La Rioja, Álava, Guipúzcoa, Navarra, Soria, Zamora, Palencia y Valladolid, de las que pasó a otras regiones.<br />Lo ostentan familias diversas, sin comunidad de origen, solar y tronco, y lo tomaron indudablemente de los distintos lugares y villas que con el nombre de "Barrio", existen en las provincias mencionadas, y de las cuales procedían. No debe buscarse, por tanto, relación de independencia o de parentesco entre las diversas casas solariegas de Barrio, pues hasta las que radicaron en una misma provincia suelen ser distintas.<br />Uno de esos solares, en Cantabria, estuvo sito en el lugar de Barrio (cuyo nombre tomó), del Valle de Villaverde de Trucios, partido judicial de Laredo (Cantabria), y de él procedió. De ese mismo solar del lugar de Barrio del valle de Villaverde, dimanó la casa de Solares, lugar del partido judicial de Medio Cudeyo. Algunos de sus caballeros entroncaron con los Báñez de Artazubiaga, que tenían su solar en la anteiglesia de Bedoña, próxima a Mondragón (Guipúzcoa), y de los que ya nos hemos ocupado, en los apellidos " Artazubiaga" y "Báñez". Miguel Barrio Báñez, originario de dicho solar, asistió a la conquista de Jaén en 1.227, quedando heredado en su comarca, según consta del repartimiento original.<br />Peri Barrio Báñez, de igual origen, tuvo tres hijos con los que se halló en la conquista de Sevilla, donde también fueron heredados. El segundo, llamado como el padre, volvió a Guipúzcoa, estableciéndose en Mondragón.<br />También fue originario del solar citado lugar de Barrio, Manuel Miguel del Castillo y Barrio, natural del valle de Villaverde de Trucios y vecino de la ciudad de Toro (Zamora), que ganó provisión de hidalguía en Valladolid en 1.781. </span></span></div><div><div><div><div><div><div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55rc67uUtI/AAAAAAAACtA/jAky7mSr63Y/s1600-h/blanco.gif"><span style="color:#ffff66;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160680367613432530" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 101px; CURSOR: hand; HEIGHT: 121px" height="129" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55rc67uUtI/AAAAAAAACtA/jAky7mSr63Y/s320/blanco.gif" width="110" border="0" /></span></a><span style="color:#993399;"><span style="color:#ffff66;">BLANCO</span>: Escudo: En un campo de gules, un castillo de plata aclarado de azur; partido de sinople con tres fajas de oro. Bordura de azur con ocho aspas de oro. </span></span><br /></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;">Proviene del adjetivo blanco, derivado del germánico blank, nombre de un color. Apellidos Blanco con título nobiliario cabe destacar al Marqués de Blanco Hermoso, cuyo título fué concedido por Fernando VII el 9 de julio de 1.817 a D. Juan Antonio Muñoz-Cobo y Calleja, Alguazil Mayor del Santo Oficio. En 10 de febrero de 1.976 se expidió Real carta de sucesión a favor de D. Pedro Palomeque Mariscal. El origen de este linaje, por cierto muy extendido por todas las tierras y regiones del Estado Español y de los paises de habla hispana, ha de remontarse en los lejanos tiempos de la Reconquista española cuando los ejércitos cristianos ocupaban, lenta pero firmemente, las tierras que durante siglos habían sido gobernadas por los musulmanes. Era muy lógico durante la época de la Reconquista que los soldados que estaban al servicio del ejército cristiano fueran premiados con solares y porciones de terrenos y elevados a la categoría de nobles, con lo cual, sus apellidos quedaron en constancia para los anales de la historia. Procede de la Montañas de León. Con el tiempo, sus componentes se fueron extendiendo por ambas Castillas, Galicia y Vascongadas, dando lugar a la fundación de nuevos linajes. Es muy posible que este apellido tuviese su origen, como tantos otros apellidos, en el sobrenombre aplicado a algún caballero godo. Nada en concreto puede afirmarse en este sentido, ya que no existen documentos que permitan citar el hecho con rigurosidad histórica. En la villa de Meneses de Campos floreció, en el siglo XVI, una importante familia de este linaje. Otra línea, también procedente, como la anterior, del solar leonés se trasladó a Valladolid. Sin embargo, la casa más importante del apellido radico en Ponferrada, siendo José Blanco su señor, en el siglo XVIII. El apellido Blanco tiene probada repetidas veces su nobleza en la Real Cancillería de Valladolid y varios de sus miembros pertenecieron a las diversas órdenes militares con preferencia a la de Santiago y Carlos III. Gaspar Blanco Herrejón y Rodríguez, natural de la Torre de Mormojón, sargento mayor de las milicias de Baza y luego ayudante de la plaza de Barcelona se casó con doña Francisca Porta y Bonet, natural de Valls. Su hijo Francisco Antonio Blanco Herrejón y Crehuet, fue brigadier de los reales ejércitos, coronel del regimiento de voluntarios de Monforte. En lo que se refiere a las líneas americanas establecidas en Chile se sabe que dieron lugar a familias que fueron extendiéndose por otras naciones iberoamericanas. Manuel Blanco Escalada, ostentó el mando de la escuadra chilena y peruana durante la guerra que contra España sostuvieron ambos países. El apellido Blanco está ampliamente extendido por todas las regiones de España, especialmente en Castilla y Andalucía. También ha alcanzado una notable difusión en las naciones del continente americano.</span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R56Aqa7uUuI/AAAAAAAACtI/g_bDl-AN-Ew/s1600-h/bruña.gif"><span style="color:#993399;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160703689285849826" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 104px; CURSOR: hand; HEIGHT: 127px" height="120" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R56Aqa7uUuI/AAAAAAAACtI/g_bDl-AN-Ew/s320/bru%C3%B1a.gif" width="105" border="0" /></span></a></div></div><div><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><span style="color:#993399;"><span style="color:#ffff66;">BRUÑA</span>: Sabemos que Linajes de este apellido radicaron en Madrid. Seguimos investigando sobre su historia..... </span></span><br /></div><div><br /><br /><br /></div><div> </div><div><br /> </div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55m8K7uUsI/AAAAAAAACs4/kbBlv685W7U/s1600-h/Centeno0.gif"><span style="color:#ffff66;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160675406926205634" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 100px; CURSOR: hand; HEIGHT: 123px" height="165" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55m8K7uUsI/AAAAAAAACs4/kbBlv685W7U/s320/Centeno0.gif" width="135" border="0" /></span></a><span style="color:#993399;"><span style="color:#ffff66;">CENTENO</span>: Escudo: En campo de sinople, cinco haces de espigas de centeno, de oro, puestos en sotuer. </span></span></div><div><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;color:#993399;">Estos dos apellidos de Centeno o Zenteno, son modalidades de un mismo linaje, como lo demuestra la identidad de origen de las familias que los usaron.<br />Es un apellido oriundo de Portugal, que tuvo casa solar en Ciudad Rodrigo (Salamanca). También se encuentran familias del mismo en Italia, sin que según los tratadistas tengan lazos de parentesco.<br />Es un apellido muy común en Doney. Pero, en el resto de Sanabria, cabe destacar Don Amaro Centeno, nacido en Puebla de Sanabria. En 1596, se imprimió su obra "Historia de las cosas de Oriente, Inscripción de los reinos de Asia, historia de los tártaros, reino de Egipto y Jerusalén".</span></div></div><div><div> </div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5_SXK7uU_I/AAAAAAAACvU/ZnKYTT1wjkk/s1600-h/escudo%20dieguez.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161074993503556594" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="110" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5_SXK7uU_I/AAAAAAAACvU/ZnKYTT1wjkk/s320/escudo%2520dieguez.gif" width="108" border="0" /></a><br /><span style="color:#ffff66;"> </span><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;"><span style="color:#ffff66;">DIEGUEZ</span>: Escudo: De oro una banda de Azar acompañada de 2 flores de lis del mismo color, una en lo alto y otra en lo bajo.</span></div><div><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;">Apellido de origen español, de la zona principalmente de andalucia, en argentina también se suelen encontrar muchos diéguez .<br />Es un apellido patronímico del nombre de Diego, muy común en España del Norte y en Argentina es de gran alcurnia y exquisitez.</span></div><div><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><span style="color:#993399;">Una casa principal de los Diéguez fue la de San Mamed de Pentes en el ayuntamiento de A Gudiña, comarca de Viana do Bolo a la que se da el nombre de Casa Solar, pero otra casa señorial del apellido se encuentra cerca de la iglesia nueva de Moldes, en el ayuntamiento de Boberás, comarca de O Carballiño.<br /></span></div><div><span style="color:#993399;"><span style="color:#ffff66;">ESCUREDO</span>: Originario de la población del mismo nombre. (Investigando para averiguar su historia y su apellido...).</span></div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55ao67uUoI/AAAAAAAACsY/8JkQN-gOc7w/s1600-h/Fernandez.gif"><span style="color:#ffff66;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160661882074190466" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 99px; CURSOR: hand; HEIGHT: 122px" height="150" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55ao67uUoI/AAAAAAAACsY/8JkQN-gOc7w/s320/Fernandez.gif" width="114" border="0" /></span></a><span style="color:#993399;"><span style="color:#ffff66;"> FERNANDEZ</span>: Escudo: En campo de plata, un roble de sinople y, delante de su tronco, un león al natural, que tiene entre sus garras y tendido a sus pies a un lobo de sable.</span><br /></div><div><span style="color:#993399;">Fernández es un apellido patronímico que surge por derivación del nombre propio Hernando, cuna y origen de Fernández o Hernández. En un principio, los apellidos Hernández y Fernández se confundieron entre sí, por lo que pueden encontrarse personajes históricos que se denominan indistintamente Fernández o Hernández que se extiende por toda la Península, sin que exista relación alguna entre las distintas ramas. Identificar al primero que usó este apellido es prácticamente imposible. No lo es, sin embargo, localizar el origen de las familias que en distintas regiones irían creando las líneas que difundieron el apellido.<br />En distintas épocas, muchas de estas ramas probaron su nobleza, bien en distintas Órdenes Militares, o en las reales Chancillerías de Granada y Valladolid.<br />Pueden encontrarse personajes históricos que se les denomina indistintamente como la figura del Gran Capitán, Gonzalo Fernández o Hernández de Córdoba. Si se consulta una enciclopedia se verá que constando Fernández de Córdoba, se añade "Veáse Hernández de Córdoba". Es difícil desligar los dos apellidos y encontrar el origen de Hernández. Ambos, Hernández y Fernández tienen su origen en el nombre propio Ferrán, que significa esforzado guerrero, derivación de la palabra céltica "Har", traducida por "guerra" y "poder".<br />Partiendo de Ferrán o Hernán, se derivan Fernando y Fernández y Hernando y Hernández. En catalán se conserva igual a su origen, Ferrán, nombre que en castellano se convierte en Fernando. Es posible que el apellido Fernández (o Hernández) fueran tomados del rey Fernando.<br />Aun existiendo un escudo general, debe tenerse en cuenta que, al convertirse en compuesto (ej. Fernández o Hernández de Córdoba) fue estableciendo sus propias armas. Como en los siguientes linajes: Hernández de Bereza, Hernández de Leiva, Hernández de Luna, Hernández de Tejada, Hernández de Piña, Hernández de Gincio, etc.<br />Muchos conquistadores españoles llevaron el apellido Fernández. Hay quien les acusa de duros, crueles y avariciosos. Lamentablemente, es cierto en algunos casos. Pero los historiadores están de acuerdo en que los hubo tan dignos y leales como Hernándo de Soto (aquí encontramos el patronímico de Hernández) que no sólo pasaba largos ratos acompañando al inca Atahualpa, prisionero de Pizarro, sino que llegó incluso a enseñar a jugar al ajedrez al desventurado Emperador y se opuso, aun sin éxito, a que Pizarro le hiciere ejecutar.<br />En Galicia la casa Fernández se encuentra íntimamente ligada con las casas de este apellido en Vizcaya. Casi todas las líneas gallegas tienen un origen vasco. Entre otras, pueden citarse a: Fdez. o Hdez. de Gincio, con procedencia del Municipio de Vilamea (Lugo) y Fdez. o Hdez. de Soro.</span><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55fUq7uUpI/AAAAAAAACsg/_0kF06bwhio/s1600-h/Gomez.gif"><span style="color:#ffff66;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160667031739978386" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 100px; CURSOR: hand; HEIGHT: 134px" height="148" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55fUq7uUpI/AAAAAAAACsg/_0kF06bwhio/s320/Gomez.gif" width="111" border="0" /></span></a><span style="color:#993399;"><span style="color:#ffff66;">GOMEZ</span>: Escudo: En campo de oro, tres fajas de gules; bordura de plata con ocho cruces floreteadas de sinople.</span></div><div><span style="color:#993399;">Es necesario incluir el apellido en el gran grupo de los llamados "patronímicos", es decir, aquellos que derivan del nombre propio de la persona que en un momento histórico determinado adoptan el nombre como apellido. Así, uno de los hechos que caracterizan a los apellidos patronímicos es la diversidad de linajes que existen y, en consecuencia, la abundancia de personas que en la actualidad se llaman así, ultrapasando, muchas veces, el ámbito de una lengua o una cultura. Otro hecho característico de la mayoría de patronímicos, sobre todo en apellidos castellanos, es que añaden el sufijo -ez al nombre de la persona. Así, encontramos multitud de apellidos de estas características: Gómez, Fernández, Hernández, Martínez, Suárez, López, Yáñez, Iñiguez... En este caso, el apellido Gómez es patronímico del nombre propio "Gome", muy usado por los godos. Son muchos los casos en que este apellido se ha complementado entroncándose con otros linajes. Según las crónicas de la época, este apellido es de origen asturiano y, por cierto, muy antiguo. El origen estaría en un caballero denominado Gome que se distinguió en los primeros tiempos de la Reconquista de Castilla, luchando valerosamente al lado de Don Pelayo contra los musulmanes. Varios hijos de este caballero también se distinguieron en la lucha y un descendiente, ya más lejano, Rodrigo Gómez, obtuvo el gobierno de las montañas de Burgos. Por lo tanto, es muy probable que fuera en Salamanca, León y Burgos donde el nombre propio Gome se convirtiera en el apellido Gómez. Un personaje singular del linaje Gómez fue el conde Ferrán Gómez, que tenia el apodo de "el negro" o "el cuervo", por el cuervo que ostentaba en las armas, muy temido por la escuadra mora. El linaje ha sido pródigo en hombres guerreros. Dídac Gómez, después de haber participado en muchos hechos guerreros, encontró la muerte en Campo Espino, cerca de Salamanca. Un pariente suyo Rodrigo Gómez se casó con Elvira Ramírez, de la casa real de Navarra. Este personaje fue considerado como el tronco principal de algunas familias Gómez y también de otras apellidadas Gonzalo, Sandoval, Salvador y Sarmiento. Gutiérrez Gómez, hombre rico de Castilla apoyó ampliamente a Fernán González cuando este inició la secesión de Castilla del reino de León. De él provienen la difusión del apellido Gómez en Castilla. Con la unificación de España por los Reyes Católicos, el apellido Gómez amplió su zona de influencia y se extendió rápidamente por Andalucía y las dos Castillas. Pero no solamente se establecieron los Gómez en la Península. Un personaje de la familia, Dídac Gómez, participó en la colonización de las Islas Canarias y fundó una casa en la Gomera. De esta casa surgieron diferentes ramas que se extendieron por todo el nuevo mundo. Una familia valenciana, los Gómez de Villamayor, radicada en Orihuela, contó entre sus hijos con el ilustre personaje Pedro Gómez de Villamayor. Pedro Gómez de Carvajal participó en la conquista de Méjico a las órdenes de Hernán Cortés. Otro caballero de este apellido, Juan Gómez, pasó a Chile con Valdívia, destacando en las luchas contra los araucos. Fundó una casa en aquel país. También, finalmente, hay que hablar de una rama del apellido que pasó a Portugal y, con el tiempo se convirtió en Gómez. Entre los personajes de esta casa hay que hablar de Esteban Gómez, un navegante que estuvo al servicio de España y participó en la expedición de Magallanes. Era un hombre aventurero pues fue procesado por insubordinación. Posteriormente, el 1524, organizó una expedición para recorrer las costas de Terranova hasta Florida, con el propósito de descubrir otro paso. Murió en Río de la Plata. Si hay un cierto número de apellidos que podíamos denominar "universales", este es, sin duda, uno de ellos. Si bien es cierto que el apellido tiene una raíz plenamente hispánica, también lo es que muchos personajes que así se denominaban tuvieron un papel muy importante, allende nuestras fronteras, participando activa y valerosamente en la conquista de América. Por todo ello, el apellido ha sido muy extendido no solo en toda la Península y aquellas tierras de habla hispana, sino también en aquellos lugares donde la influencia española es o fue evidente. </span><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55hbK7uUqI/AAAAAAAACso/hxweBosUXOA/s1600-h/Gonzalez.gif"><span style="color:#993399;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160669342432383650" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 97px; CURSOR: hand; HEIGHT: 127px" height="156" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R55hbK7uUqI/AAAAAAAACso/hxweBosUXOA/s320/Gonzalez.gif" width="116" border="0" /></span></a></div><div> <span style="color:#993399;"><span style="color:#ffff66;">GONZALEZ</span>: Escudo: En campo de gules, un castillo de oro, almenado de tres torres.</span><br /><span style="color:#993399;">Este apellido es patronímico y se deriva del nombre propio Gonzalo, muy común durante toda la Edad Media. Este tipo de apellidos tiene la característica que los diversos linajes que lo ostentan no tienen la menor relación entre si, ya que con mucha frecuencia fue unido a otro que lo completó y que por regla general correspondía a las villas, castillos, territorios, etc. que conquistaba la persona apellidada tan sólo González. Pero si nos ceñimos al González primitivo, como punto de origen y tronco común de las distintas ramas y familias, venimos a encontrarnos con que tampoco todos los tratadistas se encuentran de acuerdo en este punto. Para unos, los primitivos solares se encontraban en la Montaña de León, para otros, en Asturias y aún quedan los que sostienen que González proviene de Jaca, en la provincia de Huesca. Los principales títulos nobiliarios del apellido González son: Marqués de González-Besada, Marqués de González de Castejón, Conde de González de Castejón de Agreda, Marqués de González de Quirós, Marqués de González-Tablas. Existe quien afirma que González proviene del conde Fernando Negro que estuvo emparentado con Carlo Magno. Este Fernando Negro parece ser que fue Señor de la casa solar de González en el valle de Jivaja, en la Montaña de Santander, y que acompañó a don Pelayo en los primeros tiempos de la Reconquista, ya que se trató de uno de los nobles juramentados en Covadonga, en cuya posterior batalla fue uno de sus héroes más destacados. Los González formaron un linaje muy digno de tener en cuenta no sólo por su nobleza sino por las hazañas de muchos de sus miembros, bastarán citar unos pocos ejemplos: Don Gil González Dávila, descubridor del Lago de Nicaragua y virtual fundador de este país, al desembarcar en las tierras del cacique Nicarao, lo que dio el nombre a aquellas tierras: Nicaragua. No puede olvidarse tampoco a don Pedro González de Mendoza, noble castellano que permaneció fiel al rey don Pedro, llamado por unos "el Cruel" y por otros "el Justiciero", hasta que el año 1.366 se pasó al bando de don Enrique de Trastamara. Fue hecho prisionero por los soldados del rey don Pedro, el cual atendiendo a las súplicas del Príncipe Negro, lo dejó en libertad. A partir de aquel momento se convirtió en hombre de confianza de don Enrique de Trastamara y cuando éste triunfó, mediante la muerte a sus manos de don Pedro, recibió cuantiosas mercedes. En el año 1.385 entró con las tropas castellanas que invadieron Portugal y murió en la batalla de Aljubarrota. En lo que se refiere a otro González cuyo nombre se encuentra escrito en la historia destacadamente, don Pedro González de Mendoza, fue el quinto hijo de Iñigo González de Mendoza, Marqués de Santillana. Fue Obispo de Calahorra, de Sigüenza, y Arzobispo de Sevilla. El apellido González pasó rápidamente al Nuevo Mundo y son varias las naciones americanas donde se encuentra muy extendidoMuchos linajes de los González, procedentes de todas las provincias castellanas, probaron la nobleza de su apellido numerosas veces, para ingresar en las Ordenes Militares, en las Reales Chancillerías de Valladolid y Granada y en la Real Audiencia de Oviedo. El apellido González es de los más importantes de España. También en América hay muchos González, establecidos desde muy antiguo, sobretodo en tiempos de la conquista.</span><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5-8Ea7uU2I/AAAAAAAACuM/mNXprWFOFyM/s1600-h/lorenzo.gif"><span style="color:#ffff66;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161050482125198178" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 99px; CURSOR: hand; HEIGHT: 119px" height="132" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5-8Ea7uU2I/AAAAAAAACuM/mNXprWFOFyM/s320/lorenzo.gif" width="110" border="0" /></span></a><span style="color:#ffff66;"> LORENZO</span><span style="color:#993399;">: Escudo de armas: Escudo partido: 1º de azur con dos estrellas de ocho puntas de oro. 2º de sinople con una banda de oro. Otros traen: En campo de gules y unas parillas de plata. Bordura de plata y ocho aspas de gules.</span><span style="color:#993399;">Apellido patronímico, del nombre propio Lorenzo. No obstante algunos autores lo consideran gallego, originado cerca del río Miño, en un lugar llamado El Caro., donde D. Almiro Louba, tras ser salvado milagrosamente por S. Lorenzo del ataque de un grupo de moros cambió su apellido por el nombre del santo. En cualquier caso, si es cierto que los solares más antiguos de los que se tiene noticia radicaron en Galicia y Asturias. </span></div><div><span style="color:#993399;"></span><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5-9Hq7uU3I/AAAAAAAACuU/TLneSMcdQDA/s1600-h/murias.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161051637471400818" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 103px; CURSOR: hand; HEIGHT: 122px" height="134" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5-9Hq7uU3I/AAAAAAAACuU/TLneSMcdQDA/s320/murias.jpg" width="113" border="0" /></a> <span style="color:#993399;"><span style="color:#ffff66;">MURIAS</span>: No nos ha sido posible encontrar aún datos sobre la historia de este apellido, pero evidentemente seguimos en ello</span></span><br /><br /><br /><br /></div><div> </div><div> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5-3X67uU1I/AAAAAAAACuE/PAovmpuZB2w/s1600-h/prieto.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161045319574508370" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 102px; CURSOR: hand; HEIGHT: 122px" height="135" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5-3X67uU1I/AAAAAAAACuE/PAovmpuZB2w/s320/prieto.gif" width="113" border="0" /></a><br /><span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><span style="color:#ffff66;">PRIETO</span>: Escudo: En campo de plata dos lobos de sable pasantes puestos en palo. Bordura de gules con siete aspas de oro y en jefe un escudete de plata cargado de un castillo de oro sobre ondas de azur y plata.</span><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"> </span></span></div><div><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;">El apellido Prieto es muy antiguo y procede de la zona de las montañas de Santander. Según Fernando González-Doria en su "Diccionario heráldico y nobiliario de los reinos de España", el apellido tuvo su primitiva casa solar en Santander. Etimológicamente procede de un adjetivo aplicado a alguna cosa de color muy oscuro. Los genealogistas admiten que, muy probablemente, la primera persona del linaje fue el infante Juan, segundo hijo del rey de Galicia Vermudo II. Juan, llamado de sobrenombre "El Prieto", era un guerrero que jamás titubeó en enfrentarse a los moros, a los que siempre presentó batalla. Tenemos pues, que de acuerdo con lo anterior, este linaje tiene su origen en la casa real. Don Suero Prieto aparece en tiempos del rey Fernando "el Santo", acompañando a este monarca en la toma de Sevilla. Participó en la conquista de dicha ciudad al mando de doscientos hombres. El rey premió su ayuda incluyéndole en el repartimiento de tierras, con lo quedó muy bien heredado. Parece ser que de este tronco radican las casas de los Prieto que más tarde aparecen en toda la región andaluza. En otros lugares de España el linaje apareció con nuevas tierras y solares. Durante el reinado de Alfonso X, "el Sabio" aparecen otros caballeros de este apellido que auxiliaron al rey en su valor y esfuerzo. El Rey pretendió ocupar parte de Portugal, anexionar Navarra e incorporar a sus dominios la región de Gascuña, dominada por los ingleses. Parece ser que Fortún Prieto, de la rama castellana, ayudó al Rey y obtuvo tierras en la región de Murcia. Los descendientes de estas primeras familias castellanas instaladas en el Nuevo Mundo, dieron lugar a la continuación de linaje Prieto en América. Posteriormente, personajes llamados Prieto destacaron en los campos de la literatura, de la política y de la ciencia, tanto en España como en los diferentes países del continente americano. Encontramos topónimos Prieto en diferentes tierras de habla hispana, tanto en España como en diferentes países de América Latina. No existen topónimos Prieto referentes a accidentes geográficos. El apellido Prieto es uno de los más abundantes de la geografía española, encontrándose regularmente repartido por todas las regiones de España. Cabe destacar que el apellido enraizó desde lejanos tiempos en tierras de América Latina, y en la actualidad se encuentra ampliamente representado en el Nuevo Continente. En toda España encontramos a unas 19600 familias apellidadas Prieto.</span></div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5--Ka7uU5I/AAAAAAAACuk/3SneHheOy08/s1600-h/erodrigu.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161052784227668882" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 98px; CURSOR: hand; HEIGHT: 113px" height="134" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5--Ka7uU5I/AAAAAAAACuk/3SneHheOy08/s320/erodrigu.gif" width="114" border="0" /></a><span style="color:#ffff66;"> </span><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;"><span style="color:#ffff66;">RODRIGUEZ</span>: Escudo: En campo de gules, un aspa de oro, acompañada en cada hueco de una flor de lis de plata.</span></div><div><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;">Apellido patronímico derivado del nombre propio Rodrigo. No todos los linajes de este apellido tienen un único origen común, aparecen casas de Rodríguez en casi todas las regiones españolas. Reiteradamente caballeros de familias Rodríguez probaron su nobleza ante las reales Chancillerías, reales Audiencias, en la real compañía de Guardias Marinas y en las órdenes militares de Santiago, Calatrava, Alcántara, Montesa, Carlos III y San Juan de Jerusalén. Así, uno de los hechos que caracterizan este tipo de apellidos es la diversidad de linajes que existen y, en consecuencia, la abundancia de personas que en la actualidad se apellidan así, ultrapasando, muchas veces, el ámbito de una lengua o cultura. En este caso, el apellido Rodríguez es derivado del nombre propio Rodrigo. Es muy frecuente, sobre todo en Castilla, añadir el sufijo -ez a los apellidos patronímicos. Así encontramos abundantes patronímicos con dicho sufijo, señal inetivoca de que se trata de un patronímico: Fernández, Rodríguez, Lopez, Hernández, Gonzalez, Pérez, etc. APELLIDOS DERIVADOS En este apartado hay que incluir el apellido Rodrigo, forma original que dio origen a Rodríguez. Este apellido comparte origen, significado, linaje e historia con Rodríguez. Hay que mencionar los títulos nobiliarios que han sido concedidos a personajes que han llevado el apellido. Son los siguientes: RODRÍGUEZ SAN PEDRO: Título de conde concedido por D. Alfonso XIII el 25 de marzo de 1927 a D. Carlos Rodríguez San Pedro y Alvargonzález. En 29 de junio de 1977 se expidió Real carta de sucesión a favor de D. Faustino Rodríguez San Pedro y González Olivares, casado con Dª. Beatriz Victoria Gavilán y Patiño. RODRÍGUEZ DE VALCÁRCEL: Título de conde concedido por D. Juan Carlos I en 5 de enero de 1977 a D. Alejandro Rodríguez de Valcárcel y Ribed, siendo condesa viuda Dª María Victoria Gavilán Alonso. LINAJE E HISTORIA Su punto de origen parece ser Asturias y, en general el norte de la Península. Cuantos sostienen esta opinión se basan en el rey don Rodrigo, a quien hacen uno de los primeros de este nombre. No obstante lo anterior, otros mantienen la opinión de que este nombre, Rodrigo, fue españolizado, para decirlo así, ya que el original del monarca visigodo era Rodrerich. De todos modos, como sea que ante la historia y para todos los efectos el que consta es el de Rodrigo, a él nos atendremos. Posiblemente, durante la monarquía visigoda hubo otros con este nombre, pero esto, en realidad, es lo que menos importa. También es bien cierto que, durante la Reconquista, después de la reconquista e incluso actualmente, este nombre, Rodrigo, se mantiene diferenciándose del apellido Rodríguez. Examinemos, pues al primer Rodrigo para más tarde estudiar las raíces del apellido: Tenemos a un Rodrigo, rey visigodo de Hispania. ¿ Se tomó de este personaje el nombre para que, con el paso de los años, se convirtiera en apellido?. En primer lugar, convendría saber de quien estamos hablando. ¿En que raíces se funda el nombre Rodrigo?. ¿Acaso en la voz latina "rodrigón?. ¿Y qué significado tiene esta voz?. Rodrigo en Castellano, significa un resultado entre las voces latinas "rudica" y "ridica", y "rodrigón" que viene de "rodriga" es la vara, palo o caña que se clava al pie de una planta y sirve para sostener, sujetos con ligaduras, sus tallos y ramas. Claro que también solía aplicarse al criado viejo que servía para acompañar señoras. Al parecer, Rodrigo era un noble visigodo (allá por el año 710) que a la muerte de rey Witiza consiguió ser elegido para el trono al contar con la mayor parte de la nobleza visigoda, en perjuicio de quien tenía más derechos a la Corona que él, que era Ahkila, el hijo del monarca fallecido. Por tanto, ya tenemos un "rodrigón" que a cambio de colmar a la nobleza visigoda de privilegios, se apoyó en ésta para escalar el trono. Por los datos que se pueden obtener, lo único que esta en nuestra mano señalar, es que los primeros de este apellido aparecen en la zona norte de España. Con toda sinceridad, debemos decir que ignoramos el lugar exacto. Fueron muchos los de este linaje que probaron repetidamente su nobleza. Los títulos con que cuenta este apellido son muy numerosos: en el año 1.688, don Martín Rodríguez de Medina, fue creado Marqués de Buenavista; en 1.691, don Juan Antonio Rodríguez de Varcarcel, Marqués de Medina; en 1.706, don Francisco Esteban Rodríguez de los Ríos, Marqués de Santiago; en 1.712, don Martín Rodríguez de la Milla, Marqués de Saltillo; en 1.713, don Sebatián Antonio Rodríguez de Madrid, Marqués de Villamedina; en 1.730, don Francisco Rodríguez Chacón, Marqués de Iniza, etc, etc, etc... El apellido Rodríguez no podía estar ausente de la conquista de América y así, la historia cita a don Juan Rodríguez Suárez, nacido en Mérida y muerto en Venezuela en el año 1.561, que tomó parte en la conquista de Pamplona, población de la que posteriormente fue alcalde en el año 1.558, en la región de las Sierras de Mérida, que fundó la población de Santiago de los Caballeros. En la pequeña muestra de personajes ilustres queda bien patente que el apellido ha marcado raíces al otro lado del Atlántico. Es cierto que el apellido Rodríguez, como muchos de los patronímicos, está repartido por toda la Península. Pero también lo es el hecho de que Rodríguez se encuentra muy extendido por toda la América de habla hispana. En la Península, destacan poblaciones como León, Algeciras, Santa Cruz de Tenerife, Cádiz, Salamanca, Cartagena, Jaén y Murcia como lugares donde el apellido esta más arraigado. De todas maneras el apellido Rodríguez es universal y se pueden encontrar personajes con el apellido en todo el mundo.</span><br /><span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5_Dc67uU6I/AAAAAAAACus/e4yuqcB4O5A/s1600-h/sanchez.gif"><span style="color:#ffff66;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161058599613387682" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 96px; CURSOR: hand; HEIGHT: 123px" height="149" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5_Dc67uU6I/AAAAAAAACus/e4yuqcB4O5A/s320/sanchez.gif" width="113" border="0" /></span></a><span style="color:#ffff66;">SANCHEZ</span>: Escudo: Cada linaje tiene su propio escudo de armas, aunque recogeremos aquí las mas frecuentes:<br />En campo de gules un castillo de plata aclarado de sable, superado de una estrella del mismo metal, p</span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">artido de sinople un brazo armado que lleva en la mano una cinta de plata con la leyenda en letras de sable "Ave Maria Gratia Plena". </span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">A</span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">pellido de origen patronímico derivado del nombre propio Sancho. No existe un único origen común para todos los linajes de este apellido.</span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">Este noble familia al igual que otras originarias de los primeros tiempos de la reconquista, tomó su apellido del bombre Sancho usado por ilustres castellanos, aragoneses y navarros de notoria hidalguïa y anqtigüedad, dando lugar al apellido Sánchez.</span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">Desde lejanos tiempos comenzó a extenderse por Asturias, León, Galicia, Santander, La Rioja, Castilla, Navarra, Aragón, Murcia, Valencia y Andalucía, para continuar alcanzando con extraordinaria difusión, el resto de la península ibérica.</span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">La única fuente de información fiable sobre el origen del apellido Sánchez, sería el genealogista Garcia Alonso de Torres, cronista de los Reyes Católicos y que en su manuscrito "Espejo de la nombleza" indica que el tronco y el progenitor de este linaje fué D. Rodrigo Sámchez, que fundó casa, continuándose su descendencia hasta Fortún Sánchez, ricohombre del rey D. Sancho I de Navarra.</span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">El historiador Pedro Vitales en el año 1774, en un manuscrito titulado "Registro de armas y divisas de Aragón" dice que Sancho Sánchez junto con el rey D. Pedro fué el primero de este apellido que intervino en la conquista de barbastro el año 1100.</span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">En el año 1118 dos caballeros llamados Lope Sánchez de Ogaure y Galindo Sánchez de Belchite, intervinieron en la conquista de Zaragoza.</span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">En el año 1266 fué Justicia de Aragón D. Pedro Sánchez, se dice que descendia de un hijo bastardo del Rey D. Sancho Garcia de Aragón y Navarra, según la crónica de Navarra el año 880.</span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">Lope Sánchez aparece en el año 1137 con el príncipe D. Ramón Berenguer en la Concordia que hizo con el rey de Castilla.</span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">Aún teniendo en cuenta la opinión del genealogista Garcia Alonso al afirmar como primero de dicho apellido a D. Rodrigo Sánchez, viene a resultar que el año 926, nació el rey de Navarra García II Sánchez muerto en 970, hijo y sucesor de Sancho I Garcés, con lo que el Sancho del padre se convirtió en el Sanchez del hijo. Por tanto en contra de lo afirmado por Garcia alonso, no fué rodrigo Sánchez el primero de este apellido, si se tiene en cuenta que no le unía al rey de Navarra ningún lazo de parentesco, además consta como fecha de nacimiento de otro Sánchez, rey de Navarra, (García III Sánchez "El temblón") el año 994, hijo y sucesor de Sancho Abarca.</span></span></div><div><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;color:#993399;"></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5_SXq7uVAI/AAAAAAAACvc/LBTwlUAMiig/s1600-h/sobrino.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161075002093491202" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 114px; CURSOR: hand; HEIGHT: 155px" height="184" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5_SXq7uVAI/AAAAAAAACvc/LBTwlUAMiig/s320/sobrino.gif" width="132" border="0" /></a> <span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><span style="color:#ffff66;">SOBRINO</span>: </span><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">Escudo: Escudo cuartelado: 1º y 4º de gules con una torre de plata, 2º y 3º de sinople con un castillo de plata superado de una flor de lis de oro.</span></span><span style="color:#993399;"><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;">Apellido de origen portugués.Linaje oriundo de Portugal. En España se asentó en el Valle de Llodio, partido judicial de Amurrio, provincia de Alava. Desde el citado valle, este linaje se extendió por Castilla, fundando casas solares en la provincia de Valladolid, más concretamente en la villa de Pozaldez, del partido judicial de Olmedo y en la de Nava del Rey. Con posterioridad pasó a Argentina y Brasil.</span></span></div><div><br /></div><div><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><span style="color:#993399;"></span></span></div><div><br /></div><div><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><span style="color:#993399;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5_Dda7uU7I/AAAAAAAACu0/6xwlyLY8a2c/s1600-h/vazquez.gif"><span style="color:#ffff66;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161058608203322290" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 95px; CURSOR: hand; HEIGHT: 123px" height="152" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5_Dda7uU7I/AAAAAAAACu0/6xwlyLY8a2c/s320/vazquez.gif" width="116" border="0" /></span></a><span style="color:#ffff66;">VAZQUEZ</span>:</span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R56D-a7uUyI/AAAAAAAACto/yPvGc3KmABs/s1600-h/vazquez.gif"><span style="color:#993399;"></span></a><span style="color:#993399;"> </span></span><span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Escudo: En campo de gules un castillo de oro, otros traen en campo de gules tres franjas de oro, Bordura de oro, con seis cruces floreteadas de gules.</span><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Apellido de origen asturiano del valle de Proaca, en el lugar de Prada, cercano a Gijón y que se extendió por toda la península.</span><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Probó reiteradamente su nobleza ante las ordenes militares der caballería, así como en la Real Chancillería de Valladolid, Real audiencia de Oviedo y Real Compañía de aguas marinas.</span><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Este apellido también significa hijo de vasco.</span><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Por lejania en la historia la lengua castellana no era como la conocemos hoy en día, sin embargo el euzkera si, aunque se escribía diferente. Vazquez, por tanto no puede significar hijo de vascos, pues la palabra "Basko" en euzkera significa pascua, por lo que en todo caso significaría hijo de Pascual. </span></span></div><div><span style="font-family:Verdana;font-size:78%;color:#993399;"></span> </div><div> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5_Exq7uU9I/AAAAAAAACvE/W-3XCc6X1XM/s1600-h/yanez.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161060055607301074" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 99px; CURSOR: hand; HEIGHT: 116px" height="242" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/R5_Exq7uU9I/AAAAAAAACvE/W-3XCc6X1XM/s320/yanez.png" width="165" border="0" /></a><br /><span style="font-family:verdana;font-size:78%;"><span style="color:#993399;"><span style="color:#ffff66;">YAÑEZ</span>: </span></span><span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Escudo: En campo de plata, un león rampante de gules, arrimado a la columna de azur. Bordura de gules con ocho aspas de oro.</span><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Apellido de origen gallego, en su origen fue Ianes que significaba hijo de Juan, evolucionando primero a Ianez, luego a Iañez y finalmente a Yáñez.</span></span></div><div><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;">El noble apellido Yáñez se encuentra muy extendido por toda la peninsula, la casa solar de esta noble familia procede del lugar denominado "Tierra de la bóveda" proxima a la ciudad de Ourense, uno de los primeros portadores de este linaje de los que se tienen datos documentados es el caballero gallego Yáñez Novoa, Maestre de Calatrava, que figura el 16 de Junio de 1212 combatiendo en la batalla de las Navas de Tolosa, más tarde se distingue a D. Vicente Yáñez Pinzón.</span></div><div><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#993399;">Se trata de un linaje originario de Galicia. Desde tiempos inmemoriales, los miembros del linaje de los Yáñez se vinieron dedicando al ejercicio de las armas.<br />De Galicia el apellido Yáñez se fue extendiendo por ambas Castillas, Extremadura y, sobre todo, por Andalucía. En lo que se refiere a América, desde el descubrimiento ya se encontró presente, en aquel acontecimiento, en la persona del acreditado navegante Vicente Yáñez Pinzón, que iba al mando de una de las tres carabelas que compusieron la flota de Cristóbal Colón. Este apellido pasó también a Portugal dando origen a linajudas familias lusas. De la antigüedad de este linaje bastará señalar el dato de que en el siglo VIII ya se cita a don Bernardo Yáñez, uno de los doce Caballeros a quien el rey Alfonso I designó como guardas del Santuario del Apóstol Santiago, lo que constituía un altísimo honor en aquella época. De este caballero descendió don Gonzalo Yáñez de Balboa, a quien se le apodó "el Bueno", ricohombre de los Reyes don Fernando II de León y de don Alfonso VIII de Castilla, que fue el noveno Maestre de la Orden de Calatrava. Don Juan Yáñez de Balboa, fue Señor del castillo y villa de Maceda así como de otros lugares de Galicia y sirvió bajo las órdenes de don Pedro I de Castilla y de don Enrique II. Se distinguió valerosamente durante el desembarco inglés, defendiendo el puente de Orense y la desembocadura del río Miño contra los invasores británicos. En 1.330, don Pedro Yáñez de Balboa fue testigo en la coronación de Alfonso XI, en la ciudad de Burgos, donde fue armado Caballero de la Banda. Más tarde, por decreto de Felipe V, otorgado el 12 de enero de 1.703, se concedió el título de Marqués de Zafra a don Lucas Francisco Yáñez de Barnuevo, natural de Soria y descendiente de uno de los doce linajes fundadores de esta ciudad.</span></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7757326611666788580-5736509298482495433?l=opobodexares.blogspot.com'/></div>el loco de la viael.loco.de.la.via@hotmail.comtag:blogger.com,1999:blog-7757326611666788580.post-71524324969323096312007-11-26T14:49:00.000-08:002009-05-01T07:45:16.878-07:00*Las Ferias<div align="center"> <span style="font-family:verdana;"><span style="color:#cc6600;"><span style="font-size:180%;"><strong>FERIA DE A VEIGA</strong> </span><br /></div></span></span><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8gyHXjF8I/AAAAAAAAHDw/1sUBWtiWLUQ/s1600-h/txema3+018.jpg"><span style="font-family:verdana;color:#cc6600;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241944536625911746" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8gyHXjF8I/AAAAAAAAHDw/1sUBWtiWLUQ/s320/txema3+018.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#cc6600;">Se celebra en la plaza Mayor del Ayuntamiento,los dias 9, 17 y 29 de cada mes y a ella se acudía antiguamente a pie desde todos los pueblos del ayuntamiento y de ayuntamientos cercanos a vender o comprar el ganado, que era la principal fuente de trabajo y manutención de estos pueblos a mediados del siglo pasado.Si bien actualmente debido a la entrada de la maquinaria agricola y a la escasa labor agricola y ganadera que se desarrolla en la zona no existe ganado expuesto se sigue celebrando la feria, a la que se acude mas por distracción y entretenimiento que por obligación, aprovechando la visita para pasar la jornada con los amigos y comer el típico pulpo.</span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;"><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:180%;"><strong>FEIRA DA VEIGA</strong></span><br /></div></span></span><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8iKD-RQcI/AAAAAAAAHEA/kZc3qyN3vVk/s1600-h/txema3+020.jpg"><span style="font-family:arial;color:#ff6600;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241946047543067074" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8iKD-RQcI/AAAAAAAAHEA/kZc3qyN3vVk/s320/txema3+020.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#ff6600;">Celébrase na praza Maior do Concello,os dias 9, 17 e 29 de cada mes e a ela acudíase antigamente a pé desde todos os pobos do concello e de concellos próximas a vender ou comprar o gando, que era a principal fonte de traballo e manutención destes pobos a mediados do século pasado.Se ben actualmente debido á entrada da maquinaria agricola e á escasa labor agricola e ganadera que se desenvolve na zona non existe gando exposto séguese celebrando a feira, á que se acode mais por distracción e entretemento que por obriga, aproveitando a visita para pasar a xornada cos amigos e comer o típico polbo.</span></div><div align="center"><span style="font-family:georgia;"><span style="color:#ff9900;"><span style="font-size:180%;"><strong>FOIRE DE à VEIGA</strong></span> </span></span></div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8mRDt5hnI/AAAAAAAAHEY/8CVjcnkZWdU/s1600-h/txema3+019.jpg"><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ff9900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241950565779998322" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8mRDt5hnI/AAAAAAAAHEY/8CVjcnkZWdU/s320/txema3+019.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ff9900;">A lieu dans la place une Plus grande Mairie del, les 9,.17 et 29 de chaque mois et à à elle on anciennement à pied depuis tous les peuples del mairie et de mairies proches à vendre ou achetait le bétail, qui était la principale source travail et manutention de ces peuples à des del à moitié siècle passé.Bien qu'actuellement étant donné l'entrée des machines agricoles et la faible tâche agricole et d'élevage qui est développée dans la zone il n'existe pas bétail exposé on à tenir la foire, à à laquelle on va plus par distraction et divertissement qui par obligation, en profitant de la visite pour passer la journée avec les amis et manger le poulpe typique.</span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;"><span style="color:#ff9966;"><strong><span style="font-size:180%;">FAIR OF A VEIGA</span> </strong><br /></div></span></span><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8iKQE4wKI/AAAAAAAAHEI/jTd61PGusLs/s1600-h/txema3+021.jpg"><span style="font-family:courier new;color:#ff9966;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241946050792046754" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8iKQE4wKI/AAAAAAAAHEI/jTd61PGusLs/s320/txema3+021.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ff9966;">Is celebrated in the Greater seat del City council, days 9, 17 and 29 of every month and to her del was formerly gone to foot from all the towns city council and of near city councils to sell or to buy the cattle, that was the main source of work and manutención from these half-full towns to del last century. Although at the moment due to the entrance of the agricola machinery and to the little agricola and cattle work that is developed in the zone does not exist exposed cattle is continued celebrating the fair, to that one goes but by distraction and entertainment that by obligation, taking advantage of the visit to pass the day with the friends and to eat the typical squid.</span></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8Hq7eDWDI/AAAAAAAAHBY/-Dyman4GGc8/s1600-h/v1.JPG"><span style="color:#ff9966;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241916925382187058" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8Hq7eDWDI/AAAAAAAAHBY/-Dyman4GGc8/s320/v1.JPG" border="0" /></span></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8HrN13wCI/AAAAAAAAHBg/QezpiMTXF2U/s1600-h/v2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241916930313928738" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8HrN13wCI/AAAAAAAAHBg/QezpiMTXF2U/s320/v2.JPG" border="0" /></a></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8px3ZLObI/AAAAAAAAHEg/FvCmMkFkAEA/s1600-h/txema3+022.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241954427942418866" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8px3ZLObI/AAAAAAAAHEg/FvCmMkFkAEA/s320/txema3+022.jpg" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SfsHvYoMLCI/AAAAAAAAImY/837uNEZEo2Y/s1600-h/feria+2.BMP"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330863094569380898" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SfsHvYoMLCI/AAAAAAAAImY/837uNEZEo2Y/s320/feria+2.BMP" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SfsHux3bsPI/AAAAAAAAImI/itj__yGs0bQ/s1600-h/feria.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330863084164329714" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SfsHux3bsPI/AAAAAAAAImI/itj__yGs0bQ/s320/feria.jpg" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SfsHueU-JeI/AAAAAAAAImA/pSOtD_-gJGg/s1600-h/feira+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330863078919513570" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SfsHueU-JeI/AAAAAAAAImA/pSOtD_-gJGg/s320/feira+1.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SfsHu3Z07zI/AAAAAAAAImQ/dXm-EjQtPMc/s1600-h/feria+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330863085650767666" style="WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SfsHu3Z07zI/AAAAAAAAImQ/dXm-EjQtPMc/s320/feria+1.jpg" border="0" /></a></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#cc6600;"><span style="font-size:180%;"><strong>FERIA DE PORTO</strong></span><br /></div></span></span><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8eqryyJTI/AAAAAAAAHDQ/jQfyyB-b9qQ/s1600-h/feria+de+porto.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#cc6600;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241942209941611826" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8eqryyJTI/AAAAAAAAHDQ/jQfyyB-b9qQ/s320/feria+de+porto.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:verdana;font-size:78%;color:#cc6600;">Porto de Sanabria, está situado en la colindante provincia de Zamora, en un profundo valle al este del truchero rio Bibey, pero a escasa distancia de Xares, con el que comunica por una estrecha y angosta carretera de aproximadamente 20 Kms., que une ambos pueblos a traves de la sierra, presentando al viajero maravillosas y fascinantes vistas.Desde Xares, nos dirigimos hacia el cercano pueblo de Seoane, al que no entramos desviándonos hacia la izquierda en dirección a Valdín, donde justo a la entrada del pueblo debemos coger girando tambien a la izquierda la carretera que nos llevará directamente a Porto. La feria de ganado de Porto de Sanabria se celebra desde el siglo XIX, todos los dias 26 de cada mes de Mayo, Junio, Agosto, Septeimbre y Octubre, siendo el mes más importante de su celebración Agosto al ser la mas visitada, debido a la afluencia de gente en periodo vacacional, tanto por la gente de provincias limitrofes como por los tratantes de ganado, en su mayoria del pais Vasco, que acuden a comprar ejemplares para utilizar posteriormente en el arrastre de piedra y aprovechan para degustar el sabroso pulpo que se ofrece en varios puestos ambulantes. El ganado tanto vacuno como caballar, lanar o cabrío, forma el nucleo fundamental de esta feria, acudiendo desde largas distancias para exponerlo en la misma para su venta, si bien ya no se acude como antiguamente cuando se recorrian muchos kilometros haciendo noche en el monte.Aparte del ganado cada vez mas escaso, pero aun importante en la feria tambien se ofrecen productos típicos de la zona, asi como objetos de labranza, utensilios, artesania de la zona, etc., distribuidos entre los diversos puestos ambulantes que se instalan en el amplio recinto ferial.</span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;"><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:180%;"><strong>FEIRA DE PORTO</strong></span><br /></div></span></span><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8fPNeIb4I/AAAAAAAAHDo/n2_3aIpbPOI/s1600-h/porto2.jpg"><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#ff6600;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241942837457088386" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8fPNeIb4I/AAAAAAAAHDo/n2_3aIpbPOI/s320/porto2.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:arial;font-size:78%;color:#ff6600;">Porto de Sanabria, está situado na lindeiro provincia de Zamora, nun profundo val ao este do truchero rio Bibey, pero a escasa distancia de Xares, co que comunica por unha estreita e angosta estrada de aproximadamente 20 Kms., que une ambos pobos a través da serra, presentando ao viaxeiro marabillosas e fascinantes vistas.Desde Xares, dirixímonos para o próxima vila de Seoane, ao que non entramos desviándonos para a esquerda en dirección a Valdín, onde xusto á entrada do pobo debemos coller xirando tambien á esquerda a estrada que levaranos directamente a Porto. A feira de gando de Porto de Sanabria celébrase desde o século XIX, todos os dias 26 de cada mes de Maio, Xuño, Agosto, Septeimbre e Outubro, sendo o mes máis importante da súa celebración Agosto ao ser a mais visitada, debido á afluencia de xente en período vacacional, tanto pola xente de provincias limitrofes como polos tratantes de gando, en seu mayoria do país Vasco, que acoden a comprar exemplares para utilizar posteriormente no arrastre de pedra e aproveitan para degustar o saboroso polbo que se ofrece en varios postos ambulantes. O gando tanto vacún como cabalar, lanar ou cabrío, forma o nucleo fundamental desta feira, acudindo desde longas distancias para expoñelo na mesma para a súa venda, se ben xa non se acode como antigamente cando se recorrian moitos kilometros facendo noite no monte.Aparte do gando cada vez mais escaso, pero aínda importante na feira tambien ofrécense produtos típicos da zona, asi como obxectos de labranza, utensilios, artesania da zona, etc., distribuídos entre os diversos postos ambulantes que se instalan no amplo recinto feiral.</span></div><div align="center"><strong><span style="font-family:georgia;font-size:180%;color:#ff9900;">FOIRE de PORTO</span></strong></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8eqxuvS5I/AAAAAAAAHDY/hIQ_gfvFeMk/s1600-h/porto.jpg"><span style="font-family:georgia;color:#ff9900;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241942211535260562" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8eqxuvS5I/AAAAAAAAHDY/hIQ_gfvFeMk/s320/porto.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:georgia;font-size:78%;color:#ff9900;">Porto de Sanabria, est situé dans la limitrophe province de Zamora, dans une vallée al profonde ce del truchero rivière Bibey, mais à faible distance de Xares, avec laquelle il communique par une route étroite et étroite approximativement de 20 Km, qu'unit les deux peuples à traversée de la montagne, en présentant al voyageur des vues admirables et fascinantes.Depuis Xares, nous nous dirigeons vers le proche peuple de Seoane, à auquel nous n'entrons pas en nous déviant vers la gauche en direction de Valdín, où juste à l'entrée du peuple nous devons prendre aussi à gauche la route qui nous emmènera directement à Porto. La foire de bétail de Porto de Sanabria a lieu depuis le siècle XIX, tous les les 26 de chaque mois de mai, juin, août, Septeimbre et octobre, étant le mois plus important que sa conclusion août étant la plus visitée, étant donné l'afflux de gens en période vacacional, tant par les gens de provinces limitrophes comme par ce qui est tratantes de bétail, en sa majorité du Pays Basque, qu'achètent des exemplaires pour utiliser postérieurement dans l'entraînement de pierre et ils profitent pour degustar le poulpe savoureux qui s'offre dans plusieurs postes itinérants. Le bétail tant bovin comme chevalin, lainier ou cabrío, il forme le noyau fondamental de cette foire, en allant depuis de longues distances pour l'exposer dans cette dernière pour sa vente, bien qu'on ne aille déjà pas comme anciennement quand se on beaucoup de kilomètres en faisant nuit dans la montagne.Indépendamment du bétail chaque fois plus faible, mais encore important dans la foire on offre aussi des produits typiques la zone, ainsi que les objets culture, ustensiles, artisanat de la zone, etc., distribués entre les divers postes itinérants qui sont installés dans la vaste enceinte de foire.</span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;"><span style="color:#ff9966;"><span style="font-size:180%;"><strong>FAIR OF PORTO</strong></span><br /></div></span></span><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8fPKy6CaI/AAAAAAAAHDg/elRCDj94360/s1600-h/porto1.jpg"><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ff9966;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241942836738918818" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8fPKy6CaI/AAAAAAAAHDg/elRCDj94360/s320/porto1.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:courier new;font-size:78%;color:#ff9966;">I carry of Sanabria, is located in adjacent province of Zamora, in deep valley al this del truchero rio Bibey, but to little distance of Xares, with that it communicates by one narrow one and it narrows approximately 20 highway of Kms., that unites both towns to traves of the mountain range, presenting/displaying al travelling wonderful and fascinating views. From Xares, we went towards the near town of Seoane, that we did not enter turning aside to us towards the left in the direction of Valdín, where right the entrance of the town we must take also turning to the left the highway that will take to us directly to I carry. The fair of cattle of I carry of Sanabria is celebrated from century XIX, all days 26 of every month of May, June, August, Septeimbre and October, being the most important of its celebration August to being but visited month, due to the affluence of people in vacacional period, as much by the people of provinces limitrofes like by the tratantes of cattle, in his mayoria of pais Basque, that go to buy unit to use later in the drag stone and take advantage of to taste the flavorful squid that offers itself in several traveling positions. The bovine cattle as equine, as much wool or cabrío, forms the nucleo fundamental of this fair, going from long distances to expose it in the same one for its sale, although no longer it is gone like formerly when they recorrian many kilometros doing night in the mount. Aside from the cattle every time but little, but even important in the fair also typical products of the zone, asi like farming objects, utensils, artesania of the zone, etc. are offered, distributed between the diverse traveling positions that settle in the ample fairground.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OC9Ep1guZN0/SL8WhaDHl-I/AAAAAAAAHBo/2PdpCDVo_-Y/s1600-h/p1.JP